Του Χάρη Ιωσηφίδη*

Η αντιπολίτευση δεν ψηφίζει μεταρρυθμίσεις στον τομέα της δικαιοσύνης ή της τοπικής αυτοδιοίκησης επειδή οι εκλογές είναι πολύ κοντά. Δεν θέλουν να καρπωθεί το κυβερνών κόμμα επιτυχία προεκλογικά. Λάθος της, βέβαια. Εις βάρος της χώρας. Που έχει τόσο πολύ ανάγκη από μεταρρυθμίσεις. Φταίει όμως και η κυβέρνηση που καθυστέρησε την υποβολή των μεταρρυθμίσεων στη Βουλή.

Όμως τις τελευταίες ημέρες γίναμε θεατές μιας εντελώς αντιφατικής στάσης εκ μέρους της κυβέρνησης του ΔΗΣΥ. Η Ολομέλεια της Βουλής κλήθηκε να συνεδριάσει στις 20 Μαΐου για αποδοχή ή όχι αναπομπών του Προέδρου της Δημοκρατίας που αφορούσαν αύξηση εξόδων του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Ο Πρόεδρος ανέπεμψε τα σχετικά νομοθετήματα (άδεια ασθενείας πληρωμένη μετά το 63ο έτος) καθότι οι τροποποιήσεις που επέφεραν οι βουλευτές προς αποκατάσταση αυτών των ατόμων συνεπάγονταν αύξηση των δαπανών. Οι αναπομπές είχαν το επιχείρημα ότι οι τροποποιήσεις αυτές είναι αντισυνταγματικές, καθότι υπάρχει ο συνταγματικός περιορισμός οι βουλευτές να μη δικαιούνται να αυξάνουν τις δημόσιες δαπάνες.

Μία εβδομάδα πριν τις εκλογές η κυβέρνηση έδωσε το μήνυμα ότι μόνο η ίδια μπορεί να προβαίνει σε «δώρα».

Εάν συμφωνούσε, όμως, με το εγχείρημα των βουλευτών δεν είχε λόγο να προβεί σε τέτοια ενέργεια. Όπως έχει τύχει ξανά στο παρελθόν. Φυσικά θα του «έκλεβαν» την αίγλη προεκλογικά οι βουλευτές της αντιπολίτευσης. Και φαίνεται ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν αποδέκτηκε να υπογράψει τους νόμους αυτούς. Για την εικόνα.

Το οξύμωρο ήταν ότι την ίδια ημέρα η κυβέρνηση ανακοινώνει επέκταση του επιδόματος μητρότητας κατά ένα μήνα! Απόφαση η οποία σαφώς επηρεάζει το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Μία εβδομάδα πριν τις εκλογές η κυβέρνηση έδωσε το μήνυμα ότι μόνο η ίδια μπορεί να προβαίνει σε «δώρα». Σαφής η ψηφοθηρική διάθεση. Όπως συμβαίνει και με την «επιδιόρθωση» δρόμων που όλοι παρατηρούμε πριν τις εκλογές. Καθόλη τη διάρκεια της θητείας, παρατηρούμε ένα ξήλωμα του κοινωνικού ιστού και μερικές μέρες πριν τις εκλογές γίνονται ορισμένα πυροτεχνήματα προς ωραιοποίηση των προθέσεων της κυβέρνησης.

Καταληκτικά το μέτρο για επέκταση της άδειας μητρότητας κρίνεται ως μέτρο που δεν συμβάλλει στην ισότητα των φύλων. Σήμερα, οι άνδρες δικαιούνται μόλις δύο εβδομάδες άδεια πατρότητας. Η κυβέρνηση θα επιδείκνυε ευαισθησία, εάν την είχε βέβαια, σε περίπτωση που η επέκταση αποφασιζόταν προς όφελος των δύο φύλων. Για παράδειγμα, επέκταση μίας εβδομάδας για τους άνδρες και τριών εβδομάδες για τις γυναίκες.

Μήπως δεν παίζει πολιτικά παιχνίδια ο ΔΗΣΥ επειδή απλά πρώτο προέβαλε την ατάκα ότι η αντιπολίτευση κάνει πολιτικά παιχνίδια;

*Δικηγόρος
Υποψήφιος βουλευτής
Επαρχία Αμμοχώστου
Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

The post Πολιτικά παιχνίδια στη Βουλή ή σοβαρότητα; appeared first on De Jure.

Με σειρά επιχειρημάτων αντικρούει την αιτιολογία της απόφασης της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες, ο δικηγόρος Θεοφάνης Ανδρέου, θέτοντας παράλληλα σοβαρά ερωτήματα ως προς τη δοθείσα ερμηνεία της νομοθεσίας που οδήγησε εν τέλει σε απόρριψη της καταγγελίας κατά του πρώην υπουργού Υγείας. Με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Βουλής, Αδάμο Αδάμου, διαμηνύει ότι η απόρριψη της ένορκης καταγγελίας εναντίον του Γιώργου Παμπορίδη, δεν δικαιολογείται.

Εσφαλμένη ερμηνεία του Νόμου
Ειδικότερα, ο κ. Ανδρέου καταρρίπτει το συμπέρασμα της Ειδικής Επιτροπής ότι «δεν υπάρχει υποχρέωση από τον Νόμο» για συμπερίληψη περιουσιακών στοιχείων νομικών προσώπων στις δηλώσεις περιουσίας των αξιωματούχων, υποστηρίζοντας ότι «πουθενά στον Νόμο δεν υπάρχει τέτοια ρητή πρόνοια». Αντίθετα, όπως αναφέρει, από την ερμηνεία του Νόμου προκύπτει «υποχρέωση συμπερίληψης όλων των εισοδημάτων, ακόμα και αυτών που προέρχονται από τις εταιρείες και από τα νομικά πρόσωπα που υπάρχει συμφέρον και συμπεριλαμβάνει το εισόδημα που κτάται ή προκύπτει από πηγές τόσο εντός όσο και εκτός της Δημοκρατίας και είναι αντικείμενο του φόρου ως προνοεί το άρθρο 5 του Περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμου».

Διαβάστε επίσης: Α. Αδάμου: Ουδέν μεμπτόν στο πόθεν έσχες Παμπορίδη

Ειδική μνεία, γίνεται δε στο πλαίσιο της επιστολής, στην ερμηνεία του όρου «εισόδημα», που σύμφωνα με τον δικηγόρο του καταγγέλλοντος δεν εξετάστηκε από την Επιτροπή και δεν συμπεριλήφθηκε στην απόφαση, εφόσον «προϋπόθετε και ερμηνεία του Νόμου και εφαρμογή του στα γεγονότα της καταγγελίας». Επί τούτου, σημειώνεται ότι, με γνώμονα την ερμηνεία του όρου «εισόδημα», θα έπρεπε «να εξεταστεί η αλήθεια και η πληρότητα του περιεχομένου της δήλωσης», την οποία υπέβαλε ο κ. Παμπορίδης.

Περαιτέρω, ο κ. Ανδρέου κάνει λόγο για παραβίαση του σκοπού (the very purpose) που εξυπηρετεί ο  Νόμος όπως ορίζεται στο προοίμιό του, παρότι αυτό αποτελεί «ασφαλές υπόβαθρο της ερμηνείας των προνοιών του». Σημειώνοντας ότι οι δηλώσεις περιουσίας που υποβάλλονται από τους αξιωματούχους του κράτους «επιβάλλεται να ικανοποιούν τα ελάχιστα κριτήρια της αλήθειας και της πληρότητας των στοιχείων που αφορούν όλα τα εισοδήματα και την περιουσία τους», ο δικηγόρος του Αγγλοκύπριου επιχειρηματία διατυπώνει την άποψη ότι οποιαδήποτε αντίθετη προσέγγιση και ερμηνεία, θα αποτελούσε παραβίαση της αρχής της διαφάνειας.

Διαβάστε επίσης: Βουλή: Στο εκτελεστικό η διαφάνεια με απόφαση-αίσχος

Υπενθυμίζοντας ότι πρόκειται για τη μοναδική ένορκη καταγγελία που κλήθηκε ποτέ να εξετάσει η εν λόγω Επιτροπή, ο κ. Ανδρέου υπογραμμίζει ότι η «ξεκάθαρη παραδοχή» ότι σε καμία δήλωση πόθεν έσχες δεν περιέχονται ανάλογα στοιχεία με αυτά που βάσει της καταγγελίας παρέλειψε να συμπεριλάβει ο πρώην Υπουργός, «αποκαλύπτει ότι η Επιτροπή και τα μέλη της είχαν άμεσο διαπλεκόμενο συμφέρον και/ή υποχρέωση να εξετάσει την καταγγελία».

