Συνέντευξη: Νάταλι Μιχαηλίδου

«Δεν μπορεί οι θέσεις του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου να περιθωριοποιούνται, να τις σκουπίζουμε κάτω από το χαλί και να αποφασίζει ένας υπουργός μαζί με το Ανώτατο Δικαστήριο για τη μεταρρύθμιση», τονίζει ο υποψήφιος πρόεδρος των δικηγόρων και υπογραμμίζει την ανάγκη για συνολική μεταρρύθμιση του συστήματος στη βάση της αυτούσιας υιοθέτησης των εισηγήσεων των Ιρλανδών εμπειρογνωμόνων και όχι «επιλογή κερασιών». Αναλύοντας λεπτομερώς τις βασικότερες θέσεις του για τα ζητήματα που ταλανίζουν διαχρονικά τον τομέα της Δικαιοσύνης, κάνει λόγο για μία ανεξάρτητη υποψηφιότητα που στοχεύει στην αναβάθμιση του δικηγορικού Σώματος και στη σωστή μεταρρύθμιση.

Στο πλαίσιο ομιλίας σας σε πρόσφατη εκδήλωση του Κράτους Δικαίου χαρακτηρίσατε την προσπάθεια που έγινε από τον Ιωνά Νικολάου για τη μεταρρύθμιση ως «αξιέπαινη». Παρά ταύτα εκφράζετε διαφωνίες σε πολλά σημεία. Ποιες οι βασικότερες ενστάσεις σας επί των νομοσχεδίων;
Η μεταρρύθμιση είναι απαραίτητη και είναι γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο που η Κυπριακή Δημοκρατία φρόντισε να ζητήσει τη συμβουλή εμπειρογνωμόνων από το εξωτερικό. Σαν αποτέλεσμα, το Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης της Ιρλανδίας, με τη συνδρομή και στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ΕΕ μελέτησε τα προβλήματα και προχώρησε σε εισηγήσεις για την αντιμετώπισή τους, οι οποίες καταχωρήθηκαν στην έκθεση Μαρτίου του 2018. Θα ανέμενε κανείς ότι, ο «μεταρρυθμιστής», δηλαδή το υπουργείο Δικαιοσύνης ως καθ’ ύλην αρμόδιο, θα έπαιρνε όλες τις εισηγήσεις της Επιτροπής αυτούσιες για να τις μετουσιώσει σε νομοσχέδια. Ένα από τα βασικά θέματα της μεταρρύθμισης ήταν η δημιουργία ενός αυτόνομου οργανισμού διοίκησης των Δικαστηρίων, ο οποίος θα αναλάβει τη διαχείριση των Δικαστηρίων παγκύπρια, συμπεριλαμβανομένων και θεμάτων που αφορούν τις κτηριακές εγκαταστάσεις, τα Πρωτοκολλητεία, τον σχεδιασμό, την πολιτική που θα ακολουθηθεί. Στον Οργανισμό αυτό θα συνέδραμαν και Δικαστές, αλλά και όλοι οι παράγοντες της Δικαιοσύνης. Αυτό το σημαντικό κομμάτι της μεταρρύθμισης έμεινε έξω. Αγνοήθηκε παντελώς. Υπάρχουν και άλλα σημεία τα οποία αγνοήθηκαν. Χαρακτηριστικά να πω ότι μία από τις εισηγήσεις της Επιτροπής ήταν ο διορισμός Δικαστών σε κάθε επαρχία, οι οποίοι θα αναλάμβαναν στο στάδιο των Οδηγιών τη διαχείριση της υπόθεσης (‘case management’). Αυτό το πράγμα από τον Μάρτιο του 2018 δεν έχει υλοποιηθεί. Εισηγήθηκε, επίσης, να εισαχθεί σύστημα ακροάσεων ‘day in day out’. Τα λέω αυτά ενδεικτικά -στην έκθεση συμπεριλαμβάνεται κατάλογος με 21 συστάσεις.

Δεν μπορεί να μείνουμε με ένα σύστημα, το οποίο η ίδια η GRECO θεωρεί ότι αποτελεί ένα από τα σημεία της διαφθοράς.

Πέραν όμως από το γεγονός ότι έγινε ένα ‘cherry picking’ και τούτο παρόλο ότι η Επιτροπή στην έκθεσή της αναφέρει ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι πακέτο και δεν μπορείς να διαλέξεις ό,τι σου αρέσει από τις προτάσεις, υπάρχουν και άλλα προβλήματα. Στο επίπεδο της τριτοβάθμιας δικαιοδοσίας κρίθηκε ότι θα πρέπει να έχουμε ένα Ανώτατο Δικαστήριο και έναν Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, που θα έχει τη δικαιοδοσία εκδίκασης αναφορών του Προέδρου, του προληπτικού ελέγχου για τη συνταγματικότητα των Νόμων. Όμως, όσον αφορά τη συνταγματικότητα νομοθεσίας η οποία έχει θεσπιστεί και μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε Δικαστήριο, σε οποιοδήποτε στάδιο, κρίθηκε ότι αυτό θα εξακολουθήσει να μπορεί να αποφασίζεται από τα Επαρχιακά και κατώτερα Δικαστήρια. Εν τοιαύτη περιπτώσει, η εργασία την οποία θα έχει το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο θα είναι ελάχιστη.  Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψιν ότι θα λειτουργεί υπό μορφή αναίρεσης και ότι θα πρέπει να δίδεται άδεια για καταχώριση, ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώνεται το νέο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο είναι τέτοιος που η δικαιοδοσία του είναι περιορισμένη. Άρα, τίθεται το ερώτημα εάν χρειαζόμαστε αυτό το Σώμα. Εκτός και αν αποφασίσουμε να ρυθμιστεί το θέμα με πρόνοια ότι όλα τα συνταγματικά θέματα, όποτε και αν εγείρονται, παραπέμπονται σε αυτό το Δικαστήριο να τα αποφασίζει εντός τακτής προθεσμίας, η οποία θα πρέπει να θεσπιστεί και να τα παραπέμπει πίσω στα αρμόδια Δικαστήρια. Επίσης, έγινε δεκτό τους Δικαστές του Εφετείου να τους διορίζει το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο.

Επί του συγκεκριμένου σημείου, δόθηκαν… μάχες στο πλαίσιο συναντήσεων στο Προεδρικό και ήταν μάλιστα πολύ έντονες οι θέσεις των Δικαστών του Ανωτάτου.
Με όλο το σέβας, δεν είναι θέμα των Δικαστών του Ανωτάτου. Οι Δικαστές του Ανωτάτου έχουν την ευθύνη να εκδικάζουν υποθέσεις μέσα στο Σύστημα που η εκλελεγμένη Πολιτεία αποφασίζει. Ο Πρόεδρος και το υπουργικό του Συμβούλιο, ως επίσης και οι βουλευτές. Αυτοί αποφασίζουν. Και οι αποφάσεις θα έπρεπε να ληφθούν με βάση τις εκθέσεις της GRECO, η οποία έκανε συγκεκριμένες συστάσεις και είπε το εξής απλό: σε χώρες όπου το Δικαστικό Συμβούλιο απαρτίζεται κατ’ αποκλειστικότητα από Δικαστές, επειδή υπάρχει το πρόβλημα του κρονητισμού (cronyism), θα πρέπει οι Δικαστές που απαρτίζουν το Δικαστικό Συμβούλιο να εκλέγονται από όλο το Δικαστικό Σώμα. Αυτό το πράγμα δεν μπήκε στη μεταρρύθμιση. Το τι έγινε ήταν απλώς μια διεύρυνση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου, η οποία είναι θεμιτή, διότι συμπεριλαμβάνει μεταξύ άλλων και κάποιους από τα Επαρχιακά Δικαστήρια (τον πρόεδρο της Ένωσης Δικαστών και τον εκάστοτε Διοικητικό Πρόεδρο των Επαρχιακών Δικαστηρίων), τον πρόεδρο του ΠΔΣ και έναν δικηγόρο με 25ετή πείρα.

Εκφράζονται, όμως, έντονες επιφυλάξεις για τον εμπλουτισμό του Δικαστικού Συμβουλίου, που εστιάζουν σε ενδεχόμενη αντισυνταγματικότητα της προτεινόμενης διεύρυνσης. Ποια η θέση σας;
Διαφωνώ με την άποψη ότι η πρόνοια είναι αντισυνταγματική. Από τη στιγμή που το σύστημα του Συντάγματος κατέρρευσε με τα γεγονότα του 1964 και κρίθηκε ότι θα έπρεπε να δημιουργηθεί έναν ενοποιημένο Ανώτατο Δικαστήριο με βάση το Δίκαιο της Ανάγκης και προς τούτο θεσπίστηκε και ειδική νομοθεσία (ο Περί Απονομής της Δικαιοσύνης Ποικίλαι Διατάξεις Νόμος του 1964), το θέμα πλέον δεν ρυθμίζεται από το Σύνταγμα, αλλά από νομοθεσία που βρίσκει έρεισμα στο Δίκαιο της Ανάγκης. Το οποίο Δίκαιο της Ανάγκης επικροτήθηκε στην απόφαση Ιμπραχήμ και στη βάση αυτού του Δικαίου λειτούργησε το νέο ενοποιημένο Ανώτατο Δικαστήριο, παρόλο ότι στο Σύνταγμα γίνεται πρόνοια για Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο και ξεχωριστό Ανώτατο Δικαστήριο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έγιναν και ρυθμίσεις, οι οποίες αφορούσαν το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Άρα, το θέμα ρυθμίζεται πλέον νομοθετικά και όχι με τις πρόνοιες του Συντάγματος, το οποίο ακριβώς λόγω του Δικαίου της Ανάγκης έχει κατά κάποιο τρόπο υπερκεραστεί για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες της Δικαιοσύνης.

Αντιλαμβάνομαι ότι με τη διεύρυνση του Δικαστικού Συμβουλίου αρχικώς είχε συμφωνήσει και το Ανώτατο Δικαστήριο, εξ ου και μπήκε στο πακέτο της μεταρρύθμισης. Εδώ όμως έχουμε και έξωθεν πιέσεις από την επιτροπή GRECO, του Συμβουλίου της Επιτροπής, που λέει ότι το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο δεν μπορεί να συνεχίσει να απαρτίζεται μόνο από τους 13 Δικαστές του Ανωτάτου. Ακόμα και αν θεωρείτο αντισυνταγματικό, εμείς θα έπρεπε να βρούμε τρόπο να το λύσουμε. Δεν μπορεί να μείνουμε με ένα σύστημα, το οποίο η ίδια η GRECO θεωρεί ότι αποτελεί ένα από τα σημεία της διαφθοράς.

Από ένα στάδιο και μετά οι δικηγόροι έμειναν απ’ έξω διαμαρτυρόμενοι. Με τέτοια δεδομένα, καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να δουλέψει και καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να εισαχθεί.

Υπάρχουν ανησυχίες και σε ό,τι αφορά τη στελέχωση του νέου Εφετείου;
Αναμένεται ότι τις 16 αυτές θέσεις θα πληρώσουν δια μεθόδου προαγωγών πρόεδροι των Επαρχιακών Δικαστηρίων. Αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος και ήταν η θέση μου την οποία έθεσα πρόσφατα και ενώπιον της συνέλευσης του Κράτους Δικαίου στη Φασούλα.

