Του Χάρη Ιωσηφίδη*

Η αντιπολίτευση δεν ψηφίζει μεταρρυθμίσεις στον τομέα της δικαιοσύνης ή της τοπικής αυτοδιοίκησης επειδή οι εκλογές είναι πολύ κοντά. Δεν θέλουν να καρπωθεί το κυβερνών κόμμα επιτυχία προεκλογικά. Λάθος της, βέβαια. Εις βάρος της χώρας. Που έχει τόσο πολύ ανάγκη από μεταρρυθμίσεις. Φταίει όμως και η κυβέρνηση που καθυστέρησε την υποβολή των μεταρρυθμίσεων στη Βουλή.

Όμως τις τελευταίες ημέρες γίναμε θεατές μιας εντελώς αντιφατικής στάσης εκ μέρους της κυβέρνησης του ΔΗΣΥ. Η Ολομέλεια της Βουλής κλήθηκε να συνεδριάσει στις 20 Μαΐου για αποδοχή ή όχι αναπομπών του Προέδρου της Δημοκρατίας που αφορούσαν αύξηση εξόδων του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Ο Πρόεδρος ανέπεμψε τα σχετικά νομοθετήματα (άδεια ασθενείας πληρωμένη μετά το 63ο έτος) καθότι οι τροποποιήσεις που επέφεραν οι βουλευτές προς αποκατάσταση αυτών των ατόμων συνεπάγονταν αύξηση των δαπανών. Οι αναπομπές είχαν το επιχείρημα ότι οι τροποποιήσεις αυτές είναι αντισυνταγματικές, καθότι υπάρχει ο συνταγματικός περιορισμός οι βουλευτές να μη δικαιούνται να αυξάνουν τις δημόσιες δαπάνες.

Μία εβδομάδα πριν τις εκλογές η κυβέρνηση έδωσε το μήνυμα ότι μόνο η ίδια μπορεί να προβαίνει σε «δώρα».

Εάν συμφωνούσε, όμως, με το εγχείρημα των βουλευτών δεν είχε λόγο να προβεί σε τέτοια ενέργεια. Όπως έχει τύχει ξανά στο παρελθόν. Φυσικά θα του «έκλεβαν» την αίγλη προεκλογικά οι βουλευτές της αντιπολίτευσης. Και φαίνεται ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν αποδέκτηκε να υπογράψει τους νόμους αυτούς. Για την εικόνα.

Το οξύμωρο ήταν ότι την ίδια ημέρα η κυβέρνηση ανακοινώνει επέκταση του επιδόματος μητρότητας κατά ένα μήνα! Απόφαση η οποία σαφώς επηρεάζει το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Μία εβδομάδα πριν τις εκλογές η κυβέρνηση έδωσε το μήνυμα ότι μόνο η ίδια μπορεί να προβαίνει σε «δώρα». Σαφής η ψηφοθηρική διάθεση. Όπως συμβαίνει και με την «επιδιόρθωση» δρόμων που όλοι παρατηρούμε πριν τις εκλογές. Καθόλη τη διάρκεια της θητείας, παρατηρούμε ένα ξήλωμα του κοινωνικού ιστού και μερικές μέρες πριν τις εκλογές γίνονται ορισμένα πυροτεχνήματα προς ωραιοποίηση των προθέσεων της κυβέρνησης.

Καταληκτικά το μέτρο για επέκταση της άδειας μητρότητας κρίνεται ως μέτρο που δεν συμβάλλει στην ισότητα των φύλων. Σήμερα, οι άνδρες δικαιούνται μόλις δύο εβδομάδες άδεια πατρότητας. Η κυβέρνηση θα επιδείκνυε ευαισθησία, εάν την είχε βέβαια, σε περίπτωση που η επέκταση αποφασιζόταν προς όφελος των δύο φύλων. Για παράδειγμα, επέκταση μίας εβδομάδας για τους άνδρες και τριών εβδομάδες για τις γυναίκες.

Μήπως δεν παίζει πολιτικά παιχνίδια ο ΔΗΣΥ επειδή απλά πρώτο προέβαλε την ατάκα ότι η αντιπολίτευση κάνει πολιτικά παιχνίδια;

*Δικηγόρος
Υποψήφιος βουλευτής
Επαρχία Αμμοχώστου
Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

The post Πολιτικά παιχνίδια στη Βουλή ή σοβαρότητα; appeared first on De Jure.

Πιθανόν και εσείς να έχετε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν είναι πλέον «σταθερό», όπως σε μια συνηθισμένη δημοκρατία, (αν όχι σκανδιναβικού τύπου, ας υποθέσουμε ευρωπαϊκού τύπου) και ότι πρέπει να γίνουν κάποιες βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές. Διαφθορά, νεποτισμός, ετσιθελισμός, γενικά ένα κράτος όπου τα ατομικά συμφέροντα κυριαρχούν.

Μερικοί, μάλλον αρκετοί, πιστεύουν ότι μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα με το να εκλέξουμε τον σωστό υποψήφιο. Είναι αφελείς. Το πρόβλημα είναι το status quo, όχι ο επόμενος «σωστός» υποψήφιος. Κάθε πέντε χρόνια, όταν ψηφίζουμε, κρατάμε τις μύτες μας και ελπίζουμε για το καλύτερο. Βασιζόμαστε στην ελπίδα και η κατάσταση γίνεται όλο και πιο ανησυχητική. Όπως το γινόμαστε… Τουρκία-του-Ερντογάν ανησυχητική.

Νομίζω ότι είναι σημαντικό να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα με ειλικρίνεια και να παραδεχτούμε ότι, όσο δύσκολο και αν είναι, θα πρέπει να αναβαθμίσουμε σοβαρά το πώς εκφράζεται η φωνή των πολιτών στο πολιτικό σύστημα της χώρας μας.

Πριν μπω σε αυτά, που νομίζω ότι είναι οι μόνες βιώσιμες προσεγγίσεις, θέλω γρήγορα να ελέγξω μαζί σας τι δεν θα λειτουργήσει, για να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχει ευκολότερος τρόπος.

Ένοπλη εξέγερση όπως το 1955; Θαυμάζω το πάθος μερικών, αλλά, ας είμαστε ρεαλιστές -έχουν περάσει 200 χρόνια από τότε που μια ένοπλη επανάσταση ήταν κάπως βιώσιμη.

Ένα λαϊκό κίνημα πίσω από έναν υποψήφιο διαμαρτυρίας; Μεταξύ ψηφοφόρων που κοιτάζουν μόνο το συμφέρον τους και των διεφθαρμένων μέσων μαζικής ενημέρωσης που τον βομβαρδίζουν καθημερινά με προπαγάνδα, αυτό είναι χάσιμο χρόνου. Ακόμη και αν εκλεγεί θα αφομοιωθεί και αυτός σε σύντομο χρόνο, επειδή το σύστημα είναι στημένο να μένει μόνος.

Διαμαρτυρίες στους δρόμους; Ακόμη και αν μαζευτούν δεκάδες χιλιάδες, δεν λειτούργησε ποτέ αυτό στην Κύπρο. Αυτοί που διαδηλώνουν, δεν θα πάνε ποτέ μονολιθικά να ψηφίσουν ένα υποψήφιο ή κόμμα στις εκλογές.

Ο λόγος για τον οποίο όλα τα προηγούμενα δεν δουλεύουν είναι λόγω της μακράς, σκληρής δουλειάς αυτού που αποκαλούμε Χρήμα.

Το δεύτερο μεγαλύτερο επίτευγμα των πολιτικών ηγεσιών στην Κυπριακή Δημοκρατία, (το πρώτο είναι που έχασαν την μισή Κύπρο), είναι η συμμαχία μεταξύ πλούσιων επιχειρηματιών και αρχηγών κομμάτων που εξαργυρώνει χρήμα με πρόσβαση στην εξουσία. This is Cyprus.

Για δεκαετίες, πολλοί αρχηγοί κομμάτων μετέτρεψαν τους θεσμούς διακυβέρνησης μας σε ένα πάρε – δώσε με πλούσιους επιχειρηματίες. Ξέρετε ποιοι είναι. Και όπως, εδώ και μερικούς μήνες, ανακαλύπτει μεγάλο μέρος του πληθυσμού, αυτό είναι ένα παιχνίδι που κατέχουν πολύ καλά όλοι οι παίκτες.

Οι πλούσιοι επιχειρηματίες διαχρονικά περιμένουν υπομονετικά, ανεξάρτητα με το ποιος είναι στην εξουσία, και σήμερα έχουν καταφέρει να ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος.
Οι εισφορές τους στα κόμματα είναι η κινητήριος δύναμη των έμμισθων των μεγάλων κομμάτων. Είδατε τις εισφορές στο κυβερνών κόμμα για το 2016-2019;

Έχουν αγοράσει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ορίζουν τι δεν παρουσιάζετε. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ΜΜΕ ξεσκέπασαν σκάνδαλα;

Όπου υπάρχουν θέσεις στο δημόσιο που αποφασίζουν για τα συμφέροντα τους, μέσω των αρχηγών των κομμάτων, διορίζουν και προάγουν δικούς του ανθρώπους. Μερικοί έκαναν και το πήδημα στην πολιτική.