Τέλος, σημειώνεται η πρόθεση υποβολής επίσημης καταγγελίας στις αρμόδιες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, GRECO), λόγω εξόφθαλμης και σκόπιμης παραβίασης της αρχής της διαφάνειας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Αυτούσια η επιστολή:

The post Θ. Ανδρέου: Μπάζει η απόφαση για πόθεν έσχες Παμπορίδη appeared first on De Jure.

«Σε καμμιά δήλωση αξιωματούχων που είναι μέτοχοι εταιρειών δεν περιέχονται περιουσιακά στοιχεία νομικών προσώπων, εφόσον δεν υπάρχει υποχρέωση από τη νομοθεσία», αναφέρει σε γραπτή δήλωσή του (29.04.2021) ο πρόεδρος της Βουλής, Αδάμος Αδάμου.

Σύμφωνα με τις πρόνοιες της νομοθεσίας, σημειώνει ο κ. Αδάμου, στο πόθεν έσχες περιλαμβάνονται «τα στοιχεία κάθε αξιωματούχου ως φυσικό πρόσωπο και όχι περιουσιακά στοιχεία οποιουδήποτε νομικού προσώπου στο μετοχικό κεφάλαιο του οποίου ο αξιωματούχος έχει μερική ή ολική συμμετοχή», εφόσον δεν υπάρχει υποχρέωση από τη νομοθεσία.

Εξετάζοντας ένορκη καταγγελία κατά του Γιώργου Παμπορίδη, στο πλαίσιο των όρων εντολής της, η Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή κατάληξε στο συμπέρασμα ότι στη δήλωσή του «δεν έχουν περιληφθεί αναληθή στοιχεία».

Όσον αφορά «οποιεσδήποτε αδυναμίες της υφιστάμενης νομοθεσίας», ο κ, Αδάμου επισημαίνει ότι αυτές βρίσκονται ήδη ενώπιον της αρμόδιας Επιτροπής προς τροποποίηση.

Αυτούσια η δήλωση του προέδρου της Βουλής
«Αναφορικά με δηλώσεις και σχόλια που είδαν το φως της δημοσιότητας για το έργο της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες, ο Πρόεδρος της Βουλής Δρ. Αδάμου υπογραμμίζει τα ακόλουθα:

Η Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή ενεργεί συμμορφούμενη πλήρως με τις πρόνοιες της υφιστάμενης σχετικής νομοθεσίας και τους όρους εντολής της που καθορίζονται στη νομοθεσία. Στα πλαίσια αυτά, η Επιτροπή εξέτασε και ένορκη καταγγελία κατά του πρώην Υπουργού κ. Γιώργο Παμπορίδη, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι στη δήλωση περιουσίας του κ. Παμπορίδη δεν έχουν περιληφθεί αναληθή στοιχεία.

Σύμφωνα με τις πρόνοιες της νομοθεσίας, στη δήλωση περιουσιακών στοιχείων περιλαμβάνονται τα στοιχεία κάθε αξιωματούχου ως φυσικό πρόσωπο και όχι περιουσιακά στοιχεία οποιουδήποτε νομικού προσώπου στο μετοχικό κεφάλαιο του οποίου ο αξιωματούχος έχει μερική ή ολική συμμετοχή. Σε καμμιά δήλωση αξιωματούχων που είναι μέτοχοι εταιρειών δεν περιέχονται περιουσιακά στοιχεία νομικών προσώπων, εφόσον δεν υπάρχει υποχρέωση από τη νομοθεσία.

Κατά συνέπεια, η Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για το Πόθεν Έσχες θα παραβίαζε η ίδια τη νομοθεσία, σε περίπτωση που έκρινε ότι ο κ. Παμπορίδης υπέβαλε αναληθή στοιχεία. Οι οποιεσδήποτε αδυναμίες της υφιστάμενης νομοθεσίας είναι ήδη αντικείμενο εξέτασης από την αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή με στόχο την τροποποίηση προνοιών της. Εν πάση περιπτώσει όμως, η οποιαδήποτε τροποποίηση δεν μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ.

Ο Πρόεδρος της Βουλής θεωρεί εξάλλου τουλάχιστον ατυχείς οποιεσδήποτε δηλώσεις και ειρωνικά σχόλια που τείνουν να αμφισβητήσουν την αντικειμενικότητα και ακεραιότητα των μελών της Ειδικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες καθώς και να υποσκάψουν το κύρος της Βουλής των Αντιπροσώπων γενικότερα.»

The post Α. Αδάμου: Ουδέν μεμπτόν στο πόθεν έσχες Παμπορίδη appeared first on De Jure.

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου
Φωτογραφία: Α. Μανώλη

Θέση δημοσίως, επί της απόφασης της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες, εκφράζει ο μοναδικός πολίτης που προχώρησε σε γραπτή ένορκη καταγγελία εναντίον αξιωματούχου της Κυπριακής Δημοκρατίας στη βάση της σχετικής νομοθεσίας. Σε δηλώσεις του στο dejure, ο Δημήτρης Χατζηαργυρού κάνει λόγο για ενταφιασμό της καταγγελίας του και θέτει ερωτήματα ως προς την τήρηση της αρχής της διαφάνειας από την Βουλή. Εκφράζοντας πλήρη απογοήτευση για την κατάληξη, αλλά και την αιτιολογία που δόθηκε από την εν λόγω Επιτροπή, διαμηνύει ότι το ζήτημα θα τεθεί επί τάπητος σε επίπεδο ευρωπαϊκών θεσμών.

Ξεκάθαρη και με αδιάσειστα στοιχεία ήταν, σύμφωνα με τον κ. Χατζηαργυρού, η καταγγελία που έθεσε ενώπιον του αρμόδιου Σώματος τον περασμένο Ιούλιο. Παρόλα αυτά, όπως υποστηρίζει, «η καταγγελία  ενταφιάστηκε στον βωμό της διατήρησης της αδιαφάνειας». Έκδηλα απογοητευμένος για την κατάληξη, αναφέρει ότι «μετά και την απόφαση της Ειδικής Επιτροπής της Βουλής αντιλήφθηκα ότι η σήψη και η διαφθορά βρίσκεται παντού». Άξιον απορίας, κατά τον ίδιο, πώς με αυτήν την απόφαση υπηρετήθηκε η διαφάνεια από τη Βουλή και πώς διασφαλίστηκαν οι νόμοι που οι ίδιοι οι βουλευτές ψηφίζουν για διαφάνεια στη δημόσια ζωή.

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με έγγραφο που αποκάλυψε το dejure, σε συνεδρία της που πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου, η Ειδική Επιτροπή αποφάσισε ότι «[…] δεν υπάρχει υποχρέωση από τον Νόμο για υποβολή στη δήλωση του αξιωματούχου των περιουσιακών στοιχείων, των κερδών ή ζημιών, των εισοδημάτων ή άλλων εσόδων των νομικών προσώπων που σχετίζονται με οποιοδήποτε τρόπο με αυτόν» και ως εκ τούτου δεν προχώρησε στη διεξαγωγή έρευνας.

«Είναι αδιανόητο πρώην υπουργός να εκμεταλλεύεται τη θέση του και να πλουτίζει και μάλιστα να του επιτρέπεται να κρύβεται πίσω από εταιρείες και να λειτουργεί επιχειρηματικά χωρίς να αποκαλύπτει και να δημοσιοποιεί τα πάντα σχετικά με τα έσοδα και την περιουσία των εταιρειών του αξίας εκατομμυρίων», τονίζει ο κ. Χατζηαργυρού. Έχοντας εργαστεί για 20 και πλέον χρόνια στο Λονδίνο, διατυπώνει επιπρόσθετα την άποψη ότι ανάλογα φαινόμενα δεν συναντώνται στο Ηνωμένο Βασίλειο, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «εάν υπήρχαν τέτοιοι πολιτικοί στην Αγγλία θα τους απέβαλλε το ίδιο το σύστημα και θα δέχονταν την πλήρη απαξίωση όχι μόνο από όλους τους πολίτες αλλά και από όλους τους πολιτικούς, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων».

Δ. Χατζηαργυρού: Η καταγγελία μου ενταφιάστηκε στον βωμό της διατήρησης της  αδιαφάνειας

Ερωτηθείς για τους λόγους που τον οδήγησαν στην επίμαχη καταγγελία, ο κ. Χατζηαργυρού επισημαίνει ότι, λόγω αστικής φύσεως διαφοράς μεταξύ του ιδίου και της εταιρείας του πρώην υπουργού που εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου, ήταν υποχρεωμένος να το πράξει. «Ούτως ή άλλως, η καταγγελία έπρεπε να γίνει, αφού τα γεγονότα που υποστηρίζω στην αγωγή μου συνδέονται άμεσα με τη δραστηριότητα του πρώην υπουργού στην εταιρεία του» εξηγεί και προσθέτει ότι «θα ήταν ασυνέπεια από μέρους μου να μην καταγγείλω ένα μεμπτό γεγονός που ο πρώην υπουργός απέκρυψε κατά την υποβολή της δήλωσης πόθεν έσχες και από το οποίο προκύπτουν ενδεχόμενα ποινικά αδικήματα, τα οποία ζητώ από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη και στο πλαίσιο της αγωγής μου».

