Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου της Λευκωσίας ξετυλίχθηκε τον Δεκέμβρη του 1985 το κουβάρι της τριπλής εκ προμελέτης δολοφονίας στη μαρίνα της Λάρνακας. Στο εδώλιο τότε δύο Άραβες κι ένας Άγγλος, μέλη της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ),  που επικαλέστηκαν «ηθική επιταγή του παλαιστινιακού λαού» για τη διάπραξη του εγκλήματος. Ακολουθούν αυτούσια τα δημοσιεύματα της εποχής.

(02.12.85)
Αρχίζει η δίκη για το φόνο των Ισραηλιτών στη Λάρνακα

Σήμερα συνέρχεται στη Λευκωσία το Ειδικό Κακουργιοδικείο που θα εκδικάσει την υπόθεση της τριπλής δολοφονίας των Ισραηλιτών στη Μαρίνα Λάρνακας που διαπράχθηκε της 25.9.85 μέσα σε γιωτ.

Για την υπόθεση αυτή κατηγορούνται οι Άραβες Κχαλέντ Απτέλ Καντέρ Ελ Κχαβίτ 28 χρονών, φοιτητής από τη Συρία και Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Κχαλίφα 29 χρονών, εργάτης από την Ιορδανία και ο Άγγλος Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσον, 27 χρονών, άεργος.

(03.12.85)
ΑΡΧΙΣΕΝ Η ΔΙΚΗ
Δραματική περιγραφή του φόνου
Ισραηλιτών στη Μαρίνα Λάρνακας

Ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας άρχισε χθες η ακρόαση της υπόθεσης του τριπλού φόνου των Ισραηλιτών που διαπράχθηκε στις 25.9.85 στη Μαρίνα της Λάρνακας.

Η απόφαση (με μάρτυρες κι αντεξετάσεις) διατάχθηκε από το Κακουργιοδικείο μετά τη μη σαφή απάντηση που έδωσα οι τρεις κατηγορούμενοι -δύο Άραβες και ένας Άγγλος- προς τις κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν σχετικά με τον εκ προμελέτης φόνο της Έστερ Παλτζούρ, του συζύγου της Ρεουβέν και του φίλου τους Απραχάν Απνερί, όλοι από το Ισραήλ.

«Κρατώ ομήρους πάνω στο πλοίο. Θέλω να έλθω σε επαφή με τους πρεσβευτές της Γαλλίας και της Αιγύπτου…»

Συγκεκριμένα, οι κατηγορούμενοι Κχαλέντ Απτέλ Καντέρ Ελ Κχαβίτ 28 χρονών φοιτητής από τη Συρία, Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Κχαλίφα 29 χρονών εργάτης και Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσον 27 χρονών ξυλουργός από την Αγγλία, όταν κατηγορήθηκαν απάντησαν ότι δέχονται τις κατηγορίες. Όμως το Κακουργιοδικείο ζήτησε να απαντήσουν πιο συγκεκριμένα αν δέχονται ή όχι την ενοχή τους.

Οι κατηγορούμενοι και σ’ αυτό το στάδιο απέφυγαν να δώσουν συγκεκριμένη απάντηση λέγοντας: «Παραδεχόμαστε τους σκοτωμούς». Το Κακουργιοδικείο θεώρησε ότι η απάντηση αυτή των κατηγορουμένων ήταν μη παραδοχή τους στο έγκλημα και διέταξε όπως διεξαχθεί ακρόαση της υπόθεσης με καταθέσεις μαρτύρων.

Μετά την εξέλιξη αυτή ο ανώτερος δικηγόρος της Δημοκρατίας κ. Μιχαλάκης Κυπριανού που εμφανίζεται μαζί με τον δικηγόρο κ. Σάββα Μάτσα για την Κατηγορούσα Αρχή, άνοιξε την υπόθεση με αγόρευση του που περιστράφηκε στα γεγονότα της διάπραξης του τριπλού εγκλήματος.

Στην αγόρευση του ο κ. Κυπριανού επισήμανε τα ακόλουθα: «Ο ανεξέλεγκτος φανατισμός και η τυφλή αδιαλλαξία μεταξύ λαών και εθνών συχνά οδηγούν σε τραγικά αποτελέσματα τα οποία δυστυχώς δεν περιορίζονται πάντοτε μέσα στα στενά σύνορα των αντιμαχόμενων κρατών ή παρατάξεων. Συχνά, τρίτοι, εντελώς αμέτοχοι και ουδέτεροι εμπλέκονται σε οδυνηρές περιπέτειες και πολλές φορές πληρώνουν περισσότερο τίμημα από τους άμεσα αντιμαχόμενους ή τους δημιουργούς μιας θλιβερής περιπέτειας».

Οι τρεις κατηγορούμενοι τις πρωινές ώρες της 25ης Σεπτεμβρίου 1985 συναντήθηκαν στη Λεμεσό σε ξενοδοχείο με κάποιο άλλο πρόσωπο άγνωστο μέχρι τώρα στην Αστυνομία, που τους προμήθευσε τον οπλισμό που θα χρησιμοποιείτο για την δολοφονική τους αποστολή. Ο οπλισμός τους αποτελείτο από αυτόματα όπλα, πιστόλια και χειροβομβίδες. Ο άγνωστος αυτός τους μετάφερε με το αυτοκίνητο του στην Λάρνακα έξω από την Μαρίνα όπου βρίσκετο αγκυροβολημένο το γιωτ των θυμάτων πάνω στο οποίο κυμάτιζε η Ισραηλινή σημαία.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ
Ο πρώτος κατηγορούμενος μαζί με τον τρίτο ανέβηκαν στο γιωτ ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος παρέμεινε στην προκυμαία κοντά στο γιωτ καλύπτοντας τους άλλους δυο. Μόλις οι δυο κατηγορούμενοι βγήκαν στο σκάφος, βρήκαν ένα από τα θύματα τους να κοιμάται στο κατάστρωμα και αφού τον ξύπνησαν τον οδήγησαν με την απειλή όπλων μέσα στην καμπίνα όπου κοιμούνταν τα άλλα δυο θύματα τους, ένας άνδρας και μια γυναίκα που ήσαν ανδρόγυνο τους οποίους ξύπνησαν. Έντρομη η γυναίκα μόλις αντίκρυσε τους δυο ένοπλους άρχισε να καλεί σε βοήθεια και προσπάθησε να διαφύγει. Τότε, ο πρώτος κατηγορούμενος την πυροβόλησε με πιστόλι που έφερε σιγαστήρα, αλλά η Έστερ πληγωμένη κατόρθωσε να βγει στο κατάστρωμα και τότε ο δεύτερος κατηγορούμενος που βρίσκετο στην προκυμαία την πυροβόλησε θανάσιμα.

