Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ αντί να εγχειρήσει στο σωστό επίπεδο της σπονδυλικής στήλης 65χρονου, έκανε τομή σε λάθος επίπεδο, με αποτέλεσμα ο ασθενής να υποβληθεί σε επιπλέον εγχειρήσεις και να μην ιανθεί μέχρι σήμερα, δέκα χρόνια μετά την πρώτη επέμβαση.

Ιστορικό
Μετά από πολλές ταλαιπωρίες και αφού δεν μπόρεσε να γιατρευτεί, ο 65χρονος κίνησε αγωγή σε βάρος του νευροχειρουργού απαιτώντας αποζημιώσεις. Ο ασθενής υπέφερε από οξεία αριστερή οσφυοϊσχιαλγία και υποβλήθηκε σε δισκεκτομή από τον εναγόμενο .

Οκτώ μέρες μετά την εγχείρηση και αφού οι πόνοι δεν υποχωρούσαν επέστρεψε στο ιατρείο, όπου οι εξετάσεις έδειξαν σημεία επιμόλυνσης του χώρου της εγχείρησης και του δόθηκε φαρμακευτική αγωγή. Μετά από μια βδομάδα, νέα μαγνητική τομογραφία έδειξε επισκληρίδιο απόστημα στον χώρο της εγχείρησης, αλλά και με επέκταση σε ολόκληρη την οσφυϊκή μοίρα και κατώτερη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

Ο εναγόμενος τον υπέβαλε και σε νέα εγχείρηση, αλλά και πάλι δεν πέτυχε τη θεραπεία, με αποτέλεσμα ο ενάγοντας να υποχρεωθεί να αποταθεί σε άλλους γιατρούς. Υποβλήθηκε σε τρεις επιπλέον εγχειρήσεις, αλλά ακόμα και σήμερα υποφέρει από μόνιμο πόνο, καθώς και αδυναμία στη στάση και στη βάδιση. Η κατάσταση της υγείας του τον εμποδίζει στην όλη δραστηριότητά του.

Παράλληλα, λόγω των πολλαπλών επεμβάσεων στην οσφυϊκή μοίρα παρουσιάζει έντονο πόνο στην περιοχή ιδίως στην όρθια στάση και έχει ανάγκη συνεχούς προγράμματος φυσικοθεραπείας και κολύμβησης. Επίσης, απαγορεύεται αυστηρά στον ασθενή να κάνει οποιαδήποτε δραστηριότητα που έχει να κάνει με άρση βάρους.

Ακόμα και η μικρή καθημερινή δραστηριότητα, του προκαλεί έντονους πόνους και αφενός χρειάζεται την συνεχή λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων με όλους τους συναφείς κινδύνους, αφετέρου διαταράσσει την ποιότητα ζωής του με αντίκρισμα στην ψυχολογική του κατάσταση. Ένα επίσης σημαντικό πρόβλημα που παρουσιάζει είναι η διαταραχή συμπεριφοράς με καταθλιπτική σημειολογία που είναι απότοκο της όλης ταλαιπωρίας που υφίσταται, αλλά και της μεταβολής στη λειτουργική κατάσταση της καθημερινότητάς του.

Κρίνοντας αμέλεια στον εναγόμενο, ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Χάρης Πογιατζής, τόνισε πως το πρώτο σημείο που καταλογίζει ιατρική αμέλεια  είναι κατά την πρώτη χειρουργική επέμβαση που έγινε την 1η Μαρτίου 2010. Αντί ο νευροχειρούργος να χειρουργήσει στο σωστό επίπεδο,  χειρούργησε τον ενάγοντα σε λάθος επίπεδο. Και όπως ο ίδιος ο εναγόμενος είπε, προέβη στις λανθασμένες ενέργειες σε λάθος επίπεδο.

Ο εναγόμενος, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, παραδέχθηκε εξάλλου ότι ένας νευροχειρουργός δεν θα πρέπει να χειρουργήσει μόνο με ό,τι φαίνεται στο MRI, αλλά θα πρέπει να στηριχθεί και στην κλινική εξέταση του ασθενούς που θα κάνει.