Περαιτέρω, χωρίς να υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες, θίγει και το ευρύτερο ζήτημα προστασίας πολιτών που καταγγέλλουν τέτοιες υποθέσεις, διερωτώμενος «πώς προστατεύονται όσοι τολμούν να αναμετρηθούν με τη διαφθορά και τους διεφθαρμένους αξιωματούχους, την ώρα που η ατιμωρησία και η αδιαφάνεια τους αποθράσυνε σε βαθμό που νιώθουν άτρωτοι».

Καταληκτικά, ο κ. Χατζηαργυρού δηλώνει αποφασισμένος να ασκήσει όλα τα νόμιμα μέτρα και να καταγγείλει την Κυπριακή Δημοκρατία και την Βουλή των Αντιπροσώπων στους θεσμούς της ΕΕ και σημειώνει ότι έχει ήδη αναθέσει στους δικηγόρους του σε Κύπρο και Λονδίνο να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Διαβάστε επίσης: Βουλή: Στο εκτελεστικό η διαφάνεια με απόφαση-αίσχος

The post «Αδιανόητο πρώην υπουργός να κρύβεται πίσω από εταιρείες» appeared first on De Jure.

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου

Ούτε έλεγχος, ούτε διαφάνεια. Έτι περαιτέρω, ουδεμία υποχρέωση λογοδοσίας για τα κέρδη και τα εισοδήματα που προκύπτουν από την επιχειρηματική δραστηριότητα των εταιρειών τους δεν ενέχουν οι αξιωματούχοι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό προκύπτει από όσα αποφάνθηκε η Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για το Πόθεν Έσχες, η οποία κλήθηκε για πρώτη φορά στα χρονικά της να εξετάσει καταγγελία εναντίον πρώην μέλους του υπουργικού Συμβουλίου, για ψευδή δήλωση περιουσίας, για καταδολίευση του δημοσίου και της Πολιτείας και απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων και εισοδημάτων ύψους εκατομμυρίων ευρώ.

Αντί έρευνας, ισχυρό άλλοθι
Μεσούσης της διαδικασίας αναθεώρησης του νομοθετικού πλαισίου, κρίθηκε η τύχη της μοναδικής γραπτής και ένορκης καταγγελίας στην οποία προέβη δεόντως πολίτης, από την θέσπιση του Νόμου το 2004 μέχρι σήμερα. Η καταγγελία, που αφορά στη δήλωση πόθεν έσχες πρώην υπουργού, παραδόθηκε στην Γραμματεία της Ειδικής Επιτροπής στις 20 Ιουλίου 2020. Οχτώ μήνες μετά και παρά τις επισημάνσεις και καταγεγραμμένες ανησυχίες της Κομισιόν για την ακρίβεια των στοιχείων που καταγράφονται στις δηλώσεις περιουσιακών στοιχείων που υποβάλλουν οι ελεγχόμενοι στην Κύπρο (βουλευτές, υπουργοί, δημόσιοι αξιωματούχοι κ.α.), η Ειδική Επιτροπή της Βουλής έδωσε τη δική της… ερμηνεία στις υφιστάμενες πρόνοιες, καταλήγοντας σε αιτιολογία που δίνει ισχυρό άλλοθι στην αδιαφάνεια και δημιουργεί τεχνητά προσκόμματα στην καταπολέμηση της διαφθοράς.

Συγκεκριμένα, σε συνεδρία της που πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου, η εν λόγω Επιτροπή αποφάσισε καταληκτικά ότι «[…] δεν υπάρχει υποχρέωση από τον Νόμο για υποβολή στη δήλωση του αξιωματούχου των περιουσιακών στοιχείων, των κερδών ή ζημιών, των εισοδημάτων ή άλλων εσόδων των νομικών προσώπων που σχετίζονται με οποιοδήποτε τρόπο με αυτόν». Εν ολίγοις, οποιοσδήποτε βουλευτής, υπουργός ή δημόσιος αξιωματούχος μπορεί να δραστηριοποιείται κάτω από την ομπρέλα εταιρείας του, χωρίς υποχρέωση να λογοδοτεί και να δημοσιοποιεί τα κέρδη και τα έσοδά του. Δεδομένης της διαπίστωσης αυτής «η Επιτροπή αποφάσισε ότι δεν συντρέχουν λόγοι για διεξαγωγή έρευνας».

Ενταφιασμός της καταγγελίας
Σημειώνεται, πάντως, ότι σύμφωνα με το άρθρο 7(Ι)(α) του περί του Προέδρου, των Υπουργών και των Βουλευτών της Κυπριακής Δημοκρατίας (Δήλωση και Έλεγχος Περιουσίας) Νόμου [49(Ι)2004], η αρμόδια Επιτροπή δύναται να αρχίσει τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με το περιεχόμενο δήλωσης «όταν υπάρχει ενώπιόν της ένορκη γραπτή καταγγελία ότι ο Πρόεδρος ή ο συγκεκριμένος υπουργός ή βουλευτής έχει άμεσο ή έμμεσο ή συγκαλυμμένο περιουσιακό όφελος, το οποίο όπως εύλογα πιστεύει, ο καταγγέλλων, δεν έχει περιληφθεί στη δήλωσή του».

Οι λόγοι για τους οποίους κρίθηκε αχρείαστη η διεξαγωγή έρευνας στην προκειμένη περίπτωση, εφόσον φαίνεται να πληρούνταν οι προϋποθέσεις που ορίζει ο Νόμος, παραμένουν αδιευκρίνιστοι. Επιπρόσθετα, να σημειωθεί ότι μετά και την 9^η τροποποίηση του Συντάγματος το 2016, με την οποία κατέστη δυνατή η επέμβαση στο δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής «προς το συμφέρον της διαφάνειας στη δημόσια ζωή ή για σκοπούς λήψης μέτρων εναντίον της διαφθοράς», ο Νόμος κατέστη επιτέλους εφαρμόσιμος (δώδεκα χρόνια μετά την ψήφισή του) εφόσον δεν προσκρούει πλέον στο άρθρο 15.

Παρά ταύτα, στο ερώτημα κατά πόσον η κείμενη νομοθεσία για το «πόθεν έσχες» εφαρμόζεται με τρόπο που να την καθιστά επαρκές εργαλείο για την αντιμετώπιση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής, του αθέμιτου πλουτισμού, της επικράτησης της διαφάνειας,  της ορθής λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών και της διασφάλισης εν τέλει των αρχών του Κράτους Δικαίου, η Επιτροπή με την πρόσφατη απόφασή της απάντησε -εμμέσως πλην σαφώς- αρνητικά. Επί της ουσίας, όπως υποδεικνύουν στο dejure έγκριτοι νομικοί, βάσει της αιτιολογίας που δίδεται από την Ειδική Επιτροπή για την απόφασή της, τεκμαίρεται ότι τα πρόσωπα που ελέγχονται δύνανται να δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά και να αποκτούν περιουσία, κέρδη και εισοδήματα μέσω εταιρειών τους χωρίς υποχρέωση κοινοποίησης των σχετικών στοιχείων κατά την υποβολή των δηλώσεων πόθεν έσχες, που αυτονόητα επιβάλλεται να ικανοποιούν τα ελάχιστα κριτήρια αλήθειας και πληρότητας.

Ψιλά γράμματα η εφαρμογή του Νόμου
Γίνεται επιπλέον λόγος για εξόφθαλμη παραβίαση του αντικειμενικού σκοπού του Νόμου, ο οποίος εκ του προοιμίου του ρητά αναφέρει ότι «η διαφάνεια στη δημόσια ζωή εξυπηρετεί την παρεμπόδιση της εκμετάλλευσης δημοσίου αξιώματος, θέσης ή ιδιότητας και αποσκοπεί στην πρόληψη και καταπολέμηση της διαφθοράς στη δημόσια ζωή». Επιπρόσθετα, σύμφωνα με σχετική Έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών (3 Μαρτίου, 2004), στόχος της νομοθεσίας ήταν η υιοθέτηση μέτρων που να καθιερώνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη διαφάνεια στην πολιτική σκηνή του τόπου, ενώ κατά τη σύνταξή της λήφθηκαν υπόψιν προενταξιακές συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, ρόλος του οποίου είναι να διαφυλάττει το κράτος δικαίου.