Οι πυροβολισμοί ακούστηκαν από τον αστυνομικό που εκτελούσε καθήκοντα στην περιοχή και έτρεξε αμέσως προς το γιωτ όπου ένας από τους κατηγορούμενους που κρατούσε πιστόλι του είπε: «Κρατώ ομήρους πάνω στο πλοίο. Θέλω να έλθω σε επαφή με τους πρεσβευτές της Γαλλίας και της Αιγύπτου και με τον εκπρόσωπο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού».

Αυστηρότατα μέτρα ασφάλειας λήφθηκαν από νωρίς χτες το πρωί στα Δικαστήρια της Λευκωσίας όπου προσήχθησαν οι τρεις κατηγορούμενοι για τον τριπλό φόνο των Ισραηλιτών στη Μαρίνα της Λάρνακας. Μεγάλη δύναμη της ΜΜΑΔ καλά εξοπλισμένη και πολλοί άνδρες της Αστυνομίας περικύκλωσαν το χώρο των Δικαστηρίων, ενώ μέσα στο κτίριο του Κακουργιοδικείου υπήρχε αυστηρότατη επιτήρηση των πάντων και έγιναν σωματικές έρευνες σε δημοσιογράφους που θα παρακολουθούσαν τη δικαστική διαδικασία.

Αργότερα η περιοχή της Μαρίνας είχε περικυκλωθεί από αστυνομικές δυνάμεις και δυνάμεις της ΜΜΑΔ και γίνονταν προσπάθειες να πεισθούν οι οπλοφόροι να παραδοθούν.

Οι ένοπλοι έθεσαν σαν όρο για την απελευθέρωση των ομήρων, την απελευθέρωση είκοσι περίπου Παλαιστινίων που είχαν συλληφθεί από τους Ισραηλίτες πριν από λίγες μέρες πάνω σε σκάφος και την ασφαλή μεταφορά των ιδίων στον αερολιμένα Λάρνακας. Απείλησαν ότι αν μέχρι της δωδεκάτης δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις τους θα εκτελέσουν τους ομήρους. Αργότερα όμως παρέτειναν την προθεσμία χωρίς να καθορίσουν νέα συγκεκριμένη προθεσμία.

Ενώ οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονταν, γύρω στις 2 μ.μ. οι κατηγορούμενοι παρεδόθηκαν στις αστυνομικές αρχές. Όταν η Αστυνομία μπήκε στο κότερο βρήκε τους δυο Ισραηλινούς δεμένους με τα χέρια πίσω, φιμωμένους και δολοφονημένους».

Μετά την αγόρευση του κ. Κυπριανού, το Ειδικό Κακουργιοδικείο που απαρτίζεται από τους Ι. Πογιατζή (Πρόεδρο), Σ. Νικολαΐδη και Β. Αριστοδήμου (Παρέδρους) ανέβαλε την υπόθεση για σήμερα οπότε και θα καταθέσουν μάρτυρες κατηγορίας. Δικηγόρος των κατηγορουμένων είναι ο κ. Χάρης Σολομωνίδης.

Την έναρξη της δίκης των τριών κάλυψαν πολλά ξένα ραδιοτηλεοπτικά συνεργεία που κατέκλυσαν την αυλή των Δικαστηρίων Λευκωσίας.

(04.12.85)
Ο ΒΡΕΤΤΑΝΟΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ
«Και οι τρείς μας σκοτώσαμε από ένα Ισραηλίτη για να έχουμε τις ίδιες κατηγορίες»
ΛΕΓΟΥΝ ΟΤΙ ΗΡΘΑΝ ΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΕ ΒΑΡΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ
ΕΝΩ ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΛΕΓΟΥΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΗΡΘΑΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΣ

«Έχω τελειώσει την αποστολή μου και θέλω να δηλώσω ότι είμαι εντελώς ευχαριστημένος και ικανοποιημένος με τον εαυτό μου που έχω κατορθώσει να κάμω κάτι για την υπόθεση των Παλαιστινίων. Και οι τρεις μας σκοτώσαμε από έναν Ισραηλίτη όμηρο για να αντιμετωπίσουμε τις ίδιες κατηγορίες».

Τα παραπάνω ανάφερε ανάμεσα σ’ άλλα σε κατάθεσή του ο Άγγλος Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσος που κατηγορείται ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας μαζί με τους Άραβες Κχάλεντ Απτέλ Καντέρ Ελ Κχαβίτ από τη Συρία και Απτέλ Χακίμ Σαάντο από την Ιορδανία για τον εκ προμελέτης φόνο τριών Ισραηλιτών στη Μαρίνα της Λάρνακας. Η κατάθεση αυτή του Ίαν, καθώς και μια άλλη διευκρινιστική, διαβάστηκαν χθες στο Κακουργιοδικείο.

Στην πρώτη του κατάθεση που έδωσε με το όνομα Τζωρτζ Χάννα, ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ήρθε στην Κύπρο στην 23/9/85 με βάρκα από την Τρίπολη του Λιβάνου μαζί με τους δυο συγκατηγορούμενους του. Μαζί μας, είπε, φέραμε και τα όπλα μας. Είχαμε πρόθεση, συνέχισε, να πάρουμε ομήρους από την Μαρίνα και να ζητήσουμε την απόλυση συντρόφων μας που συνελήφθηκαν κοντά στο Λίβανο από το Ισραηλιτικό ναυτικό.