Αποζημιώσεις
Τέλος, το Δικαστήριο επιδίκασε τις αποζημιώσεις αναφέροντας ότι ο ενάγοντας ταλαιπωρήθηκε και ταλαιπωρείται πολύ από τις βλάβες στην σπονδυλική του στήλη. Όμως δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστική ευθύνη στον εναγόμενο για την ταλαιπωρία που υφίσταται ο 65χρονος μετά τις 11 Μαρτίου 2010, δηλαδή μετά τη δεύτερη εγχείρηση.

Εύλογες κρίθηκαν γενικές αποζημιώσεις ύψους €50.000 για τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη ο ενάγων εξαιτίας της αμέλειας του εναγόμενου. Ο δε τόκος θα πρέπει να επιδικαστεί από την 1η Μαρτίου 2010. Επίσης επιδικάστηκαν υπέρ του ενάγοντα ειδικές αποζημιώσεις ύψους €75.027 με τόκο από 14 Ιουλίου 2010.

The post Αποζημιώσεις 125.000 ευρώ για ιατρική αμέλεια appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

«ΟΙ ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ αγώνες και κυρίως το ποδόσφαιρο, πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας, ενώ τα γήπεδα θα πρέπει να επανεύρουν την παλιά αίγλη τους ως χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού».

Τα παραπάνω επεσήμανε χθες ο Επαρχιακός Δικαστής Λευκωσίας Χάρης Πογιατζής επιβάλλοντας ποινή συνολικού προστίμου 500 λιρών στον 27χρονο οικοδόμο, Μ. Θ., ο οποίος παραδέχθηκε τέσσερις κατηγορίες που αφορούσαν παραβίαση του Νόμου για τη Βία σε Αθλητικούς Χώρους.

Συγκεκριμένα, τα αδικήματα του κατηγορητηρίου ήταν παράνομη είσοδος σε αθλητικό χώρο, παρακώλυση της διεξαγωγής αθλητικού αγώνα, κοινή επίθεση εναντίον διαιτητή και εξύβριση διαιτητή.

Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, στις 7 Νοεμβρίου 1999 στο κοινοτικό γήπεδο Φλάσου, ενώ διεξαγόταν ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων «Άμυνα» Λινού-Φλάσου και «Άρη» Σπηλιών, δημιουργήθηκε επεισόδιο στο 85’ όταν η φιλοξενούμενη ομάδα πέτυχε το τρίτο της τέρμα. Οι ποδοσφαιριστές της γηπεδούχου διαμαρτύρονταν ότι είχε προηγηθεί «οφ-σάιντ» και ο διαιτητής ετοιμαζόταν να δείξει τη δεύτερη κίτρινη κάρτα στον αρχηγό των γηπεδούχων για διαμαρτυρία.

Ο κατηγορούμενος που ήταν ποδοσφαιριστής της «Άμυνας» αλλά είχε γίνει αλλαγή στο παιχνίδι από το 52′ και βρισκόταν εκτός γηπέδου, εισήλθε στο γήπεδο χωρίς άδεια και έπιασε τα χέρια του διαιτητή εξυβρίζοντας τον παράλληλα. Εκείνη τη στιγμή επενέβησαν και άλλοι ποδοσφαιριστές και παράγοντες των δύο ομάδων με αποτέλεσμα το επεισόδιο να λήξει, πλήν όμως ο αγώνας διακόπηκε.

Στην απόφασή του, ο Δικαστής Πογιατζής, αφού τόνισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διαπράττονται στους αθλητικούς χώρους, τα οποία-όπως είπε- δυστυχώς αυξάνονται, τόνισε πως η συνηθισμένη ποινή που επιβάλλεται είναι η άμεση φυλάκιση. Στην περίπτωση όμως αυτή, σημείωσε ο Δικαστής, υπάρχει ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας που αλλάζει το είδος της ποινής.

Ο παραπονούμενος διαιτητής είχε καταθέσει ενόρκως στο Δικαστήριο ότι δεν έχει κανένα παράπονο από τον κατηγορούμενο και ότι τον συγχωρεί. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, πρόσθεσε ο κ. Πογιατζής, η αρμόζουσα ποινή είναι αυτή του προστίμου, το ύψος του οποίου θα αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Αναλυτικά επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: πρόστιμο 150 λιρών για την παράνομη είσοδο στο γήπεδο, πρόστιμο 300 λιρών για την επίθεση στον διαιτητή και 50 λίρες πρόστιμο για την εξύβριση του διαιτητή. Στη δεύτερη κατηγορία, αυτήν της παρακώλυσης της διεξαγωγής του αγώνα, δεν επιβλήθηκε ποινή γιατί το Δικαστήριο έκρινε πως καλύπτεται από την πρώτη κατηγορία. Επίσης, ο κατηγορούμενος διατάχθηκε να πληρώσει τα έξοδα της δίκης που ανέρχονταν στις 16 λίρες.