Ουσιαστικά, σχεδόν όλα όσα δεν μας αρέσουν στην Κύπρο είναι ριζωμένα στην αρχιτεκτονική του μοιράσματος της εξουσίας στο σύστημα διακυβέρνησης μας.

Επομένως, η πρόκληση μας είναι να βρούμε μια προσέγγιση που ταυτόχρονα θα ξεπερνά τη δύναμη του χρήματος, θα αποκαθιστά επαρκώς την αποτελεσματική διακυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τις πολλές προκλήσεις του τόπου και να το κάνει συστηματικά, για να μην ωθούμαστε σε πολιτική κρίση κάθε λίγα χρόνια.

Όταν το σκεφτείτε, ο τρόπος που εκλέγουμε αντιπροσώπους είναι ξεπερασμένος. Κάθε πέντε χρόνια οι πολίτες παίζουν αυτό το περίεργο παιχνίδι που λέγεται βουλευτικές εκλογές όπου επιλέγουν άτομα για να τους «εκπροσωπήσουν» σε μια τεράστια ποικιλία θεμάτων, κάπου στη Λευκωσία.

Συμμετέχουμε σε προεκλογικές εκστρατείες που μοιάζουν με καλλιστεία και που χρηματοδοτούνται σε μεγάλο βαθμό από εισφορές πλούσιων επιχειρηματιών. Με πολλή προπαγάνδα απλά για να θολώσουν τα νερά για να τεθεί σε εφαρμογή το «εγιώ στραώνω τζιαι πουλώ τζιαι εσύ άμπλεπε τζιαι ‘γόραζε», όπως τον παλιό καλό καιρό στα κυπριακά παναΰρκα.

Στη σημερινή ψηφιακή εποχή, το πιο παράλογο είναι να ζητάμε από έναν ψηφοφόρο να δεσμευτεί σήμερα ποιο κόμμα θα τον αντιπροσωπεύει για τα επόμενα πέντε χρόνια ή 60 μήνες ή 260 εβδομάδες ή τις επόμενες 1,825 ημέρες.

ΟΛΑ βασίζονται στον έλεγχο του πολιτικού παιχνιδιού από τους πολιτικούς αρχηγούς. Η έγκυρη ψήφος πάει στο κόμμα. Ο σταυρός προτίμησης είναι απλά εσωτερική μέθοδος διαμοιρασμού των βουλευτικών εδρών του κόμματος.

Το κόμμα κερδίζει βουλευτικές έδρες με τις οποίες ο αρχηγός πλειοδοτεί κάθε εβδομάδα στην σύσκεψη αρχηγών πριν την ολομέλεια.

Το κόμμα μοιράζεται την κρατική χορηγία. Για το κόμμα και τον αρχηγό, η κάθε ψήφος έχει αξία €120 ανά πενταετία. Τίποτα άλλο.

Έχουμε σωτηρία; Είμαι πεπεισμένος ότι η δημοκρατία πρέπει να ασκείται από κάτω προς τα πάνω και όχι το αντίστροφο που είναι η σημερινή κατάσταση.

Ως Έλληνες το έχουμε ξαναζήσει στην αθηναϊκή δημοκρατία του 5ο αιώνα π.χ. και ξέρουμε ότι δούλευε επειδή αρκετές χιλιάδες από αυτούς ήταν πολιτικά ενεργοί, έλεγχαν ολόκληρη την πολιτική διαδικασία και συμμετείχαν σε ένα μεγάλο ποσοστό συνεχώς στις δημόσιες υποθέσεις.

Υπάρχουν δύο τρόποι που φαίνεται ότι μπορούν να δουλέψουν. Παρουσιάζω τον πρώτο τρόπο που είναι και λιγότερο ριζοσπαστικός και υπάρχει σε όλες τις χώρες που σέβονται τους πολίτες τους. Αυτός ο τρόπος είναι με την εφαρμογή του θεσμού των δημοψηφισμάτων για τις πιο σημαντικές αποφάσεις που καλούνται να ψηφίσουν οι βουλευτές ή για νέες νομοθεσίες που θα ήθελαν οι πολίτες να εφαρμόσουν. Ένα υποχρεωτικό δημοψήφισμα θα εγκρίνει την νομοθεσία που εκπόνησαν οι πολιτικές δυνάμεις μέσα από μια δεσμευτική λαϊκή ψήφο.

Μια λαϊκή πρωτοβουλία ως δημοψήφισμα που δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να υποβάλουν προς ψήφιση νομοσχέδια που να δεσμεύουν την κυβέρνηση και τις πολιτικές δυνάμεις.

Οι μηχανισμοί για την διεξαγωγή δημοψηφισμάτων υπάρχουν.

Παναγιώτης Σαββίδης
@PanayiotisSavv1

The post Σώζεται η δημοκρατία στην Κυπριακή Δημοκρατία; appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Στην γνωμάτευσή του, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος για το αξίωμα δεν συγκεντρώνει την απαιτούμενη πλειοψηφία (50+1), η Βουλή έχει κυριαρχικό δικαίωμα να ρυθμίζει τα της διαδικασίας της εκλογής. Για την ιστορία, να σημειωθεί ότι Πρόεδρος του Σώματος εξελέγη τότε (30.12.85) ο Βάσος Λυσσαρίδης, συγκεντρώνοντας 22 ψήφους στην τρίτη κατά σειρά ψηφοφορία έναντι 19 του Γλαύκου Κληρίδη, 16 του Γεώργιου Λαδά και 14 του Εζεκία Παπαϊωάννου. Ακολουθούν αυτούσια τα δημοσιεύματα της εποχής.

Επεφυλάχθη η απόφαση του Ανωτάτου
(για τη μέρα που συνέρχεται κι η Βουλή)
Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επεφύλαξε χτες (24.12.85) την απόφαση της στην αίτηση του ΔΗΚΟ και της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, με την οποία ζητείται άδεια για να αρχίσει δικαστική διαδικασία προς ερμηνεία του άρθρου 72 του Συντάγματος, που αφορά την εκλογή του Προέδρου της Βουλής. Η ημερομηνία της έκδοσης της απόφασης θα οριστεί από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου την ερχόμενη Παρασκευή.

Στο μεταξύ, κατά την χθεσινή μακρά συνεδρία του Ανωτάτου Δικαστηρίου εξετέθηκαν οι απόψεις τόσο του ΔΗΚΟ όσο και των άλλων Κομμάτων της Βουλής επί του θέματος του άρθρου 72 του Συντάγματος. Το ΔΗΚΟ υποστήριξε ότι υπάρχει ασάφεια στο άρθρο αυτό, ενώ τα άλλα Κόμματα υποστήριξαν το αντίθετο:

Αναλυτικά:
• Ο δικηγόρος κ. Πόλυς Πολυβίου, που εμφανίστηκε μαζί με τον συνάδελφο του κ. Χρίστο Τριανταφυλλίδη για το ΔΗΚΟ και για την Κοινοβουλευτική του Ομάδα, ανέφερε ότι υπάρχει ασάφεια στο άρθρο 72 του Συντάγματος γιατί δεν καθορίζει τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Βουλής.

Γι’ αυτό συνέχισε ο δικηγόρος, το Ανώτατο Δικαστήριο πρέπει να δώσει άδεια για να αρχίσει ενώπιον του διαδικασία ερμηνείας και διευκρίνισης του άρθρου αυτού.

• Οι δικηγόροι της Βουλής κ.κ. Φοίβος Κληρίδης (ΑΚΕΛ), Ευστάθιος Ευσταθίου (Σ.Κ. ΕΔΕΚ), Αλέκος Μαρκίδης (ΔΗΣΥ) (οι πρώτοι τρεις εμφανίστηκαν τόσο για τη Βουλή όσο και για τα Κόμματα τους), ανέφεραν σε χωριστές αγορεύσεις τους ότι το επίδικο άρθρο είναι σαφές, και κατά την εκτίμησή τους, ο τρόπος εκλογής Προέδρου της Βουλής καθορίζεται από τους ίδιους τους Βουλευτές.

Ήδη, συνέχισαν, έχει αρχίσει στη Βουλή η διαδικασία εκλογής Προέδρου της και στις 28.12.85 θα υπάρξει τελεσίδικη εκλογή Προέδρου. Οι τέσσερις Βουλευτές υποστήριξαν εξάλλου ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν πρέπει να αναμειχθεί ούτε και έχει δικαιοδοσία στην εκλογή Προέδρου της Βουλής.

Αύριο απόφαση του Ανωτάτου
για την αίτηση του ΔΗΚΟ
Αύριο Δευτέρα, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα αποφασίσει κατά πόσο θα δώσει ή όχι την ερμηνεία, που ζήτησαν με Αναφορά τους οι Βουλευτές του ΔΗΚΟ για το άρθρο 72 του Συντάγματος που αφορά την εκλογή Προέδρου της Βουλής. Αύριο, θα συνέλθει παράλληλα και η Βουλή, με σχέδιο για εκλογή Προέδρου.