«Υποσχόμαστε στους Παλαιστίνιους ήρωες ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα. Επανάσταση μέχρι τη νίκη»

Στην κατάθεσή του ο κατηγορούμενος είπε εξάλλου ότι σκότωσαν τους ομήρους μέσα στο γιωτ, αφού κατάλαβαν ότι τα αιτήματά τους δεν θα ικανοποιούνταν και ότι «έκαμαν αυτή την επιχείρηση για να υπενθυμίσουν στο Ισραήλ και στους εχθρούς Άραβες πως ουδέποτε θα σταματήσουν να αγωνίζονται για τα αναφαίρετα δίκαια του Παλαιστινιακού λαού».

Στη δεύτερη κατάθεση του, ο κατηγορούμενος που έδωσε με το όνομα Ίαν Μιχαήλ Ντάβινσον, αφού είπε ότι ήρθε από την Αθήνα με αεροπλάνο και συνάντησε τους συγκατηγορούμενους του στην Κύπρο, καθώς και ένα Λιβάνιο που τους μετέφερε από τη Λεμεσό στη Λάρνακα, ανάφερε τα ακόλουθα:

«Μέσα στο αυτοκίνητο του Λιβάνιου αυτού οπλιστήκαμε και μπήκαμε στη Μαρίνα. Βρήκαμε το κόττερο “First”. Βγήκαμε πάνω και είδαμε κάποιο να κοιμάται. Τον ξυπνήσαμε και τον ρωτήσαμε από πού είναι. Μας είπε από τον Ισραήλ. Τότε, τον διατάξαμε να ξυπνήσει και τους άλλους. Μπήκαμε μαζί του στην καμπίνα. Βρισκόταν ένας άνδρας, τον ξυπνήσαμε. Ταυτόχρονα, μια γυναίκα ερχόταν από την κρεββατοκάμαρη του γιωτ κρατώντας μαχαίρι και φωνάζοντας. Ο Κχάλεντ πυροβόλησε με πιστόλι που είχε σιγαστήρα για να την φοβερίσει. Αυτή ξαναμπήκε στην κρεββατοκάμαρη και σε λίγο κατόρθωσε να βγει από ένα μικρό παραθυράκι. Πάλι άρχισε να φωνάζει και τότε ακούστηκαν πυροβολισμοί, ενώ οι φωνές σώπασαν. Έξω από το σκάφος βρισκόταν ο Απτέλ.
»Μετά άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με την Αστυνομία και στις 2 μ.μ. σκοτώσαμε τους δυο ομήρους που είχαμε προηγουμένως δέσει, γιατί οι διαπραγματεύσεις φαίνονταν ότι αποτύγχαναν.
»Εγώ σκότωσα τον ένα από τους ομήρους χρησιμοποιώντας πιστόλι με σιγαστήρα. Του έριξα δυο σφαίρες στο κεφάλι. Μετά έδωσα το πιστόλι στον Κχάλεντ και σκότωσε αυτός τον άλλο.
»Ήταν εχθροί μας γιατί συνεργάζονταν με τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων.
»Κάναμε την επιχείρηση αυτή για να ανοίξουμε τα μάτια του τυφλού κόσμου για τα δεινά που υποφέρει ο Παλαιστινιακός λαός».

ΚΑΤΑΘΕΣΑΝ 14 ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Κατά τη χθεσινή συνεδρία του Κακουργιοδικείου κατέθεσαν συνολικά 14 μάρτυρες κατηγορίας, ανάμεσα τους και οι Ιωάννου και Καζαφανιώτης. Ειδικότερα:
• Ο αναπληρωτής λοχίας της Λιμενικής Αστυνομίας Ανδρέας Χρίστου που εκτελεί χρέη κυβερνήτη του ακταιώρου «Κίμων». Ανάφερε ότι στις 25/9/85 και ώρα 4.30 π.μ. άκουσε πυροβολισμούς στη Μαρίνα και έτρεξε προς το μέρος που ακούστηκαν. Εκεί, πρόσθεσε, είδα τον Ίαν με πιστόλι. Πριν προλάβω να μιλήσω μου είπε να ειδοποιήσω την Αστυνομία, και τους πρεσβευτές της Γαλλίας και Αιγύπτου.
• Οι αστυνομικοί Ευστάθιος Μιχαηλίδης, Νίκος Ιωάννου και Γιαννάκης Σιβιτανίδης του τμήματος ελέγχου διαβατηρίων. Κατέθεσαν ότι ο Κχαλέντ ήρθε στην Κύπρο στις 13/9/85, ο Απτέλ στις 24/9/85 και ο Ίαν στις 19/9/85 όλοι αεροπορικώς.
• Ο Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας, Νεόφυτος Σολομωνίδης, ανάφερε ότι πήρε μέρος στις διαπραγματεύσεις για απελευθέρωση των ομήρων. Ζήτησα, είπε, από τους κατηγορούμενους που βρίσκονται στο “First” να μου δείξουν ότι ήταν ζωντανοί οι δυο όμηροι. Τότε αυτοί μετέφεραν έναν πάνω στο κατάστρωμα, ο οποίος μόλις είδε την Έστερ νεκρή στα κάγκελα της πλώρης φώναξε: «Η γυναίκα μου…».

Η υπόθεση θα συνεχιστεί σήμερα. Για την κατηγορούσα αρχή εμφανίζονται ο ανώτερος δικηγόρος της Δημοκρατίας κ. Μ. Κυπριανού και ο δικηγόρος κ. Σ. Μάτσας. Τους κατηγορούμενους υπερασπίζεται ο δικηγόρος κ. Χάρης Σολομωνίδης.

(05.12.1985)
Η ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΙΣΡΑΗΛΙΤΩΝ
«Τον σκότωσα γιατί ήταν πράκτορας»
ΛΕΓΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥΣ

«Ο Ισραηλίτης που σκότωσα στο κότερο ήταν υπεύθυνος της Μοσάτ (Μυστικής Υπηρεσίας του Ισραήλ), μέλος του κόμματος Μαπάμ και πρώην μέλος της συμμορίας Έστερ».

