Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

«Όι εκούντησε με… έχω τζιαι μάρτυρες… τον αφέντη το Θεό…», ανέφερε αντεξεταζόμενη από την υπεράσπιση η Σταυρούλα Χ. από τον Πολύστυπο, κατά τη διάρκεια της δίκης του Ανδρέα Α., από το ίδιο χωριό, ο οποίος κατηγορείτο ότι της επιτέθηκε και της προξένησε πραγματική σωματική βλάβη, αφού την έσπρωξε σε δεξαμενή.

Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως εκτέθηκαν χτες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας έχουν ως εξής: Στις 28 του Απρίλη του 1981 η παραπονούμενη πήγε στο κτήμα της για να ποτίσει, από μια δεξαμενή, από την οποία αρδεύουν και άλλα πρόσωπα. Εκεί, στο διπλανό κτήμα βρισκόταν και πότιζε ο κατηγορούμενος.

Όμως για να ποτίσει η παραπονούμενη έπρεπε να περάσει από το κτήμα του κατηγορούμενου, πράγμα που εμπόδισε αυτός. Τότε η παραπονούμενη λογομάχησε μαζί με τον κατηγορούμενο και έπιασε μια σκαπάνη να χαλάσει τη δεξαμενή. Βλέποντας αυτό ο κατηγορούμενος έτρεξε, της άρπαξε τη σκαπάνη και την έσπρωξε μέσα στη δεξαμενή.

Εκδίδοντας την απόφασή του, ο επαρχιακός Δικαστής κ. Σαββάκης Νικολαΐδης αφού έλαβε υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το αδίκημα, επέβαλε στον κατηγορούμενο 15 λίρες πρόστιμο, τον δέσμευσε με εκατό λίρες εγγύηση για ένα χρόνο και τον διέταξε να πληρώσει 35 λίρες 800 μιλς έξοδα της δίκης.

Σημείωση: Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 19 Ιανουαρίου, 1982.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, 1982</span><br />Έριξε συγχωριανή του στη δεξαμενή appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Πρόκειται για τους Γεράσιμο Γ. από τη Γαλήνη και τώρα στη Λευκωσία, πατέρα τριών ανηλίκων παιδιών και Πανίκο Χ. επίσης από τη Λευκωσία, πατέρα ενός ανηλίκου παιδιού. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αναφέρθηκαν στο δικαστήριο, είναι ως ακολούθως:

Κατά το 1981, ο πρώτος κατηγορούμενος συνδέθηκε αισθηματικά με την Ουρανία Χ. από τη Λευκωσία, 20 χρονών, πωλήτρια τότε σε κατάστημα υποδημάτων και την έπεισε να εργαστεί σε «μπαρ» της Λευκωσίας ως σερβιτόρα. Στις 3.12.81 ο πρώτος μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο πήραν την Ουρανία στη Λεμεσό και την εγκαθίδρυσαν σε οίκο ανοχής.

Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής των κατηγορουμένων, ο δικηγόρος τους κ. Σπύρος Ευσταθίου υποστήριξε ανάμεσα στ’ άλλα ότι η Ουρανία υπήρξε βίος και πολιτεία και ότι ήταν αυτή που τους παρότρυνε και συγκατατέθηκε να την πάρουν σε οίκο ανοχής. Επίσης, ο κ. Ευσταθίου είπε ότι οι πελάτες του μεταμέλησαν για την πράξη τους και ότι έχουν συμφιλιωθεί με τις οικογένειές τους.

Το δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη του τα σημεία που έθιξε στην αγόρευσή του ο συνήγορος των κατηγορουμένων επέβαλε 75 λίρες πρόστιμο και 200 λίρες εγγύηση για δύο χρόνια στον καθένα.

Σημείωση: Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 13 Ιανουαρίου, 1982.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ, 1982</span><br />Δύο παντρεμένοι την έσπρωξαν σε οίκο ανοχής appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Πρόκειται για τον Παναγιώτη Φ. από τον Άγιο Σέργιο και τώρα κάτοικο Παλλουριώτισσας 32 χρονών, που κατηγορείτο χτες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, γιατί στις 3.10.81 επιτέθηκε στην Ελένη Φ. 22 χρονών από το Στρόβολο και της προξένησε πραγματική σωματική βλάβη.

Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αναφέρονταν στο κατηγορητήριο έχουν ως εξής: Ο Φ. συζούσε με την Ελένη Φ. με την οποία απέκτησε ένα παιδί, αλλά συγχρόνως διατηρούσε σχέσεις με την Παρασκευή Χ. 34 χρονών από τον Άγιο Δομέτιο που και με αυτήν απέκτησε ένα παιδί. Στις 3.10.81, η Παρασκευή επισκέφθηκε το σπίτι της Ελένης για να μάθει αν αυτή είχε αρραβωνιαστεί με τον Φ. Δημιουργήθηκε τότε επεισόδιο και ο κατηγορούμενος επιτέθηκε και χτύπησε την Ελένη.

Ο Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής κ. Σαββάκης Νικολαΐδης, εκδίδοντας την απόφασή του τόνισε ότι το αδίκημα του κατηγορούμενου τιμωρείται με ποινή φυλάκισης, αλλά αυτό ανέφερε δεν θα ήταν προς το συμφέρον ούτε του κατηγορούμενου, ούτε και των άλλων που είναι αναμεμειγμένοι στην υπόθεση.

Με πολλή επιείκεια, είπε ο κ. Νικολαΐδης, επιβάλλω 80 λίρες πρόστιμο και 250 λίρες εγγύηση για δυο χρόνια.

Σημείωση: Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 9 Ιανουαρίου, 1982.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, 1982</span><br />Επιεικής ο Δικαστής με τον 32χρονο ερωτιδέα appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

ΣΕ ΦΥΛΑΚΙΣΗ τεσσάρων χρόνων καταδικάστηκε 26χρονος που παραδέχθηκε τέσσερις κατηγορίες παιδικής πορνογραφίας. Στην κατοχή του εντοπίστηκε μεγάλη ποσότητα ηλεκτρονικών αρχείων εικόνας και βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό.

Την ποινή επέβαλε το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας με σύνθεση τους Δικαστές Αλέξανδρο Παναγιώτου (Πρόεδρο), Γιώτα Κυριακίδου και Φάνη Καπετάνιου (Πάρεδροι), οι οποίοι στην ομόφωνη απόφαση τους (28.07.2020) τόνισαν τη σοβαρότητα των αδικημάτων, η οποία προκύπτει τόσο από την φύση τους όσο και από τις αυστηρές ποινές που προβλέπει ο σχετικός Νόμος.

Τονίστηκε επίσης ότι, ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε για τους παράνομους σκοπούς του το διαδίκτυο, έναν χώρο που αποτελεί μέσο επικοινωνίας νεαρών κυρίως προσώπων, όχι για να επικοινωνήσει, αλλά για να κατέχει υλικό παιδικής πορνογραφίας.

Σημειώθηκε ακόμα ότι, η πιο πάνω παράνομη συμπεριφορά, αυξάνει την ζήτηση και ενθαρρύνει τους εμπνευστές σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων να συνεχίσουν το απεχθές έργο τους. Το Κακουργιοδικείο έλαβε μεταξύ άλλων υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, την άμεση παραδοχή του, το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου, ο οποίος είναι σήμερα 26 ετών και την αλλαγή των προσωπικών του συνθηκών από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα.

Τονίστηκε όμως ταυτόχρονα ότι, οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος της ποινής, η οποία πρέπει κατά την κρίση του Κακουργιοδικείου να είναι ποινή φυλάκισης, αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς του Νόμου και επιπλέον θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες.

The post Στο κελί 26χρονος για παιδική πορνογραφία appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Και η υπόθεση βρέθηκε χτες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, όπου η Δήμητρα Κ., 40 χρονών από τη Λευκωσία, σερβιτόρα σε μπαρ, παραδέχθηκε ενοχή στην κατηγορία ότι στις 12.11.1981 μετέφερε μαχαίρι έξω από το σπίτι της και μπορούσε να προκαλέσει φόβο σε οποιοδήποτε και ότι επιτέθηκε στην Ρεζιγέ Α., επίσης σερβιτόρα σε μπαρ.

Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως τα παρουσίασε στο δικαστήριο ο αστυνομικός εισαγγελέας είναι τα ακόλουθα: «Στις 12.11.1981 όταν η κατηγορούμενη περπατούσε στην οδό Λήδρας αντιλήφθηκε την παραπονούμενη Ρεζιγέ Α. και της είπε: ‘Ήρτες να μου κάμεις φασαρία; Εννά σε σκοτώσω ρα…’ και ταυτόχρονα άνοιξε την τσάντα της και πήρε ένα μαχαίρι κουζίνας. Η παραπονούμενη βλέποντας την χειρονομία αυτή της κατηγορούμενης τράπηκε σε φυγή.»

Ο δικηγόρος της κατηγορούμενης, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι: «Το μήλο της έριδας για τη φιλονικία αυτή είναι κάποιος Νίκος, ο οποίος ήταν φίλος της πελάτισσας μου και τον πήρε η Ρεζιγέ. Είχε το μαχαίρι στην τσάντα της για ασφάλεια, επειδή η Ρεζιγέ την απειλούσε ότι θα της έριχνε βιτριόλι, επειδή προσπαθούσε να ξαναπάρει πίσω τον Νίκο».

Τελικά, ο Επαρχιακός Δικαστής κ. Σαββάκης Νικολαΐδης, αφού τόνισε τη σοβαρότητα του αδικήματος, καταδίκασε την Δήμητρα Κ. σε τετράμηνη φυλάκιση με τριετή αναστολή και με δέκα λίρες πρόστιμο.

Σημείωση: Η απόφαση δημοσιεύτηκε στον Τύπο στις 12 Μαρτίου, 1982.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, 1982</span><br />Φασαρία στην Λήδρας, για τα μάτια κάποιου Νίκου appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

ΣΕ ΕΦΤΑ χρόνια φυλάκιση καταδίκασε το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας 27χρονο, ο οποίος κρίθηκε ένοχος σε αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης ανήλικης. Σύμφωνα με την απόφαση (ημερ. 6.7.2020), η υπόθεση διαφοροποιείτο από άλλες σοβαρότερες υποθέσεις του είδους όπου εντοπίζεται μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ θύτη και θύματος και άσκηση πίεσης και εξαναγκασμού λόγω κατάχρησης θέσης εξουσίας.

Στην παρούσα περίπτωση, η διαφορά ηλικίας του κατηγορουμένου με την παραπονούμενη είναι μόλις 9 χρόνια. Επιπλέον, η κακοποίηση ξεκίνησε σε χρόνο όπου ο κατηγορούμενος ήταν κάτω των 14 ετών, όπου ήταν ανεύθυνος ποινικά, ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα διάπραξης των αδικημάτων, αμφότεροι ήταν ανήλικοι. Περαιτέρω, το είδος της σεξουαλικής κακοποίησης δεν συμπεριλάμβανε βιασμό, αλλά περιοριζόταν σε ελαφρότερου είδους κακοποίηση, καθώς και εξαναγκασμό σε παρακολούθηση πορνογραφικού υλικού.

Στην καταδικαστική απόφασή τους, οι Δικαστές Αλέξανδρος Παναγιώτου (Πρόεδρος), Γιώτα Κυριακίδου και Φάνη Καπετάνιου (Πάρεδροι) τόνισαν ότι, δεν διαφεύγει της προσοχής πως τα αδικήματα διαπράχθηκαν για πάρα πολλά χρόνια και συνεχίστηκαν όχι μόνο μετά που ο κατηγορούμενος συμπλήρωσε το 14 έτος της ηλικίας του, αλλά ακόμη και για αρκετό χρονικό διάστημα μετά την ενηλικίωσή του μέχρι και την ηλικία των 23 ετών, ενώ η παραπονούμενη εξακολουθούσε να ήταν ανήλικη.

Ο κατηγορούμενος ήταν πλέον σε θέση να γνωρίζει ότι οι πράξεις του ήταν παράνομες, αλλά παρόλα αυτά συνέχισε την κακοποίηση της ανήλικης παραπονουμένης, μη διστάζοντας ορισμένες φορές να χρησιμοποιήσει βία εναντίον της. Λήφθηκε επίσης υπόψη ότι, η πιο πάνω παράνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου προξένησε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα στην παραπονούμενη.