Σημείωση: Η πιο πάνω απόφαση δημοσιεύτηκε στον Τύπο στις 13 Δεκεμβρίου 2000.

The post Παραλίγο φυλακή ποδοσφαιριστής που βγήκε… οφσάιντ appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

ΑΡΧΙΣΕ χθες ενώπιον του Στρατοδικείου, που για πρώτη φορά στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας συγκροτείται με Δικαστές Επαρχιακού Δικαστηρίου, η ακρόαση της υπόθεσης του Συνταγματάρχη της Εθνικής Φρουράς Λοΐζου Φεσά, ο οποίος κατηγορείται για διασάλευση της πειθαρχίας στο στράτευμα και προπαρασκευαστικές ενέργειες για να περιέλθουν στην κατοχή του μυστικές πληροφορίες στρατιωτικής σημασίας.

Ο μίτος για την αποκάλυψη της υπόθεσης είχε ξετυλιχθεί από το γραφείο του φίλου και πρώην συμμαθητή του Συνταγματάρχη Αβραάμ Μαραγκού, ο οποίος ήταν ο πρώτος και κυριότερος μάρτυρας κατηγορίας. Στην κατάθεσή του, ο κ. Μαραγκός που σήμερα υπηρετεί ως Διοικητής Διαβιβάσεων στη Λάρνακα, ανέφερε ότι στις 26 Απριλίου 2000 τον επισκέφθηκε φιλοφρονητικά ο κατηγορούμενος στο ΓΕΕΦ και όταν έφυγε ξέχασε πάνω στο γραφείο του ένα φάκελο που σε κάποιο μέρος ήταν διαφανής.

Από μέσα φάνηκε να υπάρχει ένα οργανόγραμμα, αφού φαίνονταν δύο ονόματα ανωτάτων αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς, οι οποίοι βρίσκονται εν αποστρατεία. Επίσης, φαινόταν ακόμα ένα όνομα, αλλά δεν γνωρίζει αν είναι στρατιωτικός. Άνοιξε τον φάκελο και περιεργάστηκε το περιεχόμενό του. Υπήρχαν διάφορα έγγραφα μέσα, ανάμεσά τους και ένα με τίτλο «Επιτελάρχης», που αναφερόταν στα καθήκοντα της θέσης Επιτελάρχη.

Η γραφή είχε γίνει με το χέρι και ο γραφικός χαρακτήρας ήταν του κατηγορούμενου. Άλλο έγγραφο εις τριπλούν, αναφερόταν στα καθήκοντα του Α’ Βοηθού Επιτελάρχη. Στα έγγραφα αυτά είχε τυπωμένα κείμενα, καθώς και χειρόγραφα κείμενα. Στο τρίτο φωτοαντίγραφο του Β.Β.Ε. περιέχονταν και χειρόγραφες σημειώσεις που τις έγραψα εγώ ο ίδιος -πρόσθεσε ο μάρτυρας- και από λάθος τα έδωσε στην  Αστυνομία και στην ηγεσία του στρατεύματος.

Αντεξεταζόμενος από τον δικηγόρο του κατηγορούμενου, Ευστάθιο Ευσταθίου, ο οποίος δέχεται ότι μέσα στο φάκελο υπήρχε μόνο ένα έγγραφο, αυτό του «Επιτελάρχη», ο Συνταγματάρχης Μαραγκός είπε ότι το κείμενο του συγκεκριμένου εγγράφου δεν είναι απόρρητο ούτε και εμπιστευτικό. Από το σύνολο των εγγράφων, είπε ο μάρτυρας, «μου δόθηκε η εντύπωση ότι υπάρχει παραστρατιωτικό επιτελείο το οποίο διαχωρίζει τους ανώτερους αξιωματικούς του στρατεύματος σε ημέτερους και μη ημέτερους για τις προαγωγές».