Με αυτά τα λόγια απάντησε στην Αστυνομία, όταν κατηγορήθηκε γραπτώς σχετικά με την τριπλή δολοφονία των Ισραηλιτών στη Λάρνακα στις 25/9/85, ο εκ των κατηγορουμένων στην υπόθεση αυτή Κχαλέντ Απτέλ Καντέρ Ελ Κχατίβ.

Τόσο η απάντηση όσο και η κατάθεση του κατηγορουμένου, καθώς και η αντίστοιχη απάντηση και κατάθεση του δεύτερου κατηγορουμένου Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Κχαλίφα, διαβάστηκαν χτες ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, όπου διεξάγεται η ακρόαση της υπόθεσης του τριπλού εγκλήματος.

Τις καταθέσεις και απαντήσεις στις κατηγορίες των κατηγορουμένων διάβασε στα αραβικά και στα ελληνικά ο αστυνομικός διερμηνέας Παναγιώτης Παναγή από τη Λεμεσό. Η κατάθεση και η απάντηση στις κατηγορίες του τρίτου κατηγορουμένου Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσον, διαβάστηκαν προχτές. Στις καταθέσεις τους και οι δύο κατηγορούμενοι λένε ότι ήρθαν στην Κύπρο μαζί με τον τρίτο συγκατηγορούμενο τους στις 23/9/85 με βάρκα από τον καταυλισμό Μπορτζ Ελ Μπαράζνι του Λιβάνου και ότι δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους.

Επίσης αναφέρουν ότι:
• Αποφάσισαν να έρθουν στην Κύπρο με σκοπό να απαγάγουν Ισραηλιτικό πλοίο και να απαιτήσουν την απελευθέρωση Παλαιστινίων που τους απήγαγε το Ισραήλ από τρία κυπριακά πλοία μέσα στα χωρικά ύδατα της Κύπρου ενώ πήγαιναν στον Λίβανο.
• Παρακολούθησαν τις κινήσεις των θυμάτων τους.
• Έφεραν μαζί τους τον οπλισμό που χρησιμοποίησαν στην επιχείρηση.
• Στο Ισραηλιτικό κότερο ανέβηκαν ο Κχαλέντ και ο Ίαν, ενώ ο Απτέλ έμεινε κάτω από αυτό καλύπτοντας τους με καλασνίκωφ.

Τα διαφορετικά σημεία στις δύο καταθέσεις ήταν:
• Ο Κχαλέντ ανάφερε ότι αυτός διεξήγαγε τις διαπραγματεύσεις με τις Αρχές της Δημοκρατίας και με τον πρεσβευτή της Αιγύπτου και όταν προσπάθησε ο αντιπρόσωπος της ΟΑΠ να διαπραγματευτεί τον έδιωξε λέγοντας του ότι αν επλησίαζε θα τον πυροβολούσε.
• Ο ίδιος ανέφερε εξάλλου στην κατάθεσή του ότι σκότωσε τον ένα από τους ομήρους και ο Ίαν τον άλλο, ενώ η Ισραηλίτισσα ήταν ήδη νεκρή.
• Αποφάσισαν να τους σκοτώσουν όταν ο Αιγύπτιος πρέσβης τους είπε ότι ο Ισραήλ δεν θα ικανοποιήσει τα αιτήματά τους.

Στο μεταξύ ο Απτέλ ανάφερε τόσο στην κατάθεσή του όσο στην απάντησή του στις κατηγορίες ότι αυτός σκότωσε την Έστερ με το καλασνίκωφ, επειδή βγήκε στο κατάστρωμα με μαχαίρι και φώναζε, ενώ δεν συμμορφώθηκε όταν της είπε να καθήσει κάτω.

ΚΑΤΕΘΕΣΑΝ 17 ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ
Στη χθεσινή συνεδρία του Κακουργιοδικείου κατέθεσαν συνολικά 17 μάρτυρες κατηγορίας ανάμεσά τους και ο Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας κ. Προκόπης Γεωργίου που έλαβε μέρος τους διαπραγματεύσεις για απελευθέρωση των ομήρων και ο υπαστυνόμος κ. Γεώργιος Σακκάδας που κατέθεσε σαν τεκμήρια όλο τον οπλισμό των κατηγορουμένων.

Οι καταθέσεις των μαρτύρων αναμένεται να συνεχιστούν και να συμπληρωθούν σήμερα.
Για την Κατηγορούσα Αρχή εμφανίζονται ο ανώτερος δικηγόρος τους Δημοκρατίας κ. Μιχαλάκης Κυπριανού και ο δικηγόρος κ. Σάββας Μάτσας. Συνήγορος των κατηγορουμένων είναι ο δικηγόρος κ. Χάρης Σολομωνίδης.

(07.12.1985)
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Ρίχνουν τώρα ευθύνες στην Κυβέρνηση γιατί σκότωσαν τους Εβραίους

Σκοτώσαμε τους τρεις Ισραηλίτες στην Κύπρο και όχι στον Ισραήλ, γιατί μας ώθησε σ’ αυτό η κυπριακή κυβέρνηση που δεν έκαμε τίποτα, όταν αρκετοί Παλαιστίνιοι σκοτώνονταν στο έδαφός της, ενώ πολλοί άλλοι συλλαμβάνονταν από τους Ισραηλίτες μέσα στα κυπριακά χωρικά ύδατα.

Τα παραπάνω δήλωσε χτες στο Ειδικό Κακουργιοδικείο Λευκωσίας ο Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Χαλίφα που κατηγορείται μαζί με δύο άλλα άτομα, έναν Άραβα και έναν Άγγλο, για τη δολοφονία της Εστερ Παλτζούρ, του συζύγου της Ρεουβέν και του Απραχάν Απνερί, όλοι από τον Ισραήλ.

