Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου

Ομόφωνα ψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων (08.04) ο Νόμος για εγκαθίδρυση συστήματος ποινικής δικαιοσύνης φιλικής προς τα παιδιά. Πρόκειται για εναρμονιστικό νομοθέτημα, που ενσωματώνει -με μεγάλη καθυστέρηση- την Οδηγία της ΕΕ για δικονομικές εγγυήσεις σχετικά με ανήλικους που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, το οποίο εισάγει μια σειρά νέων και πρωτοποριακών ρυθμίσεων και διαδικασιών, εμπλουτίζοντας ουσιαστικά τη γκάμα των εργαλείων στη διάθεση της Πολιτείας για αντιμετώπιση των ανηλίκων με παραβατική συμπεριφορά. Παρά ταύτα, εκφράζονται εύλογες ανησυχίες ότι χωρίς την άμεση τη δημιουργία των απαιτούμενων υποδομών, η νεοθεσπισθείσα νομοθεσία θα μείνει στα συρτάρια.

Η. Στεφάνου: Μέτρα χθες για την εφαρμογή
Για τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση της ποινικής δικαιοσύνης στα χρονικά της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάνει λόγο ο δικηγόρος Ηλίας Στεφάνου. Μιλώντας στο dejure, ο κ. Στεφάνου αναφέρει ότι «έγινε ένα μεγάλο βήμα με την ψήφιση του Νόμου, αλλά το μεγαλύτερο βήμα είναι η εφαρμογή του». Υποδεικνύοντας ότι ψηφίστηκαν και στο παρελθόν νομοθεσίες οι οποίες ουδέποτε εφαρμόστηκαν, τονίζει ότι «η ουσιαστική πρόκληση είναι η υλοποίηση των προνοιών της νομοθεσίας, διότι η ποινική δικαιοσύνη ξεκινά με τους ανήλικους». Υπογραμμίζει ότι «αν καταφέρουμε να εντοπίσουμε έγκαιρα τους ανήλικους με παραβατική συμπεριφορά και να τους επαναφέρουμε στον ίσιο δρόμο, τότε θα μειωθεί η εγκληματικότητα». Πέραν από την εισαγωγή μιας παιδοκεντρικής προσέγγισης με επίκεντρο τον σεβασμό προς τους ανήλικους και την προστασία των δικαιωμάτων τους, ο κ. Στεφάνου επισημαίνει ότι τα οφέλη από την θέσπιση της συγκεκριμένης νομοθεσίας είναι ευρύτερα.

Εξηγώντας ότι η βάση της τέλεσης ποινικών αδικημάτων εντοπίζεται και μπορεί να μειωθεί, όχι με επιβολή αποτρεπτικών ποινών, αλλά με την πρόληψη, εκφράζει την πεποίθηση ότι «υπό την προϋπόθεση της άμεσης και σωστής εφαρμογής του, μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα σε επίπεδο πρόληψης και αυτός είναι ο λόγος που θεωρώ ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση της ποινικής δικαιοσύνης και το σημαντικότερο νομοθέτημα στην προσπάθεια για μείωση της εγκληματικότητας». Εντούτοις, υποδεικνύει την επιτακτική ανάγκη άμεσης υλοποίησης, ενώ αναφέρει χαρακτηριστικά ότι, εάν αύριο ένας ανήλικος διαπράξει ένα αδίκημα δεν θα υπάρχει έτοιμο ούτε Δικαστήριο για να τον δικάσει, ούτε Συμβούλια όπως προνοείται στον Νόμο, ούτε χώρος φύλαξης. «Η εφαρμογή απαιτεί από πολλούς οργανισμούς, υπουργεία και φορείς να πάρουν μέτρα χθες. Όχι σήμερα, χθες έπρεπε να ληφθούν μέτρα για να μπορεί να εφαρμοστεί και να μην μείνει στο χαρτί», τονίζει και καταλήγει ότι «αν το κράτος δεν βάλει το χέρι στην τσέπη για την πρόσληψη λειτουργών και τη δημιουργία υποδομών, τότε θα έχουμε απλώς έναν Νόμο και τίποτα άλλο».