Η ακρόαση της Αναφοράς άρχισε και τέλειωσε χτες ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με αγορεύσεις των δικηγόρων τόσο του ΔΗΚΟ όσο και των άλλων κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή.

Στην αγόρευσή του, ο δικηγόρος κ. Πόλυς Πολυβίου, που εκπροσώπησε τους αιτητές μαζί με τον συνάδελφό του κ. Χρίστο Τριανταφυλλίδη, υποστήριξε ότι:
• Η ορθή ερμηνεία των άρθρων 72 και 78 του Συντάγματος είναι ότι ο Πρόεδρος της Βουλής πρέπει να εκλέγεται με απόλυτη πλειοψηφία (50%+1) των παρόντων και ψηφιζόντων Βουλευτών.
• Η Βουλή δεν μπορεί να θεσπίσει οποιουσδήποτε κανονισμούς στο παρόν στάδιο, γιατί ακόμα δεν έχει καταρτιστεί σε Σώμα, αφού δεν έχει ακόμα εκλέξει Πρόεδρο. Οποιοιδήποτε κανονισμοί εκδοθούν από τη Βουλή θα πρέπει να αποφασιστούν από τη Βουλή σαν σύνολο και όχι μόνον από τους Ελληνοκυπρίους Βουλευτές σαν Κοινοτική Ομάδα.

Αγορεύοντας στη συνέχεια, οι δικηγόροι και Βουλευτές του ΑΚΕΛ, του Σ.Κ. ΕΔΕΚ και του ΔΗΣΥ κ.κ. Φοίβος Κληρίδης, Ευστάθιος Ευσταθίου, Αλέκος Μαρκίδης και Μανώλης Χριστοφίδης, υποστήριξαν ότι η Βουλή είναι ήδη νόμιμα συγκροτημένη σε Σώμα, από την ώρα που οι Βουλευτές έδωσαν τη διαβεβαίωση, και συνεπώς δικαιούται να θεσπίζει κανονισμούς.

Οι δικηγόροι υιοθέτησαν στη συνέχεια τις αγορεύσεις που έκαμαν στις 24.12.85 στο Ανώτατο Δικαστήριο ενώ εσυζητείτο εκεί η αίτηση των Βουλευτών του ΔΗΚΟ, με την οποία ζητούσαν άδεια για να καταχωρίσουν Αναφορά σχετικά με τους κανονισμούς για εκλογή Προέδρου της Βουλής.

Στις αγορεύσεις τους αυτές, οι δικηγόροι υποστήριξαν ότι ο τρόπος εκλογής Προέδρου της Βουλής καθορίζεται από τους ίδιους του Βουλευτές και όχι από τα Δικαστήρια. Μαζί με τους δικηγόρους των τριών Κομμάτων εμφανίστηκαν επίσης για το ΑΚΕΛ και ο κ. Μιχαλάκης Παπαπέτρου και για το Σ.Κ. ΕΔΕΚ ο κ. Δημήτρης Ηλιάδης.

Η γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου
Με δικούς της κανονισμούς, η Βουλή δικαιούται να εκλέξει τον Πρόεδρό της σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος για το αξίωμα αυτό δεν συγκεντρώσει την πλειοψηφία που απαιτείται βάσει του άρθρου 78.1 του Συντάγματος, δηλαδή απλή πλειοψηφία (50%+1) των παρόντων και ψηφιζόντων Βουλευτών.

Τα παραπάνω αποφάσισε χτες κατά πλειοψηφία η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην αίτηση των Βουλευτών του ΔΗΚΟ, οι οποίοι ζητούσαν ερμηνεία των άρθρων του Συντάγματος που αφορούν την εκλογή Προέδρου της Βουλής. Η απόφαση της πλειοψηφίας της Ολομέλειας ήταν ομόφωνη, ενώ ο δικαστής κ. Γ. Πικής εξέδωσε ξεχωριστή δική του απόφαση.

Στην απόφασή τους, οι δικαστές κ.κ. Μ. Τριανταφυλλίδης, Α. Λοΐζου, Γ. Μαλακτός, Δ. Δημητριάδης, Α. Λώρης, Δ. Στυλιανίδης και Α. Κούρρης, τόνισαν τα ακόλουθα:

α) Η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει κυριαρχικό δικαίωμα να ρυθμίσει τα της διαδικασίας της. Έκφραση του δικαιώματος τούτου είναι το άρθρο 73.1 του Συντάγματος, το οποίο όμως δεν είναι ούτε εξαντλητικό ούτε περιοριστικό του τρόπου ασκήσεως του εν λόγω κυριαρχικού δικαιώματος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ως εκ τούτου, η Βουλή των Αντιπροσώπων δύναται να ρυθμίζει την διαδικασία της όχι μόνο με τον κανονισμό της, αλλά και οποτεδήποτε τούτο χρειάζεται, με ειδικές για τον σκοπό αυτό αποφάσεις της, οι οποίες είναι ισοδύναμες προς κανονισμό της Βουλής των Αντιπροσώπων.

β) Διά τούτο, η Βουλή των Αντιπροσώπων ασκώντας το προαναφερθέν κυριαρχικό δικαίωμά της, και δυνάμει και του Δικαίου της Ανάγκης, δύναται και κατά το στάδιο της εκλογής του Προέδρου της να καθορίζει με απόφασή της ειδική διαδικασία για την εκλογή του Προέδρου της εις περίπτωση κατά την οποία κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει την πλειοψηφία η οποία απαιτείται από τον Άρθρο 78.1 του Συντάγματος, νοουμένου βεβαίως ότι η περί ειδικής διαδικασίας απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων θα ψηφίζεται με την πλειοψηφία η οποία απαιτείται από τον Άρθρο 78.1 του Συντάγματος.

Σημείωση: Τα ως άνω δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 25, 29 και 31 Δεκεμβρίου, 1985.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ 1985</span><br />ΔΗΚΟ εναντίον… όλων για την εκλογή Προέδρου της Βουλής appeared first on De Jure.

Απαιτείται εκ μέρους του γνήσια ταπεινοφροσύνη, καθώς σε μια φάση της εκστρατείας θα συνειδητοποιήσει όλα τα λανθασμένα πράγματα για την πολιτική ζωή στην Κυπριακή Δημοκρατία. Θα είναι αργά να αποσυρθεί.

Αλλά, μπορεί να γίνει και διδακτικό για τους περισσότερους υποψηφίους βουλευτές, ειδικά για τους πραγματικά ανοιχτόμυαλους και περίεργους, αφού η προεκλογική εκστρατεία είναι ένα πολύ αποτελεσματικό φίλτρο σε εσένα, τον υποψήφιο ψηφοφόρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Από μερικούς υποψήφιους βουλευτές θα νιώσετε σιωπηλή διαφωνία με εσάς τους υποψήφιους ψηφοφόρους όταν τους αραδιάζετε λύσεις και τι πρέπει να κάνουν όταν εκλεγούν, αλλά λογίστε την διαφωνία ως αντιστάθμισμα για εσάς τους υποψήφιους ψηφοφόρους, που μόνο ζητάτε και δεν δίνετε, ακόμη και εκείνη την ψήφο σας. Βγάλτε ένα δεκάευρο και κάνετε εισφορά στο κόμμα του υποψηφίου βουλευτή. Εκπίπτει και του φορολογητέου εισοδήματός σας.

Μερικοί υποψήφιοι βουλευτές θα είναι αλαζονικοί και δυσάρεστοι, αλλά δεν πρέπει να σας είναι τεράστια έκπληξη. Τους πλείστους εσείς τους εκλέξατε σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Άλλοι υποψήφιοι βουλευτές μπορεί να είναι εντελώς αδαείς και περιφρονητικοί. Αλλά πρέπει να είστε τουλάχιστον συνηθισμένοι σε αυτό. Σας θυμούνται κάθε πέντε χρόνια και ακόμη τους ψηφίζετε.

Αν όμως προσπαθήσετε να τους πείτε ότι μόνο εσείς ως υποψήφιοι ψηφοφόροι έχετε καταλάβει τι πρέπει να διορθωθεί, παρόλο που δεν κάνατε τίποτα για να το διορθώσετε, μην εκπλαγείτε αν δεν σας δώσουν σημασία. Τόσα χρόνια που ως πολίτες μιλούσαν για λύσεις, εσείς δεν τους δίνατε σημασία και τους αναγκάσατε να κατέβουν στις εκλογές ως υποψήφιοι βουλευτές για να τα διορθώσουν. Μην είστε ο τύπος που μπαίνει στην Πολιτική Αεροπορία και τους λέει ότι πρέπει να σκεφτούν περισσότερα για τα σύννεφα.

Αν δεν σας αρέσουν οι επιλογές που έχετε μπροστά σας, είναι εντάξει. Το ίδιο ίσως να νιώθουν και οι υποψήφιοι βουλευτές. Κανείς δεν σας αναγκάζει να ψηφίσετε. Αλλά, αν κανένας υποψήφιος βουλευτής δεν είναι επιλογή για εσάς, εσείς γιατί δεν είστε υποψήφιος; Όλα, μα όλα (θα το επαναλάβω, ΟΛΑ) τα κόμματα ψάχνουν υποψήφιους βουλευτές.