Το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, την άμεση παραδοχή του, τον χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων, το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου, καθώς και το γεγονός ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά τη διάπραξη των αδικημάτων, ήταν και ο ίδιος ανήλικος.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΘΥΤΗΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑ ΗΤΑΝ ΑΝΗΛΙΚΟΙ</span><br />7 χρόνια φυλακή για σεξουαλική κακοποίηση appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

ΜΕ ΚΑΝΝΑΒΗ στα χέρια ήρθε στη Λευκωσία από τη Λάρνακα και είχε σκοπό να πωλήσει τα ναρκωτικά σε 22χρονο. Το σχέδιο όμως προδόθηκε στην ΥΚΑΝ που ανέμενε σε συγκεκριμένο χώρο την παράνομη συναλλαγή. ‘Ετσι, όταν ο 29χρονος Λαρνακέας συναντήθηκε με τον 22χρονο και ο πρώτος έδωσε στον δεύτερο τα 330 γραμμάρια της κάνναβης, επενέβησαν οι αστυνομικοί και τους συνέλαβαν.

Από τις έρευνες που ακολούθησαν φάνηκε πως ο 22χρονος ήθελε τα ναρκωτικά για δική του χρήση, ενώ σε έρευνες που διενήργησαν οι αστυνομικοί στο σπίτι του 29χρονου στη Λάρνακα, εντοπίστηκαν ακόμα 695 γραμμάρια κοκαΐνης, καθώς και 1.552 γραμμάρια κάνναβης.

Το Κακουργιοδικείο επεσήμανε την σοβαρότητα των αδικημάτων, ιδιαιτέρα αυτών που διέπραξε ο 29χρονος κατηγορούμενος  και τα οποία αφορούν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Τονίστηκε η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά.

Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της Δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.

Το Κακουργιοδικείο αφού έλαβε υπόψη την παραδοχή των κατηγορουμένων, τις προσωπικές τους συνθήκες, καθώς και άλλους μετριαστικούς παράγοντες, τους επέβαλε τις πιο κάτω συντρέχουσες ποινές:

Στον ηλικίας 29 ετών κατηγορούμενο:

• Στην Κατηγορία 4 (που αφορά την προμήθεια 329,9 γραμμαρίων κάνναβης στον κατηγορούμενο 2), ποινή φυλάκισης 3,5 ετών.
• Στις Κατηγορίες 1, 2 και 3 δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή αφού τα γεγονότα τους περιέχονται σε αυτά της 4ης κατηγορίας.
• Στην Κατηγορία 5 (που αφορά κατοχή 0,39 γραμμαρίων κοκαΐνης και ίχνη μεθαμφεταμίνης) ποινή φυλάκισης 5 μηνών.
• Στην Κατηγορία 7 (που αφορά την κατοχή κοκαΐνης 695,05 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια) ποινή φυλάκισης 9 ετών.
• Στην Κατηγορία 6 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή αφού τα γεγονότα της περιέχονται σε αυτά της 7ης κατηγορίας.
• Στην Κατηγορία 9 (που αφορά την κατοχή κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη βάρους 1.552,77 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια) ποινή φυλάκισης 5 ετών.
• Στην Κατηγορία 8 δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή αφού τα γεγονότα της περιέχονται σε αυτά της 9ης κατηγορίας.

Στον ηλικίας 22 ετών κατηγορούμενο:

• Στην Κατηγορία 10 (κατοχή 329,9 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη) ποινή φυλάκισης 9 μηνών.
• Στην Κατηγορία 1 δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή αφού τα γεγονότα της περιέχονται σε αυτά της 10ης κατηγορίας.

Τέλος, το Κακουργιοδικείο αποφάσισε ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για αναστολή της ποινής φυλάκισης του δεύτερου κατηγορουμένου, η οποία διατάχθηκε να εκτελεστεί άμεσα.

The post Εννιά χρόνια φυλάκιση για προμήθεια ναρκωτικών appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

«ΟΙ ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ αγώνες και κυρίως το ποδόσφαιρο, πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας, ενώ τα γήπεδα θα πρέπει να επανεύρουν την παλιά αίγλη τους ως χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού».

Τα παραπάνω επεσήμανε χθες ο Επαρχιακός Δικαστής Λευκωσίας Χάρης Πογιατζής επιβάλλοντας ποινή συνολικού προστίμου 500 λιρών στον 27χρονο οικοδόμο, Μ. Θ., ο οποίος παραδέχθηκε τέσσερις κατηγορίες που αφορούσαν παραβίαση του Νόμου για τη Βία σε Αθλητικούς Χώρους.

