Φυσικά όμως θα είχε ήδη διαβάσει για τον Γκέμπελς σε άρθρο στην ιστοσελίδα tomanifesto.gr στις 16.01.21, που έγραφε για σχέδιο εξόντωσης του Αναστασιάδη, συνδυάζοντας ο αρθρογράφος την «Εντολή Εξόντωσης του Προέδρου Αναστασιάδη» με τελείως άσχετο θέμα για την Κύπρο, το σκάνδαλο της Novartis. Έτσι εξασφαλίζουν συμβόλαια οι επικοινωνιολόγοι, γατάκια πολιτικοί.

Το οξύμωρο είναι ο Νίκος Αναστασιάδης να επικαλείται τον Γκέμπελς, ότι το ψέμα αν το πεις αρκετές φορές θα γίνει αλήθεια -ο πολιτικός που είπε για τον εαυτό του, σύμφωνα με τον πρώην Διοικητή της ΚτΚ, Δημητριάδη, «δεν είμαι μόνο η μεγαλύτερη πουτάνα της πολιτικής, είμαι και η μεγαλύτερη πατρώνα».

Τώρα, πώς μπορεί ένας πολιτικός με τα όσα του καταλογίζουν ότι έχει κάνει να μην έχει παραιτηθεί, είναι κάτι που προβληματίζει πολύ κόσμο στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Ο Νίκος Αναστασιάδης συνεχίζει να παραβιάζει κανόνες πολιτικής ευθυξίας, όπως ισχύουν σχεδόν σε όλες τις χώρες της ΕΕ, γιατί ξεκάθαρα πιστεύει ότι δεν ισχύουν για αυτόν.

Αποδεικνύει ότι στη σύγχρονη Κύπρο ένας πολιτικός μπορεί να ξεπεράσει σχεδόν κάθε σκάνδαλο που διαπράττει αυτός και οι συνεργάτες του, εφόσον είναι χοντρόπετσος και είναι πρόθυμος να δεχτεί μια σχετικά επώδυνη αλλά προσωρινή απαξίωση.

Η επιδεξιότητα του Νίκου Αναστασιάδη στο να αντέξει τα σκάνδαλα του, σε κάνει να αναρωτιέσαι αν οι ελάχιστοι που παραιτήθηκαν μετά από σκάνδαλα ήσαν βλάκες.

Το μυστικό του Νίκου Αναστασιάδη είναι να λειτουργεί πάντα χωρίς ντροπή, να μην αφήνει ποτέ τις πληγές και τις κριτικές να τον επηρεάζουν. Απλά ετοιμάζει την εκδίκησή του σε ανύποπτο χρόνο. Και το κάνει πάντοτε και το ξέρουν οι αντίπαλοί του.

Η βρωμιά των σκανδάλων και το αίσθημα της ντροπής δεν μπλοκάρουν ποτέ τα εργαλεία του Νίκου Αναστασιάδη. Επειδή ξέρει πώς λειτουργεί το σύστημα εξουσίας στην Κύπρο, έχει καταφέρει και ως πρόεδρος του ΔΗΣΥ και ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, να το χειραγωγήσει και να το ελέγξει. Θα εξακολουθεί να το ελέγχει ακόμη και όταν αποχωρήσει από Πρόεδρος.

Επιπρόσθετα,  έχει αναπτύξει προς την κοινή γνώμη το προσωπείο του «κατηγορήστε με για ό,τι θέλετε». Δεν θα κολλήσει τίποτα, ακόμη και αν είναι 100% αληθινό. Θα μπορούσε ο Νίκος Αναστασιάδης να είναι τόσο ξεδιάντροπος εάν προηγούμενοι πολιτικοί αρχηγοί είχαν τιμωρηθεί για τα σκάνδαλά τους;

Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ του Νίκου Αναστασιάδη και των προηγούμενων προέδρων, είναι ο τρόπος με τον οποίο δέχεται το παράσημο του κάθε σκανδάλου. Ο Αναστασιάδης σηκώνεται και το παίρνει σαν μαζοχιστής με μια φάτσα που λέει: «Αυτό είναι το μόνο που έχετε;».

Τι κάνει τον Νίκο Αναστασιάδη να νιώθει τόσο αλεξίσφαιρος; Έχει τους ενεργοποιητές συνοδοιπόρους του. Εδώ να θυμίσω τον χαρακτηρισμό του ως «πατρώνα».

Ο Νίκος Αναστασιάδης εξακολουθεί να έχει στο τσεπάκι του τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, ειδικά την τηλεόραση. Ο Νίκος Αναστασιάδης ξέρει ότι με το να πάρει τους δημοσιογράφους ο δαίμονας, καθαρίζει. Δυστυχώς, οι δημοσιογράφοι δεν αντέδρασαν. Επρεπε να τον είχαν μποϋκοτάρει μέχρι να απολογηθεί.

Είμαι ανυπόφορος, φαίνεται να λέει ο Νίκος Αναστασιάδης, ακόμα και όταν κάνω κάτι ολοφάνερα λάθος. Ελάτε σ’ εμένα με ό,τι θέλετε, δεν με νοιάζει επειδή έχω τη θέληση και τη δύναμη να σας ξεπεράσω.

Κρίνοντας από τη συμπεριφορά του Αναστασιάδη, η μακροπρόθεσμη στρατηγική του φαίνεται να είναι να παραμείνει στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και να μην ασχολείται με τα προβλήματα της κυπριακής κοινωνίας, μέχρι να τα παραδώσει στον επόμενο Πρόεδρο.

Εάν ο Νίκος Αναστασιάδης δεν τιμωρηθεί για αυτή του τη συμπεριφορά, προετοιμαστείτε για ένα νέο κύμα ανήθικων και διεφθαρμένων πολιτικών που θα μιμηθούν τις κινήσεις του. Ήδη η πρώτη φουρνιά, ειδικά από τον κύκλο του στο προεδρικό, έχει αρχίσει να τον μιμείται.

Παναγιώτης Σαββίδης
@PanayiotisSavv1

The post Γιατί μας γράφει ο Αναστασιάδης; appeared first on De Jure.

Του Χάρη Ιωσηφίδη*

Η αντιπολίτευση δεν ψηφίζει μεταρρυθμίσεις στον τομέα της δικαιοσύνης ή της τοπικής αυτοδιοίκησης επειδή οι εκλογές είναι πολύ κοντά. Δεν θέλουν να καρπωθεί το κυβερνών κόμμα επιτυχία προεκλογικά. Λάθος της, βέβαια. Εις βάρος της χώρας. Που έχει τόσο πολύ ανάγκη από μεταρρυθμίσεις. Φταίει όμως και η κυβέρνηση που καθυστέρησε την υποβολή των μεταρρυθμίσεων στη Βουλή.

Όμως τις τελευταίες ημέρες γίναμε θεατές μιας εντελώς αντιφατικής στάσης εκ μέρους της κυβέρνησης του ΔΗΣΥ. Η Ολομέλεια της Βουλής κλήθηκε να συνεδριάσει στις 20 Μαΐου για αποδοχή ή όχι αναπομπών του Προέδρου της Δημοκρατίας που αφορούσαν αύξηση εξόδων του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Ο Πρόεδρος ανέπεμψε τα σχετικά νομοθετήματα (άδεια ασθενείας πληρωμένη μετά το 63ο έτος) καθότι οι τροποποιήσεις που επέφεραν οι βουλευτές προς αποκατάσταση αυτών των ατόμων συνεπάγονταν αύξηση των δαπανών. Οι αναπομπές είχαν το επιχείρημα ότι οι τροποποιήσεις αυτές είναι αντισυνταγματικές, καθότι υπάρχει ο συνταγματικός περιορισμός οι βουλευτές να μη δικαιούνται να αυξάνουν τις δημόσιες δαπάνες.

Μία εβδομάδα πριν τις εκλογές η κυβέρνηση έδωσε το μήνυμα ότι μόνο η ίδια μπορεί να προβαίνει σε «δώρα».

Εάν συμφωνούσε, όμως, με το εγχείρημα των βουλευτών δεν είχε λόγο να προβεί σε τέτοια ενέργεια. Όπως έχει τύχει ξανά στο παρελθόν. Φυσικά θα του «έκλεβαν» την αίγλη προεκλογικά οι βουλευτές της αντιπολίτευσης. Και φαίνεται ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν αποδέκτηκε να υπογράψει τους νόμους αυτούς. Για την εικόνα.

Το οξύμωρο ήταν ότι την ίδια ημέρα η κυβέρνηση ανακοινώνει επέκταση του επιδόματος μητρότητας κατά ένα μήνα! Απόφαση η οποία σαφώς επηρεάζει το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Μία εβδομάδα πριν τις εκλογές η κυβέρνηση έδωσε το μήνυμα ότι μόνο η ίδια μπορεί να προβαίνει σε «δώρα». Σαφής η ψηφοθηρική διάθεση. Όπως συμβαίνει και με την «επιδιόρθωση» δρόμων που όλοι παρατηρούμε πριν τις εκλογές. Καθόλη τη διάρκεια της θητείας, παρατηρούμε ένα ξήλωμα του κοινωνικού ιστού και μερικές μέρες πριν τις εκλογές γίνονται ορισμένα πυροτεχνήματα προς ωραιοποίηση των προθέσεων της κυβέρνησης.

Καταληκτικά το μέτρο για επέκταση της άδειας μητρότητας κρίνεται ως μέτρο που δεν συμβάλλει στην ισότητα των φύλων. Σήμερα, οι άνδρες δικαιούνται μόλις δύο εβδομάδες άδεια πατρότητας. Η κυβέρνηση θα επιδείκνυε ευαισθησία, εάν την είχε βέβαια, σε περίπτωση που η επέκταση αποφασιζόταν προς όφελος των δύο φύλων. Για παράδειγμα, επέκταση μίας εβδομάδας για τους άνδρες και τριών εβδομάδες για τις γυναίκες.

Μήπως δεν παίζει πολιτικά παιχνίδια ο ΔΗΣΥ επειδή απλά πρώτο προέβαλε την ατάκα ότι η αντιπολίτευση κάνει πολιτικά παιχνίδια;

*Δικηγόρος
Υποψήφιος βουλευτής
Επαρχία Αμμοχώστου
Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

The post Πολιτικά παιχνίδια στη Βουλή ή σοβαρότητα; appeared first on De Jure.

Επιτρέψτε μου να συνοψίσω: Για κάθε πόστο, ψηλό ή χαμηλό, εργασιακό, πολιτικό, οτιδήποτε, υπάρχει κάποιος ανίκανος που κάποτε θα πάρει αυτό το πόστο.

Όταν πάρει το πόστο, αυτός ο ανίκανος δεν θα προαχθεί ξανά στην κανονική πορεία των πραγμάτων. Ταυτόχρονα, πιθανότατα δεν θα απολυθεί, καθώς αυτό θα σήμαινε ότι αυτοί που του έδωσαν την προαγωγή ή εξέλεξαν τον ανίκανο στο πόστο, θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι έκαναν λάθος και θα ήταν η δική τους παραδοχή ανικανότητας να επιλέγουν σωστά.

Με την πάροδο του χρόνου, η ιεραρχία θα κατακλυστεί από ανίκανους υπαλλήλους ή πολιτικούς, και θα καταρρεύσει, εκτός αν βρει κάποιον τρόπο να απαλλαγεί από αυτούς τους ανίκανους.

Το Peter Principle εφαρμόζεται και στην πολιτική. Εάν ο υποψήφιος είναι ικανός να μιλήσει δημόσια και να συναντηθεί για να πείσει αρκετούς ψηφοφόρους, τότε ο υποψήφιος θα εκλεγεί σε κάποιο αξίωμα.