Μομφές Γεωργίου για την καθυστέρηση
Το νομοσχέδιο για την ποινική δικαιοσύνη φιλική προς τα παιδιά που έφερε τον τίτλο «Ο περί Παίδων σε Σύγκρουση με το Νόμο (Πρόληψη, Μεταχείριση τους στο Σύστημα Ποινικής Δικαιοσύνης και Αντιμετώπιση της Παραβατικότητας)  Νόμος» είχε αρχικά συνταχθεί από ιδιώτη δικηγόρο με αγορά υπηρεσιών  από την τέως Επίτροπο Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού. Η προσπάθεια σύνταξης του νομοσχεδίου ξεκίνησε το 2014, επί υπουργίας Ιωνά Νικολάου. Παρά ταύτα, το υπουργείο Δικαιοσύνης κατέθεσε το νομοσχέδιο στη Βουλή πέντε χρόνια μετά και τρία χρόνια μετά την έκδοση της ευρωπαϊκής Οδηγίας σχετικά με τις δικονομικές εγγυήσεις για τα παιδιά που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών ή υπόκεινται σε διαδικασία ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Η ημερομηνία μεταφοράς της Οδηγίας 800/2016 και υιοθέτησης των προνοιών της από τα κράτη μέλη ήταν η 11^η Ιουνίου 2019. Το νομοσχέδιο, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Επιτροπής Νομικών, Γιώργο Γεωργίου, κατατέθηκε στη Βουλή στις 10.05.2019, στον χρόνο δηλαδή «που εξέπνεε η χρονική δέσμευση για υιοθέτηση των προνοιών της Οδηγίας και κατά συνέπεια, ως η πάγια πρακτική μας, είχε ήδη ξεκινήσει η διαδικασία παράβασης κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας στο πλαίσιο της οποίας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει διατυπώσει αιτιολογημένη γνώμη».

Παρά την καθυστέρηση, αντί ενός πλήρους, μελετημένου και επεξεργασμένου νομοσχεδίου, αντάξιο της σημαντικότητάς του σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, ο κ. Γεωργίου χαρακτήρισε ενώπιον Ολομέλειας το κείμενο που κατατέθηκε έναν «προτεινόμενο νομοθετικό αχταρμά». Πρόσθεσε μάλιστα ότι από τις 04.09.2019 που ξεκίνησε η συζήτηση στην Επιτροπή Νομικών, για τη διαμόρφωση ενός σωστά νομοτεχνικά νομοσχεδίου «χρειάστηκαν 22 συνεδριάσεις που αναλογούν σε πεντέμισι μήνες συνεχούς κοινοβουλευτικής εργασίας για ένα και μόνο νομοσχέδιο, για να διαμορφωθεί μετά από καντηλοβάπτισμα δύο αναθεωρήσεων από το υπουργείο Δικαιοσύνης και δύο αναθεωρήσεων από την Επιτροπή Νομικών, η οποία βασικά το συνέγραψε εξ υπαρχής υιοθετώντας αριθμό εισηγήσεων των μελών της και προτάσεων που τέθηκαν ενώπιόν της».