Τι προτείνετε;
Θα πρέπει να μπει μία quota, μία ποσόστωση 50-50. Εν τοις εφεξής στις ανώτερες δικαστικές θέσεις θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, το 50% να προέρχεται από τον δικηγορικό κόσμο, για να υπάρχει εμπλουτισμός του Δικαστικού Σώματος και το υπόλοιπο 50% από τις «προαγωγές» -ο Νόμος και το Σύνταγμα θεωρούν ότι οι ανώτερες δικαστικές θέσεις είναι θέσεις διορισμού και όχι προαγωγής. Εφόσον το Ανώτερο Δικαστικό Συμβούλιο μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να διορίσει για τις ανώτερες δικαστικές θέσεις -των ανώτερων Επαρχιακών και των Προέδρων-  από το δικηγορικό Σώμα και εφόσον και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δέχθηκε ουσιαστικά αυτήν την άτυπη επετηρίδα των προαγωγών, η οποία είναι και λανθασμένη και αντισυνταγματική και παράνομη, ο μόνος τρόπος για να επιλυθεί το θέμα τούτο, είναι με συγκεκριμένη πρόνοια για ποσόστωση 50-50. Με τη μισθοδοσία των περίπου 120 χιλιάδων ευρώ τον χρόνο, δεν υπάρχει καμία δυσκολία έμπειροι και ικανοί δικηγόροι να πληρώσουν αυτές τις θέσεις.

Θα πρέπει επίσης να γίνουν ειδικά τμήματα στο Εφετείο, τα οποία να στελεχωθούν από εμπειρογνώμονες, είτε Δικαστές είτε δικηγόρους. Αυτό προϋποθέτει ότι Δικαστές των ειδικών Δικαστηρίων, στην ποσόστωση του 50%, θα πρέπει να πάρουν θέση στο Εφετείο για να απαρτίζουν τα εξειδικευμένα τμήματα. Αν δεν πετύχουμε την εξειδίκευση, θα είναι χωρίς νόημα. Θα έχουμε και πάλι ένα Εφετείο που θα επιφορτιστεί έναν τεράστιο όγκο καθυστερημένων εφέσεων και δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί. Η εξειδίκευση φέρνει ακριβώς την ταχύτητα στην εκδίκαση και στην έκδοση των αποφάσεων, αλλά και την ποιότητα στη Δικαιοσύνη. Είναι πολλά τα θέματα και το όλο σύστημα θέλει ακόμα πάρα πολλή μελέτη. Πρωτίστως, πρέπει να υιοθετήσουμε το γράμμα και το πνεύμα της έκθεσης των εμπειρογνωμόνων Μαρτίου 2018.

Προηγήθηκαν όμως διαβουλεύσεις πριν την τελική διαμόρφωση των νομοσχεδίων και αυτό που φαίνεται να επιδιώχθηκε από τον εισηγητή ήταν ένας συγκερασμός των εισηγήσεων των εμπειρογνωμόνων και των θέσεων των εμπλεκομένων. Στο επόμενο στάδιο της διαβούλευσης θεωρείτε ότι θα πρέπει να περιοριστεί ο ρόλος των Δικαστών;
Καταρχάς να επισημάνω ότι μέσα στο πλαίσιο της διαβούλευσης, ο τότε Γενικός Εισαγγελέας, Κώστας Κληρίδης, είχε μείνει παντελώς εκτός. Διατύπωσε και δημόσια το παράπονο ότι η μόνη εμπλοκή του ήταν στη νομική επεξεργασία των νομοσχεδίων στο τελικό στάδιο. Δεν υπήρξε διαβούλευση με τη Γενική Εισαγγελία για το μέγεθος και το είδος της μεταρρύθμισης. Όσον αφορά στις απόψεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι γνωστές και καταχωρημένες ήδη. Εκεί εξαντλείται και η συμμετοχή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο θέμα της μεταρρύθμισης. Οι δικαστές του Ανωτάτου είναι 13. Οι δικηγόροι είναι 4.500 και είναι και οι δύο λειτουργοί της Δικαιοσύνης. Δεν μπορεί οι θέσεις του ΠΔΣ να περιθωριοποιούνται, να τις σκουπίζουμε κάτω από το χαλί και να αποφασίζει ένας υπουργός μαζί με το Ανώτατο Δικαστήριο για τη μεταρρύθμιση που αφορά τη Δικαιοσύνη. Αυτή είναι λανθασμένη προσέγγιση. Συνεπώς, θα πρέπει στη νέα φάση, που θα επανεξεταστούν τα νομοσχέδια, να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψιν συγκεκριμένες απόψεις του νέου Δικηγορικού Συλλόγου. Προσωπικά εγώ με την ομάδα μου, έμπειρους δικηγόρους όπως είναι ο Γιώργος Χριστοφίδης, ο Γιάννης Πολυχρόνης, η Ελεάνα Χριστοφίδου και ο Δημήτρης Λοχίας, έχουμε επεξεργαστεί τις συγκεκριμένες εισηγήσεις και αν μας τιμήσουν οι δικηγόροι με την ψήφο τους θα εργαστούμε εντατικά, ούτως ώστε το συντομότερο δυνατόν να μπορέσει να περάσει η μεταρρύθμιση, η οποία επαναλαμβάνω ότι είναι αναγκαία. Και το επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγηθούμε ότι είμαστε εναντίον της μεταρρύθμισης. Είμεθα υπέρμαχοι της μεταρρύθμισης, αλλά της σωστής μεταρρύθμισης.

Προβάλλετε έντονα τη θέση «καμία μεταρρύθμιση χωρίς τους δικηγόρους». Για ποιο λόγο θεωρείτε ότι δεν εισακούστηκαν οι απόψεις του ΠΔΣ, που συμμετείχε στις μέχρι στιγμής διεργασίες;
Στην Επιτροπή Μεταρρύθμισης συμμετείχε ο πρόεδρος του ΠΔΣ. Ήταν ένας από τους 12. Εξ όσων γνωρίζω, διαφώνησε και αποχώρησε από την Επιτροπή. Συνεπώς, από ένα στάδιο και μετά οι δικηγόροι έμειναν απ’ έξω διαμαρτυρόμενοι. Αντιλαμβάνεστε ότι σε αυτήν την κατάσταση των πραγμάτων και με τέτοια δεδομένα, καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να δουλέψει και καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να εισαχθεί. Δεν λέω ότι οι δικηγόροι θα επιβάλουν την μεταρρύθμιση, αλλά έχουν πρωταγωνιστικό και καθοριστικό ρόλο, γιατί στο τέλος της ημέρας είναι οι δικηγόροι οι οποίοι διαχειρίζονται το θέμα το οποίο ονομάζεται Δικαιοσύνη, ως λειτουργοί της Δικαιοσύνης μαζί με τους δικαστές. Άλλος όμως ο ρόλος των Δικαστών -να εκδικάζουν σύμφωνα με το Δίκαιο και να αποφασίζουν κατά αμερόληπτο και ακέραιο τρόπο συγκεκριμένες διαφορές- και άλλος ο ρόλος των δικηγόρων, οι οποίοι είναι οι πρεσβευτές των συμφερόντων των πελατών τους και μέσα στο πλαίσιο του Κράτους Δικαίου προάγουν το όλο σύστημα της Δικαιοσύνης, για να εξυπηρετήσουν όχι μόνο βεβαίως τα συμφέροντα των πελατών τους αλλά και ευρύτερα τη Δικαιοσύνη.

Πρέπει να υιοθετήσουμε το γράμμα και το πνεύμα της έκθεσης των εμπειρογνωμόνων Μαρτίου 2018.

Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι «δικαστές και δικηγόροι είναι στο ίδιο χαράκωμα». Καταρχάς δεν πρόκειται για χαράκωμα γιατί δεν είναι πόλεμος εδώ. Κατά δεύτερο είναι διακριτοί οι ρόλοι των δικαστών από αυτούς των δικηγόρων. Είναι και οι δύο λειτουργοί της Δικαιοσύνης, αλλά λειτουργούν  σε έναν εντελώς διαφορετικό πλαίσιο, ο καθένας με τον ρόλο του.

Αναφέρεστε σε άποψη που έχει εκφράσει ο ανθυποψήφιός σας, Θανάσης Κορφιώτης. Αντιστοίχως, ασκείται κριτική και στις δικές σας θέσεις, ενώ αφήνονται και μομφές ότι παρότι δεν είχατε ασχοληθεί ποτέ προηγουμένως με τα του ΠΔΣ, κατέρχεστε τώρα ως υποψήφιος για πρώτη φορά, διεκδικώντας μάλιστα και τα ηνία.
Με όλο το σέβας, οι ανθυποψήφιοί μου ασχολήθηκαν και φαίνεται ότι δεν πέτυχαν. Χρειαζόμαστε ανανέωση. Έχω ασχοληθεί με την κυπριακή Δικαιοσύνη και με το κυπριακό Δίκαιο για 38 συναπτά έτη. Σχεδόν διπλάσια από αυτά των ανθυποψηφίων μου. Έχω συγγράψει τρία βιβλία με τη Νομική Βιβλιοθήκη. Το ένα αφορά το κυπριακό νομικό σύστημα και το άλλο εξ αυτών τη δικηγορία στην Κύπρο. Γνωρίζω από πρώτο χέρι, ως μαχόμενος δικηγόρος και ως πανεπιστημιακός, τα προβλήματα της κυπριακής δικαιοσύνης. Άρα, δεν δέχομαι τη μομφή ότι «δεν ασχολήθηκε με τα του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου».

«Είμεθα υπέρμαχοι της μεταρρύθμισης, αλλά της σωστής μεταρρύθμισης», διευκρινίζει ο κ. Κληρίδης.

Να θυμίσω ότι είχα συμμετοχή και ζητήθηκαν οι απόψεις μου στην Επιτροπή των Ιρλανδών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ζητήθηκαν οι απόψεις μου και καταχώρησα τις θέσεις μου γραπτώς. Είχα επίσης συμμετοχή, διά της καταχώρησης των απόψεών μου στην Επιτροπή του Λόρδου Τάισον για την μεταρρύθμιση του δικονομικού πλαισίου και καταχώρισα πολυσέλιδο έγγραφο για τα θέματα αυτά. Ασχολούμαι με θέματα δεοντολογίας για χρόνια. Με τον περί Δικηγόρων Νόμο και εν γένει με το κυπριακό νομικό σύστημα. Μακάρι και οι ανθυποψήφιοί μου να είχαν την ίδια τριβή που είχα με το σύστημα. Δεν δέχομαι αυτήν την κατηγορία και εν πάση περιπτώσει νομίζω ότι εκείνο που διακρίνει τη δική μας την ομάδα είναι ότι είμεθα απόλυτα κατατοπισμένοι και ανεξάρτητοι επαγγελματίες, οι οποίοι έχουμε σαν στόχο, πρώτο την αναβάθμιση του δικηγορικού Σώματος και δεύτερο τη σωστή μεταρρύθμιση.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν βαρίδια στις άλλες υποψηφιότητες για την προεδρία του Συλλόγου;
Δεν θα έλεγα ότι υπάρχουν βαρίδια. Εκείνο το οποίο υπάρχει είναι κάποια σχέση είτε με τη δικαστική εξουσία είτε με την εκτελεστική εξουσία, τουλάχιστον ενός από τους ανθυποψηφίους μου, η οποία δημιουργεί διάφορα ερωτηματικά. Το έχω θέσει αυτό το θέμα, αλλά δεν έλαβα ακόμα απάντηση ακόμα. Με όλο τον σεβασμό προς τους ανθυποψηφίους μου, τους οποίους εκτιμώ αφάνταστα, ακόμα δεν έχω δει τις θέσεις τους. Δεν έχω δει λεπτομερώς θέσεις για τη μεταρρύθμιση και για το θέμα του Περί Δικηγόρων Νόμου. Εμείς έχουμε συγκεκριμένες θέσεις και συγκεκριμένες προτάσεις που είχα την ευκαιρία να αναπτύξω πιο πάνω. Οι θέσεις των συναδέλφων μου περιορίστηκαν σε γενικολογίες.