Ωστόσο, οι δεξιότητες που απαιτούνται για να είναι επιτυχημένος υποψήφιος, δεν είναι οι ίδιες με αυτές που απαιτούνται για να είναι επιτυχημένος, ας πούμε, τοπικός αξιωματούχος.

Ένας υποψήφιος που έγινε τοπικός αξιωματούχος μπορεί να αποδειχθεί ανίκανος να συνεργαστεί για να επιτύχει τους στόχους του ή ακόμη και να διατηρήσει την ομαλή λειτουργία του Σώματος στο οποίο εκλέγηκε.

Εάν, ωστόσο, ο τοπικός αξιωματούχος αποδειχθεί ικανός, τραβάει την προσοχή των ηγετών του κόμματός του, που πάντα αναζητά υποψήφιους βουλευτές ή βουλεύτριες.

Εάν ο υποψήφιος εκλεγεί στη Βουλή και αποδειχθεί ικανός, τότε πολύ καλά, ίσως να επανεκλέγεται για όσες φορές το θέλει ο ίδιος.

Αν αποδειχθεί όμως ανίκανος, τότε το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε μια αντιπαράθεση, επειδή οι ψηφοφόροι αδυνατούν να αντιληφθούν ότι οι ηγέτες που ψήφισαν είναι ανίκανοι και συνεχίζουν να τους ψηφίζουν, για να μην επιβεβαιωθεί ότι και αυτοί ως ψηφοφόροι είναι ανίκανοι.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

♦ Ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν ένας ανίκανος πολιτικός ηγέτης. Ήταν όμως πολύ καλός στο πωλεί ακίνητα ή τον εαυτό του.

♦ Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι ένας ανίκανος και αναξιόπιστος πολιτικός ηγέτης, φορτωμένος με σκάνδαλα. Ήταν όμως ένας ικανός αρχηγός κόμματος και ένα καλός promoter, όπως αναφέρει ο Δρουσιώτης στο βιβλίο του.

♦ Ο Αβέρωφ Νεοφύτου είναι ένας ανίκανος αρχηγός κόμματος, αφού χάνει συνέχεια ψηφοφόρους. Ήταν όμως ένας ικανός αναπληρωτής αρχηγός κόμματος και το παιδί για όλες τις αποστολές.

Αξίζει τον κόπο ο κάθε ένας που διαβάζει αυτό το κείμενο να αναρωτηθεί για τον κάθε πολιτικό που θεωρεί ως ανίκανο και αναξιόπιστο, να εξετάσει τι πόστο είχε προηγουμένως και να διερωτηθεί αν τον θεωρούσε ανίκανο ή ικανό στο προηγούμενο πόστο.

Μπορεί σήμερα όμως ο ικανός υποψήφιος να αντεπεξέλθει ενός πολιτικού συστήματος που ίσως βασίζεται πάρα πολύ στο ψέμα;

Μπορεί κάποιος να είναι ο ικανότερος υποψήφιος, αν όμως τον χτυπούν οι αντίπαλοι του συνέχεια με ψέματα ή παραφουσκώνουν τις ικανότητές τους, τότε είναι θέμα χρόνου μέχρι να καταντήσει ανίκανος στα μάτια των ψηφοφόρων.

Αυτό που λέω είναι ότι δεν πρέπει ως ψηφοφόροι να βλέπουμε το παρόν πολιτικό σύστημα στην Κύπρο ως ένα γεγονός που δεν έχει βάθος, γιατί μας πήρε πολλά χρόνια να το κάνουμε ανίκανο. Θα πρέπει να το δούμε ως ένα μείγμα δημοκρατίας που ακόμη να ωριμάσει στο επίπεδο π.χ. της Ελβετίας.

Εάν η δουλειά ενός ψηφοφόρου είναι να ψηφίσει το καλύτερο άτομο για τη δουλειά του βουλευτή ή του Προέδρου, τότε εκ του αποτελέσματος, ομαδικώς είμαστε οι ίδιοι ως ψηφοφόροι ανίκανοι, και μην διανοηθείτε να σκεφτείτε ότι ο δικός σας ήταν ο καλύτερος.

Όταν προωθούμε τον καλύτερο υποψήφιο, που ίσως να σημαίνει ότι είναι ο καλύτερος στο να μας ψυχαγωγεί, ο καλύτερος στο να μας κάνει να νιώθουμε ωραία για τον εαυτό μας, ο καλύτερος στο να θυμάται το όνομά μας και ούτω καθεξής, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει όταν έχουμε μια Βουλή και έναν Πρόεδρο και Υπουργικό Συμβούλιο που δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους και δεν τους εμπιστευόμαστε, ούτε πρέπει πλέον να μας εκπλήσσει ότι δεν βρήκαμε τον πάτο ακόμη, γιατί ούτε τα μισά που έγιναν γνωρίζουμε ακόμη.

Το να περιμένεις τέτοιου είδους πολιτικούς να ηγηθούν μιας σύγχρονης κοινωνίας, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι σαν να περιμένεις από τον Ρίκκο του «Βουράτε Γειτόνοι» να σου πουλήσει κουνουπίδι φρέσκο.

Ως ψηφοφόροι, προωθούμε αυτές τις ανίκανες ψυχές στο επίπεδο της ανικανότητάς τους και στη συνέχεια τους επανεκλέγουμε. Μήπως επειδή, δεν θα απολύσουμε τον ανίκανο βουλευτή γιατί αυτό θα ήταν παραδοχή της δικής μας ανικανότητας να διαλέξουμε σωστά;

Είναι επειδή εμείς είμαστε τόσο ανεπαρκείς ως ψηφοφόροι που δεν μπορούμε καν να αναγνωρίσουμε την ανικανότητά μας να επιλέξουμε σωστά;

Ή μήπως επειδή όταν ο πολιτικός τρέχει για επανεκλογή, τον αξιολογούμε για άλλη μια φορά με τα ίδια πρότυπα που χρησιμοποιήσαμε προηγουμένως και επιλέγουμε τον καλύτερο entertainer πολιτικάντη;

Σε τελική ανάλυση, ένας υποψήφιος μπορεί να σας υποσχεθεί ότι θα φέρει την ηθική στην πολιτική, ότι θα πατάξει τη διαφθορά, θα μειώσει τους φόρους όλων, θα αυξήσει τη χρηματοδότηση για την εκπαίδευση, θα κάνει καλύτερους αυτοκινητόδρομους και θα ψηφιοποιήσει κυβερνητικές υπηρεσίες, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από ακόμα μια καλή παράσταση στην οποία χειροκρατάτε με ενθουσιασμό.

Ψηφίζουμε την καλύτερη παράσταση. Προωθούμε τον καλύτερο entertainer στη δουλειά του «ηγέτη». Και όταν τα πράγματα καταρρέουν, το παίζουμε έκπληκτοι.

Κάποτε πρέπει να σταματήσουμε να εκλέγουμε entertainers.

Παναγιώτης Σαββίδης
@PanayiotisSavv1

The post Τελικά, ψηφίζουμε entertainers; appeared first on De Jure.

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου

Στη σύσταση επιστημονικού Συμβουλίου, στελεχωμένου από ακαδημαϊκούς και προσωπικότητες της κοινωνίας των πολιτών με ειδικές γνώσεις, υπό την υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, αναμένεται να προχωρήσει η κυβέρνηση. Η δημιουργία του εν λόγω Συμβουλίου εμπίπτει στο πλαίσιο του επικαιροποιημένου οριζόντιου σχεδίου δράσης για την πάταξη της διαφθοράς, που φέρει τον τίτλο «Κράτος Δικαίου – Διαφάνεια – Λογοδοσία» και εξαγγέλθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον περασμένο Ιανουάριο.

Πρόκειται για σχέδιο το οποίο ετοιμάστηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης, αποσκοπώντας στην εφαρμογή της Εθνικής Στρατηγικής κατά της Διαφθοράς και εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο στις 15 Μαΐου 2019. Στόχος, σύμφωνα με τις εξαγγελίες, είναι η βελτίωση του πολιτικού, οικονομικού, κοινωνικού και νομοθετικού περιβάλλοντος μέσα από συντονισμένες δράσεις, οι οποίες εδράζονται σε τρεις βασικούς πυλώνες. Ο πρώτος αφορά στην πρόληψη, μέσω συνεχούς εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης, ενώ ο δεύτερος πυλώνας εστιάζει στην ενδυνάμωση των μηχανισμών ελέγχου και του νομικού πλαισίου. Ο τρίτος πυλώνας, στον οποίο εμπίπτει και η σύσταση του επιστημονικού Συμβουλίου, αφορά στη δημιουργία δομών εποπτείας και ελέγχου της πορείας υλοποίησης του σχεδιασμού. Στόχος είναι να παρακολουθείται σε πραγματικό χρόνο η αποτελεσματικότητα των μέτρων συμμόρφωσης με τους κανόνες χρηστής διακυβέρνησης και λογοδοσίας.

Επικεφαλής ο Μ. Σκανδάλης

Το Συμβούλιο, που θα κληθεί να παρακολουθεί την κατάσταση και να συμβάλλει στην αξιολόγηση και στον εμπλουτισμό των προωθούμενων μέτρων κατά της διαφθοράς, θα απαρτίζεται σύμφωνα με πληροφορίες από 11 μέλη που αποδέχτηκαν την πρόσκληση συμμετοχής τον περασμένο Φεβρουάριο. Μεταξύ αυτών, ο πρόεδρος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου δρ Χρίστος Κληρίδης, η Μαίρη Πύργου (πρόεδρος του ιδρύματος Φημονόη και του Συνδέσμου «Public Affairs and Lobbying Professionals»), η Τατιανή Συνοδινού (αναπληρώτρια καθηγήτρια ιδιωτικού – εμπορικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Κύπρου) και η Μαρία Κραμβιά-Καπαρδή (καθηγήτρια  Δικανικής Λογιστικής του ΤΕΠΑΚ και πρώην πρόεδρος της οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια Κύπρος).

Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι επικεφαλής του Συμβουλίου θα τεθεί ο πρόεδρος του CIF (Cyprus Integrity Forum) Μάριος Σκανδάλης. Η πρώτη συνάντηση υπό την υπουργό Δικαιοσύνης, Έμιλυ Γιολίτη, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή (28.05). Υπενθυμίζεται ότι, το νομοσχέδιο που αφορά στην εγκαθίδρυση Ανεξάρτητης Αρχής κατά της διαφθοράς παραμένει σε εκκρεμότητα και θα απασχολήσει τη νέα Βουλή με την ανάληψη των καθηκόντων της.

The post Στο παρά πέντε της κάλπης, Συμβούλιο κατά της διαφθοράς appeared first on De Jure.

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου

Διττό το αίτημα του νεοσυσταθέντος κόμματος, που διαγράφηκε στο παρά πέντε των βουλευτικών εκλογών από το μητρώο πολιτικών κομμάτων και, ως εκ τούτου, δεν προχώρησε στην υποβολή υποψηφιοτήτων. Αφενός, οι «Ανεξάρτητοι – Συμμαχία Ανατροπής» ζητούν αναβολή των εκλογών για ένα μήνα μέσω γραπτού αιτήματος προς τον υπουργό Εσωτερικών. Αφετέρου, αιτούνται μέσω προσφυγής που ασκούν ενώπιον Διοικητικού Δικαστηρίου την ακύρωση της διαγραφής τους, υποστηρίζοντας ότι είναι άκυρη και παράνομη.