Όπως είναι γνωστό, το τριπλό έγκλημα διαπράχθηκε στη Μαρίνα Λάρνακας στις 25.09.85. Κατά την χτεσινή συνεδρία του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας κατέθεσε και ο τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας που ήταν ο Ισραηλίτης Μέιρ Νόι, ο οποίος βρισκόταν σε δικό του κότερο στη Μαρίνα Λάρνακας κατά την αιματηρή επιχείρηση και γνώριζε το ζεύγος Παλτζούρ από 20ετίας.

Μετά την κατάθεση του μάρτυρα, το Κακουργιοδικείο κάλεσε τους κατηγορούμενους να κάμουν δηλώσεις σχετικά με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Ο πρώτος κατηγορούμενος, Κχαλέντ Απτέλ Ελ Κχατίβ, δήλωσε ότι σκότωσαν τους Ισραηλίτες γιατί ήταν πράκτορες της Μοσάτ και υπεύθυνοι για δολοφονίες και συλλήψεις συναγωνιστών του, καθώς και της δολοφονίας όλων των μελών της οικογένειάς του.

Ο δεύτερος κατηγορούμενος, Απτέλ Χακίμ Σαάντο Ελ Χαλίφα, υποστήριξε ανάμεσα στ’ άλλα ότι ο μόνος δρόμος που απέμεινε για την Παλαιστινιακή Επανάσταση είναι αυτός της βίας. Ο τρίτος κατηγορούμενος, Ιαν Μιχαέλ Ντάβινσον, δήλωσε πως είναι διεθνιστής σοσιαλιστής και ότι θεωρεί καθήκον του να πολεμά τον σιωνισμό. Η υπόθεση θα συνεχιστεί σήμερα με τις τελικές αγορεύσεις της Κατηγορούσας Αρχής και της Υπεράσπισης.

(08.12.1985)
13 Δεκεμβρίου απόφαση για το φόνο των Ισραηλιτών

«ΗΘΙΚΗ επιταγή του Παλαιστινιακού λαού και όχι χαμηλά μοχθηρά εκδικητικά κίνητρα, ώθησε τους κατηγορούμενος να διαπράξουν τον τριπλό φόνο των Ισραηλιτών στη Μαρίνα της Λάρνακας στις 25.09.85», είπε χτες ενώπιον του Ειδικού Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, κατά την τελική αγόρευσή του ο συνήγορος των τριών -δύο Αράβων και ενός Άγγλου- κατηγορουμένων κ. Χάρης Σολομωνίδης.

«Πρέπει να διαχωριστεί», είπε ο συνήγορος, «η πράξις των κατηγορούμενων αυτών από τους κοινούς εγκληματίες». Στην τελική αγόρευσή του ο ανώτερος δικηγόρος της Δημοκρατίας, κ. Μιχαλάκης Κυπριανού, που ηγείται της Κατηγορούσας Αρχής, τόνισε ότι για τους σκοπούς του Νόμου οποιοδήποτε και αν είναι το ελατήριο του τριπλού εγκλήματος και ανεξάρτητα από το πώς κάποιος το θεωρεί τούτο, δεν μειώνει τον βαθμό της ενοχής των κατηγορούμενων σύμφωνα με την ερμηνεία του δικού μας Νόμου.

Το Ειδικό Κακουργιοδικείο θα εκδώσει την απόφασή του στις 13 αυτού του μήνα.

(14.12.1985)
ΟΙ ΔΥΟ ΑΡΑΒΕΣ ΚΑΙ Ο ΒΡΕΤΤΑΝΟΣ
Με το σήμα της νίκης δέχτηκαν
την καταδίκη τους σε ισόβια
ΘΑ «ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

Σε ισόβια καταδικάστηκαν χθες από το Ειδικό Κακουργιοδικείο Λευκωσίας οι Κχαλέντ Απτέλ Ελ Κχατίβ από τη Συρία, Απτέλ Χακίμ Σαάντο από την Ιορδανία και Ίαν Μιχαέλ Ντάβινσον από την Αγγλία που βρέθηκαν ένοχοι για τους φόνους εκ προμελέτης των Ισραηλιτών Έστερ Παλντζούρ και του συζύγου της Ρεουβέν και του Αμπραχάμ Απνερί.

Η τριπλή δολοφονία, όπως είναι ήδη γνωστό, έγινε στις 25 περασμένου Σεπτέμβρη στη Μαρίνα της Λάρνακας. Εκδίδοντας την απόφασή του, που ήταν 32 σελίδες δαχτυλογραφημένες, σχετικά με τα γεγονότα της υπόθεσης του Κακουργιοδικείου Ιωάννης Πογιατζής είπε ότι αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή των κατηγορούμενων.

Στο μεταξύ, σε δηλώσεις πριν τους επιβληθεί η ποινή, οι κατηγορούμενοι ανάφεραν τα ακόλουθα:
Κχαλέντ: Υποσχόμαστε στους Παλαιστίνιους ήρωες ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα. Επανάσταση μέχρι τη νίκη.
Απτέλ Χακίμ: Ζητούμε από εσάς τη δικαιοσύνη, διότι η υπόθεσή μας είναι μια δίκαιη υπόθεση. Δεν νομίζω να χρειάζεστε να σας φέρουμε αποδείξεις για το δίκαιο της υπόθεσής μας διότι και εσείς εδώ αντιμετωπίζετε μια δίκαιη υπόθεση στην Κύπρο. Το Ισραήλ κατέχει τα εδάφη μας, εδώ η Τουρκία τα δικά σας, Αντιμετωπίζουμε την πιο δίκαιη υπόθεση. Επανάσταση μέχρι τη νίκη.
Ντάβινσον: Αν καταδικαστώ για 100 χρόνια δεν με ενδιαφέρει διότι η ελευθερία μου είναι στην καρδιά μου και στη συνείδησή μου. Ο καθένας πρέπει να αγωνίζεται για το δίκαιο των Παλαιστινίων. Επανάσταση μέχρι τη νίκη.