Τι σας ώθησε τελικά να διεκδικήσετε την προεδρία του ΠΔΣ;
Καταρχάς να διευκρινίσω ότι δεν έχω κανένα προσωπικό όφελος και κανένα απολύτως συμφέρον. Είμαι 65 ετών, βρίσκομαι ουσιαστικά προς το τέλος της μαχόμενης δικηγορίας μετά από 38 συναπτά έτη στα έδρανα των δικηγόρων. Ο λόγος κυρίως που αποφάσισα ότι θα πρέπει να εμπλακώ είναι ότι η μεταρρύθμιση όπως σχεδιάζεται δεν είναι προς την ορθή κατεύθυνση. Απλώς θα γίνει μία μεταρρύθμιση για χάριν της μεταρρύθμισης και δεν θα επιλυθούν τα προβλήματα. Δεν κάνουμε τις τομές που πρέπει να γίνουν, κάτι το οποίο με ανησυχούσε ιδιαίτερα και ήθελα με τη δική μου τη φωνή να συμβάλω πιο αποτελεσματικά στο θέμα της μεταρρύθμισης. Θα αφιερώσω όλον τον χρόνο μου, εκτός από κάποιες ώρες που έχω στην πανεπιστημιακή μου θέση, για προώθηση της αναβάθμισης του δικηγορικού επαγγέλματος και της σωστής μεταρρύθμισης.

Σε περίπτωση εκλογής σας θα συμμετέχετε ex officio στις διαβουλεύσεις για τη μεταρρύθμιση. Σε αντίθετη περίπτωση θα επιδιώξετε να προωθήσετε τις θέσεις της ομάδας σας μέσω της δεξαμενής σκέψης Κράτος Δικαίου;
Θα προωθήσω τις θέσεις μέσω οποιουδήποτε Σώματος, Οργανισμού, Πανεπιστημίου, της Βουλής των Αντιπροσώπων και προσωπικά, μέχρι να έχουμε τη σωστή μεταρρύθμιση. Ο δρόμος δεν τελειώνει, συνεχίζει.

Εκείνο το οποίο υπάρχει είναι κάποια σχέση είτε με τη δικαστική εξουσία είτε με την εκτελεστική εξουσία, η οποία δημιουργεί ερωτηματικά.

Η εμπιστοσύνη των πολιτών στο σύστημα απονομής Δικαιοσύνης παραμένει λαβωμένη. Ο δικηγορικός κόσμος και ειδικότερα ο ΠΔΣ ως θεσμικό όργανο μπορεί να συμβάλει στην επανάκτησή της;
Τα μέγιστα. Καταρχάς θα πρέπει να φροντίσουμε τα του οίκου μας. Θα πρέπει να επιλυθεί το θέμα του Πειθαρχικού Συμβουλίου των δικηγόρων. Εκκρεμούν περίπου 2.500 υποθέσεις- είναι προφανές ότι το σύστημα κατέρρευσε και πρέπει να υπάρξει ριζική μεταρρύθμιση του Περί Δικηγόρων Νόμου. Θα πρέπει να δούμε εκ νέου τον κώδικα δεοντολογίας, θα πρέπει να δούμε το ενδεχόμενο συνεργασίας των δικηγορικών γραφείων επίσημα πλέον και νόμιμα με άλλους επαγγελματίες, θα πρέπει να δούμε πώς αναβαθμίζουμε τον λόγο του δικηγόρου στα ΜΜΕ και βεβαίως θα πρέπει να δούμε, για να ανακτήσει το κοινό την εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, πώς θα διαψεύσουμε κατηγορηματικά την εντύπωση η οποία είναι διάχυτη ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στη βάση συγκεκριμένων συμφερόντων στην εκάστοτε περίπτωση.

Ένα από τα προβλήματα της Δικαιοσύνης στην Κύπρο, που είναι ίσως και το βασικότερο, είναι οι καθυστερήσεις. Κανένας δεν θέλει πλέον να προσφύγει στη Δικαιοσύνη όταν ξέρει ότι η υπόθεσή του  θα πάρει περίπου 9-10 χρόνια στις δύο βαθμίδες για να εκδικαστεί. Αυτό θα πρέπει μέσα από την μεταρρύθμιση να το αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά. Παράλληλα μέσα από την εξειδίκευση τμημάτων στην ανώτερη βαθμίδα της Δικαιοσύνης, στο Εφετείο, στο Ανώτερο Δικαστήριο αλλά και στα Επαρχιακά, θα πετύχουμε και την αναβάθμιση της ποιότητας των δικαστικών αποφάσεων.

The post Χ. Κληρίδης: «Καμία μεταρρύθμιση χωρίς τους δικηγόρους» appeared first on De Jure.

Συνέντευξη: Νάταλι Μιχαηλίδου

Πώς αποτιμάτε, εκ πρώτης, την συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου; Εθνική στρατηγική επιτυχία ή κίνηση απελπισίας;
Η Ελλάδα κινήθηκε μετά το τετελεσμένο που δημιούργησε η Τουρκία. Η επιδίωξη είναι η ανατροπή του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου και της παράτυπης οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. Δεν πρόκειται για μια στρατηγική κίνηση. Δηλαδή, δεν είχε θέσει ως στρατηγικό στόχο η Ελλάδα την οριοθέτηση με την Αίγυπτο αυτό το χρονικό διάσημα. Αντίθετα. Η Ελλάδα ανέβαλλε για πολλά χρόνια την ανακήρυξη ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο και την οριοθέτηση με τα γειτονικά κράτη. Επέλεξε μια πολιτική κατευνασμού έναντι της Τουρκίας, η οποία αποθράσυνε τον Ερντογάν. Η συμφωνία είναι μια ένδειξη αντίδρασης της Ελλάδας. Το ερώτημα είναι κατά πόσον αυτή η αντίδραση σηματοδοτεί και την αλλαγή της στάσης της Αθήνας όσον αφορά στην διεκδίκηση των θαλάσσιων ζωνών της. Ιδιαίτερα, ποια θα είναι η στάση της Ελλάδας έναντι των θαλάσσιων ζωνών της ανατολικά της συμφωνίας με την Αίγυπτο.

Η Κύπρος είναι στην πιο δύσκολη θέση. Παραμένει εκτεθειμένη στην ισχύ επιβολής της Τουρκίας

Φυσιολογική συνέχεια της εν λόγω συμφωνίας είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου;
Η Ελλάδα έχει απορρίψει πολλές φορές στο παρελθόν προτάσεις της Κύπρου για οριοθέτηση ΑΟΖ. Η καλύτερη ευκαιρία ήταν το 2003, όταν η Κύπρος έκλεισε συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο. Τότε η Ελλάδα, όχι μόνο δεν έδειξε ενδιαφέρον για οριοθέτηση, αλλά ζήτησε να περιοριστεί η γραμμή οριοθέτησης Κύπρου-Αιγύπτου. Αυτή ήταν μια λανθασμένη και κοντόφθαλμη στάση της Αθήνας, η οποία προκάλεσε σοβαρό γεωστρατηγικό κόστος και έπληξε σοβαρά τα συμφέροντα του Ελληνισμού. Αξίζει να σημειωθεί ότι τότε, το 2003, η κυβέρνηση στην Ελλάδα υποστήριζε το σχέδιο Ανάν και επένδυε πάνω στην προοπτική ανοικοδόμησης των ελληνοτουρκικών σχέσεων στο πλαίσιο των παραμέτρων εκείνου του Σχεδίου. Επένδυσε επίσης και σε μια ακόμα λανθασμένη πολιτική, τον λεγόμενο εξευρωπαϊσμό της Τουρκίας και την ένταξή της στην ΕΕ. Η Ελλάδα έχασε χρόνο σχεδόν δύο δεκαετιών για να ασχοληθεί με τις θαλάσσιες ζώνες της. Έδωσε χώρο και χρόνο στην Τουρκία να χτίσει τη στρατηγική της «γαλάζιας πατρίδας», να αποκτήσει αεροναυτικές δυνάμεις, να επεκτείνει τα κατοχικά δεδομένα στις θάλασσες της Κύπρου. Δεν φαίνεται να είναι στα σχέδια της Ελλάδας η συζήτηση με την Κύπρο για οριοθέτηση ΑΟΖ.

«Η Ελλάδα είναι μόνη»

Πρόκειται για έμπρακτη ακύρωση του τουρκολιβυκού Μνημονίου και ουσιαστικό «ενταφιασμό» του, όπως παρουσιάζεται από διπλωματικούς κύκλους στην Αθήνα;
Όχι. Είναι μια κίνηση που δίνει κάποια πλεονεκτήματα στην Ελλάδα. Εάν δείτε τον χάρτη και τις συντεταγμένες της οριοθέτησης, είναι εμφανές ότι την ευθύνη ακύρωσης της τουρκολιβυκής οριοθέτησης αναλαμβάνει η Ελλάδα από μόνη της. Η θαλάσσια ζώνη που κατανέμεται στην Αίγυπτο δεν εφάπτεται, δεν επικαλύπτει τις ζώνες που οριοθέτησε παράνομα η Τουρκία με τη Λιβύη. Η Αίγυπτος δεν επιθυμεί να γίνει μέρος των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Η Ελλάδα να είναι έτοιμη για στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία προκειμένου να υπερασπιστεί τη συμφωνία με την Αίγυπτο

Η Τουρκία έχει προχωρήσει στην έκδοση νέας Navtex για στρατηγικές ασκήσεις. Θα υπάρξει συνέχεια στις αντιδράσεις;
Η Τουρκία θα δημιουργήσει κρίση. Ίσως κινηθεί με πρόθεση δημιουργίας τετελεσμένου σε δυο σημεία, στο Αιγαίο και στη ζώνη που συμφωνήθηκε με την Αίγυπτο. Έχω την εντύπωση ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να προσφέρει στη διαπραγμάτευση τη δυνατότητα οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με την Τουρκία στις ζώνες ανατολικά της ζώνης που οριοθέτησε με την Αίγυπτο. Η Τουρκία έχει απαντήσει ότι δεν θα δεχθεί τη συμφωνία με την Αίγυπτο και θα επιβάλει τα συμφέροντά της με τη δύναμη του ναυτικού της. Η Ελλάδα θα πρέπει να είναι έτοιμη για στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία, προκειμένου να υπερασπιστεί τη συμφωνία με την Αίγυπτο.

Η Ελλάδα έδωσε χρόνο και χώρο στην Τουρκία για να κτίσει τη στρατηγική της «γαλάζιας πατρίδας»

Διατυπώνονται ήδη ανησυχίες όσον αφορά στην Κρήτη και το Σύμπλεγμα Καστελόριζου. Εντοπίζετε εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων από ελληνικής πλευράς;
Εντοπίζεται η διαχρονική ατολμία της Ελλάδας να ανακηρύξει ΑΟΖ και να διεκδικήσει τα δικαιώματά της. Η ελληνική πολιτική απέβλεπε στην αποφυγή της σύγκρουσης με την Τουρκία, στο πλαίσιο μιας λογικής μη διεκδίκησης από καμία πλευρά. Αυτή η πολιτική απέτυχε και έφερε την Ελλάδα σε ένα περιβάλλον σύγκρουσης με την Τουρκία, με την τελευταία όμως να έχει χτίσει ισχυρές αεροναυτικές δυνάμεις, όταν η Ελλάδα επένδυε πολύ λιγότερα απ’ ότι όφειλε στην ανάπτυξη των δικών της δυνάμεων.