Εν αναμονή αποφάσεων
Επαναπροκήρυξη των βουλευτικών εκλογών και διατήρηση της επωνυμίας με την οποία ενεγράφησαν στο μητρώο πολιτικών κομμάτων διεκδικούν τα μέλη του νεοσύστατου σχηματισμού, που βρέθηκε στο… μάτι του κυκλώνα κατόπιν σχετικής γνωμάτευσης του Γενικού Εισαγγελέα. Ειδικότερα, οι «Ανεξάρτητοι – Συμμαχία Ανατροπής» με επιστολή που απηύθυναν στην Υπηρεσία Εκλογών στις 12 Μαΐου ζήτησαν να διαβιβαστεί στον υπουργό Εσωτερικών το αίτημά τους όπως «επαναπροκηρυχθούν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές 2021, δίδοντας χρονικό περιθώριο ενός μηνός», ώστε να μπορεί να διασφαλιστεί συμμετοχή τους στις εν λόγω εκλογές «ισότιμα και δίκαια σε σχέση με τα υπόλοιπα κόμματα». Μέχρι στιγμής, δεν έχει δοθεί καμία απάντηση.

Περαιτέρω, εκκρεμεί ενώπιον Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγή του κόμματος, που προσβάλλει την  απόφαση του Εφόρου Τήρησης Μητρώου Πολιτικών Κομμάτων, με την οποία ανακλήθηκε στις 4 Μαΐου η εγγραφή τους ως κόμμα. Σημειώνεται ότι, στο πλαίσιο της προσφυγής καταχωρίστηκε παράλληλα μονομερής αίτηση για εξασφάλιση προσωρινού διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης του Εφόρου Τήρησης Μητρώου Πολιτικών Κομμάτων. Το διάταγμα, που εκδόθηκε την περασμένη βδομάδα (11 Μαΐου) επί τη βάσει ισχυρισμού συμμετοχής του κόμματος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, κατέστη αυτόματα άκυρο κατόπιν απόσυρσης του αιτητικού από τους Ανεξάρτητους στις 14 Μαΐου, εφόσον λόγω μη υποβολής υποψηφιότητας ήταν πλέον άνευ αντικειμένου.

«Αυτόδηλα έκδηλη παρανομία»
Η συγκεκριμένη επωνυμία, πάντως, δεν ήταν η πρώτη επιλογή των αιτητών. Σύμφωνα με πληροφορίες, στις 17 Ιανουαρίου ο εκπρόσωπος του κόμματος, Ιωάννης Διάκος, υπέβαλε στο υπουργείο Εσωτερικών αίτηση εγγραφής πολιτικού κόμματος προτείνοντας τα ονόματα «Κράτος Δικαίου», «Συμμαχία Ανατροπής για την Αποκατάσταση Κράτους Δικαίου» και «Συμμαχία Ανατροπής – Κράτος Δικαίου». Καθότι περιείχαν τη φράση «κράτος δικαίου», κανένα από τα τρία ονόματα δεν έγινε αποδεκτό και τέθηκε η εισήγηση για την επωνυμία «Ανεξάρτητοι – Συμμαχία Ανατροπής» με την οποία και ενεγράφη το νέο πολιτικό κόμμα στις 10 Φεβρουαρίου. Δύο μέρες μετά, υπό την επωνυμία που συμφωνήθηκε, η εγγραφή δημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας ως προβλέπεται από την κείμενη νομοθεσία.

Στην πιθανότητα πρόκλησης σύγχυσης στον μέσο συνετό πολίτη αποδόθηκε η ανάκληση της εγγραφής του κόμματος Ανεξάρτητοι – Συμμαχία Ανατροπής

Εντούτοις, περί τα μέσα Απριλίου και αφού μεσολάβησε η υποβολή αίτησης εγγραφής πολιτικού κόμματος από την Άννα Θεολόγου, ο Γενικός Διευθυντής του αρμόδιου υπουργείου και, ταυτόχρονα, Έφορος Τήρησης Μητρώου πολιτικών κομμάτων, προέβη σε… δεύτερες σκέψεις. Έχοντας λάβει απάντηση από τον Γενικό Εισαγγελέα σε ερώτημα που ο ίδιος υπέβαλε αναφορικά με τη συμπερίληψη της λέξης «ανεξάρτητοι» σε επωνυμία κόμματος, εισηγήθηκε την υποβολή αιτήματος για τροποποίηση του ονόματος, προς αποφυγή του ενδεχομένου ανάκλησης της απόφασης εγγραφής.

Σημειώνεται ότι στη βάση της πρώτης γνωμάτευσης του Γενικού Εισαγγελέα, η χρήση της λέξης «ανεξάρτητοι» στην επωνυμία ενός πολιτικού κόμματος, δεν συνάδει με την κείμενη νομοθεσία και τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα δημοκρατικά κράτη. Εν τέλει, στις 4 Μαΐου, ο Έφορος κοινοποίησε στα μέλη του κόμματος την απόφαση διαγραφής τους από το μητρώο, που σύμφωνα με τους ίδιους στηρίχθηκε σε αλλότρια ή λανθασμένα κριτήρια, αντιβαίνει στην ισχύουσα νομοθεσία και τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς και Οδηγίες, ενώ αποτελεί αυτόδηλα έκδηλη παρανομία.

Υπενθυμίζεται ότι η ίδια γνωμάτευση οδήγησε και στο… διαζύγιο της κ. Θεολόγου από το Κίνημα Ενωμένων Κύπριων Κυνηγών, ενώ εξ αφορμής της, οι προσεχείς βουλευτικές θα είναι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση από το 1991 που το κόμμα της Εζεκία Παπαϊωάννου δεν θα κατέλθει με την πλήρη ονομασία ΑΚΕΛ Αριστερά Νέες Δυνάμεις.

Κληθείς να σχολιάσει την αιτιολογία που δόθηκε για διαγραφή του κόμματος, ο κ. Διάκος υποστήριξε ότι πρόκειται για «πολιτικά παιχνίδια που στόχο έχουν να εξαφανίσουν την έννοια των ανεξάρτητων», ενώ πρόσθεσε ότι «τα παραδοσιακά κόμματα απέτυχαν προς τον ρόλο τους και κατάντησαν… καρκινώματα της κοινωνίας». Επί τάπητος θέτει και το ζήτημα του εκλογικού νόμου, υποστηρίζοντας ότι «χρειάζεται να βρεθούν νέες λύσεις, ώστε να αναγεννηθεί η Δημοκρατία στην Κύπρο». Ειδικότερα, αναφέρει ότι πρέπει «είτε να αλλάξει ο εκλογικός νόμος, που είναι άδικος και μη αντιπροσωπευτικός για την κοινωνία των απλών πολιτών, είτε κόμματα σαν το δικό μας να αγκαλιάσουν και να οργανώσουν ανεξάρτητες φωνές». Υπογραμμίζει μάλιστα ότι «αυτό το δικαίωμα μας το στέρησαν, γιατί θέλουν παλαιολιθικά κόμματα, με νοοτροπίες που συντηρούνται από το σύστημα τα τελευταία 50 χρόνια, παρότι είναι αυτά που οδήγησαν τον τόπο στην καταστροφή και την αδικία».

Προς αποφυγή… σύγχυσης
Στην πιθανότητα πρόκλησης σύγχυσης στον μέσο συνετό πολίτη και «μοναδικό γνώμονα τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος», αποδόθηκε η… κατόπιν εορτής απόφαση ανάκλησης εγγραφής του κόμματος. Προβλήθηκε, μάλιστα, ο ισχυρισμός ότι, ο κίνδυνος σύγχυσης δεν θα πρέπει να εξετάζεται αποκλειστικώς κατά τη στιγμή ψηφοφορίας, όπου οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι σημειώνονται στο τέλος του ψηφοδελτίου ως «μεμονωμένοι», αλλά ευρέως, στον αντίκτυπο που έχει η ονομασία στον μέσο πολίτη, «εφόσον ενδεχομένως να μην αντιληφθεί τη διαφοροποίηση του ανεξάρτητου υποψήφιου βουλευτή από τον υποψήφιο βουλευτή, που κατέρχεται στις εκλογές με το κόμμα που περιέχει στην ονομασία του τη λέξη ‘Ανεξάρτητοι’».

Βάσει αυτού του σκεπτικού και καθοδηγούμενος από τη γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα, ο Έφορος σημειώνει σε επιστολή του προς τους επηρεαζόμενους ότι δεν αποδέχθηκε αιτήσεις για εγγραφή άλλων πολιτικών κομμάτων «που να περιέχουν στην ονομασία τους τη λέξη ‘ανεξάρτητος’ ή παράγωγά του ή που να παραπέμπουν, έστω και με έμμεσο τρόπο στην εν λόγω λέξη». Επιπλέον, υποδεικνύει ότι ο περί Εκλογής Μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων Νόμος διαχωρίζει σαφώς τους ανεξάρτητους υποψήφιους από τα πολιτικά κόμματα. Χαρακτηρίζει δε την ανάκληση της πράξης εγγραφής ως το μόνο «πρόσφορο μέτρο» που είχε στη διάθεσή του, καθότι τα μέλη του νεοσύστατου κόμματος αρνήθηκαν να προβούν σε αίτηση τροποποίησης της ονομασίας.

Για το ζήτημα, πάντως, θα αποφανθεί σε χρόνο προγενέστερο των δημοτικών εκλογών το Διοικητικό Δικαστήριο, που έχει ήδη δώσει οδηγίες στις δύο πλευρές για ταχεία εκδίκαση της προσφυγής.

The post Δίκη-εξπρές για τους Ανεξάρτητους, ενόψει δημοτικών εκλογών appeared first on De Jure.

Για κάποιους είναι οι λαϊκές μάζες και για άλλους οι επιχειρηματίες. Μερικοί ασχολούνται με «κουρεμένους», άλλοι με… ακούρευτους.

Μια από τις ομάδες με τις οποίες οι υποψήφιοι δεν έχουν καν ασχοληθεί είναι οι Ψηλά Αμειβόμενοι Όχι Πλούσιοι Ακόμη (High Earners Not Rich Yet – HENRY)

Ο κάθε Henry αισθάνεται ότι παρά το ψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο και τα ψηλά συγκριτικά μισθολογικά του εισοδήματα εξαιτίας του επαγγελματικού του επιπέδου, είχε χάσει το στάτους που είχαν οι προηγούμενες γενιές.

Κατά κύριο λόγο, ζούν στις γειτονιές που μεγάλωσαν, στις οποίες τώρα το κόστος απόκτησης κατοικίας έχει αυξηθεί κατακόρυφα σε σύγκριση με την ευκολία που είχαν οι γονείς να αποκτήσουν και να αποπληρώσουν το οικιστικό τους δάνειο.

Έτσι, ένα σπίτι στη γειτονιά στην οποία μεγάλωσαν αξίζει περίπου δέκα φορές αυτό που πλήρωσαν οι γονείς τους πριν από 30 χρόνια. Είναι σύνηθες για τους Henry να έχουν jumbo δάνεια και να πληρώνουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό του μισθού τους για στέγαση από ότι στο παρελθόν ένας ιδιοκτήτης σπιτιού μεσαίας ή ανώτερης μεσαίας τάξης.

Πολλοί Henry αποταμιεύουν μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους σε ένα επενδυτικό ταμείο που παρέχεται από τον εργοδότη τους ή άλλες οντότητες. Αλλά η γνώση ότι αυτά τα χρήματα είναι εκτός ορίων για δεκαετίες αφήνει τους υψηλόμισθους να αισθάνονται φτωχότεροι από ότι είναι.