Ο κάθε υποψήφιος βουλευτής θα προτιμούσε να είστε πρόθυμοι να ακούσετε και να μάθετε ως υποψήφιοι ψηφοφόροι. Δεν είναι καλλιστεία οι εκλογές. Ακούστε τους με ανοιχτό μυαλό και κάνετε κάθε δυνατή προσπάθεια για να τους βοηθήσετε.

Έχουν δει το χάος που η ψήφος σας έχει προκαλέσει, ειδικά τους τελευταίους δώδεκα μήνες. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα, ψηφίζει ή δεν ψηφίζει.

Το να αποφασίσετε να μην ψηφίσετε επειδή δεν μπορέσατε να επιλέξετε κανένα υποψήφιο βουλευτή, είναι ένα είδος απόφασης. Τουλάχιστον, ελπίζω να έχει γίνει μετά από σκέψη και απόρριψη των επιλογών που έχετε μπροστά σας.

Εκτός αν θα ψηφίσετε μόνο το κόμμα σας και κανέναν υποψήφιό του. Ο αρχηγός του κόμματος θα σας είναι ευγνώμων για τα €120 χορηγία που θα πάρει το κόμμα του μέσω της κρατικής χορηγίας για την επόμενη πενταετία.

Καλή ψήφο.

Παναγιώτης Σαββίδης
@PanayiotisSavv1

The post Ανοικτή επιστολή προς υποψήφιους ψηφοφόρους appeared first on De Jure.

Πώς επιλέγουμε να κυβερνόμαστε από ανθρώπους που κυριολεκτικά δεν τους ενδιαφέρει καν να φαίνονται τίμιοι και δίκαιοι στα μάτια των πολιτών;

Και δεν αφορά μόνο την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά και την αντιπολίτευση.

Ως κοινωνία, στην Κύπρο χρειαζόμαστε απεγνωσμένα, μεταξύ άλλων, καλές συντάξεις από το ΤΚΑ, άριστη δημόσια εκπαίδευση και φροντίδα παιδιών, καλούς μισθούς, προσιτή στέγη και ένα δυνατό δίχτυ οικονομικής και κοινωνικής προστασίας για τους λιγότερους τυχερούς.

Αλλά και να ερχόταν κάποιος να ζητήσει την ψήφο μας με σκοπό να τα προσφέρει όλα αυτά, οι πιθανότητές του να εκλεγεί θα ήταν περιορισμένες, συμπέρασμα το οποίο σίγουρα μπερδεύει κάποιον που το βλέπει «σωκρατικά». Γιατί ο Κύπριος ψηφοφόρος θα απέρριπτε τα πράγματα που αποδεδειγμένα χρειάζεται;

Επειδή υπάρχει κάτι που θέλει περισσότερο. Ο Κύπριος ζητά πρόσβαση στην εξουσία για το προσωπικό του όφελος.

Από το 1960 μέχρι σήμερα, η μόνη εύκολη και αποδεδειγμένη οδός ευημερίας είτε για εργαζόμενους είτε για επιχειρηματίες, ήταν η πρόσβαση στην εξουσία. Έχουν αναγιωθεί γενεές και γενεές με αυτήν τη νοοτροπία.

Η πρόσβαση στην εξουσία, όμως, οδηγεί σε ανταγωνισμό για τις λίγες θέσεις εργασίας στο δημόσιο, τις περιορισμένες αναπτυξιακές δαπάνες του δημοσίου ή το πόσο μακριά μπορείς να αλλάξεις τις πολεοδομικές ζώνες. Και έτσι κτίζουμε τα κομματικά φέουδα, πάντοτε με τον (ή την) φεουδάρχη τους.

Παλιά, τα μεγάλα κόμματα είχαν πρόσβαση και στον ιδιωτικό τομέα, όπως τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και λοιπά. Εξακολουθούν να έχουν.

Οι Κύπριοι ψηφοφόροι γνωρίζουν για το ρουσφέτι και τη διαφθορά και κάνουν τις επιλογές τους στις κάλπες. Ενεργητικά, αποφασιστικά, αυτόβουλα. Οι περισσότεροι νιώθουν περήφανοι.

Η επιθυμία για πρόσβαση στην εξουσία φορτώνει το δημόσιο με υπαλλήλους που δεν τους χρειάζεται, με διευθυντικά στελέχη που είναι εντελώς άχρηστα, με δημόσια έργα που οδηγούν στο πουθενά, με σπατάλες και λειτουργική ανικανότητα. Δημιουργήσαμε ένα σπάταλο και απένταρο κράτος.

Και μετά διερωτάστε αγαπητοί, γιατί δεν μπορούμε να σώσουμε ένα παιδί από την αυτοκτονία. Επειδή ποτέ του δεν διεκδίκησε πρόσβαση στην εξουσία; Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας πλέον ως «φυσιολογικούς» Ευρωπαίους πολίτες. Ο Κύπριος στερείται αυτά που άλλοι θεωρούν φυσιολογικά, όπως να έχει εμπιστοσύνη στον δημόσιο λειτουργό, να πιστεύει ότι του λένε την αλήθεια οι πολιτικοί, να βλέπει τις φορολογίες που πληρώνει να ξοδεύονται με καλοσύνη σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη, να ζει ο γέρος τους με αξιοπρέπεια και με φροντίδα, να νιώθει ότι τα παιδιά έχουν μια αίσθηση ελευθερίας με στόχους για το μέλλον τους.

Πώς χτίζεται ξανά μια κοινωνία που βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στην πρόσβαση στην εξουσία για προσωπικό όφελος; Μια κοινωνία που βασίζεται σε μια καταχρηστική σχέση, η οποία αναπαράγεται χιλιάδες φορές κάθε χρόνο και η οποία κοινωνία αποκαλεί όλα αυτά «πολιτική».

Πιστεύω ότι υπάρχει μια ερώτηση ακόμη πιο βασική: Μπορούμε να διδάξουμε στους Κύπριους να σκέφτονται συλλογικά και όχι ατομικά; Μπορούμε να σώσουμε έναν εθισμένο ή αλκοολικό που δεν θέλει να σωθεί;

Απευθύνομαι στις 180,000 ψηφοφόρων που δεν θα πάνε να ψηφίσουν. Για τους δικούς σας λόγους δεν θέλετε πρόσβαση στην εξουσία. Δεκτό, αλλά δεν σας κάνει και υπεράνω.

Απαντήστε αυτό: Γιατί δέχεστε να σας στερούν αυτοί που θα πάνε να ψηφίσουν, καλύτερες συντάξεις από το ΤΚΑ όταν αφυπηρετήσετε, άριστη δημόσια εκπαίδευση και παιδική φροντίδα όταν την χρειαστούν τα παιδιά σας, καλύτερους μισθούς για εσάς ή ένα ισχυρό δίχτυ οικονομικής και κοινωνικής προστασίας όταν την χρειαστείτε σε μια άτυχη στιγμή;

Παναγιώτης Σαββίδης
@PanayiotisSavv1

The post Πώς η Κύπρος επιλέγει τους ηγέτες της; appeared first on De Jure.

Γράφει: Θεοφάνης Ανδρέου, Δικηγόρος

Η ΑΡΧΗ της διαφάνειας δεν είναι μια έννοια αόριστη, αλλά αποτελεί πλέον αρχή η οποία παραπέμπει σε συγκεκριμένες υποχρεώσεις των ίδιων των κρατών, των θεσμών τους και επεκτείνεται σε επαγγέλματα τα οποία σχετίζονται με εργασίες εκτεθειμένες σε πράξεις διαφθοράς, ξεπλύματος χρήματος και δωροδοκίας. Η διαφάνεια στην πράξη σημαίνει συνεχή και πλήρη πληροφόρηση των πολιτών, με την έννοια ότι πρόσωπα που αναλαμβάνουν και έχουν μία θέση ή εργασία, η οποία επηρεάζει το δημόσιο συμφέρον, είναι υποχρεωμένα και/ή συναινούν υποχρεωτικά στο να εκθέσουν σε ένα ευρύτερο έλεγχο την ιδιωτική, επαγγελματική και οικονομική τους ζωή. Η αυξημένη έκθεση στη δημοσιότητα επεκτείνει σαφώς τα όρια της θεμιτής πληροφόρησης των πολιτών για λόγους δημοσίου συμφέροντος, καθώς προάγει τη διαφάνεια του πολιτικού και δημόσιου βίου και υπηρετεί υπέρτερο δημόσιο συμφέρον.

Από την υποχρέωση λογοδοσίας ή διαφάνειας δεν θα μπορούσε συνεπώς να απουσιάζει το δικηγορικό επάγγελμα, με την έννοια ότι οι δικηγόροι και τα δικηγορικά γραφεία είναι υποχρεωμένα να εφαρμόζουν διαδικασίες καταπολέμησης του ξεπλύματος χρήματος, πράξεων δωροδοκίας, δεκασμού και συναφών πράξεων διαφθοράς.