«Η Κύπρος στην πιο δύσκολη θέση»

Η εν λόγω συμφωνία επηρεάζει την τριμερή Ελλάδας – Κύπρου -Αιγύπτου; Η Λευκωσία θα πρέπει να είναι ικανοποιημένη από τη συγκεκριμένη εξέλιξη;
Τα δεδομένα της τριμερούς συνεργασίας δεν παραμένουν σταθερά. Η Αίγυπτος είναι σίγουρα ικανοποιημένη από τη συμφωνία. Η οριοθέτηση με την Ελλάδα είναι προς όφελός της. Δεν παραχώρησε τίποτε η Αίγυπτος. Επικράτησε η θέση αρχής που έθεσε και με την οποία απαίτησε οριοθέτηση πέραν της μέσης γραμμής, προς όφελος της. Αυτό έγινε. Επιπλέον, η Αίγυπτος διατηρεί το στρατηγικό πλεονέκτημα στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών της ανατολικά της ζώνης που συμφώνησε με την Ελλάδα. Οι προσφορές που κάνει η Τουρκία προς την Αίγυπτο είναι δελεαστικές. Δεν γίνονται αποδέκτες για γεωπολιτικούς λόγους. Τα δεδομένα ίσως αλλάξουν στο μέλλον. Όμως και να μην αλλάξουν, οι προσφορές της Τουρκίας ενδυναμώνουν την διαπραγματευτική θέση της Αιγύπτου έναντι της Ελλάδας. Η Κύπρος είναι στην πιο δύσκολη θέση. Παραμένει εκτεθειμένη στην ισχύ επιβολής της Τουρκίας.

Δεν φαίνεται να είναι στα σχέδια της Ελλάδας η συζήτηση με την Κύπρο για οριοθέτηση ΑΟΖ

Δεδομένης της τουρκικής προκλητικότητας και των παράνομων διεκδικήσεων της Άγκυρας, υπήρχαν καλύτερες εναλλακτικές για την Ελλάδα;
Υπήρξαν και έχουν προαναφερθεί. Στο μέλλον δεν φαίνεται πως θα προκύψουν καλύτερα δεδομένα για την Ελλάδα σε σχέση με την προοπτική ολοκλήρωσης της οριοθέτησης με την Αίγυπτο. Αυτό που πρέπει να απαντήσουν όσοι βλέπουν την προοπτική να είναι θετική για την Ελλάδα στο μέλλον είναι το εξής: Κάτω από ποιες προϋποθέσεις και για ποιους λόγους η Αίγυπτος θα εκφράσει διαφορετικές θέσεις από αυτές που εκφράζει σήμερα για την επήρεια των ελληνικών νησιών ανατολικά της Ρόδου; Το 2003 όμως τα δεδομένα και οι θέσεις της Αιγύπτου ήταν διαφορετικές και ευνοϊκές για οριοθέτηση, όχι μόνο ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο, αλλά και ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς θα είχε συμφωνηθεί και το τριμερές σημείο οριοθέτησης Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου.

Δεν υπάρχει εναλλακτική επιλογή

Εφόσον πρόκειται για μερική συμφωνία, τι θα πρέπει να διεκδικήσει η Ελλάδα στη συνέχεια των διαπραγματεύσεων;
Η Ελλάδα θα πρέπει να διεκδικήσει τα δικαιώματά της. Η προοπτική να αλλάξουν οι διαπραγματευτικές θέσεις της Αιγύπτου είναι περιορισμένες. Η Ελλάδα δεν έχει καμία δυνατότητα πειθούς πάνω στην Αίγυπτο. Αντίθετα. Η Αίγυπτος έχει περιχαρακωθεί σε θέσεις που αποδίδουν περιορισμένη επήρεια στα νησιά, πολύ κοντά στις τουρκικές θέσεις. Αυτό που μένει στην Ελλάδα είναι να μην επιτρέψει τη δημιουργία τετελεσμένων από πλευράς Τουρκίας. Σε αυτή την προσπάθεια η Ελλάδα θα είναι μόνη. Πρέπει να δείξει αποφασιστικότητα. Η εναλλακτική επιλογή είναι η προσαρμογή στην πολιτική της «γαλάζιας πατρίδας».

The post Γ. Κέντας: Προς στρατιωτική αναμέτρηση Ελλάδας – Τουρκίας appeared first on De Jure.

Συνέντευξη: Νάταλι Μιχαηλίδου

Την ίδια ώρα, δηλώνει έτοιμος να συγκρουστεί με τον οποιοδήποτε «αν αυτό θα είναι προς το καλό του δικηγορικού κόσμου». Εν μέσω προεκλογικού, απαντά στις επικρίσεις που δέχθηκε και διατυπώνει τους προβληματισμούς του επί των επίμαχων σημείων της δικαστηριακής μεταρρύθμισης, την οποία χαρακτηρίζει ως «ζήτημα ύψιστου εθνικού συμφέροντος», που δεν θα πρέπει να αποτελέσει ζήτημα κομματικών σκοπιμοτήτων.

Κατέρχεστε ως υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Καταρχάς, τι σας ώθησε να διεκδικήσετε τη θέση του προέδρου των δικηγόρων;
Συμπληρώνω τον επόμενο χρόνο 20 χρόνια άσκησης μαχόμενης δικηγορίας τόσο στα δικαστήρια όσο και στον τομέα των εξωδικαστηριακών υπηρεσιών. Έχω πλέον εμπειρία στα θέματα που απασχολούν τον ΠΔΣ εφόσον διετέλεσα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και νυν Γραμματέας. Πιστεύω πως μπορώ να προσφέρω από την θέση του προέδρου και για αυτό πήρα την απόφαση να υποβάλω υποψηφιότητα, για να δώσω, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ, ό,τι μπορώ για το καλό του λειτουργήματός μας τα επόμενα τρία χρόνια.

Το επίμαχο ζήτημα της δικαστηριακής μεταρρύθμισης, τίθεται εκ νέου σε διαδικασία διαβούλευσης, μετά την πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής Νομικών να επιστρέψει μέρος του πακέτου νομοθετημάτων στο αρμόδιο υπουργείο. Θεωρείτε ότι όντως χρήζουν βελτιώσεων;
Έχω ήδη γράψει πως η μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης είναι ζήτημα ύψιστου εθνικού συμφέροντος και δεν θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο κομματικών σκοπιμοτήτων. Από αυτή την σκοπιά με προβληματίζει η ξαφνική επιστροφή του πακέτου των μεταρρυθμίσεων. Η φιλοσοφία της μεταρρύθμισης είναι σε γενικές γραμμές η επιστροφή στις πρόνοιες του Συντάγματος και είναι προς την σωστή κατεύθυνση.

Δικηγόροι και δικαστές έχουμε κοινό και όχι συγκρουόμενο συμφέρον

Ο ΠΔΣ συμμετείχε ενεργά στις διεργασίες, διά του προέδρου του και εννοείται πως θα συνεχίσει να συμμετέχει με θετικό πνεύμα και σύγχρονη προσέγγιση με μοναδικό στόχο να βοηθηθεί το επίπεδο απονομής Δικαιοσύνης με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Βασικό πεδίο βελτίωσης είναι κατά την άποψή μου οι αρμοδιότητες των δύο Ανώτατων Δικαστηρίων, του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ανώτατου Δικαστηρίου ούτως ώστε να δημιουργηθεί τρίτος βαθμός δικαιοδοσίας με την ευρεία του έννοια. Οι υφιστάμενες πρόνοιες των νομοσχεδίων, δίδουν πολύ περιορισμένο πεδίο αρμοδιότητας στα δύο Δικαστήρια. Τα δύο Ανώτατα Δικαστήρια θα πρέπει να έχουν ικανή αρμοδιότητα για να αποφασίζουν επί νομικών σημείων με απώτερο στόχο να υπάρχει εκσυγχρονισμός της νομολογίας και να δημιουργείται ασφάλεια δικαίου.

Υπάρχει και το θέμα της συμμετοχής δικηγόρων στο Δικαστικό Συμβούλιο.
Αποτέλεσε βασική θέση και επιδίωξη του ΠΔΣ με γνώμονα όχι τον καταχρηστικό έλεγχο της λειτουργίας του Δικαστικού Συμβουλίου, αλλά τον εμπλουτισμό των απόψεων και προσεγγίσεων εντός του Συμβουλίου. Οφείλουμε όμως να είμαστε ειλικρινείς με τους συναδέλφους, αλλά και με το κοινό. Υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την συνταγματικότητα της ρύθμισης αυτής. Το Άρθρο 157 εδάφια 1 και 2 του Συντάγματος καθορίζει την σύνθεση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου και συγκεκριμένα προβλέπει ότι απαρτίζεται από τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Άρθρο 157 εδάφια 1 και 2 του Συντάγματος καθορίζονται από το Σύνταγμα ως θεμελιώδη και δεν υπόκεινται σε τροποποίηση.

Πώς αξιολογείτε τα υφιστάμενα «κριτήρια διορισμού και προαγωγής» δικαστών, που αναθεωρήθηκαν προσφάτως από το Ανώτατο Δικαστήριο; Εκτιμάτε ότι η ακολουθούμενη διαδικασία διασφαλίζει τον απαιτούμενο βαθμό διαφάνειας όπως ορίστηκαν και μέσα από τις συστάσεις της επιτροπής GRECO;
Τα προσφάτως υιοθετηθέντα κριτήρια για τον διορισμό και την προαγωγή δικαστών αποτελούν σίγουρα βελτίωση ως προς το θέμα της διαφάνειας σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς, εφόσον προβλέπουν μία σταθερή, προδιαγεγραμμένη διαδικασία με κριτήρια επιλογής. Χρήζουν όμως βελτίωσης, ως προς τις συστάσεις της GRECO, ιδιαιτέρως σε δύο κατευθύνσεις. Ως προς την σύνθεση του Δικαστικού Συμβουλίου, όπου η GRECO, συστήνει την συμμετοχή σε αυτό και δικαστών από τα κατώτερα δικαστήρια. Αξιοσημείωτο το ότι η GRECO δεν αναφέρεται στην έκθεσή της σε συμμετοχή και δικηγόρων. Επίσης, ως προς το ζήτημα του ελέγχου των αποφάσεων σε σχέση με τους διορισμούς ή τις προαγωγές των δικαστών. Το υφιστάμενο σύστημα δεν προβλέπει τέτοιο έλεγχο. Υπάρχει θεωρώ λογική πίσω από την προσέγγιση αυτή η οποία είναι ότι εφόσον το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο αποτελείται από το σύνολο των μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν υπάρχει ανώτερο δικαστικό όργανο που θα προέβαινε σε τέτοιο έλεγχο. Με βάση τα νομοσχέδια για την μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης, προβλέπεται τέτοιος έλεγχος, εφόσον με βάση τις πρόνοιές τους, αλλάζει η σύνθεση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου.