Σε σύγκριση με όταν μεγάλωναν, πολλές οικογένειες μεσαίας και ανώτερης μεσαίας τάξης είχαν μια μαμά στο σπίτι. Για τους Henry με απαιτητική σταδιοδρομία και με ελάχιστη οικογενειακή υποστήριξη από παππούδες και γιαγιάδες, το νηπιαγωγείο ξεκινά όσο το δυνατόν νωρίτερα και μια νταντά από τρίτη χώρα μοιάζει απαραίτητη.

Στους κύκλους Henry, η υποχρεωτική δαπάνη αρχίζει νωρίς και σε ψηλό επίπεδο με τις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών, την ιδιωτική εκπαίδευση συμπεριλαμβανομένης και της εκμάθησης ξένων γλωσσών για να είναι ανταγωνιστικά στην πλέον διεθνοποιημένη αγορά εργασίας, κάτι που δεν υπήρχε πριν από 30 χρόνια.

Ομοίως, με ό,τι αφορά το κόστος στέγασης και την εκπαίδευση των παιδιών τους, τα δίδακτρα του πανεπιστημίου έχουν ξεπεράσει κατά πολύ την αύξηση των μισθών. Οι Henry ανησυχούν πολύ για το πανεπιστήμιο των παιδιών τους, επειδή είναι πολύ πλούσιοι για να λάβουν οικονομική βοήθεια και δεν είναι αρκετά πλούσιοι για να πληρώσουν άνετα από την τσέπη τους.

Στην ουσία, κανένα πολιτικό κόμμα δεν απευθύνεται στους Henry, ίσως επειδή δεν έχουν πιστέψει ακόμη ότι και οι ψηλά αμειβόμενοι υπάλληλοι έχουν οικονομικά θέματα.

Πιστεύω ότι οι Henry δεν πάνε να ψηφίσουν επειδή το πολιτικό σύστημα δεν έχει να τους δώσει τίποτα που το χρειάζονται, αφού σε μεγάλο βαθμό δεν εξαρτώνται από αυτό.

Ο τρόπος που η πολιτική ηγεσία μπορεί να βοηθήσεις τους Henry να έχουν μια αξιοπρεπή διαβίωση και να σταματήσουν να αισθάνονται ότι δεν έχουν ελπίδα να βελτιώσουν την ζωή τους όσο είναι νέοι, είναι μέσα από την μείωση του κόστους ιδιοκατοίκησης με πολιτικές που αυξάνουν τα διαθέσιμα οικόπεδα και μειώνουν το κόστος κατασκευής σπιτιών και με τη μείωση του κόστους εκπαίδευσης από το Γυμνάσιο μέχρι το πανεπιστήμιο, με καλύτερα δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια.

Παναγιώτης Σαββίδης
@PanayiotisSavv1

The post Υποψήφιε βουλευτή και υποψήφια βουλεύτρια, σου συστήνω τον Henry appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου της Λευκωσίας ξετυλίχθηκε τον Δεκέμβρη του 1985 το κουβάρι της τριπλής εκ προμελέτης δολοφονίας στη μαρίνα της Λάρνακας. Στο εδώλιο τότε δύο Άραβες κι ένας Άγγλος, μέλη της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ),  που επικαλέστηκαν «ηθική επιταγή του παλαιστινιακού λαού» για τη διάπραξη του εγκλήματος. Ακολουθούν αυτούσια τα δημοσιεύματα της εποχής.

(02.12.85)
Αρχίζει η δίκη για το φόνο των Ισραηλιτών στη Λάρνακα

Σήμερα συνέρχεται στη Λευκωσία το Ειδικό Κακουργιοδικείο που θα εκδικάσει την υπόθεση της τριπλής δολοφονίας των Ισραηλιτών στη Μαρίνα Λάρνακας που διαπράχθηκε της 25.9.85 μέσα σε γιωτ.

Για την υπόθεση αυτή κατηγορούνται οι Άραβες Κχαλέντ Απτέλ Καντέρ Ελ Κχαβίτ 28 χρονών, φοιτητής από τη Συρία και Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Κχαλίφα 29 χρονών, εργάτης από την Ιορδανία και ο Άγγλος Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσον, 27 χρονών, άεργος.

(03.12.85)
ΑΡΧΙΣΕΝ Η ΔΙΚΗ
Δραματική περιγραφή του φόνου
Ισραηλιτών στη Μαρίνα Λάρνακας

Ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας άρχισε χθες η ακρόαση της υπόθεσης του τριπλού φόνου των Ισραηλιτών που διαπράχθηκε στις 25.9.85 στη Μαρίνα της Λάρνακας.

Η απόφαση (με μάρτυρες κι αντεξετάσεις) διατάχθηκε από το Κακουργιοδικείο μετά τη μη σαφή απάντηση που έδωσα οι τρεις κατηγορούμενοι -δύο Άραβες και ένας Άγγλος- προς τις κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν σχετικά με τον εκ προμελέτης φόνο της Έστερ Παλτζούρ, του συζύγου της Ρεουβέν και του φίλου τους Απραχάν Απνερί, όλοι από το Ισραήλ.

«Κρατώ ομήρους πάνω στο πλοίο. Θέλω να έλθω σε επαφή με τους πρεσβευτές της Γαλλίας και της Αιγύπτου…»

Συγκεκριμένα, οι κατηγορούμενοι Κχαλέντ Απτέλ Καντέρ Ελ Κχαβίτ 28 χρονών φοιτητής από τη Συρία, Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Κχαλίφα 29 χρονών εργάτης και Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσον 27 χρονών ξυλουργός από την Αγγλία, όταν κατηγορήθηκαν απάντησαν ότι δέχονται τις κατηγορίες. Όμως το Κακουργιοδικείο ζήτησε να απαντήσουν πιο συγκεκριμένα αν δέχονται ή όχι την ενοχή τους.

Οι κατηγορούμενοι και σ’ αυτό το στάδιο απέφυγαν να δώσουν συγκεκριμένη απάντηση λέγοντας: «Παραδεχόμαστε τους σκοτωμούς». Το Κακουργιοδικείο θεώρησε ότι η απάντηση αυτή των κατηγορουμένων ήταν μη παραδοχή τους στο έγκλημα και διέταξε όπως διεξαχθεί ακρόαση της υπόθεσης με καταθέσεις μαρτύρων.

Μετά την εξέλιξη αυτή ο ανώτερος δικηγόρος της Δημοκρατίας κ. Μιχαλάκης Κυπριανού που εμφανίζεται μαζί με τον δικηγόρο κ. Σάββα Μάτσα για την Κατηγορούσα Αρχή, άνοιξε την υπόθεση με αγόρευση του που περιστράφηκε στα γεγονότα της διάπραξης του τριπλού εγκλήματος.

Στην αγόρευση του ο κ. Κυπριανού επισήμανε τα ακόλουθα: «Ο ανεξέλεγκτος φανατισμός και η τυφλή αδιαλλαξία μεταξύ λαών και εθνών συχνά οδηγούν σε τραγικά αποτελέσματα τα οποία δυστυχώς δεν περιορίζονται πάντοτε μέσα στα στενά σύνορα των αντιμαχόμενων κρατών ή παρατάξεων. Συχνά, τρίτοι, εντελώς αμέτοχοι και ουδέτεροι εμπλέκονται σε οδυνηρές περιπέτειες και πολλές φορές πληρώνουν περισσότερο τίμημα από τους άμεσα αντιμαχόμενους ή τους δημιουργούς μιας θλιβερής περιπέτειας».

Οι τρεις κατηγορούμενοι τις πρωινές ώρες της 25ης Σεπτεμβρίου 1985 συναντήθηκαν στη Λεμεσό σε ξενοδοχείο με κάποιο άλλο πρόσωπο άγνωστο μέχρι τώρα στην Αστυνομία, που τους προμήθευσε τον οπλισμό που θα χρησιμοποιείτο για την δολοφονική τους αποστολή. Ο οπλισμός τους αποτελείτο από αυτόματα όπλα, πιστόλια και χειροβομβίδες. Ο άγνωστος αυτός τους μετάφερε με το αυτοκίνητο του στην Λάρνακα έξω από την Μαρίνα όπου βρίσκετο αγκυροβολημένο το γιωτ των θυμάτων πάνω στο οποίο κυμάτιζε η Ισραηλινή σημαία.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ
Ο πρώτος κατηγορούμενος μαζί με τον τρίτο ανέβηκαν στο γιωτ ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος παρέμεινε στην προκυμαία κοντά στο γιωτ καλύπτοντας τους άλλους δυο. Μόλις οι δυο κατηγορούμενοι βγήκαν στο σκάφος, βρήκαν ένα από τα θύματα τους να κοιμάται στο κατάστρωμα και αφού τον ξύπνησαν τον οδήγησαν με την απειλή όπλων μέσα στην καμπίνα όπου κοιμούνταν τα άλλα δυο θύματα τους, ένας άνδρας και μια γυναίκα που ήσαν ανδρόγυνο τους οποίους ξύπνησαν. Έντρομη η γυναίκα μόλις αντίκρυσε τους δυο ένοπλους άρχισε να καλεί σε βοήθεια και προσπάθησε να διαφύγει. Τότε, ο πρώτος κατηγορούμενος την πυροβόλησε με πιστόλι που έφερε σιγαστήρα, αλλά η Έστερ πληγωμένη κατόρθωσε να βγει στο κατάστρωμα και τότε ο δεύτερος κατηγορούμενος που βρίσκετο στην προκυμαία την πυροβόλησε θανάσιμα.

Οι πυροβολισμοί ακούστηκαν από τον αστυνομικό που εκτελούσε καθήκοντα στην περιοχή και έτρεξε αμέσως προς το γιωτ όπου ένας από τους κατηγορούμενους που κρατούσε πιστόλι του είπε: «Κρατώ ομήρους πάνω στο πλοίο. Θέλω να έλθω σε επαφή με τους πρεσβευτές της Γαλλίας και της Αιγύπτου και με τον εκπρόσωπο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού».

Αυστηρότατα μέτρα ασφάλειας λήφθηκαν από νωρίς χτες το πρωί στα Δικαστήρια της Λευκωσίας όπου προσήχθησαν οι τρεις κατηγορούμενοι για τον τριπλό φόνο των Ισραηλιτών στη Μαρίνα της Λάρνακας. Μεγάλη δύναμη της ΜΜΑΔ καλά εξοπλισμένη και πολλοί άνδρες της Αστυνομίας περικύκλωσαν το χώρο των Δικαστηρίων, ενώ μέσα στο κτίριο του Κακουργιοδικείου υπήρχε αυστηρότατη επιτήρηση των πάντων και έγιναν σωματικές έρευνες σε δημοσιογράφους που θα παρακολουθούσαν τη δικαστική διαδικασία.

Αργότερα η περιοχή της Μαρίνας είχε περικυκλωθεί από αστυνομικές δυνάμεις και δυνάμεις της ΜΜΑΔ και γίνονταν προσπάθειες να πεισθούν οι οπλοφόροι να παραδοθούν.

Οι ένοπλοι έθεσαν σαν όρο για την απελευθέρωση των ομήρων, την απελευθέρωση είκοσι περίπου Παλαιστινίων που είχαν συλληφθεί από τους Ισραηλίτες πριν από λίγες μέρες πάνω σε σκάφος και την ασφαλή μεταφορά των ιδίων στον αερολιμένα Λάρνακας. Απείλησαν ότι αν μέχρι της δωδεκάτης δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις τους θα εκτελέσουν τους ομήρους. Αργότερα όμως παρέτειναν την προθεσμία χωρίς να καθορίσουν νέα συγκεκριμένη προθεσμία.