Και οι τρεις κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν χθες στο Δικαστήριο ευδιάθετοι και αστειεύοντο με τους αστυνομικούς που τους συνόδευαν. Φορούσαν δε ομοιόμορφα κόκκινα μπουφάν που συμβόλιζαν τη νίκη. Επίσης, μετά την επιβολή της ποινής, ενώ μεταφέρονταν στις φυλακές σχημάτιζαν με τα δάχτυλά τους το σήμα της νίκης. Εξάλλου κατά την αναχώρηση και άφιξή τους στις φυλακές, όλοι σχεδόν οι εκεί Άραβες κρατούμενοι ζητωκραύγαζαν υπέρ των Παλαιστινίων και σχημάτιζαν το σήμα της νίκης με τα δάχτυλα.

Σημείωση: Το ρεπορτάζ για την πολύκροτη δίκη δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» τον Δεκέμβρη του 1985.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ, 1985</span><br />Τριπλός φόνος στη Λάρνακα για την… ελευθερία των Παλαιστινίων appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Στην γνωμάτευσή του, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος για το αξίωμα δεν συγκεντρώνει την απαιτούμενη πλειοψηφία (50+1), η Βουλή έχει κυριαρχικό δικαίωμα να ρυθμίζει τα της διαδικασίας της εκλογής. Για την ιστορία, να σημειωθεί ότι Πρόεδρος του Σώματος εξελέγη τότε (30.12.85) ο Βάσος Λυσσαρίδης, συγκεντρώνοντας 22 ψήφους στην τρίτη κατά σειρά ψηφοφορία έναντι 19 του Γλαύκου Κληρίδη, 16 του Γεώργιου Λαδά και 14 του Εζεκία Παπαϊωάννου. Ακολουθούν αυτούσια τα δημοσιεύματα της εποχής.

Επεφυλάχθη η απόφαση του Ανωτάτου
(για τη μέρα που συνέρχεται κι η Βουλή)
Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επεφύλαξε χτες (24.12.85) την απόφαση της στην αίτηση του ΔΗΚΟ και της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, με την οποία ζητείται άδεια για να αρχίσει δικαστική διαδικασία προς ερμηνεία του άρθρου 72 του Συντάγματος, που αφορά την εκλογή του Προέδρου της Βουλής. Η ημερομηνία της έκδοσης της απόφασης θα οριστεί από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου την ερχόμενη Παρασκευή.

Στο μεταξύ, κατά την χθεσινή μακρά συνεδρία του Ανωτάτου Δικαστηρίου εξετέθηκαν οι απόψεις τόσο του ΔΗΚΟ όσο και των άλλων Κομμάτων της Βουλής επί του θέματος του άρθρου 72 του Συντάγματος. Το ΔΗΚΟ υποστήριξε ότι υπάρχει ασάφεια στο άρθρο αυτό, ενώ τα άλλα Κόμματα υποστήριξαν το αντίθετο:

Αναλυτικά:
• Ο δικηγόρος κ. Πόλυς Πολυβίου, που εμφανίστηκε μαζί με τον συνάδελφο του κ. Χρίστο Τριανταφυλλίδη για το ΔΗΚΟ και για την Κοινοβουλευτική του Ομάδα, ανέφερε ότι υπάρχει ασάφεια στο άρθρο 72 του Συντάγματος γιατί δεν καθορίζει τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Βουλής.

Γι’ αυτό συνέχισε ο δικηγόρος, το Ανώτατο Δικαστήριο πρέπει να δώσει άδεια για να αρχίσει ενώπιον του διαδικασία ερμηνείας και διευκρίνισης του άρθρου αυτού.

• Οι δικηγόροι της Βουλής κ.κ. Φοίβος Κληρίδης (ΑΚΕΛ), Ευστάθιος Ευσταθίου (Σ.Κ. ΕΔΕΚ), Αλέκος Μαρκίδης (ΔΗΣΥ) (οι πρώτοι τρεις εμφανίστηκαν τόσο για τη Βουλή όσο και για τα Κόμματα τους), ανέφεραν σε χωριστές αγορεύσεις τους ότι το επίδικο άρθρο είναι σαφές, και κατά την εκτίμησή τους, ο τρόπος εκλογής Προέδρου της Βουλής καθορίζεται από τους ίδιους τους Βουλευτές.

Ήδη, συνέχισαν, έχει αρχίσει στη Βουλή η διαδικασία εκλογής Προέδρου της και στις 28.12.85 θα υπάρξει τελεσίδικη εκλογή Προέδρου. Οι τέσσερις Βουλευτές υποστήριξαν εξάλλου ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν πρέπει να αναμειχθεί ούτε και έχει δικαιοδοσία στην εκλογή Προέδρου της Βουλής.

Αύριο απόφαση του Ανωτάτου
για την αίτηση του ΔΗΚΟ
Αύριο Δευτέρα, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα αποφασίσει κατά πόσο θα δώσει ή όχι την ερμηνεία, που ζήτησαν με Αναφορά τους οι Βουλευτές του ΔΗΚΟ για το άρθρο 72 του Συντάγματος που αφορά την εκλογή Προέδρου της Βουλής. Αύριο, θα συνέλθει παράλληλα και η Βουλή, με σχέδιο για εκλογή Προέδρου.

Η ακρόαση της Αναφοράς άρχισε και τέλειωσε χτες ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με αγορεύσεις των δικηγόρων τόσο του ΔΗΚΟ όσο και των άλλων κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή.

Στην αγόρευσή του, ο δικηγόρος κ. Πόλυς Πολυβίου, που εκπροσώπησε τους αιτητές μαζί με τον συνάδελφό του κ. Χρίστο Τριανταφυλλίδη, υποστήριξε ότι:
• Η ορθή ερμηνεία των άρθρων 72 και 78 του Συντάγματος είναι ότι ο Πρόεδρος της Βουλής πρέπει να εκλέγεται με απόλυτη πλειοψηφία (50%+1) των παρόντων και ψηφιζόντων Βουλευτών.
• Η Βουλή δεν μπορεί να θεσπίσει οποιουσδήποτε κανονισμούς στο παρόν στάδιο, γιατί ακόμα δεν έχει καταρτιστεί σε Σώμα, αφού δεν έχει ακόμα εκλέξει Πρόεδρο. Οποιοιδήποτε κανονισμοί εκδοθούν από τη Βουλή θα πρέπει να αποφασιστούν από τη Βουλή σαν σύνολο και όχι μόνον από τους Ελληνοκυπρίους Βουλευτές σαν Κοινοτική Ομάδα.