Δεν είναι ειλικρινές προς τους συναδέλφους να παρουσιάζουμε δήθεν προγράμματα, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια θα μείνουν ως υποσχέσεις

Ο διορισμός και οι προαγωγές δικαστών αποτελούν σημαντικότατο πυλώνα στο σύστημα απονομής της Δικαιοσύνης. Μόνο πρόσωπα κατάλληλα, που αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους, ως φορείς απονομής Δικαιοσύνης και άσκησης δημόσιας εξουσίας πρέπει να διορίζονται και να προάγονται αναλόγως της περίπτωσης. Μάλιστα αυτό θα πρέπει να ισχύει και για τον τελευταίο σε αρχαιότητα δικαστή, γιατί και αυτός είναι φορέας άσκησης δημόσιας εξουσίας. Την θέση αυτή εξέφρασα και στο Ανώτατο Δικαστήριο σε συναντήσεις που είχαμε ως ΠΔΣ.

Από την άλλη, διαφωνώ με διάφορες αφ’ υψηλού προσεγγίσεις που εκφράζονται από συναδέλφους. Πάντοτε υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, όμως αυτό δεν θα επιτευχθεί με μηδενιστικές προσεγγίσεις. Όλοι οφείλουμε να αναπτυσσόμαστε και αυτό άλλωστε είναι και απαίτηση των καιρών αλλά και της ανθρώπινης φύσης. Από την πλευρά τους οι δικαστές, πρέπει να είναι καλύτεροι δέκτες της ανάγκης για εκσυγχρονισμό και βελτίωση.

Δικηγόροι και δικαστές έχουμε κοινό και όχι συγκρουόμενο συμφέρον, που είναι η προστασία και βελτίωση της Δικαιοσύνης και της δημοκρατίας στον τόπο μας. Είμαστε στο ίδιο χαράκωμα, έστω με διαφορετικούς ρόλους. Ο αλληλοσεβασμός πρέπει να είναι δεδομένος. Όπως και η συνεργασία. Αυτή θα είναι και η φιλοσοφία που θα επιδιώξω.

Επιγραμματικά, ποιες είναι οι κυριότερες θέσεις του προγράμματός σας;
Από τις πρώτες μέρες ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς μου δημοσιοποίησα τις βασικές θέσεις μου. Οφείλω να πω τα εξής: Επειδή διαπιστώνω ότι υπάρχει μια υπερβολή ως προς τους στόχους ή δήθεν στόχους κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο ΠΔΣ στα περισσότερα ζητήματα δεν έχει εκτελεστική αρμοδιότητα. Ενεργεί περισσότερο ως ομάδα πίεσης προς τα κέντρα λήψεως αποφάσεων. Που βεβαίως έχει παραδοσιακά κύρος και, σε πολλές περιπτώσεις, δύναμη διαμόρφωσης θέσεων. Αυτό επιτεύχθηκε με την σοβαρότητα που εκπέμπει και ο κλάδος και ο ΠΔΣ. Από την άλλη, δεν είναι ειλικρινές προς τους συναδέλφους να παρουσιάζουμε δήθεν προγράμματα, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια θα μείνουν ως υποσχέσεις ή προθέσεις χωρίς αντίκρισμα. Η ουσία είναι να τίθενται θέσεις με ρεαλισμό και με πιθανότητες να γίνουν πράξη. Μάλιστα, για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται συνεργασία με τους άλλους εμπλεκόμενους φορείς και όχι συγκρουσιακή σχέση.

Με αυτές τις απαραίτητες διευκρινίσεις, οι θέσεις που δημοσιοποίησα είναι οι εξής:

1. Διατήρηση και περαιτέρω ανάπτυξη των σχέσεων του ΠΔΣ και του δικηγορικού Σώματος, με την εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία, με σκοπό την ουσιαστική συμμετοχή του ΠΔΣ στο γίγνεσθαι, για το καλό της δικαιοσύνης και του δικηγορικού λειτουργήματος. Αυτό απαιτεί μελετημένη, σύγχρονη και συνεπή προσέγγιση, σε πνεύμα αλληλοσεβασμού και όχι πολιτική απομόνωσης του ΠΔΣ.
2. Ενεργός και εποικοδομητική συμμετοχή στην διαδικασία μεταρρύθμισης της δικαιοσύνης. Υποστήριξη και προώθηση της θέσης για διορισμό και/ή προαγωγή των καταλληλότερων σε όλες τις βαθμίδες του δικαστικού σώματος, περιλαμβανομένου του διορισμού δικηγόρων σε ανώτερες θέσεις, που πληρούν τα κριτήρια.
3. Άσκηση πίεσης για επίλυση των κτιριακών προβλημάτων και γενικά των υποδομών των δικαστηρίων.
4. Εφαρμογή της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης, περιλαμβανομένης της χρήσης της τεχνολογίας για την διενέργεια δικών (πρώτων εμφανίσεων και ακροάσεων). Συνεχής αναβάθμιση του CyLaw.
5. Ομαλή επάνοδος στην κανονικότητα μετά την πανδημία και διατήρηση της χρήσης της τεχνολογίας που εφαρμόστηκε και των πρακτικών που υιοθετήθηκαν κατά την πανδημία.
6. Μελέτη και εφαρμογή μέτρων για την μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βελτίωση της θέσης της Κύπρου σαν κέντρο παροχής υπηρεσιών (διοικητικών και συναφών) σε συνεργασία με τις Επιτροπές Εταιρειών και Φορολογικού Σχεδιασμού του Συλλόγου, τον ΣΕΛΚ, την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, τον CIPA και άλλες αρχές.
7. Προώθηση των αναγκαίων τροποποιήσεων στο Ταμείο Σύνταξης Δικηγόρων με σκοπό την επίτευξη της βιωσιμότητάς του και σε κάθε περίπτωση της εξυγίανσής του, στην βάση συμβουλών ειδικών εμπειρογνωμόνων. Κατά την διεργασία θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η διαφορετική θέση και να γίνει δίκαιος συγκερασμός των δικαιωμάτων κάθε ηλικιακής ομάδας συναδέλφων και των συνταξιούχων.
8. Εκσυγχρονισμός του συστήματος διδασκαλίας και εξετάσεων του Νομικού Συμβουλίου ούτως ώστε αυτά να εστιάσουν περισσότερο στην πρακτική εφαρμογή των γνώσεων. Αναβάθμιση του θεσμού της συνεχούς επαγγελματικής εκπαίδευσης. Δημιουργία ειδικής επιτροπής με νέους δικηγόρους για εξέταση ζητημάτων που τους αφορούν.
9. Διατήρηση και ανάπτυξη των σχέσεων του ΠΔΣ με τους τοπικούς δικηγορικούς συλλόγους, τις νομικές σχολές, δικηγορικούς συλλόγους του εξωτερικού και τον Ευρωπαϊκό Σύλλογο Δικηγόρων.
10. Τροποποίηση του περί Δικηγόρων Νόμου για βελτίωση της λειτουργίας του πειθαρχικού συμβουλίου και για να καταστεί δυνατή η ψηφοφορία σε όλες τις επαρχίες για τις εκλογές του ΠΔΣ (μέτρο που πρέπει να εφαρμοστεί από τις επικείμενες εκλογές).

Δεχθήκατε προ ημερών πυρά από τον δικηγόρο Ε. Πουργουρίδη. Με αφορμή άρθρο σας σημείωσε ότι ίσως να δικαιούται κάποιος να εικάσει «πως τα γραφόμενά σας συνιστούν ένα διθύραμβο ύμνο προς το Ανώτατο Δικαστήριο, σε μια ενδεχόμενη προσπάθειά σας, να προσεταιριστείτε το Σώμα αυτό, με την ευσεβή προσδοκία πως θα εξασφαλίσετε την εύνοιά του». Σε περίπτωση εκλογής σας το ερχόμενο φθινόπωρο, είστε έτοιμος να συγκρουστείτε, εάν παραστεί ανάγκη, με τις θέσεις του Ανωτάτου ώστε να προωθήσετε τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του δικηγορικού κόσμου;
Είμαι έτοιμος να διαφωνήσω και να συγκρουστώ με τον οποιοδήποτε αν θεωρήσω ότι αυτό είναι το ορθό να πράξω, εν προκειμένω, αν αυτό θα είναι προς το καλό του ΠΔΣ και του δικηγορικού κόσμου. Δεν θα ήμουν καν δικηγόρος αν δεν είχα το θάρρος της γνώμης μου. Πόσο μάλλον, υποψήφιος Πρόεδρος του ΠΔΣ. Η σύγκρουση όμως δεν είναι αυτοσκοπός. Κάποιοι φιλοδοξούν να δίδουν διπλώματα μαχητικότητας και συγκρουσιακής διάθεσης. Αυτό μπορεί μόνο να βλάψει τα συμφέροντα του δικηγορικού κόσμου και να τον οδηγήσουν στην περιθωριοποίηση και την γραφικότητα. Η μεγαλύτερη δύναμη είναι η σοβαρότητα, οι θέσεις και η πραγματική διάθεση για ανάπτυξη. Τα υπόλοιπα είναι συνθήματα κενά περιεχομένου. Έπεα πτερόεντα.

Όσον αφορά στις πιο πάνω αναφορές του κ. Πουργουρίδη, αναφέρω πως είναι δικαίωμά του να διαφωνεί με την νομική μου θέση. Όμως, τα υπόλοιπα που έγραψε συνιστούν ανεπίτρεπτο λίβελλο και είναι ανάξια σχολιασμού.

Γίνατε επιπλέον δέκτης μομφών για τη σχέση σας με το κυβερνητικό στρατόπεδο. Φημολογείται ότι είστε ο εκλεκτός του Προεδρικού για τη θέση του προέδρου του ΠΔΣ. Πώς απαντάτε;
Όλοι οι υποψήφιοι απευθυνόμαστε σε επιστήμονες υψηλού επιπέδου και ενεργούς πολίτες. Ουδέποτε οι εκλογές των δικηγορικών συλλόγων είχαν πολιτικό ή κομματικό χαρακτήρα και αυτό δείχνει και την δύναμη και ανεξαρτησία του δικηγορικού Σώματος. Θα ήταν αυτοκαταστροφικό να διεκδικώ την προεδρία του ΠΔΣ, έχοντας οποιοδήποτε άλλο σκοπό από την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του δικηγορικού κόσμου και της δικαιοσύνης και άρα της Κύπρου της ίδιας. Έχω εξαιρετικές σχέσεις με συναδέλφους από όλους τους κομματικούς χώρους και ουδέποτε η κομματική ή πολιτική τοποθέτηση είναι κριτήριο για τις σκέψεις μου ή αποφάσεις μου στα πλαίσια του επαγγέλματός μου ή της ενασχόλησής μου με τα κοινά των δικηγόρων.

Η μεγαλύτερη δύναμη είναι η σοβαρότητα, οι θέσεις και η πραγματική διάθεση για ανάπτυξη. Τα υπόλοιπα είναι συνθήματα κενά περιεχομένου.

Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο επόμενος πρόεδρος του Συλλόγου;
Πάντα θα υπάρχουν προκλήσεις για τον ΠΔΣ, οι οποίες θα αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα. Κυριότερες είναι σίγουρα η μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης, η ανάγκη επαναπροσδιορισμού του τομέα της προσφοράς υπηρεσιών, ο οποίος πολλές φορές, λανθασμένα κατά την άποψή μου, υποτιμάται ή δεν παίρνει την απαραίτητη σημασία, η ανάγκη για εξυγίανση του ταμείου σύνταξης και η βελτίωση του επιπέδου των μαθημάτων και εξετάσεων του Νομικού Συμβουλίου.