Αναφερόμενος στις βασικές αρχές του πολυσέλιδου Νόμου, που υιοθετεί  πρωτίστως την παιδοκεντρική μεταχείριση του παιδιού ως παραβάτη, σημείωσε την προστασία του συμφέροντος του παιδιού κατά την λήψη οποιασδήποτε απόφασης που το επηρεάζει άμεσα ή έμμεσα, την υποχρέωση κάθε Αρχής να προστατεύει με κάθε τρόπο την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του παιδιού, τη συμμετοχή του παιδιού στη λήψη αποφάσεων που το αφορούν, την εφαρμογή προγραμμάτων αποδικαστικοποίησης, την ποινική δίωξη του παιδιού και την κράτησή του ως το έσχατο μέτρο εφόσον τα οποιαδήποτε άλλα μέτρα έχουν δοκιμαστεί και έχουν αποτύχει. Μέσω του πρωτοποριακού, όπως τον χαρακτήρισε, Νόμου εισάγονται παράλληλα νέοι θεσμοί και διαδικασίες, όπως το Οικογενειακό Συμβούλιο Ευημερίας του Παιδιού, το Συμβούλιο του Παιδιού, η Επιτροπή Παρακολούθησης του προγράμματος αποδικαστικοποίησης, το Δικαστήριο Ανηλίκων, οι επιτηρητές δοκιμασίας, τα Κέντρα Ημέρας, το Συμβούλιο κράτησης παιδιών, οι χώροι κράτησης παιδιών κ.α. Ερωτηθείς κατά πόσον οι πρόνοιες και διατάξει του Νόμου δύνανται να υλοποιηθούν άμεσα, ο κ. Γεωργίου δήλωσε στο dejure ότι «είναι εφικτή η άμεση εφαρμογή» και πρόσθεσε ότι «οι ειδικά διαμορφωμένοι χώροι κράτησης των ανηλίκων θα είναι προσωρινά, για ένα χρόνο, στις Κεντρικές Φυλακές, μέχρι τη διαμόρφωσή τους σε χώρους εκτός φυλακών».

Σημειώνεται ότι υπάρχουν προϋπολογισμένες δαπάνες που ανέρχονται στις 180 χιλιάδες ευρώ, ενώ πληροφορίες κάνουν λόγο και για πρόθεση αγοράς υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα για τη δημιουργία των απαιτούμενων υποδομών.

Α. Δαμιανού: Μπαλάκι, ήδη, οι ευθύνες
Εκ προοιμίου διαφαίνονται δυσοίωνες προοπτικές για την εφαρμογή του Νόμου, όπως προκύπτει από όσα έθιξε ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Άριστος Δαμιανού, κατά την τοποθέτησή του στην Ολομέλεια. Συγκεκριμένα, ο κ. Δαμιανού ανέφερε ότι «δεν υπάρχουν χώροι φύλαξης για ανήλικους και θα γίνουν σε χρόνο μεταγενέστερο με σοβαρότατες ενστάσεις από το Τμήμα Φυλακών» και πρόσθεσε ότι η Διεύθυνση των Κεντρικών Φυλακών κατ’ επανάληψη ενημέρωσε την αρμόδια κοινοβουλευτική Επιτροπή ότι δεν υπάρχει ειδικός χώρος αυτήν την ώρα στις φυλακές με τις αναγκαίες προδιαγραφές που απαιτούνται για τη φύλαξη και κράτηση ανηλίκων, όπως προνοείται από τον Νόμο. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Δαμιανού και στο ζήτημα συντονισμού των Κέντρων Ημέρας που περιλαμβάνονται στον Νόμο, για να σημειώσει ότι «το υπουργείο Παιδείας μας είπε ότι μπορεί να συμμετέχει στη διαδικασία αλλά τον συντονισμό πρέπει να τον αναλάβει το Δικαιοσύνης, το υπουργείο Εργασίας μας είπε ότι δεν μπορεί να συντονίζει και τον συντονισμό πρέπει να τον έχει το υπουργείο Δικαιοσύνης και το υπουργείο Δικαιοσύνης μας είπε ότι δεν δύναται να συντονίζει τα Κέντρα Ημέρας». Απευθύνοντας «έκκληση και συνάμα προειδοποίηση, να μην επαναπαυθούν οι αρμόδιοι φορείς και τα αρμόδια υπουργεία», τόνισε ότι «από αύριο θα παρακολουθούμε στενά την υλοποίηση της εφαρμογής αυτής της νομοθεσίας και θα είμαστε πολύ αυστηροί κριτές εκείνων που με παραλείψεις τους ενδεχομένως να διαιωνίζουν την παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών στην κυπριακή πολιτεία».