Όσον αφορά στην Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για το Πόθεν Έσχες και τα μέλη της να σημειωθεί ότι συστάθηκε για πρώτη φορά στις 11 Νοεμβρίου 2004 και  λειτουργεί με αρμοδιότητα την υλοποίηση των προνοιών του περί Προέδρου, των Υπουργών και των Βουλευτών της Κυπριακής Δημοκρατίας (Δήλωση και Έλεγχος της Περιουσίας) Νόμου. Βάσει της επίσημης ιστοσελίδας της Βουλής απαρτίζεται από τον Πρόεδρο της Βουλής (ex officio), δύο τακτικά μέλη (Ν. Τορναρίτης ΔΗΣΥ και Γ. Λουκαΐδης ΑΚΕΛ) και δύο αναπληρωματικά μέλη (Χ. Ερωτοκρίτου ΔΗΚΟ και Μ. Σιζόπουλος ΕΔΕΚ).

Από την εν λόγω απόφαση, πάντως, προκύπτει σωρεία ερωτημάτων τόσο ως προς τον τρόπο προσέγγισης καταγγελιών του είδους από τους καθ’ ύλην αρμόδιους, όσο και για τον βαθμό ελέγχου που δύναται να ασκηθεί, αλλά και την τήρηση των αρχών που διέπουν ένα κράτος δικαίου, καθότι πλέον δημιουργείται ισχυρό προηγούμενο για οποιαδήποτε παρόμοια υπόθεση.

The post Βουλή: Στο εκτελεστικό η διαφάνεια με απόφαση-αίσχος appeared first on De Jure.

Πιθανόν και εσείς να έχετε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν είναι πλέον «σταθερό», όπως σε μια συνηθισμένη δημοκρατία, (αν όχι σκανδιναβικού τύπου, ας υποθέσουμε ευρωπαϊκού τύπου) και ότι πρέπει να γίνουν κάποιες βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές. Διαφθορά, νεποτισμός, ετσιθελισμός, γενικά ένα κράτος όπου τα ατομικά συμφέροντα κυριαρχούν.

Μερικοί, μάλλον αρκετοί, πιστεύουν ότι μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα με το να εκλέξουμε τον σωστό υποψήφιο. Είναι αφελείς. Το πρόβλημα είναι το status quo, όχι ο επόμενος «σωστός» υποψήφιος. Κάθε πέντε χρόνια, όταν ψηφίζουμε, κρατάμε τις μύτες μας και ελπίζουμε για το καλύτερο. Βασιζόμαστε στην ελπίδα και η κατάσταση γίνεται όλο και πιο ανησυχητική. Όπως το γινόμαστε… Τουρκία-του-Ερντογάν ανησυχητική.

Νομίζω ότι είναι σημαντικό να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα με ειλικρίνεια και να παραδεχτούμε ότι, όσο δύσκολο και αν είναι, θα πρέπει να αναβαθμίσουμε σοβαρά το πώς εκφράζεται η φωνή των πολιτών στο πολιτικό σύστημα της χώρας μας.

Πριν μπω σε αυτά, που νομίζω ότι είναι οι μόνες βιώσιμες προσεγγίσεις, θέλω γρήγορα να ελέγξω μαζί σας τι δεν θα λειτουργήσει, για να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχει ευκολότερος τρόπος.

Ένοπλη εξέγερση όπως το 1955; Θαυμάζω το πάθος μερικών, αλλά, ας είμαστε ρεαλιστές -έχουν περάσει 200 χρόνια από τότε που μια ένοπλη επανάσταση ήταν κάπως βιώσιμη.

Ένα λαϊκό κίνημα πίσω από έναν υποψήφιο διαμαρτυρίας; Μεταξύ ψηφοφόρων που κοιτάζουν μόνο το συμφέρον τους και των διεφθαρμένων μέσων μαζικής ενημέρωσης που τον βομβαρδίζουν καθημερινά με προπαγάνδα, αυτό είναι χάσιμο χρόνου. Ακόμη και αν εκλεγεί θα αφομοιωθεί και αυτός σε σύντομο χρόνο, επειδή το σύστημα είναι στημένο να μένει μόνος.

Διαμαρτυρίες στους δρόμους; Ακόμη και αν μαζευτούν δεκάδες χιλιάδες, δεν λειτούργησε ποτέ αυτό στην Κύπρο. Αυτοί που διαδηλώνουν, δεν θα πάνε ποτέ μονολιθικά να ψηφίσουν ένα υποψήφιο ή κόμμα στις εκλογές.

Ο λόγος για τον οποίο όλα τα προηγούμενα δεν δουλεύουν είναι λόγω της μακράς, σκληρής δουλειάς αυτού που αποκαλούμε Χρήμα.

Το δεύτερο μεγαλύτερο επίτευγμα των πολιτικών ηγεσιών στην Κυπριακή Δημοκρατία, (το πρώτο είναι που έχασαν την μισή Κύπρο), είναι η συμμαχία μεταξύ πλούσιων επιχειρηματιών και αρχηγών κομμάτων που εξαργυρώνει χρήμα με πρόσβαση στην εξουσία. This is Cyprus.

Για δεκαετίες, πολλοί αρχηγοί κομμάτων μετέτρεψαν τους θεσμούς διακυβέρνησης μας σε ένα πάρε – δώσε με πλούσιους επιχειρηματίες. Ξέρετε ποιοι είναι. Και όπως, εδώ και μερικούς μήνες, ανακαλύπτει μεγάλο μέρος του πληθυσμού, αυτό είναι ένα παιχνίδι που κατέχουν πολύ καλά όλοι οι παίκτες.

Οι πλούσιοι επιχειρηματίες διαχρονικά περιμένουν υπομονετικά, ανεξάρτητα με το ποιος είναι στην εξουσία, και σήμερα έχουν καταφέρει να ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος.
Οι εισφορές τους στα κόμματα είναι η κινητήριος δύναμη των έμμισθων των μεγάλων κομμάτων. Είδατε τις εισφορές στο κυβερνών κόμμα για το 2016-2019;

Έχουν αγοράσει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ορίζουν τι δεν παρουσιάζετε. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ΜΜΕ ξεσκέπασαν σκάνδαλα;

Όπου υπάρχουν θέσεις στο δημόσιο που αποφασίζουν για τα συμφέροντα τους, μέσω των αρχηγών των κομμάτων, διορίζουν και προάγουν δικούς του ανθρώπους. Μερικοί έκαναν και το πήδημα στην πολιτική.

Ουσιαστικά, σχεδόν όλα όσα δεν μας αρέσουν στην Κύπρο είναι ριζωμένα στην αρχιτεκτονική του μοιράσματος της εξουσίας στο σύστημα διακυβέρνησης μας.

Επομένως, η πρόκληση μας είναι να βρούμε μια προσέγγιση που ταυτόχρονα θα ξεπερνά τη δύναμη του χρήματος, θα αποκαθιστά επαρκώς την αποτελεσματική διακυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τις πολλές προκλήσεις του τόπου και να το κάνει συστηματικά, για να μην ωθούμαστε σε πολιτική κρίση κάθε λίγα χρόνια.

Όταν το σκεφτείτε, ο τρόπος που εκλέγουμε αντιπροσώπους είναι ξεπερασμένος. Κάθε πέντε χρόνια οι πολίτες παίζουν αυτό το περίεργο παιχνίδι που λέγεται βουλευτικές εκλογές όπου επιλέγουν άτομα για να τους «εκπροσωπήσουν» σε μια τεράστια ποικιλία θεμάτων, κάπου στη Λευκωσία.

Συμμετέχουμε σε προεκλογικές εκστρατείες που μοιάζουν με καλλιστεία και που χρηματοδοτούνται σε μεγάλο βαθμό από εισφορές πλούσιων επιχειρηματιών. Με πολλή προπαγάνδα απλά για να θολώσουν τα νερά για να τεθεί σε εφαρμογή το «εγιώ στραώνω τζιαι πουλώ τζιαι εσύ άμπλεπε τζιαι ‘γόραζε», όπως τον παλιό καλό καιρό στα κυπριακά παναΰρκα.

Στη σημερινή ψηφιακή εποχή, το πιο παράλογο είναι να ζητάμε από έναν ψηφοφόρο να δεσμευτεί σήμερα ποιο κόμμα θα τον αντιπροσωπεύει για τα επόμενα πέντε χρόνια ή 60 μήνες ή 260 εβδομάδες ή τις επόμενες 1,825 ημέρες.

ΟΛΑ βασίζονται στον έλεγχο του πολιτικού παιχνιδιού από τους πολιτικούς αρχηγούς. Η έγκυρη ψήφος πάει στο κόμμα. Ο σταυρός προτίμησης είναι απλά εσωτερική μέθοδος διαμοιρασμού των βουλευτικών εδρών του κόμματος.

Το κόμμα κερδίζει βουλευτικές έδρες με τις οποίες ο αρχηγός πλειοδοτεί κάθε εβδομάδα στην σύσκεψη αρχηγών πριν την ολομέλεια.