Αγορεύοντας στη συνέχεια, οι δικηγόροι και Βουλευτές του ΑΚΕΛ, του Σ.Κ. ΕΔΕΚ και του ΔΗΣΥ κ.κ. Φοίβος Κληρίδης, Ευστάθιος Ευσταθίου, Αλέκος Μαρκίδης και Μανώλης Χριστοφίδης, υποστήριξαν ότι η Βουλή είναι ήδη νόμιμα συγκροτημένη σε Σώμα, από την ώρα που οι Βουλευτές έδωσαν τη διαβεβαίωση, και συνεπώς δικαιούται να θεσπίζει κανονισμούς.

Οι δικηγόροι υιοθέτησαν στη συνέχεια τις αγορεύσεις που έκαμαν στις 24.12.85 στο Ανώτατο Δικαστήριο ενώ εσυζητείτο εκεί η αίτηση των Βουλευτών του ΔΗΚΟ, με την οποία ζητούσαν άδεια για να καταχωρίσουν Αναφορά σχετικά με τους κανονισμούς για εκλογή Προέδρου της Βουλής.

Στις αγορεύσεις τους αυτές, οι δικηγόροι υποστήριξαν ότι ο τρόπος εκλογής Προέδρου της Βουλής καθορίζεται από τους ίδιους του Βουλευτές και όχι από τα Δικαστήρια. Μαζί με τους δικηγόρους των τριών Κομμάτων εμφανίστηκαν επίσης για το ΑΚΕΛ και ο κ. Μιχαλάκης Παπαπέτρου και για το Σ.Κ. ΕΔΕΚ ο κ. Δημήτρης Ηλιάδης.

Η γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου
Με δικούς της κανονισμούς, η Βουλή δικαιούται να εκλέξει τον Πρόεδρό της σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος για το αξίωμα αυτό δεν συγκεντρώσει την πλειοψηφία που απαιτείται βάσει του άρθρου 78.1 του Συντάγματος, δηλαδή απλή πλειοψηφία (50%+1) των παρόντων και ψηφιζόντων Βουλευτών.

Τα παραπάνω αποφάσισε χτες κατά πλειοψηφία η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην αίτηση των Βουλευτών του ΔΗΚΟ, οι οποίοι ζητούσαν ερμηνεία των άρθρων του Συντάγματος που αφορούν την εκλογή Προέδρου της Βουλής. Η απόφαση της πλειοψηφίας της Ολομέλειας ήταν ομόφωνη, ενώ ο δικαστής κ. Γ. Πικής εξέδωσε ξεχωριστή δική του απόφαση.

Στην απόφασή τους, οι δικαστές κ.κ. Μ. Τριανταφυλλίδης, Α. Λοΐζου, Γ. Μαλακτός, Δ. Δημητριάδης, Α. Λώρης, Δ. Στυλιανίδης και Α. Κούρρης, τόνισαν τα ακόλουθα:

α) Η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει κυριαρχικό δικαίωμα να ρυθμίσει τα της διαδικασίας της. Έκφραση του δικαιώματος τούτου είναι το άρθρο 73.1 του Συντάγματος, το οποίο όμως δεν είναι ούτε εξαντλητικό ούτε περιοριστικό του τρόπου ασκήσεως του εν λόγω κυριαρχικού δικαιώματος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ως εκ τούτου, η Βουλή των Αντιπροσώπων δύναται να ρυθμίζει την διαδικασία της όχι μόνο με τον κανονισμό της, αλλά και οποτεδήποτε τούτο χρειάζεται, με ειδικές για τον σκοπό αυτό αποφάσεις της, οι οποίες είναι ισοδύναμες προς κανονισμό της Βουλής των Αντιπροσώπων.

β) Διά τούτο, η Βουλή των Αντιπροσώπων ασκώντας το προαναφερθέν κυριαρχικό δικαίωμά της, και δυνάμει και του Δικαίου της Ανάγκης, δύναται και κατά το στάδιο της εκλογής του Προέδρου της να καθορίζει με απόφασή της ειδική διαδικασία για την εκλογή του Προέδρου της εις περίπτωση κατά την οποία κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει την πλειοψηφία η οποία απαιτείται από τον Άρθρο 78.1 του Συντάγματος, νοουμένου βεβαίως ότι η περί ειδικής διαδικασίας απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων θα ψηφίζεται με την πλειοψηφία η οποία απαιτείται από τον Άρθρο 78.1 του Συντάγματος.

Σημείωση: Τα ως άνω δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 25, 29 και 31 Δεκεμβρίου, 1985.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ 1985</span><br />ΔΗΚΟ εναντίον… όλων για την εκλογή Προέδρου της Βουλής appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Το Ανώτατο Δικαστήριο απαρτιζόμενο από τον πρόεδρό του κ. Μ. Τριανταφυλλίδη και τους Δικαστές κ.κ. Τ. Χατζηαναστασίου, Α. Λοΐζου, Γ. Μαλαχτό, Α. Λώρη, Δ. Στυλιανίδη και Γ. Πική αποδέχθηκε χτες την αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για παροχή άδειας ποινικής δίωξης του βουλευτή Γ. Γεωργίου, από τη Λάρνακα, για τα αδικήματα πλαστογραφίας εγγράφων και χρησιμοποίησής τους.

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου κ. Τριανταφυλλίδης είπε ότι η άδεια δίωξης βουλευτή, βάσει του άρθρου 83(2) του Συντάγματος, δεν δίδεται από το Ανώτατο Δικαστήριο αυτόματα σε κάθε περίπτωση, αλλά πρέπει να λαμβάνονται μεταξύ άλλων υπόψη η φύση της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου και της βουλευτικής ασυλίας, η σοβαρότητα του αδικήματος για το οποίο ζητείται άδεια να ασκηθεί ποινική δίωξη, οι συναφείς λόγοι δημοσίου συμφέροντος, τα ιδιαίτερα περιστατικά κάθε συγκεκριμένης περίπτωσης και επίσης το αν η δίωξη έχει πολιτικά ελατήρια, γιατί τούτο μπορεί να αποτελέσει λόγο άρνησης της σχετικής άδειας.