Ανάλογη έκκληση απηύθυνε και ο βουλευτής του ΔΗΚΟ, Πανίκος Λεωνίδου, λέγοντας ότι ο Νόμος περιλαμβάνει εξαιρετικές πρόνοιες που αντικατοπτρίζουν τις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας και των πολιτισμένων κρατών, όμως αυτό που επιβάλλεται από την πρώτη στιγμή μετά την ψήφιση είναι «να ξεκινήσει το κράτος τις υποδομές για την εφαρμογή του, για να μην μείνει στα συρτάρια».

Πάντως, σε δηλώσεις του στο dejure, ο κ. Δαμιανού ανέφερε ότι «το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει κάποιος που να θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο για την εφαρμογή του Νόμου». Εντοπίζει δε ασάφεια στις αρμοδιότητες, αφού «εμπλέκονται τουλάχιστον τρία υπουργεία, πάρα πολλά τμήματα και υπηρεσίες και ελλοχεύει ο κίνδυνος να υπάρχουν υπεύθυνοι – ανεύθυνοι». Προνοούνται, επίσης, υποδομές που δεν έχουν δημιουργηθεί και, όπως εξηγεί, η διεύθυνση των Κεντρικών Φυλακών ήταν πολύ έντονη ότι ούτε στο μεταβατικό στάδιο έχουμε τον κατάλληλο χώρο για να φυλάξουμε αυτά τα παιδιά. «Εδώ δεν έχουμε χώρο για την κράτηση των ενηλίκων, πόσο μάλλον να δημιουργηθούν ειδικοί χώροι για τα παιδιά» σχολιάζει.

Δέον να σημειωθεί ότι με βάση σύμφωνα με τις ετήσιες στατιστικές του Συμβουλίου της Ευρώπης για τον πληθυσμό των φυλακών, γνωστές ως SPACE I, η Κύπρος βρίσκεται στην τρίτη θέση, μαζί με τη Γαλλία, μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με τον υψηλότερο υπερπληθυσμό στις φυλακές

Με τη συμβολή της Επ. Νομοθεσίας
Σημαντική στη διαμόρφωση του τελικού κειμένου υπήρξε και η συμμετοχή της Επιτρόπου Νομοθεσίας, η οποία ενεπλάκη στις διεργασίες της αρμόδιας κοινοβουλευτικής Επιτροπής αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων της. Στοχεύοντας σε μία αναλογική προσέγγιση του όλου θέματος, ώστε να μην επιφέρει  το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ήτοι τη δημιουργία ενός συστήματος που να οδηγήσει τελικά σε αύξηση της παιδικής παραβατικότητας ή της εκμετάλλευσης τους από ενήλικες, η Λουίζα Χριστοδουλίδου Ζαννέτου ανέλαβε να μελετήσει το κείμενο εξ υπαρχής, από μια ανεξάρτητη σκοπιά  και να προβεί σε διορθώσεις και εισηγήσεις με στόχο την καλυτέρευση και απλοποίησή του. Τον  Μάιο του 2020, η κ. Ζαννέτου  ανέλαβε με τη συμμετοχή της Νομικής Υπηρεσίας και του υπουργείου Δικαιοσύνης την εκ νέου συζήτηση του κειμένου επί των παρατηρήσεών της και τη διαμόρφωση του τελικού νομοσχεδίου μέχρι  το τέλος Ιουλίου 2020.  Ειδικότερα, όπως αναφέρει η ίδια στο dejure, στο πλαίσιο της αναθεώρησης του κειμένου προέβηκε μεταξύ άλλων «σε ακριβέστερη εναρμόνιση με την ευρωπαϊκή Οδηγία και στην αφαίρεση προνοιών που θα προκαλούσαν ταλαιπωρία στο παιδί και την οικογένειά του». Παράλληλα, με τη συμβολή της Νομικής Υπηρεσίας «διαμορφώσαμε  τις πρόνοιες με τέτοιο τρόπο για να μην υπάρχει καθυστέρηση στην ανακριτική διαδικασία».

