Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

«ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι η καταστροφή της μηχανής δεν ήταν το αποτέλεσμα της πτώσης του οχήματος στη λακκούβα συνεπεία της οποίας δημιουργήθηκε η οπή στο φίλτρο του λαδιού, με αποτέλεσμα να διαφύγει το λάδι και η μηχανή να  καταστραφεί».

Τα παραπάνω επεσήμανε το Εφετείο που ομόφωνα αποδέχθηκε την έφεση οδηγού και επιδίκασε υπέρ του αποζημιώσεις. Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε εκδώσει απόφαση υπέρ της Ασφαλιστικής Εταιρείας για ζημιές που υπέστη το όχημα του όταν έπεσε σε λακκούβα.

Διαβάστε εδώ αυτούσια την απόφαση του Εφετείου.

The post Παραμερίστηκε απόφαση υπέρ ασφαλιστικής εταιρείας appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

ΕΝΤΕΚΑ χρόνια ανάμενε να πάρει αποζημιώσεις από τραυματισμό που προκλήθηκε σε εργοτάξιο το 2003, όταν τροχός μπετονιέρας πέρασε πάνω από το πόδι του και το συνέθλιψε. Ο άτυχος εργάτης κατέστη πλήρως ανίκανος για εργασία.

Το ατύχημα έγινε στην Κάτω Πάφο κατά τη διάρκεια πεζοδρομοποίησης δρόμου. Ο 60χρονος τότε εργάτης είχε καταχωρήσει αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, εναντίον της εταιρείας στην οποία εργαζόταν, εναντίον της ιδιοκτήτριας εταιρείας της μπετονιέρας και εναντίον του οδηγού της, ο οποίος δεν είχε την απαιτούμενη άδεια χειρισμού του συγκεκριμένου μηχανήματος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο άτυχος εργάτης τραυματίστηκε όταν, ενώ βρισκόταν γονατιστός στο δάπεδο, έχοντας σε έκταση το πόδι του, ήρθε η μπετονιέρα από πίσω του και το πάτησε.

Το Πρωτόδικο Δικαστήριο κατένειμε την ευθύνη κατά 65% στην εργοδότρια εταιρεία, κατά 20% στην ιδιοκτήτρια της μπετονιέρας και στον οδηγό του μηχανήματος  και, κατά 15% στον τραυματισθέντα εργάτη. Επίσης, επιδίκασε υπέρ του ενάγοντα γενικές αποζημιώσεις ύψους €65.000, ειδικές αποζημιώσεις ύψους €1.043, και αποζημιώσεις για απώλεια απολαβών ύψους €74.058. Παράλληλα, το Επαρχιακό Δικαστήριο αποφάσισε ότι τα πιο πάνω ποσά φέρουν τόκους από διαφορετικές ημερομηνίες. Αίτημα του ενάγοντα για αποζημιώσεις και στη σύζυγο του που τον φρόντιζε απορρίφθηκε.

Ο εργάτης δεν είχε ικανοποιηθεί με τις πιο πάνω ρυθμίσεις-αποζημιώσεις και προσέφυγε στο Εφετείο που με σύνθεση τους Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ανδρέα Πασχαλίδη, Περσεφόνη Παναγή και Τεύκρο Οικονόμου, αποφάσισε να αποδεχθεί μερικώς την έφεση, κρίνοντας ότι την ευθύνη για το ατύχημα φέρουν εξ ολοκλήρου οι εφεσίβλητοι και όχι ο εφεσείων, αφού ο τραυματισμός οφειλόταν αποκλειστικά στο σύστημα εργασίας και στην αμέλεια του οδηγού της μπετονιέρας.

Όπως παρατήρησαν οι τρεις Δικαστές στην ομόφωνη απόφασή τους, το σύστημα εργασίας επέβαλλε όπως οι εργαζόμενοι να εργάζονται ταυτόχρονα με τη μπετονιέρα, ενώ ο εφεσείοντας δεν είχε καθήκον να πάρει προφυλάξεις αναφορικά με την ασφάλειά του, ώστε ενώ εργαζόταν να έχει στραμμένη την προσοχή του στους κινδύνους που ενδεχομένως να δημιουργούνταν πίσω του.

Στο μεταξύ, το Εφετείο με την απόφασή του αύξησε τις γενικές αποζημιώσεις στο ποσό των €90.000 πλέον τόκο από της καταχώρισης της αγωγής. Επίσης, διέταξε όπως οι αποζημιώσεις των €74.058 για απώλεια απολαβών να προστεθούν τόκοι από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής, και το ποσό των ειδικών αποζημιώσεων να φέρει τόκο από την ημερομηνία του ατυχήματος.