Τίθεται ξεκάθαρα το εύλογο ερώτημα κατά πόσο υπάρχει υποχρέωση στους δικηγόρους να λογοδοτήσουν για τις υποθέσεις πολιτογράφησης που χειρίστηκαν

Στην Κύπρο υπάρχει σαφές νομικό πλαίσιο, διάσπαρτο σε αρκετούς νόμους και κανονισμούς, που υποχρεώνει την διαφάνεια και την λογοδοσία. Επίσης, έχουμε και ευρωπαϊκούς θεσμούς, οι οποίοι επιβάλλουν υποχρεώσεις και προβαίνουν σε συστάσεις προς τα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως είναι η GRECO του Συμβουλίου της Ευρώπης. Μάλιστα, το υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως εκπονεί μελέτες Εθνικής Στρατηγικής κατά της Διαφθοράς, με τις οποίες ρητά καθορίζει ως πρωταρχικό σκοπό της στρατηγικής της Κυπριακής Δημοκρατίας την αποκατάσταση και/ή επανατοποθέτηση της πλήρους διαφάνειας σε όλους τους τομείς.

Με βάση το τελευταίο βίντεο του Al Jazeera, εις το οποίο όλοι είδαμε και ακούσαμε παραδοχές από συγκεκριμένο μάλιστα δικηγόρο για άνομες και αθέμιτες διαδικασίες και μεθόδους σε σχέση με το σχέδιο πολιτογράφησης του Κυπριακού Επενδυτικού Προγράμματος, τίθεται ξεκάθαρα το εύλογο ερώτημα κατά πόσο υπάρχει υποχρέωση στους δικηγόρους και στα δικηγορικά γραφεία να λογοδοτήσουν για τις υποθέσεις πολιτογράφησης που χειρίστηκαν, με την έννοια να δώσουν στη δημοσιότητα, χωρίς να αναφέρουν τα ονόματα των αιτητών:

1. Τον αριθμό των υποθέσεων πολιτογράφησης που ανέλαβαν
2. Την ημερομηνία καταχώρησης των αιτήσεων και την ημερομηνία έγκρισής τους
3. Το ποσό της επένδυσης
4. Κατά πόσο υπήρχε αλλαγή του ονόματος του αιτούντα για πολιτογράφηση.

Σαφώς υπάρχει αυτή η υποχρέωση της λογοδοσίας και της διαφάνειας, το οποίο απαντά και στο ερώτημα που θέτει ο τίτλος. Άλλωστε, σύμφωνα με τον Περί Δικηγόρων Νόμο, ο ΠΔΣ, το Πειθαρχικό Συμβούλιο και το Νομικό Συμβούλιο αποτελούν τα Σώματα που ρυθμίζουν το δικηγορικό επάγγελμα στην Κύπρο. Υπάρχει επίσης το Τμήμα Εποπτικού Ελέγχου, το οποίο ασχολείται μεταξύ άλλων και με τους επί τόπου εποπτικούς ελέγχους για θέματα ξεπλύματος παράνομου χρήματος.

Εν όψει ειδικότερα των επικείμενων εκλογών για την ανάδειξη Προέδρου και μελών του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου θεωρώ ότι είναι υποχρέωση όλων των υποψηφίων πριν τις εκλογές όπως λογοδοτήσουν και δώσουν στη δημοσιότητα τα ελάχιστα στοιχεία που αναφέρονται πιο πάνω. Σε αντίθετη περίπτωση, η αρχή της διαφάνειας δεν εφαρμόζεται και μάλλον παραβιάζεται εκ των πραγμάτων. Εάν μάλιστα αναλογιστούμε ότι κάποιοι υποψήφιοι είναι συνέταιροι σε δικηγορικά γραφεία με τους ίδιους ή με τους συνέταιρους τους άμεσα συνδεδεμένους με πολιτικά κόμματα και/ή στελεχών της κυβέρνησης και της εκτελεστικής εξουσίας, η δημοσίευση των στοιχείων θα έπρεπε να ήταν επιδίωξη των ιδίων.

Θα μπορούσε, συνεπώς, να πει κάποιος ότι οι δικηγόροι προσέρχονται στις κάλπες για να αναδείξουν τους εκπροσώπους τους -οι οποίοι μάλιστα θα έχουν εκ της θέσεώς τους τον έλεγχο των διαδικασιών της διασφάλισης της διαφάνειας στο δικηγορικό επάγγελμα- χωρίς διαφάνεια και υπό συνθήκες ανασφάλειας, τις οποίες δημιούργησε δικαίως το βίντεο του Al Jazeera.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΜΕ ΚΑΤΑΡΡΑΚΩΜΕΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ</span><br />Η αρχή της Διαφάνειας δημιουργεί υποχρεώσεις στους δικηγόρους; appeared first on De Jure.

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου

Συγκεκριμένα, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον «Πολίτη», ο κ. Κορφιώτης δήλωσε ότι «τα ζητήματα και τα προβλήματα είναι καλά γνωστά σε όλους τους συναδέλφους και στόχος μας είναι η μελετημένη ανάπτυξη και βελτίωση σε όλα τα επίπεδα που θα επιτευχθεί μέσα από ρεαλιστικές προσεγγίσεις». Κάθετη διαφωνία εξέφρασε ο κ. Κληρίδης, σημειώνοντας ότι πρόκειται για αδόκιμο όρο.

Λένε ρεαλισμό, εννοούν συμβιβασμό
«Δεν ασπάζομαι τη θεωρία ότι θα αντιμετωπίσουμε τα θέματα με ρεαλισμό. Ο όρος ρεαλισμός στον χώρο της Δικαιοσύνης είναι παντελώς αδόκιμος. Πρόκειται για μια πολιτική ορολογία, η οποία εισήχθη προφανώς από επικοινωνιολόγους που έχουν να κάνουν με τα πολιτικά θέματα και όχι με την ορολογία που χρησιμοποιούμε στη νομική επιστήμη», τονίζει σε δηλώσεις του στο dejure. Προσθέτει μάλιστα ότι ο όρος ρεαλισμός συνταυτίζεται με τον συμβιβασμό. «Εκείνο το οποίο εμείς επιζητούμε είναι μία σωστή μεταρρύθμιση που να συνάδει πρώτον με την έκθεση των Ιρλανδών και δεύτερον με την έκθεση Greco. Επιπρόσθετα, έχουμε και εισηγήσεις οι οποίες αφορούν τα Επαρχιακά Δικαστήρια για τα οποία γίνεται νύξη στην έκθεση των εμπειρογνωμόνων. Θέλουμε την εξειδίκευση, θέλουμε τους εξειδικευμένους δικαστές που θα προέρχονται από τους κόλπους των δικηγόρων και μέσα από προαγωγές των άξιων δικαστών. Γι’ αυτό δεν συμφωνούμε με την άποψη ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε δήθεν τα θέματα με ρεαλισμό. Δηλαδή, με έναν μεγάλο συμβιβασμό», αναφέρει.

Κορφιώτης: Κατά την προεκλογική περίοδο εκφράστηκαν θέσεις ή δόθηκαν υποσχέσεις, οι οποίες είναι καθαρά ψηφοθηρικές

Κληθείς να αποσαφηνίσει, ο κ. Κορφιώτης απαντά ότι «δεν είναι νομικός ο όρος» και εξηγεί ότι πρόκειται για βασική θέση προσέγγισης του συνδυασμού με τον οποίο κατέρχεται στις προσεχείς εκλογές.

Μαξιμαλιστικές θέσεις,
ψηφοθηρική πολιτική
«Παρόλο που θεωρώ πως δεν χρειάζεται επεξήγηση, επαναλαμβάνω πως κατά την άποψή μου, κατά την προεκλογική περίοδο εκφράστηκαν θέσεις ή δόθηκαν υποσχέσεις, οι οποίες είναι καθαρά ψηφοθηρικές. Ιδιαιτέρως, όταν η προώθηση αυτών των θέσεων στην πράξη, απαιτεί συνεργασία με τους άλλους φορείς με τους οποίους, την ίδια ώρα, αυτοί που εκφράζουν τις μαξιμαλιστικές αυτές θέσεις, διακηρύττουν πως θα συγκρουστούν. Αυτό δεν είναι ένδειξη ειλικρίνειας προς τους συναδέλφους. Είναι καθαρά ψηφοθηρική πολιτική την οποία εξ αρχής με άρθρα μου και αναρτήσεις μου δήλωσα πως δεν θα ακολουθήσω», σημειώνει ο κ. Κορφιώτης. Πάντως, ο κ. Κληρίδης διερωτάται «αν η προσέγγιση των ανθυποψηφίων μου είναι ο ρεαλισμός, σημαίνει ουσιαστικά ότι δέχονται τις υφιστάμενες εισηγήσεις για τη μεταρρύθμιση, άρα ποιος ο λόγος να εργαστούν εν τοις εφεξής; Για να πετύχουν τι; Αφού είναι έτοιμα αυτά».