Πρόθεση και σκοπός του πολύ σημαντικού αυτού Νόμου, σύμφωνα με την Επίτροπο, «είναι η εγκαθίδρυση συστήματος δικαιοσύνης φιλικού προς τα παιδιά παραβάτες, η ρύθμιση των θεμάτων που αφορούν στην παιδική παραβατικότητα, την πρόληψη, αντιμετώπιση και καταστολή της,  η εγκαθίδρυση των απαραίτητων δομών και μηχανισμών πρόληψης και αντιμετώπισης της παιδικής παραβατικότητας καθώς και τη ρύθμιση της μεταχείρισης των παιδιών στο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης,  σύμφωνα με τις αρχές και διατάξεις της Σύμβασης των  Δικαιωμάτων του Παιδιού  και άλλων διεθνών πρότυπων κανόνων αναφορικά με τη μεταχείριση των παιδιών παραβατών στο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης». Επιπρόσθετα, ως προς τις εναρμονιστικές διατάξεις  με την Οδηγία 800/2016 ΕΕ, η οποία προάγει τα δικαιώματα του παιδιού λαμβάνοντας υπόψιν τις κατευθυντήριες γραμμές του Συμβουλίου της Ευρώπης, υπογραμμίζει ως σημαντικότερο σημείο της Οδηγίας ότι, «από τη στιγμή που ένα πρόσωπο καθίσταται ύποπτο ή κατηγορούμενο σε ποινική διαδικασία, το πρόσωπο αυτό έχει συμπληρώσει την ηλικία των 18 ετών, αλλά το ποινικό αδίκημα διεπράχθη όταν το πρόσωπο ήταν παιδί, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εφαρμόζουν τις δικονομικές εγγυήσεις που προβλέπονται, έως ότου το εν λόγω πρόσωπο φθάσει στην ηλικία των 21 ετών».

Επιτέλους, παιδοκεντρική προσέγγιση
Ο Νόμος, εξηγεί η κ. Ζαννέτου, «έχει ως επίκεντρο το παιδί και τα δικαιώματά του και ρυθμίζει το πως τυγχάνει χειρισμού ένα παιδί που δεν έχει ποινική ευθύνη, δηλαδή ένα παιδί κάτω των 14 ετών αλλά και τον τρόπο αντιμετώπισης νεαρών παραβατών άνω των 14 , οι οποίοι έρχονται σε σύγκρουση με τον Νόμο». Πέραν από τα προβλεπόμενα από την προαναφερθείσα Οδηγία, «προβλέπει για ειδικά Δικαστήρια Παιδιών,  εναλλακτικές ποινές και διάφορα συμβούλια που στόχο έχουν την υποβοήθηση του παιδιού και των γονέων του και γενικά την προστασία του». Στόχος, σύμφωνα με την Επίτροπο Νομοθεσίας, δεν είναι μόνο η τιμωρία του παιδιού αλλά ο εντοπισμός  της παραβατικής συμπεριφοράς,  η αξιολόγηση του παιδιού, η αποφυγή επανάληψης της  συμπεριφοράς και η καλυτέρευση των συνθηκών  του παιδιού.

Το Μέρος ΙΙΙ ρυθμίζει τη μεταχείριση παιδιών κάτω των 14  που δεν φέρουν οποιαδήποτε ποινική ευθύνη και καθορίζει τις υποχρεώσεις των λειτουργών των δημόσιων αρχών σε περίπτωση διάπραξης αδικήματος. Το Μέρος ΙV αφορά  τα παιδιά άνω των 14. Επεξηγώντας τις πρόνοιες του Νόμου, η κ. Ζαννέτου αναφέρει ότι «σε περίπτωση σύλληψης παιδιού, υπόπτου για τη διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος, το παιδί δεν θα έρθει σε επαφή με οποιοδήποτε ενήλικα συλληφθέντα». Επιπλέον, το παιδί δεν κρατείται σε κελί αλλά σε άλλο χώρο του Σταθμού, ενώ «η προφυλάκιση παιδιού απαγορεύεται». Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η εισαγωγή του θεσμού Συμβουλίου Παιδιού, το οποίο αξιολογεί και εισηγείται την περίοδο και επίπεδα επίβλεψης του παιδιού από κηδεμονευτικό λειτουργό και καθορίζει σχέδιο δράσης για το παιδί, αλλά και η παραπομπή σε Πρόγραμμα Αποδικαστικοποίησης.