Συγκεκριμένα, τα αδικήματα του κατηγορητηρίου ήταν παράνομη είσοδος σε αθλητικό χώρο, παρακώλυση της διεξαγωγής αθλητικού αγώνα, κοινή επίθεση εναντίον διαιτητή και εξύβριση διαιτητή.

Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, στις 7 Νοεμβρίου 1999 στο κοινοτικό γήπεδο Φλάσου, ενώ διεξαγόταν ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων «Άμυνα» Λινού-Φλάσου και «Άρη» Σπηλιών, δημιουργήθηκε επεισόδιο στο 85’ όταν η φιλοξενούμενη ομάδα πέτυχε το τρίτο της τέρμα. Οι ποδοσφαιριστές της γηπεδούχου διαμαρτύρονταν ότι είχε προηγηθεί «οφ-σάιντ» και ο διαιτητής ετοιμαζόταν να δείξει τη δεύτερη κίτρινη κάρτα στον αρχηγό των γηπεδούχων για διαμαρτυρία.

Ο κατηγορούμενος που ήταν ποδοσφαιριστής της «Άμυνας» αλλά είχε γίνει αλλαγή στο παιχνίδι από το 52′ και βρισκόταν εκτός γηπέδου, εισήλθε στο γήπεδο χωρίς άδεια και έπιασε τα χέρια του διαιτητή εξυβρίζοντας τον παράλληλα. Εκείνη τη στιγμή επενέβησαν και άλλοι ποδοσφαιριστές και παράγοντες των δύο ομάδων με αποτέλεσμα το επεισόδιο να λήξει, πλήν όμως ο αγώνας διακόπηκε.

Στην απόφασή του, ο Δικαστής Πογιατζής, αφού τόνισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διαπράττονται στους αθλητικούς χώρους, τα οποία-όπως είπε- δυστυχώς αυξάνονται, τόνισε πως η συνηθισμένη ποινή που επιβάλλεται είναι η άμεση φυλάκιση. Στην περίπτωση όμως αυτή, σημείωσε ο Δικαστής, υπάρχει ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας που αλλάζει το είδος της ποινής.

Ο παραπονούμενος διαιτητής είχε καταθέσει ενόρκως στο Δικαστήριο ότι δεν έχει κανένα παράπονο από τον κατηγορούμενο και ότι τον συγχωρεί. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, πρόσθεσε ο κ. Πογιατζής, η αρμόζουσα ποινή είναι αυτή του προστίμου, το ύψος του οποίου θα αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Αναλυτικά επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: πρόστιμο 150 λιρών για την παράνομη είσοδο στο γήπεδο, πρόστιμο 300 λιρών για την επίθεση στον διαιτητή και 50 λίρες πρόστιμο για την εξύβριση του διαιτητή. Στη δεύτερη κατηγορία, αυτήν της παρακώλυσης της διεξαγωγής του αγώνα, δεν επιβλήθηκε ποινή γιατί το Δικαστήριο έκρινε πως καλύπτεται από την πρώτη κατηγορία. Επίσης, ο κατηγορούμενος διατάχθηκε να πληρώσει τα έξοδα της δίκης που ανέρχονταν στις 16 λίρες.

Σημείωση: Η πιο πάνω απόφαση δημοσιεύτηκε στον Τύπο στις 13 Δεκεμβρίου 2000.

The post Παραλίγο φυλακή ποδοσφαιριστής που βγήκε… οφσάιντ appeared first on De Jure.

Το μόνιμο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας επέβαλε την Παρασκευή (20.03) σωρευτικές ποινές φυλάκισης 27 ετών σε 48χρονο κατηγορούμενο που βρέθηκε ένοχος στα αδικήματα της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκου, του βιασμού, της διαφθοράς νεαρής γυναίκας κάτω των 13 ετών και της κοινής επίθεσης.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Δικαστήριο σημειώνεται ότι παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, τα αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών βρίσκονται τελευταία σε έξαρση, καταδεικνύοντας την ανάγκη για επιβολή ακόμη πιο αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Το Κακουργιοδικείο (Παναγιώτου, Κυριακίδου, Καπετάνιου) επισημαίνει ότι τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τέτοια ώστε να την κατατάσσουν ως μια από τις σοβαρότερες του είδους.