Ερωτηθείς ποιος θα είναι οι θέσεις του στη νέα φάση διαβουλεύσεων για τη μεταρρύθμιση, δεδομένης της δήλωσής του ότι «οι πάγιες βασικές θέσεις του ΠΔΣ, και νομίζω του δικηγορικού κόσμου ευρύτερα, περιλαμβάνονται στα νομοσχέδια», ο κ. Κορφιώτης υπενθυμίζει ότι έχει ταχθεί υπέρ της μεταρρύθμισης που προωθείται.  «Πρέπει επιτέλους να πάμε μπροστά και να τολμήσουμε να κάνουμε αλλαγές. Ακόμα δεν έχω ξεκάθαρη εικόνα ως προς τις συγκεκριμένες επιδιώξεις των κομμάτων, εφόσον ενόψει των εκλογών του ΠΔΣ, οι σχετικές διεργασίες έχουν παγώσει. Η ουσία είναι ότι όντως οι βασικές θέσεις των δικηγόρων, δηλαδή, η δημιουργία τρίτου βαθμού δικαιοδοσίας, η εισαγωγή μηχανισμού ελέγχου των ανώτατων δικαστηρίων, η δημιουργία εφετείου με εξειδίκευση, η συμμετοχή δικηγόρων στα δικαστικά συμβούλια και η διεύρυνση της σύνθεσής τους με την συμμετοχή δικαστών από τα κατώτερα δικαστήρια, περιλαμβάνονται στα νομοσχέδια. Φαίνεται επίσης να γίνεται αποδεκτό πως για τις ανώτερες θέσεις δικαστών θα έχουν ίσες ευκαιρίες διορισμού και δικηγόροι που έχουν τα προσόντα».

Κληρίδης: Εάν είμαστε ευχαριστημένοι με το status quo, ωσάν να έχει εκδοθεί προσωρινό Διάταγμα διατήρησής του, τότε θα ψηφίσουμε εκείνους που μοιράζονται αυτήν την άποψη

Αυτό που θα πρέπει να επιδιωχθεί επιπλέον, σύμφωνα με τον κ. Κορφιώτη, είναι η εφαρμογή και των υπόλοιπων εισηγήσεων της έκθεσης των Ιρλανδών εμπειρογνωμόνων με κυριότερο των εκσυγχρονισμό της υπηρεσίας των δικαστηρίων. «Γνωρίζω ότι στην έκθεσή τους συστήνουν όπως εφαρμοστούν όλες οι μεταρρυθμίσεις που προτείνουν. Υπό τα δεδομένα όμως, πιστεύω πως δεν πρέπει να περιμένουμε και να θέσουμε ως όρο την εφαρμογή όλων των εισηγήσεων. Θα πρέπει όμως να εφαρμοστούν στο αμέσως επόμενο στάδιο», προσθέτει.

Κληρίδης: Το διακύβευμα των εκλογών
Επιπρόσθετα, ο κ. Κληρίδης θέτει ως βασικό δίλημμα των εκλογών «τη διατήρηση του status quo ή μια σωστή μεταρρύθμιση». Σε αυτές τις εκλογές, σημειώνει, οι δικηγόροι καλούνται να απαντήσουν «κατά πόσον είναι ευχαριστημένοι με τη μέχρι σήμερα κατάσταση στην οποία οδηγηθήκαμε» ή «αν θέλουν μια σωστή μεταρρύθμιση η οποία θα εξυπηρετήσει τη Δικαιοσύνη και μέσα στην οποία θα μπορούν να δουλέψουν παραγωγικά οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης». Προσθέτει ότι το απερχόμενο Συμβούλιο του ΠΔΣ «έχει μέρος της ευθύνης» για τη σημερινή κατάσταση, εξαιρουμένου του προέδρου Δώρου Ιωαννίδη «ο οποίος είχε διαχωρίσει τη θέση του για τα θέματα της μεταρρύθμισης».

Καταλήγοντας, τονίζει ότι «εάν είμαστε ευχαριστημένοι με το status quo, ωσάν να έχει εκδοθεί προσωρινό Διάταγμα διατήρησής του, τότε θα ψηφίσουμε εκείνους τους υποψηφίους οι οποίοι μοιράζονται αυτήν την άποψη. Θα πρέπει ο κάθε δικηγόρος να σκεφτεί ώριμα σε αυτές τις εκλογές, μακριά από το θέμα φιλίες, συνεργασίες, γραφεία επίδοσης, υποδείξεις και ραβασάκια και να ψηφίσει εκείνους που θεωρεί ότι είναι άξιοι, και έχουν τη δυνατότητα, τη γνώση και την πείρα, για να πετύχουν ό,τι καλύτερο για το μέλλον τους».

The post Κληρίδης Vs Κορφιώτης: Ανταλλάζουν αιχμές για τη μεταρρύθμιση appeared first on De Jure.

Παρεμβάσεις από κυβερνητικούς παράγοντες και λίστα από Πινδάρου για τις εκλογές των δικηγόρων. Σοβαρές καταγγελίες Κληρίδη στο dejure που καλεί τους συναδέλφους του «να ρίξουν τα ραβασάκια στον κάλαθο των αχρήστων».

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου

Προσπάθεια επηρεασμού των δικηγόρων από κυβερνητικούς και κομματικούς παράγοντες καταγγέλει ο υποψήφιος για την προεδρία του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου Χρίστος Κληρίδης, ανάβοντας φωτιές στο προεκλογικό σκηνικό. «Μετά από πολύ προσεχτική μελέτη των αποτελεσμάτων για την εκλογή μελών του τοπικού Συλλόγου Λευκωσίας, δυστυχώς διαπιστώνω ότι υπήρξε προσπάθεια επηρεασμού των δικηγόρων με δύο κατευθύνσεις. Πρώτον, από μεγάλα δικηγορικά γραφεία προς τους υπαλλήλους δικηγόρους τους και δεύτερον, από παράγοντες είτε της κυβέρνησης, είτε των κομμάτων, ιδιαίτερα του ΔΗΣΥ, με στόχο να επηρεαστούν ψηφοφόροι», αναφέρει σε δηλώσεις του  στο dejure ο κ. Κληρίδης.

«Πολύ υποτιμητικό οι δικηγόροι να γίνονται δέκτες διαφθοράς»

Προσθέτει ότι σύμφωνα με δικές του πληροφορίες, «δόθηκε κατάλογος με τρία συγκεκριμένα ονόματα, τα οποία καλούνταν να ψηφίσουν ψηφοφόροι που πρόσκεινται στον ΔΗΣΥ». Ο κ. Κληρίδης τονίζει ότι «οποιαδήποτε προσπάθεια και επέμβαση για επηρεασμό των ψηφοφόρων είναι απαράδεκτη» και καλεί τους δικηγόρους «να ρίξουν αυτά τα ‘ραβάσακια’ και αυτές τις προσπάθειες στον κάλαθο των αχρήστων».

Ο υποψήφιος για την προεδρία του ΠΔΣ αναφέρει ότι «οι δικηγόροι λόγω της γνώσης και της εκπαίδευσής τους δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα και είναι πολύ υποτιμητικό να γίνονται δέκτες διαφθοράς και πολύ περισσότερο αυτοί οι δέκτες διαφθοράς να συμμετέχουν σε αυτό το παιχνίδι. Καλώ όλους τους δικηγόρους να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων».  

The post Καταγγελίες Κληρίδη: Παρεμβάσεις από κυβέρνηση, Πινδάρου και μεγαλοδικηγόρους appeared first on De Jure.

Συνέντευξη: Νάταλι Μιχαηλίδου

Την ίδια ώρα, δηλώνει έτοιμος να συγκρουστεί με τον οποιοδήποτε «αν αυτό θα είναι προς το καλό του δικηγορικού κόσμου». Εν μέσω προεκλογικού, απαντά στις επικρίσεις που δέχθηκε και διατυπώνει τους προβληματισμούς του επί των επίμαχων σημείων της δικαστηριακής μεταρρύθμισης, την οποία χαρακτηρίζει ως «ζήτημα ύψιστου εθνικού συμφέροντος», που δεν θα πρέπει να αποτελέσει ζήτημα κομματικών σκοπιμοτήτων.

Κατέρχεστε ως υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Καταρχάς, τι σας ώθησε να διεκδικήσετε τη θέση του προέδρου των δικηγόρων;
Συμπληρώνω τον επόμενο χρόνο 20 χρόνια άσκησης μαχόμενης δικηγορίας τόσο στα δικαστήρια όσο και στον τομέα των εξωδικαστηριακών υπηρεσιών. Έχω πλέον εμπειρία στα θέματα που απασχολούν τον ΠΔΣ εφόσον διετέλεσα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και νυν Γραμματέας. Πιστεύω πως μπορώ να προσφέρω από την θέση του προέδρου και για αυτό πήρα την απόφαση να υποβάλω υποψηφιότητα, για να δώσω, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ, ό,τι μπορώ για το καλό του λειτουργήματός μας τα επόμενα τρία χρόνια.