Για τον εφεσείοντα εμφανίστηκαν οι δικηγόροι Χρυσαυγή Αργυρού και Χρίστος Κωνσταντίνου.

Σημείωση: Η πιο πάνω απόφαση δημοσιεύτηκε στον Τύπο στις 31 Δεκεμβρίου 2014.

The post Για τον άτυχο εργάτη, η Δικαιοσύνη άργησε μία δεκαετία appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ αντί να εγχειρήσει στο σωστό επίπεδο της σπονδυλικής στήλης 65χρονου, έκανε τομή σε λάθος επίπεδο, με αποτέλεσμα ο ασθενής να υποβληθεί σε επιπλέον εγχειρήσεις και να μην ιανθεί μέχρι σήμερα, δέκα χρόνια μετά την πρώτη επέμβαση.

Ιστορικό
Μετά από πολλές ταλαιπωρίες και αφού δεν μπόρεσε να γιατρευτεί, ο 65χρονος κίνησε αγωγή σε βάρος του νευροχειρουργού απαιτώντας αποζημιώσεις. Ο ασθενής υπέφερε από οξεία αριστερή οσφυοϊσχιαλγία και υποβλήθηκε σε δισκεκτομή από τον εναγόμενο .

Οκτώ μέρες μετά την εγχείρηση και αφού οι πόνοι δεν υποχωρούσαν επέστρεψε στο ιατρείο, όπου οι εξετάσεις έδειξαν σημεία επιμόλυνσης του χώρου της εγχείρησης και του δόθηκε φαρμακευτική αγωγή. Μετά από μια βδομάδα, νέα μαγνητική τομογραφία έδειξε επισκληρίδιο απόστημα στον χώρο της εγχείρησης, αλλά και με επέκταση σε ολόκληρη την οσφυϊκή μοίρα και κατώτερη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

Ο εναγόμενος τον υπέβαλε και σε νέα εγχείρηση, αλλά και πάλι δεν πέτυχε τη θεραπεία, με αποτέλεσμα ο ενάγοντας να υποχρεωθεί να αποταθεί σε άλλους γιατρούς. Υποβλήθηκε σε τρεις επιπλέον εγχειρήσεις, αλλά ακόμα και σήμερα υποφέρει από μόνιμο πόνο, καθώς και αδυναμία στη στάση και στη βάδιση. Η κατάσταση της υγείας του τον εμποδίζει στην όλη δραστηριότητά του.

Παράλληλα, λόγω των πολλαπλών επεμβάσεων στην οσφυϊκή μοίρα παρουσιάζει έντονο πόνο στην περιοχή ιδίως στην όρθια στάση και έχει ανάγκη συνεχούς προγράμματος φυσικοθεραπείας και κολύμβησης. Επίσης, απαγορεύεται αυστηρά στον ασθενή να κάνει οποιαδήποτε δραστηριότητα που έχει να κάνει με άρση βάρους.

Ακόμα και η μικρή καθημερινή δραστηριότητα, του προκαλεί έντονους πόνους και αφενός χρειάζεται την συνεχή λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων με όλους τους συναφείς κινδύνους, αφετέρου διαταράσσει την ποιότητα ζωής του με αντίκρισμα στην ψυχολογική του κατάσταση. Ένα επίσης σημαντικό πρόβλημα που παρουσιάζει είναι η διαταραχή συμπεριφοράς με καταθλιπτική σημειολογία που είναι απότοκο της όλης ταλαιπωρίας που υφίσταται, αλλά και της μεταβολής στη λειτουργική κατάσταση της καθημερινότητάς του.

Κρίνοντας αμέλεια στον εναγόμενο, ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Χάρης Πογιατζής, τόνισε πως το πρώτο σημείο που καταλογίζει ιατρική αμέλεια  είναι κατά την πρώτη χειρουργική επέμβαση που έγινε την 1η Μαρτίου 2010. Αντί ο νευροχειρούργος να χειρουργήσει στο σωστό επίπεδο,  χειρούργησε τον ενάγοντα σε λάθος επίπεδο. Και όπως ο ίδιος ο εναγόμενος είπε, προέβη στις λανθασμένες ενέργειες σε λάθος επίπεδο.