Το κόμμα μοιράζεται την κρατική χορηγία. Για το κόμμα και τον αρχηγό, η κάθε ψήφος έχει αξία €120 ανά πενταετία. Τίποτα άλλο.

Έχουμε σωτηρία; Είμαι πεπεισμένος ότι η δημοκρατία πρέπει να ασκείται από κάτω προς τα πάνω και όχι το αντίστροφο που είναι η σημερινή κατάσταση.

Ως Έλληνες το έχουμε ξαναζήσει στην αθηναϊκή δημοκρατία του 5ο αιώνα π.χ. και ξέρουμε ότι δούλευε επειδή αρκετές χιλιάδες από αυτούς ήταν πολιτικά ενεργοί, έλεγχαν ολόκληρη την πολιτική διαδικασία και συμμετείχαν σε ένα μεγάλο ποσοστό συνεχώς στις δημόσιες υποθέσεις.

Υπάρχουν δύο τρόποι που φαίνεται ότι μπορούν να δουλέψουν. Παρουσιάζω τον πρώτο τρόπο που είναι και λιγότερο ριζοσπαστικός και υπάρχει σε όλες τις χώρες που σέβονται τους πολίτες τους. Αυτός ο τρόπος είναι με την εφαρμογή του θεσμού των δημοψηφισμάτων για τις πιο σημαντικές αποφάσεις που καλούνται να ψηφίσουν οι βουλευτές ή για νέες νομοθεσίες που θα ήθελαν οι πολίτες να εφαρμόσουν. Ένα υποχρεωτικό δημοψήφισμα θα εγκρίνει την νομοθεσία που εκπόνησαν οι πολιτικές δυνάμεις μέσα από μια δεσμευτική λαϊκή ψήφο.

Μια λαϊκή πρωτοβουλία ως δημοψήφισμα που δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να υποβάλουν προς ψήφιση νομοσχέδια που να δεσμεύουν την κυβέρνηση και τις πολιτικές δυνάμεις.

Οι μηχανισμοί για την διεξαγωγή δημοψηφισμάτων υπάρχουν.

Παναγιώτης Σαββίδης
@PanayiotisSavv1

The post Σώζεται η δημοκρατία στην Κυπριακή Δημοκρατία; appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Στην γνωμάτευσή του, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος για το αξίωμα δεν συγκεντρώνει την απαιτούμενη πλειοψηφία (50+1), η Βουλή έχει κυριαρχικό δικαίωμα να ρυθμίζει τα της διαδικασίας της εκλογής. Για την ιστορία, να σημειωθεί ότι Πρόεδρος του Σώματος εξελέγη τότε (30.12.85) ο Βάσος Λυσσαρίδης, συγκεντρώνοντας 22 ψήφους στην τρίτη κατά σειρά ψηφοφορία έναντι 19 του Γλαύκου Κληρίδη, 16 του Γεώργιου Λαδά και 14 του Εζεκία Παπαϊωάννου. Ακολουθούν αυτούσια τα δημοσιεύματα της εποχής.

Επεφυλάχθη η απόφαση του Ανωτάτου
(για τη μέρα που συνέρχεται κι η Βουλή)
Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επεφύλαξε χτες (24.12.85) την απόφαση της στην αίτηση του ΔΗΚΟ και της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, με την οποία ζητείται άδεια για να αρχίσει δικαστική διαδικασία προς ερμηνεία του άρθρου 72 του Συντάγματος, που αφορά την εκλογή του Προέδρου της Βουλής. Η ημερομηνία της έκδοσης της απόφασης θα οριστεί από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου την ερχόμενη Παρασκευή.

Στο μεταξύ, κατά την χθεσινή μακρά συνεδρία του Ανωτάτου Δικαστηρίου εξετέθηκαν οι απόψεις τόσο του ΔΗΚΟ όσο και των άλλων Κομμάτων της Βουλής επί του θέματος του άρθρου 72 του Συντάγματος. Το ΔΗΚΟ υποστήριξε ότι υπάρχει ασάφεια στο άρθρο αυτό, ενώ τα άλλα Κόμματα υποστήριξαν το αντίθετο:

Αναλυτικά:
• Ο δικηγόρος κ. Πόλυς Πολυβίου, που εμφανίστηκε μαζί με τον συνάδελφο του κ. Χρίστο Τριανταφυλλίδη για το ΔΗΚΟ και για την Κοινοβουλευτική του Ομάδα, ανέφερε ότι υπάρχει ασάφεια στο άρθρο 72 του Συντάγματος γιατί δεν καθορίζει τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Βουλής.

Γι’ αυτό συνέχισε ο δικηγόρος, το Ανώτατο Δικαστήριο πρέπει να δώσει άδεια για να αρχίσει ενώπιον του διαδικασία ερμηνείας και διευκρίνισης του άρθρου αυτού.

• Οι δικηγόροι της Βουλής κ.κ. Φοίβος Κληρίδης (ΑΚΕΛ), Ευστάθιος Ευσταθίου (Σ.Κ. ΕΔΕΚ), Αλέκος Μαρκίδης (ΔΗΣΥ) (οι πρώτοι τρεις εμφανίστηκαν τόσο για τη Βουλή όσο και για τα Κόμματα τους), ανέφεραν σε χωριστές αγορεύσεις τους ότι το επίδικο άρθρο είναι σαφές, και κατά την εκτίμησή τους, ο τρόπος εκλογής Προέδρου της Βουλής καθορίζεται από τους ίδιους τους Βουλευτές.

Ήδη, συνέχισαν, έχει αρχίσει στη Βουλή η διαδικασία εκλογής Προέδρου της και στις 28.12.85 θα υπάρξει τελεσίδικη εκλογή Προέδρου. Οι τέσσερις Βουλευτές υποστήριξαν εξάλλου ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν πρέπει να αναμειχθεί ούτε και έχει δικαιοδοσία στην εκλογή Προέδρου της Βουλής.

Αύριο απόφαση του Ανωτάτου
για την αίτηση του ΔΗΚΟ
Αύριο Δευτέρα, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα αποφασίσει κατά πόσο θα δώσει ή όχι την ερμηνεία, που ζήτησαν με Αναφορά τους οι Βουλευτές του ΔΗΚΟ για το άρθρο 72 του Συντάγματος που αφορά την εκλογή Προέδρου της Βουλής. Αύριο, θα συνέλθει παράλληλα και η Βουλή, με σχέδιο για εκλογή Προέδρου.

Η ακρόαση της Αναφοράς άρχισε και τέλειωσε χτες ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με αγορεύσεις των δικηγόρων τόσο του ΔΗΚΟ όσο και των άλλων κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή.

Στην αγόρευσή του, ο δικηγόρος κ. Πόλυς Πολυβίου, που εκπροσώπησε τους αιτητές μαζί με τον συνάδελφό του κ. Χρίστο Τριανταφυλλίδη, υποστήριξε ότι:
• Η ορθή ερμηνεία των άρθρων 72 και 78 του Συντάγματος είναι ότι ο Πρόεδρος της Βουλής πρέπει να εκλέγεται με απόλυτη πλειοψηφία (50%+1) των παρόντων και ψηφιζόντων Βουλευτών.
• Η Βουλή δεν μπορεί να θεσπίσει οποιουσδήποτε κανονισμούς στο παρόν στάδιο, γιατί ακόμα δεν έχει καταρτιστεί σε Σώμα, αφού δεν έχει ακόμα εκλέξει Πρόεδρο. Οποιοιδήποτε κανονισμοί εκδοθούν από τη Βουλή θα πρέπει να αποφασιστούν από τη Βουλή σαν σύνολο και όχι μόνον από τους Ελληνοκυπρίους Βουλευτές σαν Κοινοτική Ομάδα.

Αγορεύοντας στη συνέχεια, οι δικηγόροι και Βουλευτές του ΑΚΕΛ, του Σ.Κ. ΕΔΕΚ και του ΔΗΣΥ κ.κ. Φοίβος Κληρίδης, Ευστάθιος Ευσταθίου, Αλέκος Μαρκίδης και Μανώλης Χριστοφίδης, υποστήριξαν ότι η Βουλή είναι ήδη νόμιμα συγκροτημένη σε Σώμα, από την ώρα που οι Βουλευτές έδωσαν τη διαβεβαίωση, και συνεπώς δικαιούται να θεσπίζει κανονισμούς.

Οι δικηγόροι υιοθέτησαν στη συνέχεια τις αγορεύσεις που έκαμαν στις 24.12.85 στο Ανώτατο Δικαστήριο ενώ εσυζητείτο εκεί η αίτηση των Βουλευτών του ΔΗΚΟ, με την οποία ζητούσαν άδεια για να καταχωρίσουν Αναφορά σχετικά με τους κανονισμούς για εκλογή Προέδρου της Βουλής.