«Η παραπομπή του παιδιού στο Δικαστήριο Παιδιών  αποτελεί έσχατο μέτρο, όμως ακόμη και όταν οδηγηθεί ενώπιον Δικαστηρίου, το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης δεν παύει να είναι φιλικό προς αυτό», τονίζει η κ. Ζαννέτου και διευκρινίζει ότι «το Δικαστήριο δεν θα στεγάζεται στον ίδιο χώρο με τα Δικαστήρια οποιασδήποτε άλλης δικαιοδοσίας, αλλά σε ειδικό χώρο». Καταληκτικά αναφέρει ότι «το Δικαστήριο Παιδιών  είναι κάτι που έλειπε  από το σύστημά μας και θα κατέχει την απαιτούμενη εξειδίκευση για χειρισμό παιδιών με δυνατότητα  επιβολής εναλλακτικών ποινών  με την κράτηση σε ειδικούς χώρους, αντί φυλάκιση, ως έσχατο μέτρο.

The post Ανήλικοι παραβάτες: Ψηφίστηκε ο Νόμος, ανέτοιμο το κράτος appeared first on De Jure.

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου

Αντί διώξεων, κατευθυντήριες
Κατευθυντήριες οδηγίες για ειρηνικές διαδηλώσεις σε εξωτερικούς χώρους εξέδωσε το υπουργείο Υγείας στις 31 Αυγούστου, βάσει των οποίων πολίτες που συμμετέχουν στις εν λόγω εκδηλώσεις υποχρεούνται να φέρουν μάσκα και να τηρούν αποστάσεις 1,5 μέτρου. Επιπλέον, θα ορίζεται διοργανωτής της κάθε διαδήλωσης, ο οποίος θα ενημερώνει τον αστυνομικό διευθυντή της επαρχίας στην οποία θα διεξαχθεί η διαδήλωση. Ο διοργανωτής θα ενημερώνει, αλλά και θα φέρει ευθύνη για οποιαδήποτε παραβίαση των νέων κατευθυντήριων γραμμών που αποφασίστηκαν. Οι συγκεκριμένες αποφάσεις, που ανακοινώθηκαν από την Έμιλυ Γιολίτη, λήφθηκαν στο πλαίσιο σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα (31.08) στο υπουργείο Δικαιοσύνης, με τη συμμετοχή του υπουργείο Υγείας και της ηγεσίας της Αστυνομίας.

Προηγήθηκαν, όμως, σκέψεις για ποινική δίωξη όσων συμμετείχαν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας του Σαββάτου, αλλά και ανάρτηση της κ. Γιολίτη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συγκεκριμένα, έγραψε ότι «σκοπός [της] σύσκεψης αύριο η διασαφήνιση πρακτικής εφαρμογής διατάγματος απαγόρευσης διαδηλώσεων ώστε οι αυτόκλητοι υπερασπιστές των συνταγματικών ελευθεριών να έχουν ελευθερία λόγου αλλά να μην την καταχρώνται εις βάρος υπολοίπων πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των μελών της Αστυνομίας Κύπρου».