«Δεν πίστεψα, ούτε και πιστεύω ότι ο κατηγορούμενος έχει οργανώσει αυτά το παραστρατιωτικό επιτελείο, απλώς για να είναι μέλος του, όμως δεν κατηγορώ τον κατηγορούμενο αλλά το παραστρατιωτικό επιτελείο που βρίσκεται πίσω του». Υπάρχει επιτελείο του ΓΕΕΦ που είναι υπεύθυνο για τις προαγωγές, ανέφερε περαιτέρω ο μάρτυρας, και δεν είναι υπεύθυνη η ομάδα του παραστρατιωτικού επιτελείου για να κάνει τις προαγωγές.

«Όταν είδα όλα τα έγγραφα συγχύστηκα και δεν ήξερα τι να κάνω. Στις 4 Μαΐου 2000 πήγα στον Υπαρχηγό του ΓΕΕΦ κ. Οικονομόπουλο, αλλά αυτός πέταξε τα έγγραφα, λέγοντας μου ότι αυτά είναι κομματικές διαφορές και πεποιθήσεις. Ο Αρχηγός του ΓΕΕΦ από την άλλη δεν με δέχθηκε και έτσι στις 14 Μαΐου 2000 παρέδωσε τα έγγραφα στον βουλευτή Κώστα Παπακώστα που ήταν προηγουμένως στρατιωτικός και ο οποίος αφού έθεσε θέμα στη Βουλή, άρχισε η διερεύνηση του από την Αστυνομία και το ΓΕΕΦ».

Η αντεξέταση του μάρτυρα θα συνεχιστεί στις 21 του μήνα. Την υπόθεση εκδικάζουν οι Δικαστές Κώστας Κληρίδης (Πρόεδρος), Μιχαλάκης Χριστοδούλου και Χάρης Μαλακτός (Πάρεδροι), ενώ για την Κατηγορούσα Αρχή εμφανίζονται η Μαρία Παπαϊωάννου και η Μαρία Κυρμίζη, δικηγόροι της Δημοκρατίας.

Σημείωση: Η πιο πάνω απόφαση δημοσιεύτηκε στον Τύπο στις 9 Δεκεμβρίου 2000.

The post Στο εδώλιο για παραστρατιωτικό σκάνδαλο appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

«ΠΙΟ ΑΥΣΤΗΡΑ πρέπει να αντιμετωπίζονται από τη δικαιοσύνη οι εργοδότες οι οποίοι εργοδοτούν παράνομα αλλοδαπούς, γιατί η παρανομία τους ενέχει το στοιχείο της εκμετάλλευσης, αφού εκτός από τις χαμηλές αμοιβές που παραχωρούν, αποφεύγουν τις εισφορές ή άλλα κοινωνικά οφέλη στους αλλοδαπούς εργοδοτουμενούς τους».

Τα παραπάνω επισήμανε ο Επαρχιακός Δικαστής Λευκωσίας, Χάρης Πογιατζής, επιβάλλοντας ποινή προστίμου £900 σε 45χρονο Κύπριο εργοδότη-σιδερά, ο οποίος παραδέχθηκε ότι στις 12 Δεκεμβρίου 2000, εργοδοτούσε παράνομα δύο αλλοδαπούς φοιτητές από την Μπαγκλαντές.

Στην απόφασή του, ο κ. Πογιατζής απέρριψε τη θέση της υπεράσπισης ότι μόνο 50 λεπτά πρόλαβαν να εργαστούν οι δύο αλλοδαποί, τονίζοντας ότι δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο η χρονική διάρκεια της εργοδότησης, αλλά αυτή καθ’ εαυτή η πράξη που είναι παράνομη. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο εδώλιο μαζί με τον εργοδότη τους, βρίσκονταν και οι δύο φοιτητές 21 και 23 χρονών αντίστοιχα.

Οι φοιτητές παραδέχθηκαν και αυτοί την κατηγορία της αποδοχής παράνομης εργασίας από τον πρώτο κατηγορούμενο, χωρίς να εξασφαλίσουν προηγουμένως γραπτή έγκριση από τον Λειτουργό Μετανάστευσης. Κρίνοντας τους επιεικέστερα από τον εργοδότη τους, ο κ. Πογιατζής τους επέβαλε πρόστιμο από £250, διατάσσοντάς τους να το πληρώσουν αμέσως, αφού οι δύο κατηγορούμενοι είναι αλλοδαποί χωρίς μόνιμη διεύθυνση.