Ενώ οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονταν, γύρω στις 2 μ.μ. οι κατηγορούμενοι παρεδόθηκαν στις αστυνομικές αρχές. Όταν η Αστυνομία μπήκε στο κότερο βρήκε τους δυο Ισραηλινούς δεμένους με τα χέρια πίσω, φιμωμένους και δολοφονημένους».

Μετά την αγόρευση του κ. Κυπριανού, το Ειδικό Κακουργιοδικείο που απαρτίζεται από τους Ι. Πογιατζή (Πρόεδρο), Σ. Νικολαΐδη και Β. Αριστοδήμου (Παρέδρους) ανέβαλε την υπόθεση για σήμερα οπότε και θα καταθέσουν μάρτυρες κατηγορίας. Δικηγόρος των κατηγορουμένων είναι ο κ. Χάρης Σολομωνίδης.

Την έναρξη της δίκης των τριών κάλυψαν πολλά ξένα ραδιοτηλεοπτικά συνεργεία που κατέκλυσαν την αυλή των Δικαστηρίων Λευκωσίας.

(04.12.85)
Ο ΒΡΕΤΤΑΝΟΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ
«Και οι τρείς μας σκοτώσαμε από ένα Ισραηλίτη για να έχουμε τις ίδιες κατηγορίες»
ΛΕΓΟΥΝ ΟΤΙ ΗΡΘΑΝ ΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΕ ΒΑΡΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ
ΕΝΩ ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΛΕΓΟΥΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΗΡΘΑΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΣ

«Έχω τελειώσει την αποστολή μου και θέλω να δηλώσω ότι είμαι εντελώς ευχαριστημένος και ικανοποιημένος με τον εαυτό μου που έχω κατορθώσει να κάμω κάτι για την υπόθεση των Παλαιστινίων. Και οι τρεις μας σκοτώσαμε από έναν Ισραηλίτη όμηρο για να αντιμετωπίσουμε τις ίδιες κατηγορίες».

Τα παραπάνω ανάφερε ανάμεσα σ’ άλλα σε κατάθεσή του ο Άγγλος Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσος που κατηγορείται ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας μαζί με τους Άραβες Κχάλεντ Απτέλ Καντέρ Ελ Κχαβίτ από τη Συρία και Απτέλ Χακίμ Σαάντο από την Ιορδανία για τον εκ προμελέτης φόνο τριών Ισραηλιτών στη Μαρίνα της Λάρνακας. Η κατάθεση αυτή του Ίαν, καθώς και μια άλλη διευκρινιστική, διαβάστηκαν χθες στο Κακουργιοδικείο.

Στην πρώτη του κατάθεση που έδωσε με το όνομα Τζωρτζ Χάννα, ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ήρθε στην Κύπρο στην 23/9/85 με βάρκα από την Τρίπολη του Λιβάνου μαζί με τους δυο συγκατηγορούμενους του. Μαζί μας, είπε, φέραμε και τα όπλα μας. Είχαμε πρόθεση, συνέχισε, να πάρουμε ομήρους από την Μαρίνα και να ζητήσουμε την απόλυση συντρόφων μας που συνελήφθηκαν κοντά στο Λίβανο από το Ισραηλιτικό ναυτικό.

«Υποσχόμαστε στους Παλαιστίνιους ήρωες ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα. Επανάσταση μέχρι τη νίκη»

Στην κατάθεσή του ο κατηγορούμενος είπε εξάλλου ότι σκότωσαν τους ομήρους μέσα στο γιωτ, αφού κατάλαβαν ότι τα αιτήματά τους δεν θα ικανοποιούνταν και ότι «έκαμαν αυτή την επιχείρηση για να υπενθυμίσουν στο Ισραήλ και στους εχθρούς Άραβες πως ουδέποτε θα σταματήσουν να αγωνίζονται για τα αναφαίρετα δίκαια του Παλαιστινιακού λαού».

Στη δεύτερη κατάθεση του, ο κατηγορούμενος που έδωσε με το όνομα Ίαν Μιχαήλ Ντάβινσον, αφού είπε ότι ήρθε από την Αθήνα με αεροπλάνο και συνάντησε τους συγκατηγορούμενους του στην Κύπρο, καθώς και ένα Λιβάνιο που τους μετέφερε από τη Λεμεσό στη Λάρνακα, ανάφερε τα ακόλουθα:

«Μέσα στο αυτοκίνητο του Λιβάνιου αυτού οπλιστήκαμε και μπήκαμε στη Μαρίνα. Βρήκαμε το κόττερο “First”. Βγήκαμε πάνω και είδαμε κάποιο να κοιμάται. Τον ξυπνήσαμε και τον ρωτήσαμε από πού είναι. Μας είπε από τον Ισραήλ. Τότε, τον διατάξαμε να ξυπνήσει και τους άλλους. Μπήκαμε μαζί του στην καμπίνα. Βρισκόταν ένας άνδρας, τον ξυπνήσαμε. Ταυτόχρονα, μια γυναίκα ερχόταν από την κρεββατοκάμαρη του γιωτ κρατώντας μαχαίρι και φωνάζοντας. Ο Κχάλεντ πυροβόλησε με πιστόλι που είχε σιγαστήρα για να την φοβερίσει. Αυτή ξαναμπήκε στην κρεββατοκάμαρη και σε λίγο κατόρθωσε να βγει από ένα μικρό παραθυράκι. Πάλι άρχισε να φωνάζει και τότε ακούστηκαν πυροβολισμοί, ενώ οι φωνές σώπασαν. Έξω από το σκάφος βρισκόταν ο Απτέλ.
»Μετά άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με την Αστυνομία και στις 2 μ.μ. σκοτώσαμε τους δυο ομήρους που είχαμε προηγουμένως δέσει, γιατί οι διαπραγματεύσεις φαίνονταν ότι αποτύγχαναν.
»Εγώ σκότωσα τον ένα από τους ομήρους χρησιμοποιώντας πιστόλι με σιγαστήρα. Του έριξα δυο σφαίρες στο κεφάλι. Μετά έδωσα το πιστόλι στον Κχάλεντ και σκότωσε αυτός τον άλλο.
»Ήταν εχθροί μας γιατί συνεργάζονταν με τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων.
»Κάναμε την επιχείρηση αυτή για να ανοίξουμε τα μάτια του τυφλού κόσμου για τα δεινά που υποφέρει ο Παλαιστινιακός λαός».

ΚΑΤΑΘΕΣΑΝ 14 ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Κατά τη χθεσινή συνεδρία του Κακουργιοδικείου κατέθεσαν συνολικά 14 μάρτυρες κατηγορίας, ανάμεσα τους και οι Ιωάννου και Καζαφανιώτης. Ειδικότερα:
• Ο αναπληρωτής λοχίας της Λιμενικής Αστυνομίας Ανδρέας Χρίστου που εκτελεί χρέη κυβερνήτη του ακταιώρου «Κίμων». Ανάφερε ότι στις 25/9/85 και ώρα 4.30 π.μ. άκουσε πυροβολισμούς στη Μαρίνα και έτρεξε προς το μέρος που ακούστηκαν. Εκεί, πρόσθεσε, είδα τον Ίαν με πιστόλι. Πριν προλάβω να μιλήσω μου είπε να ειδοποιήσω την Αστυνομία, και τους πρεσβευτές της Γαλλίας και Αιγύπτου.
• Οι αστυνομικοί Ευστάθιος Μιχαηλίδης, Νίκος Ιωάννου και Γιαννάκης Σιβιτανίδης του τμήματος ελέγχου διαβατηρίων. Κατέθεσαν ότι ο Κχαλέντ ήρθε στην Κύπρο στις 13/9/85, ο Απτέλ στις 24/9/85 και ο Ίαν στις 19/9/85 όλοι αεροπορικώς.
• Ο Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας, Νεόφυτος Σολομωνίδης, ανάφερε ότι πήρε μέρος στις διαπραγματεύσεις για απελευθέρωση των ομήρων. Ζήτησα, είπε, από τους κατηγορούμενους που βρίσκονται στο “First” να μου δείξουν ότι ήταν ζωντανοί οι δυο όμηροι. Τότε αυτοί μετέφεραν έναν πάνω στο κατάστρωμα, ο οποίος μόλις είδε την Έστερ νεκρή στα κάγκελα της πλώρης φώναξε: «Η γυναίκα μου…».

Η υπόθεση θα συνεχιστεί σήμερα. Για την κατηγορούσα αρχή εμφανίζονται ο ανώτερος δικηγόρος της Δημοκρατίας κ. Μ. Κυπριανού και ο δικηγόρος κ. Σ. Μάτσας. Τους κατηγορούμενους υπερασπίζεται ο δικηγόρος κ. Χάρης Σολομωνίδης.

(05.12.1985)
Η ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΙΣΡΑΗΛΙΤΩΝ
«Τον σκότωσα γιατί ήταν πράκτορας»
ΛΕΓΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥΣ

«Ο Ισραηλίτης που σκότωσα στο κότερο ήταν υπεύθυνος της Μοσάτ (Μυστικής Υπηρεσίας του Ισραήλ), μέλος του κόμματος Μαπάμ και πρώην μέλος της συμμορίας Έστερ».

Με αυτά τα λόγια απάντησε στην Αστυνομία, όταν κατηγορήθηκε γραπτώς σχετικά με την τριπλή δολοφονία των Ισραηλιτών στη Λάρνακα στις 25/9/85, ο εκ των κατηγορουμένων στην υπόθεση αυτή Κχαλέντ Απτέλ Καντέρ Ελ Κχατίβ.

Τόσο η απάντηση όσο και η κατάθεση του κατηγορουμένου, καθώς και η αντίστοιχη απάντηση και κατάθεση του δεύτερου κατηγορουμένου Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Κχαλίφα, διαβάστηκαν χτες ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, όπου διεξάγεται η ακρόαση της υπόθεσης του τριπλού εγκλήματος.

Τις καταθέσεις και απαντήσεις στις κατηγορίες των κατηγορουμένων διάβασε στα αραβικά και στα ελληνικά ο αστυνομικός διερμηνέας Παναγιώτης Παναγή από τη Λεμεσό. Η κατάθεση και η απάντηση στις κατηγορίες του τρίτου κατηγορουμένου Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσον, διαβάστηκαν προχτές. Στις καταθέσεις τους και οι δύο κατηγορούμενοι λένε ότι ήρθαν στην Κύπρο μαζί με τον τρίτο συγκατηγορούμενο τους στις 23/9/85 με βάρκα από τον καταυλισμό Μπορτζ Ελ Μπαράζνι του Λιβάνου και ότι δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους.

Επίσης αναφέρουν ότι:
• Αποφάσισαν να έρθουν στην Κύπρο με σκοπό να απαγάγουν Ισραηλιτικό πλοίο και να απαιτήσουν την απελευθέρωση Παλαιστινίων που τους απήγαγε το Ισραήλ από τρία κυπριακά πλοία μέσα στα χωρικά ύδατα της Κύπρου ενώ πήγαιναν στον Λίβανο.
• Παρακολούθησαν τις κινήσεις των θυμάτων τους.
• Έφεραν μαζί τους τον οπλισμό που χρησιμοποίησαν στην επιχείρηση.
• Στο Ισραηλιτικό κότερο ανέβηκαν ο Κχαλέντ και ο Ίαν, ενώ ο Απτέλ έμεινε κάτω από αυτό καλύπτοντας τους με καλασνίκωφ.