Ο εναγόμενος, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, παραδέχθηκε εξάλλου ότι ένας νευροχειρουργός δεν θα πρέπει να χειρουργήσει μόνο με ό,τι φαίνεται στο MRI, αλλά θα πρέπει να στηριχθεί και στην κλινική εξέταση του ασθενούς που θα κάνει.

Αποζημιώσεις
Τέλος, το Δικαστήριο επιδίκασε τις αποζημιώσεις αναφέροντας ότι ο ενάγοντας ταλαιπωρήθηκε και ταλαιπωρείται πολύ από τις βλάβες στην σπονδυλική του στήλη. Όμως δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστική ευθύνη στον εναγόμενο για την ταλαιπωρία που υφίσταται ο 65χρονος μετά τις 11 Μαρτίου 2010, δηλαδή μετά τη δεύτερη εγχείρηση.

Εύλογες κρίθηκαν γενικές αποζημιώσεις ύψους €50.000 για τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη ο ενάγων εξαιτίας της αμέλειας του εναγόμενου. Ο δε τόκος θα πρέπει να επιδικαστεί από την 1η Μαρτίου 2010. Επίσης επιδικάστηκαν υπέρ του ενάγοντα ειδικές αποζημιώσεις ύψους €75.027 με τόκο από 14 Ιουλίου 2010.

The post Αποζημιώσεις 125.000 ευρώ για ιατρική αμέλεια appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

ΑΠΟ £60.000 σε £100.000 αύξησε το Εφετείο τις αποζημιώσεις που πρέπει να καταβάλει η Δημοκρατία σε στρατιώτη, ο οποίος ενώ υπηρετούσε τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά και σε βρισκόταν σε εντεταλμένη υπηρεσία, υπέστη εκτεταμένα εγκαύματα στην κεφαλή, το πρόσωπο, το λαιμό και τον θώρακα, τα οποία καλύπτουν περίπου το 40% της όλης επιφάνειας του σώματος του.

Στην ομόφωνη απόφαση τους για αύξηση των αποζημιώσεων, οι Εφέτες Γιαννάκης Κωνσταντινίδης, Παναγιώτης Καλλής και Μίνως Κρονίδης, έλαβαν υπόψη τους τις θέσεις του δικηγόρου του εφεσείοντα, Μ. Βορκά, ότι ο στρατιώτης σαν αποτέλεσμα των κακώσεων που είχε υποστεί, υποβλήθηκε σε μακρά και επώδυνη θεραπεία, η οποία περιλάμβανε μεγάλο αριθμό διορθωτικών επεμβάσεων και μεταμοσχεύσεων δέρματος.

Υπάρχει όμως ανάγκη για περαιτέρω χειρουργικές επεμβάσεις για την αισθητική και λειτουργική αποκατάσταση των διαφόρων τμημάτων του σώματός του, κάποιες από τις οποίες θα συνεχίζονται σε όλη του τη ζωή.

Εξάλλου, προκλήθηκε υπερευαισθησία στο δέρμα του σώματος του με αποτέλεσμα να επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες και να χρήζει συστηματικής ενυδάτωσης και προστασίας με τη χρησιμοποίηση φαρμακευτικών σκευασμάτων, για όλη του τη ζωή. Πρόσθετα, ο εφεσείων έχει παραμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό και αυτό συνεπάγεται περιορισμούς στην κοινωνική και προσωπική του ζωή.

Στην απόφαση του Εφετείου, την οποία ετοίμασε ο Δικαστής Καλλής, οι τρεις Εφέτες τονίζουν και τα εξής: «Τα κατάλοιπα από τις κακώσεις θα συνοδεύουν τον εφεσείοντα σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Η σοβαρότητα των καταλοίπων είναι τέτοια που τον έχει θέσει για πάντα στο περιθώριο. Δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στη μεταμόρφωση του εφεσείοντα, η οποία έχει καταλυτικές επιπτώσεις στην κοινωνική και προσωπική του ζωή. Δίνουμε επίσης βαρύτητα στο γεγονός ότι δεν θα λήξουν ποτέ τα δεινά του εφεσείοντα όσον αφορά τον σωματικό πόνο, αφού θα συνεχίσει να υποβάλλεται σε χειρουργικές επεμβάσεις και θα χρησιμοποιεί καθημερινά φαρμακευτικά σκευάσματα».

Σημείωση: Η πιο πάνω απόφαση δημοσιεύτηκε στον Τύπο στις 30 Δεκεμβρίου 2000.

The post Εκατόν χιλιάδες λίρες για «δεινά που δεν θα λήξουν ποτέ» appeared first on De Jure.