Στις αγορεύσεις τους αυτές, οι δικηγόροι υποστήριξαν ότι ο τρόπος εκλογής Προέδρου της Βουλής καθορίζεται από τους ίδιους του Βουλευτές και όχι από τα Δικαστήρια. Μαζί με τους δικηγόρους των τριών Κομμάτων εμφανίστηκαν επίσης για το ΑΚΕΛ και ο κ. Μιχαλάκης Παπαπέτρου και για το Σ.Κ. ΕΔΕΚ ο κ. Δημήτρης Ηλιάδης.

Η γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου
Με δικούς της κανονισμούς, η Βουλή δικαιούται να εκλέξει τον Πρόεδρό της σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος για το αξίωμα αυτό δεν συγκεντρώσει την πλειοψηφία που απαιτείται βάσει του άρθρου 78.1 του Συντάγματος, δηλαδή απλή πλειοψηφία (50%+1) των παρόντων και ψηφιζόντων Βουλευτών.

Τα παραπάνω αποφάσισε χτες κατά πλειοψηφία η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην αίτηση των Βουλευτών του ΔΗΚΟ, οι οποίοι ζητούσαν ερμηνεία των άρθρων του Συντάγματος που αφορούν την εκλογή Προέδρου της Βουλής. Η απόφαση της πλειοψηφίας της Ολομέλειας ήταν ομόφωνη, ενώ ο δικαστής κ. Γ. Πικής εξέδωσε ξεχωριστή δική του απόφαση.

Στην απόφασή τους, οι δικαστές κ.κ. Μ. Τριανταφυλλίδης, Α. Λοΐζου, Γ. Μαλακτός, Δ. Δημητριάδης, Α. Λώρης, Δ. Στυλιανίδης και Α. Κούρρης, τόνισαν τα ακόλουθα:

α) Η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει κυριαρχικό δικαίωμα να ρυθμίσει τα της διαδικασίας της. Έκφραση του δικαιώματος τούτου είναι το άρθρο 73.1 του Συντάγματος, το οποίο όμως δεν είναι ούτε εξαντλητικό ούτε περιοριστικό του τρόπου ασκήσεως του εν λόγω κυριαρχικού δικαιώματος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ως εκ τούτου, η Βουλή των Αντιπροσώπων δύναται να ρυθμίζει την διαδικασία της όχι μόνο με τον κανονισμό της, αλλά και οποτεδήποτε τούτο χρειάζεται, με ειδικές για τον σκοπό αυτό αποφάσεις της, οι οποίες είναι ισοδύναμες προς κανονισμό της Βουλής των Αντιπροσώπων.

β) Διά τούτο, η Βουλή των Αντιπροσώπων ασκώντας το προαναφερθέν κυριαρχικό δικαίωμά της, και δυνάμει και του Δικαίου της Ανάγκης, δύναται και κατά το στάδιο της εκλογής του Προέδρου της να καθορίζει με απόφασή της ειδική διαδικασία για την εκλογή του Προέδρου της εις περίπτωση κατά την οποία κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει την πλειοψηφία η οποία απαιτείται από τον Άρθρο 78.1 του Συντάγματος, νοουμένου βεβαίως ότι η περί ειδικής διαδικασίας απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων θα ψηφίζεται με την πλειοψηφία η οποία απαιτείται από τον Άρθρο 78.1 του Συντάγματος.

Σημείωση: Τα ως άνω δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 25, 29 και 31 Δεκεμβρίου, 1985.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ 1985</span><br />ΔΗΚΟ εναντίον… όλων για την εκλογή Προέδρου της Βουλής appeared first on De Jure.

Απαιτείται εκ μέρους του γνήσια ταπεινοφροσύνη, καθώς σε μια φάση της εκστρατείας θα συνειδητοποιήσει όλα τα λανθασμένα πράγματα για την πολιτική ζωή στην Κυπριακή Δημοκρατία. Θα είναι αργά να αποσυρθεί.

Αλλά, μπορεί να γίνει και διδακτικό για τους περισσότερους υποψηφίους βουλευτές, ειδικά για τους πραγματικά ανοιχτόμυαλους και περίεργους, αφού η προεκλογική εκστρατεία είναι ένα πολύ αποτελεσματικό φίλτρο σε εσένα, τον υποψήφιο ψηφοφόρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Από μερικούς υποψήφιους βουλευτές θα νιώσετε σιωπηλή διαφωνία με εσάς τους υποψήφιους ψηφοφόρους όταν τους αραδιάζετε λύσεις και τι πρέπει να κάνουν όταν εκλεγούν, αλλά λογίστε την διαφωνία ως αντιστάθμισμα για εσάς τους υποψήφιους ψηφοφόρους, που μόνο ζητάτε και δεν δίνετε, ακόμη και εκείνη την ψήφο σας. Βγάλτε ένα δεκάευρο και κάνετε εισφορά στο κόμμα του υποψηφίου βουλευτή. Εκπίπτει και του φορολογητέου εισοδήματός σας.

Μερικοί υποψήφιοι βουλευτές θα είναι αλαζονικοί και δυσάρεστοι, αλλά δεν πρέπει να σας είναι τεράστια έκπληξη. Τους πλείστους εσείς τους εκλέξατε σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Άλλοι υποψήφιοι βουλευτές μπορεί να είναι εντελώς αδαείς και περιφρονητικοί. Αλλά πρέπει να είστε τουλάχιστον συνηθισμένοι σε αυτό. Σας θυμούνται κάθε πέντε χρόνια και ακόμη τους ψηφίζετε.

Αν όμως προσπαθήσετε να τους πείτε ότι μόνο εσείς ως υποψήφιοι ψηφοφόροι έχετε καταλάβει τι πρέπει να διορθωθεί, παρόλο που δεν κάνατε τίποτα για να το διορθώσετε, μην εκπλαγείτε αν δεν σας δώσουν σημασία. Τόσα χρόνια που ως πολίτες μιλούσαν για λύσεις, εσείς δεν τους δίνατε σημασία και τους αναγκάσατε να κατέβουν στις εκλογές ως υποψήφιοι βουλευτές για να τα διορθώσουν. Μην είστε ο τύπος που μπαίνει στην Πολιτική Αεροπορία και τους λέει ότι πρέπει να σκεφτούν περισσότερα για τα σύννεφα.

Αν δεν σας αρέσουν οι επιλογές που έχετε μπροστά σας, είναι εντάξει. Το ίδιο ίσως να νιώθουν και οι υποψήφιοι βουλευτές. Κανείς δεν σας αναγκάζει να ψηφίσετε. Αλλά, αν κανένας υποψήφιος βουλευτής δεν είναι επιλογή για εσάς, εσείς γιατί δεν είστε υποψήφιος; Όλα, μα όλα (θα το επαναλάβω, ΟΛΑ) τα κόμματα ψάχνουν υποψήφιους βουλευτές.

Ο κάθε υποψήφιος βουλευτής θα προτιμούσε να είστε πρόθυμοι να ακούσετε και να μάθετε ως υποψήφιοι ψηφοφόροι. Δεν είναι καλλιστεία οι εκλογές. Ακούστε τους με ανοιχτό μυαλό και κάνετε κάθε δυνατή προσπάθεια για να τους βοηθήσετε.

Έχουν δει το χάος που η ψήφος σας έχει προκαλέσει, ειδικά τους τελευταίους δώδεκα μήνες. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα, ψηφίζει ή δεν ψηφίζει.

Το να αποφασίσετε να μην ψηφίσετε επειδή δεν μπορέσατε να επιλέξετε κανένα υποψήφιο βουλευτή, είναι ένα είδος απόφασης. Τουλάχιστον, ελπίζω να έχει γίνει μετά από σκέψη και απόρριψη των επιλογών που έχετε μπροστά σας.

Εκτός αν θα ψηφίσετε μόνο το κόμμα σας και κανέναν υποψήφιό του. Ο αρχηγός του κόμματος θα σας είναι ευγνώμων για τα €120 χορηγία που θα πάρει το κόμμα του μέσω της κρατικής χορηγίας για την επόμενη πενταετία.

Καλή ψήφο.

Παναγιώτης Σαββίδης
@PanayiotisSavv1

The post Ανοικτή επιστολή προς υποψήφιους ψηφοφόρους appeared first on De Jure.