Το επίμαχο ζήτημα της δικαστηριακής μεταρρύθμισης, τίθεται εκ νέου σε διαδικασία διαβούλευσης, μετά την πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής Νομικών να επιστρέψει μέρος του πακέτου νομοθετημάτων στο αρμόδιο υπουργείο. Θεωρείτε ότι όντως χρήζουν βελτιώσεων;
Έχω ήδη γράψει πως η μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης είναι ζήτημα ύψιστου εθνικού συμφέροντος και δεν θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο κομματικών σκοπιμοτήτων. Από αυτή την σκοπιά με προβληματίζει η ξαφνική επιστροφή του πακέτου των μεταρρυθμίσεων. Η φιλοσοφία της μεταρρύθμισης είναι σε γενικές γραμμές η επιστροφή στις πρόνοιες του Συντάγματος και είναι προς την σωστή κατεύθυνση.

Δικηγόροι και δικαστές έχουμε κοινό και όχι συγκρουόμενο συμφέρον

Ο ΠΔΣ συμμετείχε ενεργά στις διεργασίες, διά του προέδρου του και εννοείται πως θα συνεχίσει να συμμετέχει με θετικό πνεύμα και σύγχρονη προσέγγιση με μοναδικό στόχο να βοηθηθεί το επίπεδο απονομής Δικαιοσύνης με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Βασικό πεδίο βελτίωσης είναι κατά την άποψή μου οι αρμοδιότητες των δύο Ανώτατων Δικαστηρίων, του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ανώτατου Δικαστηρίου ούτως ώστε να δημιουργηθεί τρίτος βαθμός δικαιοδοσίας με την ευρεία του έννοια. Οι υφιστάμενες πρόνοιες των νομοσχεδίων, δίδουν πολύ περιορισμένο πεδίο αρμοδιότητας στα δύο Δικαστήρια. Τα δύο Ανώτατα Δικαστήρια θα πρέπει να έχουν ικανή αρμοδιότητα για να αποφασίζουν επί νομικών σημείων με απώτερο στόχο να υπάρχει εκσυγχρονισμός της νομολογίας και να δημιουργείται ασφάλεια δικαίου.

Υπάρχει και το θέμα της συμμετοχής δικηγόρων στο Δικαστικό Συμβούλιο.
Αποτέλεσε βασική θέση και επιδίωξη του ΠΔΣ με γνώμονα όχι τον καταχρηστικό έλεγχο της λειτουργίας του Δικαστικού Συμβουλίου, αλλά τον εμπλουτισμό των απόψεων και προσεγγίσεων εντός του Συμβουλίου. Οφείλουμε όμως να είμαστε ειλικρινείς με τους συναδέλφους, αλλά και με το κοινό. Υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την συνταγματικότητα της ρύθμισης αυτής. Το Άρθρο 157 εδάφια 1 και 2 του Συντάγματος καθορίζει την σύνθεση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου και συγκεκριμένα προβλέπει ότι απαρτίζεται από τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Άρθρο 157 εδάφια 1 και 2 του Συντάγματος καθορίζονται από το Σύνταγμα ως θεμελιώδη και δεν υπόκεινται σε τροποποίηση.

Πώς αξιολογείτε τα υφιστάμενα «κριτήρια διορισμού και προαγωγής» δικαστών, που αναθεωρήθηκαν προσφάτως από το Ανώτατο Δικαστήριο; Εκτιμάτε ότι η ακολουθούμενη διαδικασία διασφαλίζει τον απαιτούμενο βαθμό διαφάνειας όπως ορίστηκαν και μέσα από τις συστάσεις της επιτροπής GRECO;
Τα προσφάτως υιοθετηθέντα κριτήρια για τον διορισμό και την προαγωγή δικαστών αποτελούν σίγουρα βελτίωση ως προς το θέμα της διαφάνειας σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς, εφόσον προβλέπουν μία σταθερή, προδιαγεγραμμένη διαδικασία με κριτήρια επιλογής. Χρήζουν όμως βελτίωσης, ως προς τις συστάσεις της GRECO, ιδιαιτέρως σε δύο κατευθύνσεις. Ως προς την σύνθεση του Δικαστικού Συμβουλίου, όπου η GRECO, συστήνει την συμμετοχή σε αυτό και δικαστών από τα κατώτερα δικαστήρια. Αξιοσημείωτο το ότι η GRECO δεν αναφέρεται στην έκθεσή της σε συμμετοχή και δικηγόρων. Επίσης, ως προς το ζήτημα του ελέγχου των αποφάσεων σε σχέση με τους διορισμούς ή τις προαγωγές των δικαστών. Το υφιστάμενο σύστημα δεν προβλέπει τέτοιο έλεγχο. Υπάρχει θεωρώ λογική πίσω από την προσέγγιση αυτή η οποία είναι ότι εφόσον το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο αποτελείται από το σύνολο των μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν υπάρχει ανώτερο δικαστικό όργανο που θα προέβαινε σε τέτοιο έλεγχο. Με βάση τα νομοσχέδια για την μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης, προβλέπεται τέτοιος έλεγχος, εφόσον με βάση τις πρόνοιές τους, αλλάζει η σύνθεση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου.

Δεν είναι ειλικρινές προς τους συναδέλφους να παρουσιάζουμε δήθεν προγράμματα, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια θα μείνουν ως υποσχέσεις

Ο διορισμός και οι προαγωγές δικαστών αποτελούν σημαντικότατο πυλώνα στο σύστημα απονομής της Δικαιοσύνης. Μόνο πρόσωπα κατάλληλα, που αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους, ως φορείς απονομής Δικαιοσύνης και άσκησης δημόσιας εξουσίας πρέπει να διορίζονται και να προάγονται αναλόγως της περίπτωσης. Μάλιστα αυτό θα πρέπει να ισχύει και για τον τελευταίο σε αρχαιότητα δικαστή, γιατί και αυτός είναι φορέας άσκησης δημόσιας εξουσίας. Την θέση αυτή εξέφρασα και στο Ανώτατο Δικαστήριο σε συναντήσεις που είχαμε ως ΠΔΣ.

Από την άλλη, διαφωνώ με διάφορες αφ’ υψηλού προσεγγίσεις που εκφράζονται από συναδέλφους. Πάντοτε υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, όμως αυτό δεν θα επιτευχθεί με μηδενιστικές προσεγγίσεις. Όλοι οφείλουμε να αναπτυσσόμαστε και αυτό άλλωστε είναι και απαίτηση των καιρών αλλά και της ανθρώπινης φύσης. Από την πλευρά τους οι δικαστές, πρέπει να είναι καλύτεροι δέκτες της ανάγκης για εκσυγχρονισμό και βελτίωση.

Δικηγόροι και δικαστές έχουμε κοινό και όχι συγκρουόμενο συμφέρον, που είναι η προστασία και βελτίωση της Δικαιοσύνης και της δημοκρατίας στον τόπο μας. Είμαστε στο ίδιο χαράκωμα, έστω με διαφορετικούς ρόλους. Ο αλληλοσεβασμός πρέπει να είναι δεδομένος. Όπως και η συνεργασία. Αυτή θα είναι και η φιλοσοφία που θα επιδιώξω.

Επιγραμματικά, ποιες είναι οι κυριότερες θέσεις του προγράμματός σας;
Από τις πρώτες μέρες ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς μου δημοσιοποίησα τις βασικές θέσεις μου. Οφείλω να πω τα εξής: Επειδή διαπιστώνω ότι υπάρχει μια υπερβολή ως προς τους στόχους ή δήθεν στόχους κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο ΠΔΣ στα περισσότερα ζητήματα δεν έχει εκτελεστική αρμοδιότητα. Ενεργεί περισσότερο ως ομάδα πίεσης προς τα κέντρα λήψεως αποφάσεων. Που βεβαίως έχει παραδοσιακά κύρος και, σε πολλές περιπτώσεις, δύναμη διαμόρφωσης θέσεων. Αυτό επιτεύχθηκε με την σοβαρότητα που εκπέμπει και ο κλάδος και ο ΠΔΣ. Από την άλλη, δεν είναι ειλικρινές προς τους συναδέλφους να παρουσιάζουμε δήθεν προγράμματα, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια θα μείνουν ως υποσχέσεις ή προθέσεις χωρίς αντίκρισμα. Η ουσία είναι να τίθενται θέσεις με ρεαλισμό και με πιθανότητες να γίνουν πράξη. Μάλιστα, για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται συνεργασία με τους άλλους εμπλεκόμενους φορείς και όχι συγκρουσιακή σχέση.