Τα διαφορετικά σημεία στις δύο καταθέσεις ήταν:
• Ο Κχαλέντ ανάφερε ότι αυτός διεξήγαγε τις διαπραγματεύσεις με τις Αρχές της Δημοκρατίας και με τον πρεσβευτή της Αιγύπτου και όταν προσπάθησε ο αντιπρόσωπος της ΟΑΠ να διαπραγματευτεί τον έδιωξε λέγοντας του ότι αν επλησίαζε θα τον πυροβολούσε.
• Ο ίδιος ανέφερε εξάλλου στην κατάθεσή του ότι σκότωσε τον ένα από τους ομήρους και ο Ίαν τον άλλο, ενώ η Ισραηλίτισσα ήταν ήδη νεκρή.
• Αποφάσισαν να τους σκοτώσουν όταν ο Αιγύπτιος πρέσβης τους είπε ότι ο Ισραήλ δεν θα ικανοποιήσει τα αιτήματά τους.

Στο μεταξύ ο Απτέλ ανάφερε τόσο στην κατάθεσή του όσο στην απάντησή του στις κατηγορίες ότι αυτός σκότωσε την Έστερ με το καλασνίκωφ, επειδή βγήκε στο κατάστρωμα με μαχαίρι και φώναζε, ενώ δεν συμμορφώθηκε όταν της είπε να καθήσει κάτω.

ΚΑΤΕΘΕΣΑΝ 17 ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ
Στη χθεσινή συνεδρία του Κακουργιοδικείου κατέθεσαν συνολικά 17 μάρτυρες κατηγορίας ανάμεσά τους και ο Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας κ. Προκόπης Γεωργίου που έλαβε μέρος τους διαπραγματεύσεις για απελευθέρωση των ομήρων και ο υπαστυνόμος κ. Γεώργιος Σακκάδας που κατέθεσε σαν τεκμήρια όλο τον οπλισμό των κατηγορουμένων.

Οι καταθέσεις των μαρτύρων αναμένεται να συνεχιστούν και να συμπληρωθούν σήμερα.
Για την Κατηγορούσα Αρχή εμφανίζονται ο ανώτερος δικηγόρος τους Δημοκρατίας κ. Μιχαλάκης Κυπριανού και ο δικηγόρος κ. Σάββας Μάτσας. Συνήγορος των κατηγορουμένων είναι ο δικηγόρος κ. Χάρης Σολομωνίδης.

(07.12.1985)
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Ρίχνουν τώρα ευθύνες στην Κυβέρνηση γιατί σκότωσαν τους Εβραίους

Σκοτώσαμε τους τρεις Ισραηλίτες στην Κύπρο και όχι στον Ισραήλ, γιατί μας ώθησε σ’ αυτό η κυπριακή κυβέρνηση που δεν έκαμε τίποτα, όταν αρκετοί Παλαιστίνιοι σκοτώνονταν στο έδαφός της, ενώ πολλοί άλλοι συλλαμβάνονταν από τους Ισραηλίτες μέσα στα κυπριακά χωρικά ύδατα.

Τα παραπάνω δήλωσε χτες στο Ειδικό Κακουργιοδικείο Λευκωσίας ο Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Χαλίφα που κατηγορείται μαζί με δύο άλλα άτομα, έναν Άραβα και έναν Άγγλο, για τη δολοφονία της Εστερ Παλτζούρ, του συζύγου της Ρεουβέν και του Απραχάν Απνερί, όλοι από τον Ισραήλ.

Όπως είναι γνωστό, το τριπλό έγκλημα διαπράχθηκε στη Μαρίνα Λάρνακας στις 25.09.85. Κατά την χτεσινή συνεδρία του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας κατέθεσε και ο τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας που ήταν ο Ισραηλίτης Μέιρ Νόι, ο οποίος βρισκόταν σε δικό του κότερο στη Μαρίνα Λάρνακας κατά την αιματηρή επιχείρηση και γνώριζε το ζεύγος Παλτζούρ από 20ετίας.

Μετά την κατάθεση του μάρτυρα, το Κακουργιοδικείο κάλεσε τους κατηγορούμενους να κάμουν δηλώσεις σχετικά με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Ο πρώτος κατηγορούμενος, Κχαλέντ Απτέλ Ελ Κχατίβ, δήλωσε ότι σκότωσαν τους Ισραηλίτες γιατί ήταν πράκτορες της Μοσάτ και υπεύθυνοι για δολοφονίες και συλλήψεις συναγωνιστών του, καθώς και της δολοφονίας όλων των μελών της οικογένειάς του.

Ο δεύτερος κατηγορούμενος, Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Χαλίφα, υποστήριξε ανάμεσα στ’ άλλα ότι ο μόνος δρόμος που απέμεινε για την Παλαιστινιακή Επανάσταση είναι αυτός της βίας. Ο τρίτος κατηγορούμενος, Ιαν Μιχαέλ Ντάβινσον, δήλωσε πως είναι διεθνιστής σοσιαλιστής και ότι θεωρεί καθήκον του να πολεμά τον σιωνισμό. Η υπόθεση θα συνεχιστεί σήμερα με τις τελικές αγορεύσεις της Κατηγορούσας Αρχής και της Υπεράσπισης.

(08.12.1985)
13 Δεκεμβρίου απόφαση για το φόνο των Ισραηλιτών

«ΗΘΙΚΗ επιταγή του Παλαιστινιακού λαού και όχι χαμηλά μοχθηρά εκδικητικά κίνητρα, ώθησε τους κατηγορούμενος να διαπράξουν τον τριπλό φόνο των Ισραηλιτών στη Μαρίνα της Λάρνακας στις 25.09.85», είπε χτες ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, κατά την τελική αγόρευσή του ο συνήγορος των τριών -δύο Αράβων και ενός Άγγλου- κατηγορουμένων κ. Χάρης Σολομωνίδης.

«Πρέπει να διαχωριστεί», είπε ο συνήγορος, «η πράξις των κατηγορούμενων αυτών από τους κοινούς εγκληματίες». Στην τελική αγόρευσή του ο ανώτερος δικηγόρος της Δημοκρατίας, κ. Μιχαλάκης Κυπριανού, που ηγείται της Κατηγορούσας Αρχής, τόνισε ότι για τους σκοπούς του Νόμου οποιοδήποτε και αν είναι το ελατήριο του τριπλού εγκλήματος και ανεξάρτητα από το πώς κάποιος το θεωρεί τούτο, δεν μειώνει τον βαθμό της ενοχής των κατηγορούμενων σύμφωνα με την ερμηνεία του δικού μας Νόμου.

Το Ειδικό Κακουργιοδικείο θα εκδώσει την απόφασή του στις 13 αυτού του μήνα.

(14.12.1985)
ΟΙ ΔΥΟ ΑΡΑΒΕΣ ΚΑΙ Ο ΒΡΕΤΤΑΝΟΣ
Με το σήμα της νίκης δέχτηκαν
την καταδίκη τους σε ισόβια
ΘΑ «ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

Σε ισόβια καταδικάστηκαν χθες από το Ειδικό Κακουργιοδικείο Λευκωσίας οι Κχαλέντ Απτέλ Ελ Κχατίβ από τη Συρία, Απτέλ Χακίμ Σαάντο από την Ιορδανία και Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσον από την Αγγλία που βρέθηκαν ένοχοι για τους φόνους εκ προμελέτης των Ισραηλιτών Έστερ Παλντζούρ και του συζύγου της Ρεουβέν και του Αμπραχάμ Απνερί.

Η τριπλή δολοφονία, όπως είναι ήδη γνωστό, έγινε στις 25 περασμένου Σεπτέμβρη στη Μαρίνα της Λάρνακας. Εκδίδοντας την απόφασή του, που ήταν 32 σελίδες δαχτυλογραφημένες, σχετικά με τα γεγονότα της υπόθεσης του Κακουργιοδικείου Ιωάννης Πογιατζής είπε ότι αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή των κατηγορούμενων.

Στο μεταξύ, σε δηλώσεις πριν τους επιβληθεί η ποινή, οι κατηγορούμενοι ανάφεραν τα ακόλουθα:
Κχαλέντ: Υποσχόμαστε στους Παλαιστίνιους ήρωες ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα. Επανάσταση μέχρι τη νίκη.
Απτέλ Χακίμ: Ζητούμε από εσάς τη δικαιοσύνη, διότι η υπόθεσή μας είναι μια δίκαιη υπόθεση. Δεν νομίζω να χρειάζεστε να σας φέρουμε αποδείξεις για το δίκαιο της υπόθεσής μας διότι και εσείς εδώ αντιμετωπίζετε μια δίκαιη υπόθεση στην Κύπρο. Το Ισραήλ κατέχει τα εδάφη μας, εδώ η Τουρκία τα δικά σας, Αντιμετωπίζουμε την πιο δίκαιη υπόθεση. Επανάσταση μέχρι τη νίκη.
Ντάβινσον: Αν καταδικαστώ για 100 χρόνια δεν με ενδιαφέρει διότι η ελευθερία μου είναι στην καρδιά μου και στη συνείδησή μου. Ο καθένας πρέπει να αγωνίζεται για το δίκαιο των Παλαιστινίων. Επανάσταση μέχρι τη νίκη.

Και οι τρεις κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν χθες στο Δικαστήριο ευδιάθετοι και αστειεύοντο με τους αστυνομικούς που τους συνόδευαν. Φορούσαν δε ομοιόμορφα κόκκινα μπουφάν που συμβόλιζαν τη νίκη. Επίσης, μετά την επιβολή της ποινής, ενώ μεταφέρονταν στις φυλακές σχημάτιζαν με τα δάχτυλά τους το σήμα της νίκης. Εξάλλου κατά την αναχώρηση και άφιξή τους στις φυλακές, όλοι σχεδόν οι εκεί Άραβες κρατούμενοι ζητωκραύγαζαν υπέρ των Παλαιστινίων και σχημάτιζαν το σήμα της νίκης με τα δάχτυλα.

Σημείωση: Το ρεπορτάζ για την πολύκροτη δίκη δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» τον Δεκέμβρη του 1985.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ, 1985</span><br />Τριπλός φόνος στη Λάρνακα για την… ελευθερία των Παλαιστινίων appeared first on De Jure.

Του Δημήτρη Λοχία*

Γίνεται τις τελευταίες μέρες έντονη συζήτηση αναφορικά με τους νέους κανονισμούς που εξέδωσε ο υπουργός Υγείας και ειδικότερα το ζήτημα του ούτω καλούμενου SafePass. Δεν θα ασχοληθώ με τη νομιμότητα του εν λόγω μέτρου στο παρόν άρθρο, αφού υπάρχουν διάφορες τέτοιες γνωματεύσεις και άρθρα τα οποία υπερκαλύπτουν το θέμα, αλλά με το κατά πόσο το μέτρο αυτό, αντικειμενικά, μπορεί να εφαρμοστεί ή και να ελεγχθεί από την αστυνομία ή και την οποιαδήποτε άλλη αρχή.

Ξεκινούμε από τα απλά. Η Πολιτεία, προκειμένου να διασφαλίσει την εφαρμογή των διαφόρων μέτρων προς αντιμετώπιση της πανδημίας, έχει χρησιμοποιήσει το ποινικό δίκαιο. Το άρθρο 7 του περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου, Κεφάλαιο 260, προνοεί τα ακόλουθα:

«Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει οποιοδήποτε από τους Κανονισμούς και/ή τα Διατάγματα που εκδίδονται βάσει του Νόμου αυτού είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται μετά από καταδίκη σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα (1) έτος ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πενήντα χιλιάδες ευρώ (€50.000) ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου.»