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου

Με δύο παρεμβάσεις επί προσωπικού ζητήματος έκλεισε την Πέμπτη (28 Ιανουαρίου) η συζήτηση για την λίστα με τα ΜΕΔ που απέστειλε στη Βουλή στις 8 Απριλίου 2019 η τέως Διοικήτρια της Κεντρικής Τράπεζας, Χρυστάλλα Γιωρκάτζη, λίγο πριν εκπνεύσει η θητεία της. Ενώπιον Ολομέλειας, τόσο ο βουλευτής του ΔΗΚΟ Ζαχαρίας Κουλίας, όσο και ο βουλευτής της ΕΔΕΚ, Κωστής Ευσταθίου, υποστήριξαν ότι εν γνώσει της η Βουλή παραβιάζει τον Νόμο, αφήνοντας παράλληλα σαφείς αιχμές για κατάχρηση της ασυλίας που παρέχει το Σύνταγμα.

Κάνοντας λόγο για «υπέρμετρη εύνοια προς τις τράπεζες» τόσο από το κράτος όσο και από την ίδια τη Βουλή, που θέσπισε «ευνοιοκρατικές νομοθεσίες» υπέρ των τραπεζών και εναντίον των δανειοληπτών, ο κ. Κουλίας είπε ότι ανήκει «στην κατηγορία του 80% των πολιτών που χρωστούν και που έχουν ΜΕΔ και που δεν ανήκει στις τάξεις των προνομιούχων.

Κουλίας: Οι τράπεζες για να δώσουν τέτοια στοιχεία χρειάζονται την άδεια της ΕΚΤ

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα σημείωσε ότι «η Βουλή των αντιπροσώπων άλλαξε το νομικό καθεστώς κατά τον χρόνο σύναψης του δανείου υπέρ των τραπεζών δίνοντας μάλιστα αναδρομική ισχύ». Τα βέλη του βουλευτή στράφηκαν και προς τα ίδια τα Δικαστήρια, τα οποία κατά τα λεγόμενά του «σε τέτοιους δύσκολους καιρούς τριπλασίασαν και τα τέλη και είναι απαγορευτικό να πάει κάποιος στο Δικαστήριο». Εντέχνως και επί μήνες καλλιεργήθηκε το κλίμα ότι «όποιου το όνομα είναι στη λίστα είναι κλέφτης και απατεώνας», ανέφερε και σημείωσε ότι αντί των στοιχείων που ζητήθηκαν από τον Μαρίνο Σιζόπουλο, «η κυρία Γιωρκάτζη έστειλε μια λίστα με επιλεγμένα πρόσωπα, παραδίδοντας μια λίστα άσχετη με αυτό που της ζητήθηκε».

Υπέρβαση εξουσίας από Κεντρική  
Ως προς το νόμιμο ή μη της λίστας, ο κ. Κουλίας υποστήριξε ότι «σαφώς είναι παράνομη», εφόσον «οι συστημικές τράπεζες για να δώσουν τέτοια στοιχεία χρειάζονται την άδεια των αρχών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σύμφωνα με το Ενωσιακό Δίκαιο». Είμαστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το ευρωπαϊκό Δίκαιο «είναι υπέρτερο του εγχωρίου Δικαίου», υπογράμμισε ο βουλευτής. Υπογράμμισε ότι «η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου δεν έχει καμιά εξουσία να ζητήσει αυτά τα στοιχεία, η μόνη της εξουσία είναι να ελέγχει τις διαδικασίες των τραπεζών, όχι ποιες είναι οι σχέσεις μίας τράπεζας με τον πελάτη της», παραπέμποντας μάλιστα σε σχετική παραδοχή του Διοικητή, Κωνσταντίνου Ηροδότου.

Αναφέρθηκε επιπλέον στον Νόμο για την προστασία προσωπικών δεδομένων, υπενθυμίζοντας ότι σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε η Επίτροπος Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, Ειρήνη Λοϊζίδου, στις 14 Μαρτίου 2019, πριν τη δημοσίευση οικονομικών στοιχείων ΠΕΠ, νοουμένου ότι τα στοιχεία αυτά είναι αληθή και ακριβή, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι συνθήκες δανεισμού ενός ΠΕΠ (δηλαδή αν υπήρχαν επαρκείς εξασφαλίσεις ή όχι ή αν υπάρχει ένδειξη προνομιακής μεταχείρισης), η φύση και το είδος διευκολύνσεων που έλαβε (δηλαδή αν έγινε διαγραφή ή αναδιάρθρωση δανείου και το ύψους του ποσού) και ο ρόλος ή η συμμετοχή του κάθε ΠΕΠ σε διαδικασία λήψης αποφάσεων που αφορούσαν στο Συνεργατισμό, κατά τον ουσιώδη χρόνο.

«Ποινικώς και αστικώς ανεύθυνη η Βουλή»
Βάσει των εν λόγω κριτηρίων, σύμφωνα με τον κ. Κουλία «και οι τράπεζες που συναίνεσαν και έδωσαν τα στοιχεία στην Κεντρική και η Κεντρική που τα πήρε, πρόκειται για παράνομη λίστα». Στην παρέμβασή του, παρέθεσε περαιτέρω και απόσπασμα επιστολής που απέστειλε ο ίδιος στον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας ως πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου (Ιανουάριος 2020), όπου σημείωνε ότι «ειδικότερα η Επιτροπή αναμένει να την ενημερώσει μεταξύ άλλων για την παραχώρηση δανείων, πιστωτικών διευκολύνσεων με ευνοϊκό τρόπο και χωρίς την εξασφάλιση των απαραίτητων εγγυήσεων που οδήγησαν στη μη εξυπηρέτηση των δανείων αυτών. Επιπρόσθετα, θα ήταν χρήσιμο για την εξέταση του όλου θέματος να ενημερώσει την Επιτροπή κατά πόσον το όλο θέμα των ΜΕΔ ενέχει οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο είναι επιλήψιμο και συνιστά οποιαδήποτε παρανομία».

Τέλος, αναφέρθηκε σε παραδοχή στην απόφαση της ίδιας της Βουλής για δημοσιοποίηση της Λίστας Γιωρκάτζη ότι, «με τη σημερινή πραγματικότητα και παρότι κατά τη συζήτηση του θέματος διαπιστώθηκε ότι αυτή έχει καταρτιστεί κατά παράτυπο και μη συνάδοντα προς υποχρεώσεις της Δημοκρατίας προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα».

«Δεν μπορεί η Βουλή να λέει ότι είμαστε ποινικώς και αστικώς ανεύθυνοι δυνάμει του Συντάγματος. Ξέρετε γιατί υπάρχει το άρθρο και η ασυλία; Για να κάνουμε νόμιμες δουλειές. Δεν μπορείτε να φέρνετε στην Ολομέλεια παράνομες πράξεις και να λέτε τις ψηφίζουμε. Και ο καθένας υπέχει ευθύνη – και ο πρόεδρος και εις έκαστος βουλευτής και τα κόμματα και όσοι την δημοσιοποιήσουν», είπε καταληκτικά.

«Στο απυρόβλητο της ασυλίας»
Υιοθετώντας τη νομική προσέγγιση του κ. Κουλία, ο βουλευτής Κωστής Ευσταθίου ξεκαθάρισε ότι η παρέμβασή του σχετίζεται με την «εν γνώσει της Βουλής παραβίαση του Νόμου». Ειδικότερα, ο κ. Ευσταθίου επίσυρε την προσοχή των βουλευτών στον Νόμο Περί Πιστωτικών Ιδρυμάτων. «Συγκεκριμένα, έχουν παραβιαστεί τα άρθρα 28(α) 28 (β) και 28 (γ) της νομοθεσίας που απαγόρευαν στη διοικήτρια και σε οποιοδήποτε δημόσιο αξιωματούχο να αποκαλύψει στοιχεία του επαγγελματικού απορρήτου των τραπεζών. Το έπραξε. Στο άρθρο 30 προβλέπονται και οι ποινές -5 χρόνια φυλακή για όποιον αποκαλύψει και 1 εκ. ευρώ πρόστιμο»», υπογράμμισε ο βουλευτής.

Υποστήριξε μάλιστα ότι, η Βουλή με την απόφασή της συνεργεί στη δημοσιοποίησή της, εφόσον «συνεργός στον χώρο του Δικαίου σημαίνει ένα πράγμα: ό,τι παρανομία έκανε ο φυσικός αυτουργός την κάνει και ο συνεργός».

Ευσταθίου: Έχουν παραβιαστεί τα άρθρα 28(α) 28 (β) και 28 (γ) του Περί Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου

«Συνεργούμε λοιπόν εν γνώσει μας και παραβιάζουμε τον Νόμο. Γιατί όμως; Γιατί έχουμε ασυλία» υπέδειξε και πρόσθεσε ότι αν έπραττε αναλόγως ένας πολίτης, θα αντιμετώπιζε ποινικές κυρώσεις. «Εμφανιζόμαστε, εκ του ασφαλούς πάντα, ως προστάτες του καλού, άρχοντες του φωτός εν μέσω σκότους, στρατηλάτες στον αγώνα κατά της διαπλοκής. Πώς; Παραβιάζοντας τον Νόμο. Ευρισκόμενοι στο απυρόβλητο της ασυλίας μας».