Με αυτές τις απαραίτητες διευκρινίσεις, οι θέσεις που δημοσιοποίησα είναι οι εξής:

1. Διατήρηση και περαιτέρω ανάπτυξη των σχέσεων του ΠΔΣ και του δικηγορικού Σώματος, με την εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία, με σκοπό την ουσιαστική συμμετοχή του ΠΔΣ στο γίγνεσθαι, για το καλό της δικαιοσύνης και του δικηγορικού λειτουργήματος. Αυτό απαιτεί μελετημένη, σύγχρονη και συνεπή προσέγγιση, σε πνεύμα αλληλοσεβασμού και όχι πολιτική απομόνωσης του ΠΔΣ.
2. Ενεργός και εποικοδομητική συμμετοχή στην διαδικασία μεταρρύθμισης της δικαιοσύνης. Υποστήριξη και προώθηση της θέσης για διορισμό και/ή προαγωγή των καταλληλότερων σε όλες τις βαθμίδες του δικαστικού σώματος, περιλαμβανομένου του διορισμού δικηγόρων σε ανώτερες θέσεις, που πληρούν τα κριτήρια.
3. Άσκηση πίεσης για επίλυση των κτιριακών προβλημάτων και γενικά των υποδομών των δικαστηρίων.
4. Εφαρμογή της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης, περιλαμβανομένης της χρήσης της τεχνολογίας για την διενέργεια δικών (πρώτων εμφανίσεων και ακροάσεων). Συνεχής αναβάθμιση του CyLaw.
5. Ομαλή επάνοδος στην κανονικότητα μετά την πανδημία και διατήρηση της χρήσης της τεχνολογίας που εφαρμόστηκε και των πρακτικών που υιοθετήθηκαν κατά την πανδημία.
6. Μελέτη και εφαρμογή μέτρων για την μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βελτίωση της θέσης της Κύπρου σαν κέντρο παροχής υπηρεσιών (διοικητικών και συναφών) σε συνεργασία με τις Επιτροπές Εταιρειών και Φορολογικού Σχεδιασμού του Συλλόγου, τον ΣΕΛΚ, την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, τον CIPA και άλλες αρχές.
7. Προώθηση των αναγκαίων τροποποιήσεων στο Ταμείο Σύνταξης Δικηγόρων με σκοπό την επίτευξη της βιωσιμότητάς του και σε κάθε περίπτωση της εξυγίανσής του, στην βάση συμβουλών ειδικών εμπειρογνωμόνων. Κατά την διεργασία θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η διαφορετική θέση και να γίνει δίκαιος συγκερασμός των δικαιωμάτων κάθε ηλικιακής ομάδας συναδέλφων και των συνταξιούχων.
8. Εκσυγχρονισμός του συστήματος διδασκαλίας και εξετάσεων του Νομικού Συμβουλίου ούτως ώστε αυτά να εστιάσουν περισσότερο στην πρακτική εφαρμογή των γνώσεων. Αναβάθμιση του θεσμού της συνεχούς επαγγελματικής εκπαίδευσης. Δημιουργία ειδικής επιτροπής με νέους δικηγόρους για εξέταση ζητημάτων που τους αφορούν.
9. Διατήρηση και ανάπτυξη των σχέσεων του ΠΔΣ με τους τοπικούς δικηγορικούς συλλόγους, τις νομικές σχολές, δικηγορικούς συλλόγους του εξωτερικού και τον Ευρωπαϊκό Σύλλογο Δικηγόρων.
10. Τροποποίηση του περί Δικηγόρων Νόμου για βελτίωση της λειτουργίας του πειθαρχικού συμβουλίου και για να καταστεί δυνατή η ψηφοφορία σε όλες τις επαρχίες για τις εκλογές του ΠΔΣ (μέτρο που πρέπει να εφαρμοστεί από τις επικείμενες εκλογές).

Δεχθήκατε προ ημερών πυρά από τον δικηγόρο Ε. Πουργουρίδη. Με αφορμή άρθρο σας σημείωσε ότι ίσως να δικαιούται κάποιος να εικάσει «πως τα γραφόμενά σας συνιστούν ένα διθύραμβο ύμνο προς το Ανώτατο Δικαστήριο, σε μια ενδεχόμενη προσπάθειά σας, να προσεταιριστείτε το Σώμα αυτό, με την ευσεβή προσδοκία πως θα εξασφαλίσετε την εύνοιά του». Σε περίπτωση εκλογής σας το ερχόμενο φθινόπωρο, είστε έτοιμος να συγκρουστείτε, εάν παραστεί ανάγκη, με τις θέσεις του Ανωτάτου ώστε να προωθήσετε τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του δικηγορικού κόσμου;
Είμαι έτοιμος να διαφωνήσω και να συγκρουστώ με τον οποιοδήποτε αν θεωρήσω ότι αυτό είναι το ορθό να πράξω, εν προκειμένω, αν αυτό θα είναι προς το καλό του ΠΔΣ και του δικηγορικού κόσμου. Δεν θα ήμουν καν δικηγόρος αν δεν είχα το θάρρος της γνώμης μου. Πόσο μάλλον, υποψήφιος Πρόεδρος του ΠΔΣ. Η σύγκρουση όμως δεν είναι αυτοσκοπός. Κάποιοι φιλοδοξούν να δίδουν διπλώματα μαχητικότητας και συγκρουσιακής διάθεσης. Αυτό μπορεί μόνο να βλάψει τα συμφέροντα του δικηγορικού κόσμου και να τον οδηγήσουν στην περιθωριοποίηση και την γραφικότητα. Η μεγαλύτερη δύναμη είναι η σοβαρότητα, οι θέσεις και η πραγματική διάθεση για ανάπτυξη. Τα υπόλοιπα είναι συνθήματα κενά περιεχομένου. Έπεα πτερόεντα.

Όσον αφορά στις πιο πάνω αναφορές του κ. Πουργουρίδη, αναφέρω πως είναι δικαίωμά του να διαφωνεί με την νομική μου θέση. Όμως, τα υπόλοιπα που έγραψε συνιστούν ανεπίτρεπτο λίβελλο και είναι ανάξια σχολιασμού.

Γίνατε επιπλέον δέκτης μομφών για τη σχέση σας με το κυβερνητικό στρατόπεδο. Φημολογείται ότι είστε ο εκλεκτός του Προεδρικού για τη θέση του προέδρου του ΠΔΣ. Πώς απαντάτε;
Όλοι οι υποψήφιοι απευθυνόμαστε σε επιστήμονες υψηλού επιπέδου και ενεργούς πολίτες. Ουδέποτε οι εκλογές των δικηγορικών συλλόγων είχαν πολιτικό ή κομματικό χαρακτήρα και αυτό δείχνει και την δύναμη και ανεξαρτησία του δικηγορικού Σώματος. Θα ήταν αυτοκαταστροφικό να διεκδικώ την προεδρία του ΠΔΣ, έχοντας οποιοδήποτε άλλο σκοπό από την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του δικηγορικού κόσμου και της δικαιοσύνης και άρα της Κύπρου της ίδιας. Έχω εξαιρετικές σχέσεις με συναδέλφους από όλους τους κομματικούς χώρους και ουδέποτε η κομματική ή πολιτική τοποθέτηση είναι κριτήριο για τις σκέψεις μου ή αποφάσεις μου στα πλαίσια του επαγγέλματός μου ή της ενασχόλησής μου με τα κοινά των δικηγόρων.

Η μεγαλύτερη δύναμη είναι η σοβαρότητα, οι θέσεις και η πραγματική διάθεση για ανάπτυξη. Τα υπόλοιπα είναι συνθήματα κενά περιεχομένου.

Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο επόμενος πρόεδρος του Συλλόγου;
Πάντα θα υπάρχουν προκλήσεις για τον ΠΔΣ, οι οποίες θα αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα. Κυριότερες είναι σίγουρα η μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης, η ανάγκη επαναπροσδιορισμού του τομέα της προσφοράς υπηρεσιών, ο οποίος πολλές φορές, λανθασμένα κατά την άποψή μου, υποτιμάται ή δεν παίρνει την απαραίτητη σημασία, η ανάγκη για εξυγίανση του ταμείου σύνταξης και η βελτίωση του επιπέδου των μαθημάτων και εξετάσεων του Νομικού Συμβουλίου.

Τέλος, ποιος είναι κατά τη γνώμη σας ο ρόλος που πρέπει να επιτελέσει ο Σύλλογος, ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στην κυπριακή Δικαιοσύνη;
Ο ΠΔΣ θα είναι πρωτοπόρος στην βελτίωση του λειτουργήματος των δικηγόρων και της Δικαιοσύνης στην Κύπρο. Παρά τα προβλήματα, είμαι αισιόδοξος. Η στάση του κάθε συναδέλφου ξεχωριστά θα είναι καθοριστική. Πρέπει να πιστέψουμε στο δυναμικό και τις ικανότητές μας. Παρά τα δεδομένα προβλήματα. Αυτά κάνουν το έργο μας πιο αξιόλογο και πιο αξιέπαινο. Αν εμείς αντιληφθούμε τον ρόλο μας και βελτιώσουμε την εικόνα μας, τότε και οι υπόλοιποι κοινωνοί θα ακολουθήσουν. Η θέση των δικηγόρων ήταν πάντα καθοριστικής σημασίας στο γίγνεσθαι.

The post Θ. Κορφιώτης: «Δικηγόροι και δικαστές στο ίδιο χαράκωμα» appeared first on De Jure.