Τέλος, ποιος είναι κατά τη γνώμη σας ο ρόλος που πρέπει να επιτελέσει ο Σύλλογος, ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στην κυπριακή Δικαιοσύνη;
Ο ΠΔΣ θα είναι πρωτοπόρος στην βελτίωση του λειτουργήματος των δικηγόρων και της Δικαιοσύνης στην Κύπρο. Παρά τα προβλήματα, είμαι αισιόδοξος. Η στάση του κάθε συναδέλφου ξεχωριστά θα είναι καθοριστική. Πρέπει να πιστέψουμε στο δυναμικό και τις ικανότητές μας. Παρά τα δεδομένα προβλήματα. Αυτά κάνουν το έργο μας πιο αξιόλογο και πιο αξιέπαινο. Αν εμείς αντιληφθούμε τον ρόλο μας και βελτιώσουμε την εικόνα μας, τότε και οι υπόλοιποι κοινωνοί θα ακολουθήσουν. Η θέση των δικηγόρων ήταν πάντα καθοριστικής σημασίας στο γίγνεσθαι.

The post Θ. Κορφιώτης: «Δικηγόροι και δικαστές στο ίδιο χαράκωμα» appeared first on De Jure.

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου
Φωτογραφίες: Α. Μανώλη (MATT PRESS SERVICES)

Η συνάντηση ορίζεται στο γραφείο του, στο κέντρο της Λευκωσίας, την ώρα που λίγα μόνο χιλιόμετρα μακριά γίνεται η αλλαγή φρουράς στη Νομική Υπηρεσία και το παζλ των προσώπων που συνθέτουν το σύστημα απονομής Δικαιοσύνης, πλέον, αλλάζει άρδην. Μένει, η αποχώρηση του Δώρου Ιωαννίδη από το επίσημο Σώμα των δικηγόρων με τη συμπλήρωση της πέμπτης συναπτής θητείας του τον ερχόμενο Οκτώβρη.

Η πρόσφατη δημόσια αντιπαράθεσή του με το Ανώτατο τίθεται εκ των πραγμάτων επί τάπητος. Προηγούνται, όμως, απαραίτητες κατά τον ίδιο διευκρινήσεις. «Είμαι σχεδόν 50 χρόνια σε αυτό το επάγγελμα. Από το 1972. Σας λέω και σας διαβεβαιώ ότι οι Δικαστές μας δεν ‘πιάνονται’. Δεν δωροδοκούνται. Η δικαστική εξουσία στην Κύπρο είναι τιμιότατη», τονίζει εξ αρχής. Η εμπιστοσύνη, όμως, των πολιτών στον θεσμό παραμένει λαβωμένη μετά το σκάνδαλο του 2018. «Ήταν λάθος αυτό που έγινε. Μείωσε κι έθιξε τη Δικαιοσύνη, αλλά έχω τεράστια πείρα, έχω ζήσει σχεδόν το σύνολο των Δικαστών και  γνωρίζω ότι είναι τίμιοι και άμεμπτοι», υποστηρίζει παρά την πρόσφατη διαφωνία. «Δεν είχαμε κρούσματα δωροδοκιών. Κανένα κρούσμα. Άλλο οι καθυστερήσεις, άλλο οι λανθασμένες αποφάσεις κι άλλο η εντιμότητά τους, την οποία δεν μπορεί κανένας να την αμφισβητήσει».

Στα άδυτα της μεταρρύθμισης
Η μεταρρύθμιση είναι μια πονεμένη ιστορία, παραδέχεται ο επί δεκαπενταετίας πρόεδρος των δικηγόρων, έχοντας συμμετάσχει εκ της θέσεώς του σε όλα τα στάδια των πολύχρονων διεργασιών. «Από μόνη της, όμως, δεν θα επιλύσει τίποτε», προσθέτει κάνοντας μία ανεπαίσθητη σχεδόν παύση για να σκανάρει με το βλέμμα τις στοίβες χάρτινων φακέλων με τα δικόγραφα υποθέσεων που τον περιβάλλουν. Χωρίς ενδοιασμούς, παραθέτει τη λίστα με τις αδυναμίες και τις ελλείψεις που ταλανίζουν την καθημερινότητα των λειτουργών της Δικαιοσύνης. «Δεν έχουμε ηλεκτρονική δικαιοσύνη, δεν έχουμε κτήρια, δεν έχουμε αυτόματη μετάφραση των πρακτικών, δεν έχουμε προσωπικό. Προσλάβαμε τώρα κάποιους δικαστές και δεν έχουμε πού να τους βάλουμε. Στη Λεμεσό κόβουν τις βεράντες για να χωρέσουν. Στη Λευκωσία θέλουν να περιφέρονται οι δικηγόροι σε όλη την πόλη, από κτήριο σε κτήριο». Τα παραδείγματα απτά και το ύφος του παραστατικό. «Όλα αυτά, που είναι πρωτεύοντα, τα έχουμε ξεχάσει και επιχειρούμε να κάνουμε μεταρρύθμιση με μια νομοθεσία που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι δεν επιλύει το ουσιαστικό πρόβλημα».

Υπό την ιδιότητα του προέδρου του ΠΔΣ, γνωρίζει εκ των έσω τις ατραπούς που δυσχέραιναν το, ομολογουμένως, επίπονο έργο της μεταρρύθμισης. «Η Δικαιοσύνη δεν έφερνε ποτέ ψήφους», καταθέτει ως εξήγηση. «Χτίζουν γήπεδα στη Λεμεσό, αλλά δεν χτίσαμε δικαστήρια στη Λευκωσία. Αυτή είναι η νοοτροπία μας. Με τα μισά λεφτά ή και λιγότερα, αντί να χτίσουμε γήπεδα  μπορούσαμε να χτίσουμε Δικαστήρια. Δεν το πράξαμε.» Η έκδηλη απογοήτευσή του, πάντως, δεν τον οδηγεί σε ισοπεδωτικές προσεγγίσεις. «Όντως, και είναι προς τιμήν τους, η διακυβέρνηση Αναστασιάδη έχει κάνει τομές, τόσο με τον Ιωνά Νικολάου όσο και με τον Γιώργο Σαββίδη. Ελπίζουμε να μην σταματήσουν.»

Οριστική κι αμετάκλητη
Η προσωπική απόφασή του, όμως, να μην επαναδιεκδικήσει την ηγεσία του Συλλόγου στις επερχόμενες εκλογές το φθινόπωρο είναι, όπως δηλώνει, «οριστική και αμετάκλητη». Υπάρχει περιθώριο για δεύτερες σκέψεις; «Όχι, σε καμία περίπτωση. Σε κάθε πράγμα υπάρχει αρχή, μέση και τέλος. Τώρα είναι το τέλος», ξεκαθαρίζει. Οι βαλίτσες γεμάτες με εμπειρίες και μάχες. «Δεκάδες νομοσχέδια, προτάσεις νόμων, επαφές στο εξωτερικό, συνέδρια, σύσφιγξη σχέσεων με όλους τους ελληνικούς και ευρωπαϊκούς συλλόγους».

Κληθείς να αναφερθεί σε ορόσημα, σημειώνει ως «πρώτο και κυριότερο», τον αγώνα του ΠΔΣ να αποκρούσει το εγχείρημα των Τουρκοκύπριων δικηγόρων να γίνει δεκτός ο σύλλογος τους στην ΕΕ. Ένας αγώνας που φέρει την προσωπική του σφραγίδα. «Κατάφερα, με προσωπικές επαφές, να απορριφθεί δια παντός το αίτημα που υπέβαλαν οι Τουρκοκύπριοι πριν από έξι περίπου χρόνια. Το ζήτημα είχε συζητηθεί επίσημα στη Βιέννη, ακολούθησαν επιθεωρήσεις των αρμόδιων εκπροσώπων της ΕΕ στην Κύπρο και εν τέλει η θέση μας έγινε αποδεκτή». Σφραγίστηκε, μάλιστα, από το δεύτερο ορόσημο της θητείας του που ήταν η συνδιοργάνωση συνεδρίου στην Κύπρο με την Ένωση Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων.

Δεν τηρήθηκαν τα νέα κριτήρια από το Ανώτατο, υποστηρίζει ο πρόεδρος των δικηγόρων

«Ο ΠΔΣ, επί δικής μου θητείας, είναι αποδεκτός σε όλες τις συζητήσεις στη Βουλή. Ενημερώνεται για όλα τα νομοσχέδια, συμμετέχει και εκφέρει απόψεις. Επίσης, συμμετέχουμε -και μάλιστα ενεργά- με τρεις δικηγόρους στην τροποποίηση των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που αποτελούσαν προηγουμένως αποκλειστική αρμοδιότητα του Ανωτάτου». Στις επικεφαλίδες προσθέτει την ανάπτυξη και λειτουργία της πύλης νομικής πληροφόρησης CyLaw, που αποτελεί «μία προσφορά του Συλλόγου προς όλη την κοινωνία», αλλά και την αναβάθμιση των ασκούμενων δικηγόρων με την αξιοποίηση προγραμμάτων της ΕΕ, μέσω του υπουργείου Εργασίας. Ειδική μνεία και για τη δημιουργία του τμήματος AML (Anti Money Laundering), που στελεχώνεται σήμερα από έξι δικηγόρους επιφορτισμένους με την ευθύνη επίβλεψης τήρησης των εκ της νομοθεσίας προβλεπόμενων προδιαγραφών από τα διάφορα γραφεία.

«Δεν είμαστε χαρτοπαικτική λέσχη»
«Όταν ανέλαβα τον δικηγορικό σύλλογο είχε δύο υπαλλήλους και τώρα είναι ολόκληρος οργανισμός. Ένας πρόεδρος του ΠΔΣ αυτήν τη στιγμή πρέπει να θυσιάζει 24 ώρες το 24ωρο», ομολογεί. Εξ ου και η απόφαση αποχώρησης; «Νομίζω ότι προσέφερα όσα μπορούσα. Ας έρθει ο επόμενος, να προσφέρει και αυτός.» Ζητήματα ανοιχτά δεν υπάρχουν, υποστηρίζει. Μοναδική συμβουλή, πέραν της πλούσιας παρακαταθήκης, προς τον επόμενο πρόεδρο του Συλλόγου είναι «να επικεντρωθεί στη μεταρρύθμιση». Όλα τα υπόλοιπα, υπογραμμίζει, είναι λυμένα.

Σε αυτά περιλαμβάνει και το ταμείο συντάξεως, για το οποίο κατά καιρούς του έχει ασκηθεί κριτική. «Πρόκειται για δευτερεύον, βοηθητικό ταμείο, που χρηματοδοτείται από τα δικηγορόσημα», εξηγεί. «Σταδιακά, τα δικηγορόσημα μειώθηκαν, γιατί μειώθηκαν και οι εργασίες. Ταυτόχρονα, όμως, έχουν αυξηθεί οι δικηγόροι. Από 1800, αυτήν τη στιγμή υπάρχουν 4500 δικηγόροι εκ των οποίων όμως πραγματική δικηγορία ασκούν 1500, που πρέπει να χρηματοδοτούν το σύνολο. Το ζήτημα επιλύθηκε, με συμβουλή των λογιστών και πλέον το ταμείο θα γίνει αναλογικό, γιατί μόνο έτσι μπορεί να είναι βιώσιμο.  Οποιαδήποτε αλλαγή από το επόμενο Συμβούλιο, απλώς θα το καταστρέψει.» Ερωτηθείς κατά πόσον έπρεπε να γίνουν επενδύσεις, ο κ. Ιωαννίδης είναι σαφής: «Επενδύσεις γίνονται μέσω των επενδυτικών εταιρειών. Δεν μπορούμε εμείς να πάρουμε τα λεφτά των δικηγόρων, που όταν ανέλαβα ήταν 30 εκ. και τώρα είναι 80 και να τα δώσουμε να τα επενδύσουν. Δεν είμαστε ούτε χαρτοπαικτική λέσχη, ούτε καζίνο.»