Α. Δαμιανού: «Αδιανόητο να κυβερνούν
με διατάγματα εν έτει 2020»
«Η δήλωση της υπουργού Δικαιοσύνης έρχεται να αποκαταστήσει μια ισορροπία η οποία απουσίαζε από την ανάρτηση της προηγούμενης μέρας», δηλώνει στο dejure ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Άριστος Δαμιανού. Αναφερόμενος συγκεκριμένα σε αποκατάσταση της ισορροπίας «μεταξύ της ανάγκης για προστασία της δημόσιας υγείας και της ανάγκης για υπεράσπιση και προστασία συνταγματικά κατοχυρωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων», ο κ. Δαμιανού προσθέτει ότι «ασφαλώς και το υπουργείο, αλλά και η Αστυνομία θα κριθούν από τον τρόπο με τον οποίο θα εφαρμόσουν τα συγκεκριμένα διατάγματα και αποφάσεις».

Σχολιάζοντας υπό νομικό πρίσμα το ζήτημα, σημειώνει περαιτέρω ότι «είναι αδιανόητο εν έτει 2020 να θεωρείται σύννομο και αναλογικά σωστό κυβερνήσεις να κυβερνούν με διατάγματα τα οποία μάλιστα να αποπειρώνται να θέσουν πέραν και πάνω από νόμους και από το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας». Επομένως, σημειώνει, «θα παρακολουθούμε την κατάσταση και θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα διατηρηθεί η αναγκαία ισορροπία μεταξύ των δύο».

Κ. Ευσταθίου: «Αντιπαραγωγική και αντινομική
η πρόθεση για διώξεις»
«Ευτυχώς επικράτησαν ωριμότερες και σοφότερες σκέψεις», δηλώνει από την πλευρά του ο βουλευτής της ΕΔΕΚ, Κωστής Ευσταθίου, χαρακτηρίζοντας παρήγορο το γεγονός ότι «η υπουργός Δικαιοσύνης αλλά και οι άλλοι αρμόδιοι ξανασκέφτηκαν τις δηλώσεις τους και επανεξέτασαν το όλο θέμα, έχοντας στην ουσία υπαναχωρήσει από τις αρχικές τους προθέσεις που ήταν να ασκηθούν ποινικές διώξεις σε όσους άσκησαν το αναφαίρετο συνταγματικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι και της έκφρασης γνώμης, όπως συμβαίνει σε κάθε δημοκρατική πολιτεία».

Τα διατάγματα των υπουργών, συνεχίζει, «με τα οποία περιορίζονται τα συνταγματικά δικαιώματα εν όψει πανδημίας, θα πρέπει πρώτα να συνάδουν με το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, να είναι απολύτως απαραίτητα και να μην ξεπερνούν το μέτρο, όπως προτάσσει άλλωστε και η αρχή της αναλογικότητας στο Δίκαιο». Σύμφωνα με τον κ. Ευσταθίου, «η πρόθεση να κατηγορηθούν όσοι άσκησαν το αναφαίρετο δικαίωμα του συνέρχεσθαι και της έκφρασης γνώμης και συμμετοχής στη διαδήλωση για τα πιστεύω τους, είτε συμφωνεί κάποιος με αυτά είτε διαφωνεί, εκτός από αντιδημοκρατική ήταν και τελείως αντιπαραγωγική και αντινομική».

Ποια είναι τα κριτήρια και ποιος είναι αυτός που θα  καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο κάποιος εκφράζει την άποψή του, διερωτάται. Συστήνοντας «λιγότερα λόγια και περισσότερη σοβαρότητα για να προστατεύσουμε τη δημόσια υγεία, αλλά και τις πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα του καθενός», σημειώνει ότι «με τον τρόπο αυτό θα εξυπηρετήσουμε πολύ καλύτερα το περί δικαίου αίσθημα παρά με θυμούς και οργίλες αντιδράσεις». Παρότι, όπως υποστηρίζει δεν βρέθηκε επί του παρόντος η χρυσή τομή, αναφέρει καταληκτικά ότι «το παρήγορο είναι ότι έχουν αντιληφθεί οι κρατούντες ότι θα πρέπει να βρεθεί, σε αντίθεση με την πρώτη οργίλη αντίδραση».

The post Δημόσια υγεία Vs πολιτικές ελευθερίες appeared first on De Jure.