Οι τελευταίοι όμως δήλωσαν ότι δεν είχαν χρήματα για να πληρώσουν το πρόστιμο και έτσι ο Δικαστής διέταξε τη διαζευκτική φυλάκισή τους για ένα μήνα.

Σημείωση: Η πιο πάνω απόφαση δημοσιεύτηκε στον Τύπο στις 16 Δεκεμβρίου 2000

The post Εκμετάλλευση, κατά το Επαρχιακό, η παράνομη εργοδότηση appeared first on De Jure.

Γράφει: Δρ. Παύλος Νεοφύτου Κούρτελλος, Δικηγόρος

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε τον Απρίλιο τον πίνακα αποτελεσμάτων της Ε.Ε. στον τομέα της δικαιοσύνης για το 2019 (the 2019 EU Justice Scoreboard), ο οποίος παρέχει συγκριτική επισκόπηση της ανεξαρτησίας, της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των συστημάτων απονομής δικαιοσύνης στα κράτη μέλη της Ε.Ε. Η Κυπριακή Δημοκρατία κατέχει την τελευταία θέση στον σχετικό πίνακα για τον χρόνο εκδίκασης υποθέσεων. Προκειμένου για τον χρόνο εκδίκασης αστικών υποθέσεων, συμπεριλαμβανομένων των εμπορικών διαφορών, η Κυπριακή Δημοκρατία καταλαμβάνει την προτελευταία θέση. Την τελευταία θέση κατέχει ανάμεσα στα κράτη μέλη και σε ότι αφορά τα κρατικά κονδύλια για την λειτουργία των Δικαστηρίων. Το γενικό συμπέρασμα που συνάγεται από την επισκόπηση των σχετικών διαγραμμάτων για τις επιδόσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, ειδικά σε ότι αφορά την αποτελεσματικότητα, είναι ότι υστερεί κατά πολύ του ενωσιακού μέσου όρου.

Η πρωτοβουλία για δικαστική μεταρρύθμιση δεν υπήρξε αμιγώς κυπριακής εμπνεύσεως. Τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής που εφαρμόστηκαν στην Κύπρο, την Ελλάδα και την Πορτογαλία περιελάμβαναν προϋποθέσεις σχετικά με μεταρρυθμίσεις και στον τομέα της δικαιοσύνης. Ώστε η οικονομική κρίση ανέδειξε με έμφαση το αναγκαίο της δικαστικής μεταρρύθμισης και όχι η πρωτοβουλία των ημεδαπών θεσμών.

Το νομοσχέδιο με τίτλο ο Περί Εμπορικού Δικαστηρίου και Ναυτοδικείου Νόμος του 2019, που προωθήθηκε προσφάτως στη Βουλή των Αντιπροσώπων προβάλλεται ως σημαντικό κομμάτι της δικαστικής μεταρρύθμισης. Το παρόν δεν αφορά σε μια αναλυτική προσέγγιση του νομοσχεδίου, προσδοκεί μόνο να αναδείξει στοιχεία της προβληματικής που περιβάλλει το ζήτημα. Η συζήτηση του νομοσχεδίου άλλωστε εκκρεμεί επί του παρόντος στο πλαίσιο της οικείας επιτροπής της Βουλής.

Συζήτηση, ωστόσο, επιβάλλεται και μεταξύ και όλων όσων αφορά η δικαστική μεταρρύθμιση στο σύνολό της, εισηγητές, δικαστές, δικηγόρους, όπως και κάθε ενεργό πολίτη. Το κατά πόσον τέτοια συζήτηση έγινε ή γίνεται συγκροτημένα, όχι αποσπασματικά και όχι ερήμην εκείνων που θα κληθούν μάλιστα να εφαρμόσουν το προϊόν της μεταρρυθμιστικής απόπειρας, είναι μάλλον αμφίβολο. Μια πολιτεία η οποία δεν έδειξε τα αναγκαία αντανακλαστικά να μεριμνήσει εγκαίρως[1] για ένα ευαίσθητο τομέα ως η δικαιοσύνη και το δικαστικό σύστημα ώστε χρειάστηκε να της επιβληθεί η μεταρρύθμιση δεικνύει ότι πάσχει, κατ’ αναλογίαν θα πάσχει και η όποια συζήτηση.