Επιστολή στον Πρόεδρο
Στο τελευταίο κεφάλαιο της θητείας του στον ΠΔΣ, θα καταγραφεί και θα υπογραμμιστεί η επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας  περί τα τέλη Ιουνίου, για να καταθέσει τους προβληματισμούς του για την επιχειρούμενη μεταρρύθμιση στον τομέα της Δικαιοσύνης. Παρόμοια επιστολή, όπως αναφέρει, είχε αποστείλει στον Νίκο Αναστασιάδη και εν έτει 2018, επισημαίνοντας και τότε ότι «αν δεν αλλάξουν οι διαδικασίες διορισμού και προαγωγών, οποιαδήποτε μεταρρύθμιση και να γίνει θα είναι εις βάρος της Δικαιοσύνης».  Ως γνωστό, για το περιεχόμενο της επιστολής εξέδωσε ανακοίνωση το Ανώτατο Δικαστήριο την αμέσως επόμενη ημέρα, δηλώνοντας εκ προοιμίου έκπληξη για τη μη κοινοποίηση στα μέλη του.  «Δεν είναι θέμα που αφορούσε το Ανώτατο», απαντά ευθαρσώς ο κ. Ιωαννίδης. «Είναι θέμα δικό μου, του Παγκυπρίου και του Προέδρου, ο οποίος κάνει τη μεταρρύθμιση. Στο Ανώτατο οι θέσεις μου ήταν γνωστές. Τις εξέφρασα στη Βουλή την ημέρα που κατατέθηκαν τα νομοσχέδια. Τις εξέφρασα στην Επιτροπή Μεταρρύθμισης επανειλημμένα, κάθε φορά που πήγαινα. Ότι ο Σύλλογος για να δεχτεί την οποιαδήποτε μεταρρύθμιση πρέπει να αλλάξει το Δικαστικό Συμβούλιο. Ότι αυτό είναι το πρώτο βήμα για να δεχτούμε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση και ότι με το παρόν Δικαστικό Συμβούλιο, δεν επιθυμούμε καμιά τροποποίηση και αυτό είναι εκ των ων ουκ άνευ. Άρα εκείνοι γνώριζαν και γνωρίζουν τις θέσεις μου».

Χτίζουν γήπεδα στη Λεμεσό, αλλά δεν χτίσαμε δικαστήρια στη Λευκωσία. Αυτή είναι η νοοτροπία μας.

Σε «εύλογα ερωτηματικά ως προς την επιλογή του χρόνου δημοσιοποίησης» της επιστολής του ΠΔΣ, αναφέρεται επιπλέον η ανακοίνωση, με την υποβόσκουσα μομφή να στρέφεται προσωπικά στον Δώρο Ιωαννίδη. Τα πράγματα είναι πολύ απλά, εξηγεί ο ίδιος. «Επέλεξα τον συγκεκριμένο χρόνο, διότι τρεις ημέρες προηγουμένως ο Γιώργος Σαββίδης, ως Υπουργός Δικαιοσύνης, δήλωσε στη Βουλή ότι ολοκληρώθηκε η κατ’ άρθρον συζήτηση, ότι πέρασαν όλα τα νομοσχέδια από την Επιτροπή Νομικών, ότι εξευρέθησαν τα κτήρια, εξευρέθησαν τα πάντα και γι’ αυτό έστειλα την επιστολή».

Κριτήρια για το θεαθήναι
Οι θέσεις του, άλλωστε, αναφορικά με τη σύνθεση του Δικαστικού Συμβουλίου, τα κριτήρια διορισμού και προαγωγής, αλλά και τον τρίτο βαθμό δικαιοδοσίας έχουν τεκμηριωθεί πολλάκις. «Ήρθε στην Κύπρο η GRECO μετά τις καταγγελίες του Νίκου Κληρίδη για τον τέως πρόεδρο του Ανωτάτου, Μύρωνα Νικολάτο και υπέδειξε ότι πρέπει να δημιουργηθεί τρίτος βαθμός δικαιοδοσίας. Πριν από αυτό είχε εκδώσει έκθεση το Ανώτατο και ακόμα πιο πριν είχαμε βγάλει εμείς εκατό φορές ανακοινώσεις», εξιστορεί με έμφαση. Με τα προτεινόμενα νομοσχέδια, συνεχίζει, αυτό δεν επιτυγχάνεται. «Διαχωρίζεται το Εφετείο σε Συνταγματικό και Ανώτατο, αλλά δεν δημιουργείται τρίτος βαθμός δικαιοδοσίας» λέει, υποστηρίζοντας ότι εκ των πραγμάτων «προκύπτει θέμα ελέγχου». Κυριότερη, όμως, ένσταση παραμένει ότι «το Δικαστικό Συμβούλιο όπως είναι δεν θα εξυπηρετήσει κανέναν». Δεν μπορεί το Ανώτατο να είναι και Δικαστικό Συμβούλιο, σημειώνει ο επικεφαλής των δικηγόρων και απλοποιεί περαιτέρω το επιχείρημα: «Δεν μπορούν τα ίδια άτομα να είναι και Δικαστές και Δικαστικό Συμβούλιο. Οι ίδιοι άνθρωποι να είναι και δικαστές στο Δικαστικό Συμβούλιο και να είναι και αυτοί που διορίζουν τους δικαστές και που τους προαγάγουν και εκείνοι οι άλλοι που δεν διορίζονται και δεν προαγάγονται να μην μπορούν να προσφύγουν πουθενά».

Κατά τις διεργασίες της μεταρρύθμισης, η πάγια αυτή θέση του ΠΔΣ προσέκρουε μονίμως στις επιφυλάξεις του Ανωτάτου. «Καθηκόντως, όπως λένε και στην ανακοίνωσή τους, θεωρούν την αλλαγή στη σύνθεση αντισυνταγματική. Πρέπει, όμως, να πάμε πίσω ιστορικά. Το Δικαστικό Συμβούλιο δημιουργήθηκε με Νόμο του 1964 όταν αποχώρησαν οι Τουρκοκύπριοι. Έκτοτε, εκείνος ο Νόμος έχει τροποποιηθεί εφτά φορές. Γιατί να μην τροποποιηθεί και τώρα ώστε να μπορεί να εμπλουτιστεί;» διερωτάται.  «Να μπει και ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, να μπουν και δικηγόροι, να μπουν και Επαρχιακοί Δικαστές. Ώστε να γνωρίζουν και τους δικηγόρους που θα διορίζονται και τους Δικαστές που θα προάγονται».

Οι καλύτεροι αποφεύγουν να υποβάλουν υποψηφιότητα, υποστηρίζει στην επίμαχη επιστολή. Εξηγεί επί τούτου ότι, «στο παρελθόν, εξαιρετικοί δικηγόροι υπέβαλλαν υποψηφιότητα και απορρίπτονταν, με αποτέλεσμα πλέον να παγιοποιηθεί μια τάση να υποβάλλουν υποψηφιότητα μόνο υπάλληλοι από δικηγορικά γραφεία και κανένας άλλος». Πλήγμα στην ποιότητα, η οποία θα συνεχίσει να πλήττεται, αναφέρει. «Το επιβεβαίωσε πρόσφατα και το ίδιο το Δικαστικό Συμβούλιο, δηλαδή το Ανώτατο, όταν για πρώτη φορά προχώρησε σε προβιβασμούς όχι με βάση την ιεραρχία αλλά κατ’ επιλογήν, αφήνοντας μαζικά πίσω Δικαστές. Όλοι αυτοί που έμειναν πίσω είναι η απόδειξη ότι δεν τους διόριζαν σωστά;», διερωτάται, αναδεικνύοντας μία έμμεση παραδοχή του Δικαστικού Συμβουλίου.

Παρά ταύτα, οι συστάσεις και παρεμβάσεις της GRECO οδήγησαν στη θέσπιση νέων κριτηρίων από πλευράς Ανωτάτου. «Δεν τα τήρησαν», σπεύδει να υποβάλει ο κ. Ιωαννίδης. «Αν τα τήρησαν, όπως υποστηρίζουν, να τα ελέγξουμε. Υπάρχει πιο απλό πράγμα; Δεν τα έχουν τηρήσει σε καμία περίπτωση. Τα κατάργησαν και διόρισαν αυτούς που ήθελαν με μία συνέντευξη», αποφαίνεται και θέτει ερωτήματα. «Γιατί δεν μπορεί να υπάρχει ένα άλλο Σώμα που να ελέγχει; Είπαν ότι διόρισαν 13 τους οποίους σύστησαν οι τοπικοί Σύλλογοι. Οι άλλοι 113 που σύστησαν οι τοπικοί Σύλλογοι και δεν τους διόρισαν δεν πρέπει να γνωρίζουν τους λόγους;» Αναπόφευκτα,  τίθεται και το ζήτημα της προσφυγής αυτών που αποτυγχάνουν. Μοναδική ασφαλιστική δικλείδα, τονίζει, είναι να εμπλουτιστεί το Δικαστικό Συμβούλιο και ταυτόχρονα να δημιουργηθεί Σώμα στο οποίο να μπορεί να προσφύγει το τρίτο πρόσωπο. «Πιστεύω ότι και τους καλύτερους στον κόσμο να έχουν διορίσει, ουδέποτε αν δεν ελέγχεις το σύστημα, θα είσαι βέβαιος ότι έπραξαν σωστά. Αυτή είναι η αρχή που πρέπει να γίνει αποδεκτή από όλους», καταλήγει.

The post Δ. Ιωαννίδης: «Η Δικαιοσύνη δεν έφερνε ποτέ ψήφους» appeared first on De Jure.

Γράφει: Νάταλι Μιχαηλίδου

«Είμαστε στην εποχή της εξειδίκευσης και της συνεχούς επιμόρφωσης», επισημαίνει ο πρόεδρος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, που μιλά στο «Audit & Law» για την ανάγκη περαιτέρω νομικής θωράκισης του επαγγέλματος και για τα προτεινόμενα μέτρα προς μείωση των ποσοστών ανεργίας και διοχέτευση υποθέσεων στις τάξεις των νέων δικηγόρων. Σχολιάζει, επίσης, το φαινόμενο της εκκρεμοδικίας, αλλά και τις προσδοκίες από την επικείμενη δικαστηριακή μεταρρύθμιση.

Ποιες προκλήσεις καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα το δικηγορικό επάγγελμα και ποιες οι προοπτικές για τους νέους δικηγόρους;

Η μεγαλύτερη πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα το δικηγορικό επάγγελμα είναι ο εκσυγχρονισμός της Δικαιοσύνης, ο οποίος άρχισε και οι προκλήσεις θα είναι ενώπιόν μας για να τις αντιμετωπίσουμε το ερχόμενο χρόνο. Θα σταθούμε αρωγοί σε κάθε τέτοια προσπάθεια, που θα έχει ως αποτέλεσμα την εύρυθμη λειτουργία της Δικαιοσύνης  και την καλύτερη απονομή της. ‘Εκσυγχρονίζω’ σημαίνει προσαρμόζομαι προς την σύγχρονη εποχή. Τονίζοντας πάντοτε ότι όλα αυτά βέβαια θα πρέπει να διεκπεραιωθούν με σύνεση και κάθε προσοχή, έτσι ώστε να μην πληγεί η Δικαιοσύνη στην Κύπρο. Μέλημά μας ως Παγκύπριος Δικηγορικός Σύλλογος πρέπει να είναι οι νέοι μας και οι προσδοκίες τους για το δικηγορικό επάγγελμα. Από αυτούς θα βγουν οι νέοι δικαστές, οι νέοι εισαγγελείς και ακόμη αυτοί που θα καταλάβουν στο μέλλον δημόσια αξιώματα. Είμαι αισιόδοξος. Πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο και οι προσπάθειες μας έχουν αρχίσει να καρποφορούν.