Συνεπώς, άτομο το οποίο παραβαίνει διάταγμα, δηλαδή άτομο το οποίο διακινείται σε χώρους όπου επιβάλλεται η κατοχή του SafePass χωρίς να το κατέχει, διαπράττει ποινικό αδίκημα.

Είδα σχόλιο προερχόμενο από την Αστυνομία ότι πρόκειται για εξώδικο πρόστιμο και όχι ποινική διαδικασία. Αυτό αποτελεί σφάλμα. Το εξώδικο πρόστιμο εκδίδεται ως «εξώδικη ρύθμιση» ούτως ώστε να αποφευχθεί η προσαγωγή προσώπου, το οποίο εκ της πληρωμής του προστίμου αποδέχεται πως διέπραξε το αδίκημα αυτό, ενώπιον ποινικού δικαστηρίου. Και εξηγώ.

Ο περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμος (Ν. 47(Ι)/1997) προνοεί πως όπου αστυνομικός (ή άλλος εξουσιοδοτημένος λειτουργός) θεωρεί πως πρόσωπο διαπράττει ή έχει διαπράξει αδίκημα που εμπίπτει στις διατάξεις του Νόμου, δύναται να του επιδώσει γραπτή ειδοποίηση, προσφέροντας στο πρόσωπο αυτό την ευκαιρία να απαλλαχθεί από οποιαδήποτε ενοχή αφού πληρώσει εξώδικο πρόστιμο. Βάσει της πρόσφατης τροποποίησης του εν λόγω νόμου, αδικήματα που διαπράττονται κατά παράβαση του περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου, εμπίπτουν στις διατάξεις του (βλ. Πίνακα ΙΙΙ του Ν. 47(Ι)/1997).

Άτομο το οποίο διακινείται σε χώρους όπου επιβάλλεται η κατοχή του SafePass χωρίς να το κατέχει, διαπράττει ποινικό αδίκημα

Συνεπώς, το ότι δύναται να εκδοθεί αλλά και να πληρωθεί εξώδικο πρόστιμο που «απαλλάσσει» πρόσωπο από ενοχή, δεν σημαίνει πως δεν πρόκειται για ποινικό αδίκημα. Με απλά λόγια, θα πρέπει να έχει διαπραχθεί ποινικό αδίκημα προκειμένου να μπορεί ο αστυνομικός ή ο λειτουργός, να εκδώσει εξώδικο πρόστιμο.

Άλλο όμως είναι η διάπραξη ποινικού αδικήματος και άλλο είναι η διερεύνηση του κατά πόσον έχει διαπραχθεί ένα αδίκημα από κάποιο πρόσωπο. Με άλλα λόγια, είναι διαφορετικό να σε βλέπει αστυνομικός ή εξουσιοδοτημένος λειτουργός να βρίσκεσαι σε κάποιο εσωτερικό χώρο, π.χ. σε υπεραγορά, χωρίς να φορείς προστατευτική μάσκα και άλλο είναι να κάθεσαι σε ένα εστιατόριο και ο αστυνομικός να θέλει να μάθει κατά πόσον διαπράττεις ποινικό αδίκημα.

Παρά το γεγονός ότι ο περί Λοιμοκάθαρσης Νόμος, έχει τροποποιηθεί δια της προσθήκης του άρθρου 7Δ, που δίνει σε αστυνομικό την εξουσία να εισέρχεται σε υποστατικό όπου διεξάγεται οικονομική δραστηριότητα (που δεν είναι οικία), εάν έχει λόγο να πιστεύει πως διαπράττεται ή έχει διαπραχθεί ποινικό αδίκημα, εντούτοις, πρόσωπο που βρίσκεται σε ένα εστιατόριο και κάθεται με την οικογένειά του, για παράδειγμα, δεν δύναται να ερευνηθεί βάσει του εν λόγω άρθρου.

Στην κυπριακή έννομη τάξη, δεν επιτρέπονται οι τυχαίοι έλεγχοι (random checks). Αστυνομικός έχει την εξουσία να απαιτήσει από πρόσωπο, να παρουσιάσει δελτίο ταυτότητας, βάσει του άρθρου 76 του περί Αρχείων Πληθυσμού Νόμου του 2002. Δεν μπορεί όμως, χωρίς άλλο, να απαιτήσει το οτιδήποτε άλλο από πολίτη. Μπορεί να υποβάλει ερώτηση σε πρόσωπο που βρίσκεται σε μια καφετέρια ή σε ένα εστιατόριο, κατά πόσον κατέχει SafePass, όμως το πρόσωπο αυτό, δεν είναι υπόχρεο να απαντήσει.

Αυτό διότι έχει το ατομικό δικαίωμα της σιωπής και το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποίησης. Μάλιστα δε, αναλόγως της περίπτωσης, ενδεχομένως να προκύπτει και θετική υποχρέωση στον αστυνομικό να ενημερώσει το πρόσωπο που ανακρίνει, ότι έχει το δικαίωμα να μην απαντήσει (βλ. σχετικά Δικαστικοί Κανόνες και απόφαση Petri v. Police (1968) 2 CLR 40).

Δεν υπάρχει θετική υποχρέωση σε πολίτη, να απαντήσει στο ερώτημα αστυνομικού κατά πόσον κατέχει το απαιτούμενο SafePass

Και ασφαλώς, δεν μπορεί να εξαχθεί, νομίμως, «εύλογη υποψία» εναντίον προσώπου που έχει ασκήσει τα δικαιώματα αυτά, τα οποία θωρακίζονται από το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το άρθρο 3Γ του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Το δε εδάφιο (3) του εν άρθρου 3Γ, δηλώνει ρητά πως η άσκηση του δικαιώματος της σιωπής και/ή της μη αυτονοενοχοποίησης, δεν χρησιμοποιείται εναντίον του ούτε θεωρείται από μόνη της απόδειξη ότι έχει διαπραχθεί ποινικό αδίκημα.

Συνάγεται από τα πιο πάνω, πως δεν υπάρχει θετική υποχρέωση σε πολίτη, να απαντήσει στο ερώτημα αστυνομικού ή/και λειτουργού, ως προς το κατά πόσον κατέχει το απαιτούμενο SafePass, αφού στην ουσία και στο αποτέλεσμα, το ερώτημα αυτό συνεπάγεται με ερώτηση κατά πόσον το πρόσωπο αυτό διαπράττει ποινικό αδίκημα.

Ούτε βέβαια και δύναται να ερευνηθεί το πρόσωπο αυτό από τον αστυνομικό, αφού η εξουσία του να προβαίνει σε ελέγχους/έρευνες, αντλείται από τον περί Αστυνομίας Νόμο του 2004 και συγκεκριμένα το άρθρο 28(1), το οποίο ορίζει πως αστυνομικός δύναται να ανακόπτει, κατακρατά και να ερευνά πρόσωπο για το οποίο έχει εύλογη υποψία ότι ενέχεται στη διάπραξη αδικήματος. Το κατά πόσον ένα άτομο το οποίο απλώς κάθεται σε κάποιο χώρο εστίασης με την οικογένειά του, περνά τον πήχη της (αντικειμενικής πάντοτε) εύλογης υποψίας, προκειμένου να νομιμοποιεί την κατακράτηση και έρευνά του, είναι επιεικώς, αμφισβητήσιμο.

Και όλα αυτά, χωρίς να υπεισέρχομαι σε θέματα προσωπικών δεδομένων, αποκάλυψης ιατρικής εξέτασης/εμβολιασμού και ακόμα, σε περίπτωση που τεθεί σε λειτουργία εφαρμογή σε κινητά με QR code, η νομιμότητα έρευνας σε κινητό τηλέφωνο.

Εν κατακλείδι, λοιπόν, προσωπικά διατηρώ ισχυρές επιφυλάξεις ως προς το πώς και αν μπορεί να εφαρμοστεί ή/και να ελεγχθεί το μέτρο του SafePass, υπό το φως του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τις εξουσίες της Αστυνομίας για διερεύνηση ποινικών αδικημάτων. Εκτός ιδιάζουσας περίπτωσης, όπου αστυνομικός έχει κάπως, αποκτήσει πληροφορία ή μαρτυρία πως συγκεκριμένο πρόσωπο διακινείται σε χώρο όπου απαιτείται SafePass, χωρίς να το κατέχει, αδυνατώ να σκεφτώ πώς θα ήταν νόμιμος ο οποιοσδήποτε έλεγχος και κατ’ επέκταση, η οποιαδήποτε μαρτυρία που προκύπτει εκ του ελέγχου.

Καταληκτικά, πιστεύω πως το μέτρο αυτό αποτελεί προπέτασμα καπνού, με στόχο την ώθηση του κόσμου να εμβολιαστεί. Κατά την άποψή μου, ο μόνος τρόπος για να βγούμε από την πανδημία και τα μέτρα, είναι ο μαζικός εμβολιασμός. Ωστόσο, σέβομαι την αντίθετη άποψη και θα υπερασπίζομαι το δικαίωμα κάποιου (νοουμένου ότι δεν επικαλείται φόβους κατασκοπίας από τον Bill Gates), να μην εμβολιαστεί υποχρεωτικά. Παρά ταύτα, θα προτιμούσα να βλέπω την κυβέρνηση να πείθει τον κόσμο με επιχειρήματα από αξιόπιστους επιστήμονες, και όχι αυτούς που απαρτίζουν την «επιδημιολογική ομάδα», η οποία το μόνο που έχει καταφέρει είναι να την αγνοεί η ίδια η κυβέρνηση που την συγκρότησε. Αντ’ αυτού όμως, βλέπουμε για ακόμη μια φορά το κούνημα του δακτύλου και την απειλή αυστηρότατων κυρώσεων.

Δικηγόρος, Μέλος
Επιτροπής Ποινικού Δικαίου
Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου

The post «SafePass» και αστυνομικός έλεγχος: Μπορεί να εφαρμοστεί; appeared first on De Jure.

Με σειρά επιχειρημάτων αντικρούει την αιτιολογία της απόφασης της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες, ο δικηγόρος Θεοφάνης Ανδρέου, θέτοντας παράλληλα σοβαρά ερωτήματα ως προς τη δοθείσα ερμηνεία της νομοθεσίας που οδήγησε εν τέλει σε απόρριψη της καταγγελίας κατά του πρώην υπουργού Υγείας. Με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Βουλής, Αδάμο Αδάμου, διαμηνύει ότι η απόρριψη της ένορκης καταγγελίας εναντίον του Γιώργου Παμπορίδη, δεν δικαιολογείται.

Εσφαλμένη ερμηνεία του Νόμου
Ειδικότερα, ο κ. Ανδρέου καταρρίπτει το συμπέρασμα της Ειδικής Επιτροπής ότι «δεν υπάρχει υποχρέωση από τον Νόμο» για συμπερίληψη περιουσιακών στοιχείων νομικών προσώπων στις δηλώσεις περιουσίας των αξιωματούχων, υποστηρίζοντας ότι «πουθενά στον Νόμο δεν υπάρχει τέτοια ρητή πρόνοια». Αντίθετα, όπως αναφέρει, από την ερμηνεία του Νόμου προκύπτει «υποχρέωση συμπερίληψης όλων των εισοδημάτων, ακόμα και αυτών που προέρχονται από τις εταιρείες και από τα νομικά πρόσωπα που υπάρχει συμφέρον και συμπεριλαμβάνει το εισόδημα που κτάται ή προκύπτει από πηγές τόσο εντός όσο και εκτός της Δημοκρατίας και είναι αντικείμενο του φόρου ως προνοεί το άρθρο 5 του Περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμου».