Εμπορικό Δικαστήριο
Σε ότι αφορά το νομοσχέδιο προκύπτει ότι, ειδικά για τις εμπορικές διαφορές, η λύση που προκρίνει η Κυπριακή πολιτεία είναι η σύσταση πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ειδικής δικαιοδοσίας, διακριτού από τα Επαρχιακά Δικαστήρια. Μια άλλη προσέγγιση θα ήταν η δημιουργία ειδικών δικαστικών τμημάτων υποκείμενων στα υφιστάμενα Επαρχιακά Δικαστήρια, με προσδιορισμό της καθ’ ύλην δικαιοδοτικής αρμοδιότητάς τους.

Υπάρχει πράγματι μια διεθνής τάση σύστασης εμπορικών δικαστηρίων προκειμένου για την επίλυση διαφορών εμπορικού χαρακτήρα, ειδικά αυτών που εμφανίζουν έντονα στοιχεία αλλοδαπότητας ως προς το forum εκδίκασης. Τέτοιες περιπτώσεις είναι το Παρίσι, το Άμστερνταμ, η Φραγκφούρτη. Ενόψει της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση υπάρχει η προσδοκία ανάληψης μεριδίου υποθέσεων που συστηματικά μονοπωλεί για σκοπούς επίλυσης διαφορών το Λονδίνο. Η επίλυση διαφορών διεθνούς εμπορικού χαρακτήρα είναι σήμερα για το Ηνωμένο Βασίλειο μια εξαιρετικά κερδοφόρα βιομηχανία.[2] Η προσδοκία δεν είναι αβάσιμη, λόγω της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου τα αγγλικά δικαστήρια ίσως δεν προσφέρουν αποφάσεις που να είναι άμεσα εκτελεστές εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ενωσιακό δίκαιο έχει κατορθώσει να εναρμονίσει εκτεταμένα τα θέματα που αφορούν στη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις μεταξύ των κρατών μελών.[3]

Ώστε ίσως την τάση αυτή να αντανακλά η επιλογή για την δημιουργία δικαστηρίου ειδικής δικαιοδοσίας για τις εμπορικές υποθέσεις, καθώς και τις ναυτικές διαφορές που τώρα δικαιοδοσία σε πρώτο βαθμό έχει το Ανώτατο Δικαστήριο.

Εμπορική διαφορά και
δικαιοδοσία του Εμπορικού Δικαστηρίου
Το νομοσχέδιο προσδιορίζει ερμηνευτικά την έννοια της εμπορικής διαφοράς ως ακολούθως:
Κάθε διαφορά ή ζήτημα, εξαιρουμένης απαίτησης ή ανταπαίτησης για αποζημιώσεις, σε σχέση με προσωπικές βλάβες κάθε διαφορά ή ζήτημα, μεταξύ φυσικών ή νομικών προσώπων, όταν το ένα τουλάχιστον από αυτά ενεργεί είτε με την εμπορική ή επαγγελματική του ιδιότητα, ή από μόνο του, ή μέσω άλλου και περιλαμβάνει οποιαδήποτε διαφορά ή ζήτημα, που προκύπτει από ή σχετίζεται με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

(i) Σύμβαση ή διαφορά μεταξύ επιχειρήσεων σε σχέση με επιχειρηματικό έγγραφο ή συμφωνία καθώς επίσης διαφορά σε σχέση με εταιρεία ή μεταξύ των μετόχων αυτής∙
(ii) αγορά, πώληση, εισαγωγή, εξαγωγή αγαθών·
(iii) μεταφορά αγαθών μέσω ξηράς, θάλασσας, αέρα ή μέσω αγωγού·
(iv) εκμετάλλευση πετρελαίου, φυσικού αερίου ή άλλων φυσικών πόρων·
(v) ασφαλιστικά και αντασφαλιστικά θέματα·

The post Εμπορικό Δικαστήριο ή εμπόριο δικαιοσύνης; appeared first on De Jure.