Η απόσταση μεταξύ πολίτη, που δεν έχει ασυλία και Βουλής, που έχει ασυλία έχει ανοίξει πάρα πολύ, ανέφερε ο κ. Ευσταθίου. «Διότι ακριβώς παραβιάζουμε τον Νόμο χωρίς συνέπειες -συνέπειες έχει μόνο ο πολίτης».

Καταληκτικά σημείωσε τα εξής: «Ο λαϊκισμός τρέφεται από τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Και διαφθορά και διαπλοκή υπάρχει όπου υπάρχει εξουσία συσσωρευμένη η οποία δεν ελέγχεται διά νόμου ή αν ελέγχεται δια νόμου ο νόμος αυτός δεν εφαρμόζεται. Αν πιστεύουμε σήμερα ότι με το να μην εφαρμόζουμε τον Νόμο και να τον παραβιάζουμε εν γνώσει μας προσφέρουμε στον αγώνα κατά της διαπλοκής και της διαφθοράς, το αφήνω στην κρίση όλων μας».

Σημειώνεται ότι, ο κ. Κουλίας ψήφισε εναντίον της δημοσιοποίησης της Λίστας. Ο κ. Ευσταθίου απείχε της ψηφοφορίας ως και η υπόλοιπη κοινοβουλευτική ομάδα της ΕΔΕΚ.

The post Ζ. Κουλίας – Κ. Ευσταθίου: Παρανομεί η Βουλή, λόγω ασυλίας appeared first on De Jure.

Του Χάρη Ιωσηφίδη*

Σε μία προεδρική δημοκρατία όπου σύμφωνα με το Σύνταγμα ο προϋπολογισμός χρειάζεται την έγκριση της Βουλής, όταν μία κυβέρνηση δεν έχει εξασφαλισμένη την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, πάντα θα έπρεπε όταν έρχεται η ώρα του προϋπολογισμού να είναι ορατός ο κίνδυνος καταψήφισης. Διότι το Σύνταγμα επιτρέπει την καταψήφιση. Διαφορετικά ο συνταγματικός νομοθέτης θα ρύθμιζε το θέμα διαφορετικά. Η στάση κάποιων κομμάτων , και συγκεκριμένα του ΔΗΚΟ, δεν άφησε ποτέ να γίνει αυτό. Όλη αυτή η συζήτηση έπρεπε, κατά την άποψή μου, να θεωρείται φυσιολογική και δεν θα έπρεπε να ακούγεται ότι πρόκειται για «κρίση που δεν έχει ξαναγίνει από το 1963». Συμπερασματικά, η κυβέρνηση θα έπρεπε πάντα να προσπαθεί να επιτύχει συγκλίσεις και να μην επαναπαύεται στη στάση του ΔΗΚΟ και του κάθε ΔΗΚΟ.

Σύμφωνα με την ανάλυση συνταγματολόγων, σε προεδρικό σύστημα όπως το δικό μας, ο ρόλος της Βουλής είναι ο έλεγχος των δαπανών μέσω της ψήφισης του προϋπολογισμού και όχι η άσκηση πίεσης επί της εκτελεστικής εξουσίας για άλλους σκοπούς. Με βάση αυτή την ερμηνεία υπάρχει το παράδοξο ότι ενώ ο συνταγματικός νομοθέτης θεώρησε ότι ο προϋπολογισμός πρέπει να ψηφίζεται με νόμο (ελεύθερα τα κόμματα να ψηφίσουν υπέρ, κατά ή αποχή), εντούτοις η Βουλή είναι υποχρεωμένη να υπερψηφίζει τον νόμο αυτό.

Η κυβέρνηση αντί να εξαπολύει δημόσιες κατηγορίες κατά των κομμάτων που δεν μπορούν να ταυτιστούν με την πολιτική της, θα έπρεπε να καταβάλει προσπάθεια για συγκλίσεις.

Η δικαιολόγηση αυτής της θέσης εδράζεται στην ανάλυση ότι σε ένα προεδρικό σύστημα που βασίζεται στην αρχή διάκρισης των εξουσιών, όπως είναι το δικό μας, η εκτελεστική εξουσία είναι ανεξάρτητη, άρα δεν πρέπει να εξαρτάται από την κοινοβουλευτική. Συνεπώς, μπορεί να δρα με έλεγχο από τη Βουλή όσον αφορά τις δαπάνες, αλλά όχι καθ’ υπόδειξη της βουλής όσον αφορά θέματα που άπτονται της εκτελεστικής εξουσίας. Δηλαδή θα πρέπει να αφήνεται το περιθώριο στην εκτελεστική να υλοποιεί τις πολιτικές της. Αυτό σημαίνει ότι η κοινοβουλευτική εξουσία πρέπει να ασκεί τα καθήκοντα ελέγχου της καλή τη πίστη, χωρίς να ξεπερνά κάποια όρια που να συνιστούν καταπάτηση της αρχής διάκρισης των εξουσιών.

Πάντως, το Σύνταγμα παρέχει τη λύση στην κυβέρνηση για τους επόμενους δύο μήνες. Μετά, η κατάσταση καθίσταται προβληματική καθότι δεν υπάρχει ρητή πρόνοια στο Σύνταγμα που να επιτρέπει στην εκτελεστική εξουσία να διενεργεί δαπάνες χωρίς έγκριση από τη Βουλή. Μέχρι τέλος Φεβρουαρίου όμως, η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα διερεύνησης πιθανών συγκλίσεων. Η κυβέρνηση αντί να εξαπολύει δημόσιες κατηγορίες κατά των κομμάτων που δεν μπορούν να ταυτιστούν με την πολιτική της, θα έπρεπε να καταβάλει προσπάθεια για συγκλίσεις. Ίσως η κυβέρνηση να επιδιώκει να κερδίσει τουλάχιστον στο επικοινωνιακό κομμάτι, ώστε να μη χρειαστούν μεγάλες εκπτώσεις στις πολιτικές της που προωθεί μέσω του προϋπολογισμού.

Εκκρεμεί το ερώτημα τι θα συμβεί εάν δεν περάσει ο προϋπολογισμός μετά και την ψήφιση του δεύτερου δωδεκατημορίου. Στο ερώτημα αυτό έχει ενσκήψει ο γνωστός Κύπριος συνταγματολόγος Σαρίπολος στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Ανέφερε ότι σε περίπτωση που παρουσιαστεί τέτοιο ενδεχόμενο υπάρχει η διέξοδος του δικαίου της ανάγκης. Τη θέση αυτή επανέλαβε το 1982 και ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας Κρίτων Τορναρίτης. Ο Πρόεδρος θα μπορούσε να κάνει επίκληση του δικαίου της ανάγκης, η οποία αναγνωρίζεται ως συνταγματική αρχή, για να επιτρέψει στην εκτελεστική εξουσία να διενεργήσει δαπάνες χωρίς να εξασφαλιστεί η έγκριση από τη Βουλή. Με αυτό τον τρόπο το κράτος και οι θεσμοί συνεχίζουν να λειτουργούν και αποφεύγεται η παύση λειτουργίας και a fortiori η κατάρρευσή του. Αυτή η λύση ικανοποιεί και την αρχή βάσει της οποίας «το Σύνταγμα υφίσταται για την πολιτεία και όχι η πολιτεία για το Σύνταγμα».

Πάντως, θεωρείται θεμιτό σε ένα δημοκρατικό σύστημα να δοκιμάζονται τα όρια του Συντάγματος. Γίνεται συζήτηση, δημιουργείται προηγούμενο, όλοι γίνονται σοφότεροι. Και η σοφία αυτή μπορεί να χρησιμεύσει στο μέλλον για χειρότερες ενδεχομένως καταστάσεις.

Το συνταγματικό αυτό κώλυμα αντιμετωπίστηκε και στις ΗΠΑ, όπου είχε προκληθεί κυβερνητικό λουκέτο για πέραν του ενός μήνα το 2019. Στο Βέλγιο δεν υπήρχε κυβέρνηση για πέραν των 18 συνεχόμενων μηνών και πολλοί έχουν να το λένε ότι ποτέ δεν είχε λειτουργήσει καλύτερα το κράτος.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει πάντα η διέξοδος με το δίκαιο της ανάγκης βάσει του οποίου η κυβέρνηση θα μπορεί να προβαίνει σε δαπάνες χωρίς την έγκριση της Βουλής, επικαλούμενη τον κίνδυνο παύσης λειτουργίας του κράτους.

*Νομικός-Δικηγόρος
Κοινοβουλευτικός συνεργάτης
Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

The post Κρατικός προϋπολογισμός 2021: Το ενδεχόμενο της καταψήφισης appeared first on De Jure.