Διαβάστε επίσης: Α. Αδάμου: Ουδέν μεμπτόν στο πόθεν έσχες Παμπορίδη

Ειδική μνεία, γίνεται δε στο πλαίσιο της επιστολής, στην ερμηνεία του όρου «εισόδημα», που σύμφωνα με τον δικηγόρο του καταγγέλλοντος δεν εξετάστηκε από την Επιτροπή και δεν συμπεριλήφθηκε στην απόφαση, εφόσον «προϋπόθετε και ερμηνεία του Νόμου και εφαρμογή του στα γεγονότα της καταγγελίας». Επί τούτου, σημειώνεται ότι, με γνώμονα την ερμηνεία του όρου «εισόδημα», θα έπρεπε «να εξεταστεί η αλήθεια και η πληρότητα του περιεχομένου της δήλωσης», την οποία υπέβαλε ο κ. Παμπορίδης.

Περαιτέρω, ο κ. Ανδρέου κάνει λόγο για παραβίαση του σκοπού (the very purpose) που εξυπηρετεί ο  Νόμος όπως ορίζεται στο προοίμιό του, παρότι αυτό αποτελεί «ασφαλές υπόβαθρο της ερμηνείας των προνοιών του». Σημειώνοντας ότι οι δηλώσεις περιουσίας που υποβάλλονται από τους αξιωματούχους του κράτους «επιβάλλεται να ικανοποιούν τα ελάχιστα κριτήρια της αλήθειας και της πληρότητας των στοιχείων που αφορούν όλα τα εισοδήματα και την περιουσία τους», ο δικηγόρος του Αγγλοκύπριου επιχειρηματία διατυπώνει την άποψη ότι οποιαδήποτε αντίθετη προσέγγιση και ερμηνεία, θα αποτελούσε παραβίαση της αρχής της διαφάνειας.

Διαβάστε επίσης: Βουλή: Στο εκτελεστικό η διαφάνεια με απόφαση-αίσχος

Υπενθυμίζοντας ότι πρόκειται για τη μοναδική ένορκη καταγγελία που κλήθηκε ποτέ να εξετάσει η εν λόγω Επιτροπή, ο κ. Ανδρέου υπογραμμίζει ότι η «ξεκάθαρη παραδοχή» ότι σε καμία δήλωση πόθεν έσχες δεν περιέχονται ανάλογα στοιχεία με αυτά που βάσει της καταγγελίας παρέλειψε να συμπεριλάβει ο πρώην Υπουργός, «αποκαλύπτει ότι η Επιτροπή και τα μέλη της είχαν άμεσο διαπλεκόμενο συμφέρον και/ή υποχρέωση να εξετάσει την καταγγελία».

Τέλος, σημειώνεται η πρόθεση υποβολής επίσημης καταγγελίας στις αρμόδιες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, GRECO), λόγω εξόφθαλμης και σκόπιμης παραβίασης της αρχής της διαφάνειας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Αυτούσια η επιστολή:

The post Θ. Ανδρέου: Μπάζει η απόφαση για πόθεν έσχες Παμπορίδη appeared first on De Jure.

Σήμερα χρειαζόμαστε νέες στρατηγικές για να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως κράτος νησί στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και έναν κόσμο που έχει γίνει πιο ανοιχτός, διαφανής, αλληλοεξαρτώμενος και ενίοτε λίγο πιο βίαιος και επικίνδυνος.

Για τους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι προφανές ότι είναι αδύνατο να προχωρήσουμε ως κάτοικοι αυτού του νησιού, χωρίς πολιτισμική αυτοδιάθεση για τον κάθε ένα από εμάς, όπου, στην οποιαδήποτε λύση, η οποία θα πρέπει να είναι σε θέση να αντέξει εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις, ενδυναμώνεται η ατομική αξιοπρέπεια του κάθε ενός από εμάς.

Αυτό σημαίνει σεβασμό προς τον κάθε πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας και σεβασμό του κάθε πολίτη προς την Κυπριακή Δημοκρατία, όπου η κάθε ατομική μας πράξη είναι προς το συμφέρον όλων των πολιτών.

Η ουσία της λύσης θα εξαρτηθεί από το αν οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας θεωρούν τους εαυτούς τους συνοδοιπόρους, κατά πόσον προσδιορίζουν την ατομική τους ταυτότητα με τις αξίες και τις παραδόσεις της Κύπρου, και αν οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ενωμένοι με κοινούς στόχους και κοινές ευθύνες.

Υπό την έννοια αυτή, το ζήτημα της εξεύρεσης μιας λύσης που θα ενισχύει την ξεχωριστή πολιτισμική ταυτότητα των Κυπρίων, αλλά και θα εμπεδώνει την ενωμένη πολιτική ταυτότητα, είναι πραγματικά ζωτικής σημασίας για την Κύπρο στην ολότητά της.

Σήμερα, η ταυτότητα των πολιτών της Κύπρου βιώνει πιέσεις που απορρέουν από την τουρκική εισβολή και κατοχή, καθώς και τη μόνιμη καχυποψία μεταξύ των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο, οι οποίες όταν αφήνονταν μόνες τους πάντοτε έβρισκαν τρόπους για να ευημερήσουν ειρηνικά.

Χρειαζόμαστε μια σύνθεση των καλύτερων πρακτικών και ιδεών, την κατανόηση του πολιτισμού μας, τις πνευματικές και πολιτικές παραδόσεις από διαφορετικές οπτικές γωνίες και να κατανοήσουμε ότι η κοινή ταυτότητα δεν είναι ένα άκαμπτο πράγμα που καθορίζεται και θα διαρκέσει για πάντα, αλλά μάλλον ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται.

Πρέπει να σπάσει η συνήθεια να ακούμε μόνο ομοϊδεάτες μας και θυμωμένα – και ακόμη και με μίσος – να απορρίπτουμε κάθε άλλη άποψη πριν καν αρχίσει η συζήτηση. Δεν πρέπει ποτέ ξανά να επιτραπεί σε κανένα να αναστρέψει ή ακόμα και να κλωτσήσει το μέλλον της χώρας μας, βυθίζοντάς την σε αδιέξοδα.

Η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ανεξαρτησία και εδαφική της ακεραιότητα είναι αδιαπραγμάτευτες. Αυτές είναι κόκκινες γραμμές τις οποίες κανείς δεν επιτρέπεται να διασχίσει.

Προκειμένου να διατηρηθεί η ενότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι πολίτες, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, πρέπει να αναπτύξουν μία ταυτότητα με βάση τις κοινές αξίες, μία συνείδηση πατριωτική, με υπευθυνότητα και αλληλεγγύη, με σεβασμό στο δίκαιο, καθώς και αίσθημα ευθύνης για την τύχη της πατρίδα μας, χωρίς να χάνουμε την επαφή με τις εθνοτικές ή θρησκευτικές ρίζες μας.

Οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να αισθάνονται ότι είναι οι υπεύθυνοι ιδιοκτήτες της χώρας τους, της πατρίδας τους, της περιουσίας τους, των προσωπικών ατομικών ελευθεριών τους.

Στην αναζήτηση βιώσιμης λύσης για το κυπριακό πρόβλημα, διαπίστωσα ότι η διαπραγμάτευση στην βάση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) προσπαθεί να συμφιλιώσει τις τάσεις της κάθε πλευράς για ηγεμονία πάνω στην άλλη, με τρόπο που πολύ σύντομα μετά την λύση να μην είναι λειτουργική με αποτέλεσμα να δημιουργήσει το Κυπριακό Πρόβλημα Νο2.

Ως βασική αδυναμία της διαπραγμάτευσης στη βάση ΔΔΟ, βρίσκω ότι οι συμφωνημένες συγκλήσεις δημιουργούν εστίες συνεχούς αντιπαλότητας, όπως π.χ. η χρήση της μίας θετικής ψήφου ή τον τρόπο εκλογής Προέδρου και Αντιπροέδρου, σημάδια συνομοσπονδίας, ενώ θα έπρεπε να μιλούμε για κοινό ψηφοδέλτιο με κοινές πολιτικές θέσεις, με Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο όπου η παραίτηση του ενός σημαίνει και την παραίτηση του άλλου. Με το τι έχει συμφωνηθεί μέχρι σήμερα, απλά σκεφτείτε πόσο ήρωας θα είναι κάποιος στην κοινότητά του κάθε φορά που θα βάζει βέτο στην διακυβέρνηση γνωρίζοντας ότι δεν έχει κόστος είτε ατομικό, όπως να χάνει τη θέση του, είτε πολιτικό, όπως το κόμμα του να χάνει την εξουσία.

Ως αποτέλεσμα, η λύση που διαπραγματεύονται οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων έχει καταλήξει να είναι η διαδικασία του μοιράσματος της εξουσίας μεταξύ δύο εθνικών κοινοτήτων που θα ζουν χωριστά, όπου ότι διαπραγματεύεται ως «κοινό» περιορίζεται στα θέματα που μας έχουν διχάσει στο παρελθόν, όπως η διακυβέρνηση και ότι διαπραγματεύεται ως «χωριστό», αποτελείται από ότι μπορεί να μας ενώσει ως λαό, όπως κοινό ΤΚΑ, κοινό ΓεΣΥ, κλπ.

Χρειαζόμαστε μια νέα πρόταση που να μας ενώνει και όχι να μας χωρίζει. Που να μας δεσμεύει ότι θα εργαστούμε μαζί, όπου οι ατομικές πράξεις του κάθε ενός από εμάς, ως πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι με γνώμονα το συμφέρον όλων.

Μια πρόταση που να είναι φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να δίνει το δικαίωμα στους νόμιμους κατοίκους αυτού του νησιού να ζουν με τη δική τους εθνική συνείδηση, τη δική τους παιδεία και πολιτισμό, αλλά και με τη δική τους συμμετοχή στα κοινά.

Επιπρόσθετα, να δημιουργεί κέντρα εξουσίας και κατανομής πόρων ούτως ώστε να μην έχει την εξουσία μια οντότητα, είτε εθνική, είτε πολιτική, είτε γλωσσική, είτε ιδεολογική. Βασικά, η οποιαδήποτε ακραία ή εθνικιστική έξαρση να μπορεί να απομονωθεί και να δημιουργείται αυτόματα κόστος στην ομάδα που την προκαλεί, αλλά και να απομονώνει τη συγκεκριμένη ομάδα από την εθνική κοινότητά της.

Πιστεύω ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά, ως η μεγαλύτερη κοινότητα, θα πρέπει να αποφασίσει τη λύση που θέλει η ίδια και να αρχίσει να την εφαρμόζει ακόμη και πριν την οποιαδήποτε συμφωνία.

Τέτοια κίνηση δίνει το ξεκάθαρο μήνυμα στους Τουρκοκύπριους και τη διεθνή κοινότητα ότι είμαστε σοβαροί για τη λύση και ότι η ποιότητα της λύσης που θα προτείνουν και θα εφαρμόσουν οι Ελληνοκύπριοι για τους ίδιους, θα αντέχει το ίδιο μέτρο αξιολόγησης και αποδοχής, αν την πρότειναν οι Τουρκοκύπριοι.

Παναγιώτης Σαββίδης
@PanayiotisSavv1

The post Nέα Πρόταση στο Κυπριακό appeared first on De Jure.