 Κατ’ επανάληψη ανοσιουργήματα

Το Κακουργιοδικείο στην επιβολή της ποινής τόνισε την σοβαρότητα των αδικημάτων, η οποία προκύπτει τόσο από την φύση τους όσο και από την ποινή της ισόβιας φυλάκισης που προβλέπεται από τον Νόμο. Περαιτέρω, υπογραμμίζει ότι «η σοβαρότητα των σεξουαλικών αδικημάτων επαυξάνεται περαιτέρω όταν τα θύματα είναι ανήλικα παιδιά όπως στην παρούσα, όπου πέραν του σωματικού πόνου και του  εξευτελισμού της προσωπικότητας, προκαλούνται επίσης στο θύμα ψυχικά τραύματα, με ανεπανόρθωτα αρνητικά αποτελέσματα στην ψυχοσωματική τους ανάπτυξη.

Εκμεταλλευόμενος την απουσία πατρικής στοργής που βίωνε η ανήλικη, όπως αναφέρει το Δικαστήριο, ο κατηγορούμενος «υλοποίησε τις ανώμαλες σεξουαλικές του ορέξεις, εξαναγκάζοντας την σε παρακολούθηση πορνογραφικού υλικού και την κακοποιούσε σεξουαλικά», ενώ  αδιαφορούσε για το σωματικό πόνο και εξευτελισμό της προσωπικότητας που προκαλούσε στην ανήλικη, ούτε έδειχνε να τον απασχολεί η ανεπανόρθωτη ψυχική βλάβη που της προξενούσε. «Τα ανοσιουργήματα του κατηγορουμένου, έλαβαν χώρα κατ’ επανάληψη για 4 συνεχή χρόνια ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν στην τρυφερή ηλικία των 6 ½ με 10 ½ ετών», σημειώνουν οι Δικαστές.

 Σοκαριστικά ευρήματα

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η μητέρα της ανήλικης ήταν κατά τους επίδικους χρόνους, συμβία του κατηγορουμένου. Βάσει των ευρημάτων του Δικαστηρίου, «ο κατηγορούμενος σε διαφορετικές ημερομηνίες από τον Οκτώβριο του 2014 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2018, κακοποιούσε σεξουαλικά την πιο πάνω ανήλικη, εξαναγκάζοντας την με τη χρήση απειλής να συμμετέχει σε σεξουαλικές πράξεις μαζί του». Κατά την πιο πάνω περίοδο, «με την χρήση απειλών, βίαζε την ανήλικη τόσο κολπικά όσο και πρωκτικά και την εξανάγκαζε σε πεολειξία». Προστίθεται ότι ο κατηγορούμενος κακοποιούσε επίσης την ανήλικη σωματικά, κτυπώντας την με τα χέρια του.

Όπως αναφέρει το Κακουργιοδικείο, οι παράνομες πράξεις του κατηγορουμένου «γίνονταν σε τακτική βάση ήτοι κάθε Σαββατοκύριακο καθ’ όλο το χρονικό διάστημα των 4 χρόνων που αυτός διέμενε με την ανήλικη και την μητέρα της». Σημειώνεται ότι, όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν στην κατοικία όπου διέμενε η ανήλικη και συγκεκριμένα στο υπνοδωμάτιό, ενώ συνήθως η μητέρα της κοιμόταν στο διπλανό δωμάτιο. Σύμφωνα πάντα με τα ευρήματα, «η ανήλικη ήταν 6 ½ ετών όταν άρχισε η πιο πάνω σεξουαλική της κακοποίηση, ενώ όταν τερματίστηκε μετά από καταγγελία της η πιο πάνω εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορουμένου, ήταν 10 ½ ετών».

Εγκλήματα του είδους που διέπραξε ο κατηγορούμενος, θα πρέπει πάντοτε να βρίσκουν αντιμέτωπο τους τον Νόμο με την επιβολή αυστηρότατων και αποτρεπτικών ποινών, σημείωσε το Δικαστήριο.