 Χρειάζεται περαιτέρω νομική «θωράκιση», ώστε να κατοχυρώνεται απόλυτα το επάγγελμα;

Χρειάζεται θωράκιση ώστε αυτοί οι οποίοι ασκούν πραγματική δικηγορία να απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους, σε αντίθεση με όσους δεν ασκούν πραγματική δικηγορία. Ο λόγος είναι πολύ απλός -διότι αυτοί που ασκούν πραγματική δικηγορία συνεχώς επιμορφώνονται, δεν θεωρούν το επάγγελμα πάρεργο και παρέχουν κατά το δυνατό τις καλύτερες υπηρεσίες.

 Θα σταθούμε αρωγοί σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού, που θα έχει ως αποτέλεσμα την εύρυθμη λειτουργία της Δικαιοσύνης και την καλύτερη απονομή της

Έχοντας υπόψιν ότι δεκάδες νέοι δικηγόροι αποφοιτούν σε ετήσια βάση τόσο από τα κυπριακά πανεπιστήμια όσο και από το εξωτερικό, εκτιμάτε ότι η αγορά είναι σε θέση να τους απορροφήσει;

Πράγματι, ο αριθμός των νέων δικηγόρων που εγγράφηκαν φέτος στο μητρώο, είναι ο μεγαλύτερος από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην τελευταία τελετή του Νομικού Συμβουλίου παρευρέθηκαν 300 νέοι δικηγόροι. Λόγω της αναγνώρισης των πτυχίων από τα κυπριακά πανεπιστήμια, η αύξηση είναι ραγδαία.

Το κυριότερο, δυστυχώς, πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι η εξεύρεση εργασίας. Η αγορά -και ειδικά τα δικηγορικά γραφεία- δεν μπορούν να τους απορροφήσουν, αλλά πιστεύω ότι τώρα, με τα καινούργια σχέδια εργασίας και την επιδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι δικηγόροι θα προσλάβουν δικηγόρους, αφού εργασία υπάρχει. Προσπάθειά μας είναι να ενθαρρύνουμε τους παλαιούς δικηγόρους να προσλάβουν όσο περισσότερους μπορούν. Όλες οι υποθέσεις των ημικρατικών οργανισμών, αλλά και κάποιων κυβερνητικών Τμημάτων, οι οποίες είναι υποθέσεις ρουτίνας, να διοχετεύονται μέσω του Παγκύπριου και των Τοπικών Συλλόγων στους νέους δικηγόρους. Γίνεται προσπάθεια, μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης και με την Ένωση Δήμων, ώστε οι υποθέσεις των Δήμων με τον ίδιο τρόπο να διοχετεύονται στους νέους δικηγόρους.

Επίσης, ο ΠΔΣ εισηγήθηκε όπως υποθέσεις που δίνονται από την Νομική Υπηρεσία σε δικηγόρους, να δίνονται με προτεραιότητα σε νέους δικηγόρους, κάτω των 10 χρόνων άσκησης του επαγγέλματος.

Έχουμε ξεφύγει από την παραδοσιακή δικηγορία. Είμαστε στην εποχή της εξειδίκευσης και της καλύτερης μόρφωσης. Οι νέοι άνθρωποι φέρνουν μαζί τους πολύ καλές σπουδές και ειδικεύονται σε διάφορα θέματα, προσφέροντας πληρέστερες υπηρεσίες. Πιστεύω ότι έχει εξελιχθεί το επάγγελμα, ακολουθώντας τα διεθνή πρότυπα και θα πρέπει να τους βοηθήσουμε να εξελιχθούν. Προσβλέπουμε στους νέους ανθρώπους, διότι αυτοί αποτελούν το μέλλον της

Δικαιοσύνης. Η στήριξη του ΠΔΣ στους νέους είναι προτεραιότητα και για αυτό θεωρώ μεγάλη επιτυχία του Υπουργείου Εργασίας την ένταξή μας, για πρώτη φορά, στα ευρωπαϊκά κονδύλια για σκοπούς της 12μηνης άσκησης τους στο έργο επιδότησης, δίνοντας τους έτσι κίνητρα για να παραμείνουν στο τόπο μας και να μην φεύγουν στο εξωτερικό για ένα καλύτερο μέλλον.

Καταγράφεται από ορισμένους νομικούς κύκλους η εκτίμηση ότι, με την πάροδο του χρόνου, το αντικείμενο και το πελατολόγιο. Συμφωνείτε;

Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι περιορίζεται με την πάροδο του χρόνου το αντικείμενο και το πελατολόγιο και ούτε ότι τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία εξαλείφονται. Αντιθέτως θεωρώ ότι πλέον υπάρχει η τάση τα γραφεία να προχωρούν σε σύμπραξη με άλλα γραφεία έτσι ώστε να μεγαλώσουν και να μπορούν να γίνουν πιο ανταγωνιστικά στην αγορά προσφέροντας ψηλού επιπέδου υπηρεσίες.

Σε ποιο βαθμό συμβάλλει ο ΠΔΣ στην επικείμενη δικαστηριακή μεταρρύθμιση;

Εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, όπως γνωρίζετε, έχει συσταθεί Γραφείο Επιμόρφωσης και Μεταρρύθμισης, όπου ειδική επιτροπή με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (Δικαστές, Δικηγόρους, Υπουργείο Δικαιοσύνης, Υπουργείο Οικονομικών) προσπαθεί να βρει λύσεις στα προβλήματα. Το όλο έργο και η προσπάθεια έχει εγκριθεί με οικονομική στήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία στην συνέχεια όρισε ειδική επιτροπή από εμπειρογνώμονες για να ετοιμάσουν, μετά από τις επισκέψεις και συναντήσεις μαζί μας, εισηγητική έκθεση για τον τρόπο που θα πρέπει να ενεργήσουμε για να αναβαθμιστεί η δικαστική υπηρεσία και να βοηθηθεί η πιο γρήγορη απονομή της Δικαιοσύνης. Πιστεύουμε ότι για πρώτη φορά, γίνεται σοβαρή προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος.

«Είναι πλέον καιρός να προωθήσουμε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα οργάνωσης όλων των Δικαστηρίων της Κύπρου, με τη δυνατότητα άμεσης σύνδεσης μεταξύ τους. Στον αιώνα που η πληροφορική έχει ανοίξει διάπλατες λεωφόρους επικοινωνίας, η Δικαιοσύνη  πορεύεται στις ατραπούς του παρελθόντος»

Με βάση την έκθεση των εμπειρογνωμόνων του Ινστιτούτου Δημόσιας Διοίκησης της Ιρλανδίας (ΙΡΑ), η Κύπρος κατατάσσεται στην 138η θέση από 190 οικονομίες στον δείκτη απόδοσης δικαιοσύνης στον σχετικό δείκτη της Διεθνούς Τράπεζας, κυρίως λόγω των πολλών καθυστερήσεων στον χειρισμό των υποθέσεων και την παρατεταμένη εκκρεμοδικία. Ποιες είναι οι επιπτώσεις αυτής της κατάστασης και πόσο εφικτό είναι να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στον θεσμό;

Πάντοτε ήταν και είναι εισήγηση του ΠΔΣ ότι προτεραιότητα θα πρέπει να έχει η εκδίκαση των παλαιών υποθέσεων οι οποίες εκκρεμούν. Είναι μία πρόκληση ενώπιον μας, να καταφέρουμε με το πιο πάνω έργο να δημιουργήσουμε την κατάλληλη υποδομή για να μπορέσει να προχωρήσει η υλοποίηση της εκδίκασης των υποθέσεων αυτών. Εισήγηση είναι η δημιουργία ομάδας η οποία θα μπορούσε να αποτελείται από δικηγόρους με εμπειρία και προσόντα τα οποία έχει και ο Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου η οποία θα μπορέσει να δικάσει τις πιο πάνω υποθέσεις. Πιστεύουμε ότι ο εκσυγχρονισμός των υπηρεσιών του δικαστικού Σώματος άρχισε και τα προβλήματα όπως η στενοτύπηση, τα κτήρια και τα μη επαρκή ηλεκτρονικά μέσα είναι πλέον στα άμεσα σχέδια για υλοποίηση. Η εφαρμογή της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης θα πρέπει να τεθεί άμεσα και χωρίς άλλες καθυστερήσεις. Περαιτέρω καθυστέρηση επηρεάζει  σοβαρά την Κύπρο ως Κέντρο Υπηρεσιών. Η αναφορά για την δημιουργία του Εμπορικού Δικαστηρίου, όπως επίσης και η δημιουργία του Διοικητικού Δικαστηρίου δίνουν ενθαρρυντικά μηνύματα για τα βήματα προς την σωστή κατεύθυνση, αυτήν του εκσυγχρονισμού.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια εδόθη επιτέλους προσοχή στη Δικαιοσύνη και άρχισε να γίνεται υλοποίηση κάποιων έργων. Θα πρέπει να αναδιοργανώσουμε τις δικαστικές υπηρεσίες έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες πληθυσμιακές και οικονομικές ανάγκες του τόπου. Είναι πλέον καιρός να προωθήσουμε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα οργάνωσης όλων των Δικαστηρίων της Κύπρου, με τη δυνατότητα άμεσης σύνδεσης μεταξύ τους. Στον αιώνα που η πληροφορική έχει ανοίξει διάπλατες λεωφόρους επικοινωνίας, η Δικαιοσύνη  πορεύεται στις ατραπούς του παρελθόντος. Από την άλλη αντιγράφοντας τους θεσμούς μιας άλλης χώρας ή τι επικρατεί αλλού δεν σημαίνει και αυτόματα εκσυγχρονισμό ή βελτίωση του δικαστικού συστήματος. Ταυτόχρονα, θα πρέπει ο τρόπος σκέψης τόσο των δικαστών όσο και των δικηγόρων να αλλάξει και να αποδεχτούν τις αλλαγές επιτρέποντας να επιμορφώνονται και να συμμετέχουν σε ειδική εκπαίδευση.

Υπάρχει συνεργασία με τον αντίστοιχο σύλλογο των Τ/κ δικηγόρων; Υπάρχουν για παράδειγμα περιπτώσεις Τ/κ δικηγόρων εγγεγραμμένων στο μητρώο του συλλόγου μετά από τις απαραίτητες εξετάσεις, οι οποίοι και δικαιούνται να ασκούν νομίμως το επάγγελμα;

Το μοναδικό αναγνωρισμένο Σώμα δικηγόρων στην Κυπριακή Δημοκρατία ήταν και είναι ο Παγκύπριος Δικηγορικός Σύλλογος και για αυτόν τον λόγο Τουρκοκύπριοι δικηγόροι συνεχίζουν να εργάζονται και να ανανεώνουν την ετήσια άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος, βάσει του περί Δικηγόρων Νόμου.

(Αναδημοσίευση από το περιοδικό Audit & Law)

The post Θ. Ιωαννίδης: «Ραγδαία η αύξηση νέων δικηγόρων» appeared first on De Jure.