Αποτροπιασμός για τις ανίερες πράξεις

«Το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να εκφράσει τον αποτροπιασμό του για τις κτηνώδεις και ανίερες πράξεις του κατηγορουμένου, αισθήματα που απηχούν την δικαιολογημένη ανησυχία της κοινωνίας για την διαρκώς αυξανόμενη έξαρση στην διάπραξη σεξουαλικών αδικημάτων σε βάρος αθώων και ανυπεράσπιστων παιδιών», αναφέρει η ανακοίνωση. Πρόκειται, κατά την κρίση του Κακουργιοδικείου, «για σοβαρότατη περίπτωση εκδήλωσης με προγραμματισμένο και συστηματικό τρόπο, μιας κτηνώδους και αρρωστημένης σεξουαλικής συμπεριφοράς που αδυνατεί να φανταστεί ο υγιώς σκεπτόμενος άνθρωπος», εξ ου και η επιτακτική ανάγκη για επιβολή αυστηρής ποινής, «αφού εγκλήματα του είδους που διέπραξε ο κατηγορούμενος, θα πρέπει πάντοτε να βρίσκουν αντιμέτωπο τους τον Νόμο με την επιβολή αυστηρότατων και αποτρεπτικών ποινών».

Παρότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου και τις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις σημειώνει ότι οι εν λόγω παράγοντες «δεν μπορούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που ενδείκνυται να έχει η ποινή στην παρούσα υπόθεση, λόγω της ιδιάζουσας σοβαρότητας των αδικημάτων».

Ως εκ τούτου, σε κάθε ένα από τα αδικήματα του βιασμού και της σεξουαλικής κακοποίησης με εξαναγκασμό στις πιο πάνω σεξουαλικές πράξεις, επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 27 ετών. Για τα αδικήματα διαφθοράς νεαρής γυναίκας κάτω των 13 ετών δεν επιβλήθηκε ποινή γιατί τα γεγονότα τους είναι τα ίδια με το αδίκημα του βιασμού. Σε κάθε ένα από τα αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης με εξαναγκασμό σε παρακολούθηση πορνογραφικού υλικού, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών ενώ για τα ελαφρύτερα αδικήματα της επίθεσης επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 1 έτους. Διατάχθηκε όπως όλες οι πιο πάνω ποινές να συντρέχουν. «Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 117, του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, οι ποινές φυλάκισης θα αρχίζουν από σήμερα αλλά η περίοδος να μειωθεί κατά το διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση, δηλαδή από 12.12. 2018», καταλήγει η ανακοίνωση του μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας.

The post Απόφαση – σταθμός για σεξουαλική κακοποίηση ανήλικης appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου, κατά το στάδιο της επιβολής της ποινής, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίζει την ανάγκη επιμόρφωσης του δράστη, την ανάγκη για αποτροπή του εγκλήματος και την προσήλωση στην ορθή εφαρμογή του Νόμου (βλ. Panayiotis Efstathiou Mirachis vs The Police (1965) 2 C.L.R. 28).

Επίσης, είναι καλά νομολογημένο ότι, η ανώτατη ποινή που προβλέπεται από τον Νόμο είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας των αδικημάτων και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. Souilmi vs Αστυνομίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 248).

Το πιο πάνω στοιχείο λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Δημοκρατία vs Κυριάκου (1990) 2 Α.Α.Δ. 264, Λεβέντης vs Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 632 και Σαρίδης vs Αστυνομίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 465.

Η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης για αποτροπή

Η επιλογή δε της αρμόζουσας ποινής αποτελεί πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται μια εξατομίκευση της ποινής, ώστε αυτή να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη, και από την άλλη, εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης. Παράλληλα, η ποινή δεν πρέπει να συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Σχετική είναι και η απόφαση Κωνσταντίνου vs Δημοκρατίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 224.

Από την άλλη, η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης για αποτροπή, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής. Σχετική είναι και η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας vs Ευαγόρου (Αρ.2) (2001) 2 Α.Α.Δ. 285.

Επιπλέον, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Κόκκινος vs Αστυνομίας (1995) 2 Α.Α.Δ. 135, η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο τον συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη, όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες αυτού. Επίσης, στην επιμέτρηση της ποινής λαμβάνεται υπόψη η ύπαρξη εξάρσεως ή μη στην κατηγορία του υπό εξέταση αδικήματος. Σχετική είναι η απόφαση Τροκκούδης vs Αστυνομίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 306.

The post Νομολογία: Η επιλογή της αρμόζουσας ποινής appeared first on De Jure.