Ο κ. Τριανταφυλλίδης τόνισε ότι σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει μόνο κατά πόσον ενόψει των ενώπιον του στοιχείων, η δίωξη του καθ’ ου η αίτηση δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως με βάση τον Νόμο και τα γεγονότα και όχι αν αποδεικνύεται η ενοχή του με βάση τα στοιχεία αυτά. Ο κ. Τριανταφυλλίδης πρόσθεσε ότι ένας λόγος που καθιστούσε αναγκαία την άδεια του Δικαστηρίου για ποινική δίωξη του καθ’ ου η αίτηση ήταν ότι αν τελικά βρεθεί ένοχος για τα αδικήματα που κατηγορείται, δυνατόν, βάσει των προνοιών του άρθρου 71 του Συντάγματος, να χάσει την έδρα του στη Βουλή.

Καταλήγοντας, ο κ. Τριανταφυλλίδης είπε ότι εφόσον οι σχετικές κατηγορίες αφορούν μόνο ενέργειες του καθ’ ου η αίτηση ως δικηγόρου έναντι πελάτη του και δεν αφορούν άμεσα ή έμμεσα την άσκηση των καθηκόντων του ως βουλευτή ή πολιτικού, η δίωξή του δεν έχει πολιτικά ελατήρια. Για όλους αυτούς τους λόγους η αίτηση για παροχή άδειας δίωξης του πρέπει να γίνει αποδεκτή.

Με την απόφαση του κ. Μ. Τριανταφυλλίδη συμφώνησαν οι Δικαστές Γ. Μαλαχτός και Α. Λώρης. Ο Δικαστής κ. Α. Λοΐζου αφού αναφέρθηκε στις αποφάσεις του Προέδρου του Δικαστηρίου κ. Μ. Τριανταφυλλίδη και του δικαστή κ. Γ. Πική, ανέφερε σε χωριστή απόφασή του, μεταξύ άλλων, ότι η απόφαση για τη δίωξη του καθ’ ου η αίτηση λήφθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ο οποίος αποτελεί ανεξάρτητο αξιωματούχο βάσει του Συντάγματος και ο οποίος έχει την εξουσία κατά την κρίση του προς το δημόσιο συμφέρον να διατάσσει την ποινική δίωξη οιουδήποτε προσώπου στην Κύπρο για οποιοδήποτε αδίκημα. Ο κ. Α. Λοΐζου πρόσθεσε ότι το Δικαστήριο με βάση την συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξαρτησία του Γενικού Εισαγγελέα εξέτασε αν υπήρχαν στην προκειμένη περίπτωση οι προϋποθέσεις για την άρση της βουλευτικής ασυλίας του καθ’ ου η αίτηση. Ο κ. Α. Λοΐζου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην παρούσα υπόθεση η ζητηθείσα άδεια έπρεπε να δοθεί εν όψει της σοβαρότητας και της φύσεως των αδικημάτων για την οποία ζητείται η ποινική δίωξη του καθ’ ου η αίτηση και ενόψει του γεγονότος ότι τα αδικήματα αυτά έχουν χαρακτήρα ατιμωτικό και ηθικής αισχρότητας.

Εφόσον δε σε περίπτωση καταδίκης του καθ’ ου η αίτηση η έδρα του στη Βουλή κενούται, βάσει του άρθρου 71 του Συντάγματος, δεν δικαιολογείται οιαδήποτε καθυστέρηση στην εκδίκαση των αδικημάτων για τα οποία ο Γενικός Εισαγγελέας προτίθεται να προβεί στην ποινική δίωξη του καθ’ ου η αίτηση.

Ο Δικαστής κ. Δ. Στυλιανίδης συμφώνησε με την απόφαση του Προέδρου του Δικαστηρίου κ. Μ. Τριανταφυλλίδη και πρόσθεσε: «Η κοινοβουλευτική ασυλία που διασφαλίζεται από το Σύνταγμα δεν είναι προσωπικό δικαίωμα του βουλευτή, αλλά αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα του Σώματος με σκοπό να ασκεί ανεμπόδιστα τη λειτουργία του. Δεν είναι αναγκαία απόφαση του αιτητή ότι η άρση της ασυλίας είναι προς το δημόσιο συμφέρον. Ο μόνος κριτής επί του θέματος είναι το Ανώτατο Δικαστήριο. Η ευθύνη για την τελική απόφαση εναπόκειται στο Δικαστήριο μετά την εξέταση των ενώπιον του στοιχείων. Άδεια για δίωξη με κανέναν τρόπο δεν επηρεάζει τις εξουσίες του ποινικού Δικαστηρίου. Οι νόμοι που διέπουν την ποινική δίωξη και την ποινική δίκη που ακολουθεί όταν παραχωρηθεί άδεια, είναι οι ίδιοι που εφαρμόζονται σε μια συνηθισμένη ποινική διαδικασία. Η παρούσα υπόθεση δεν είναι υπόθεση πολιτικής καταδίωξης. Είμαι ικανοποιημένος ότι δεν υπάρχουν πολιτικά ελατήρια παρά τις οποιεσδήποτε επιπτώσεις που πιθανόν να υπάρξουν στην πολιτική σταδιοδρομία του καθ’ ου η αίτηση ή του πολιτικού του κόμματος -τέτοιες επιπτώσεις αν υπάρξουν δεν ενδιαφέρουν το Δικαστήριο. Λαμβάνω υπόψη μου τη φύση των αδικημάτων. Είναι τελείως άσχετα με τις δραστηριότητες του καθ’ ου η αίτηση ως μέλους της Βουλής. Τα αδικήματα είναι σοβαρά∙ πράγματι καταδίκη συνεπάγεται κένωση της θέσης του και τερματισμό της βουλευτικής του θητείας. Δεν είναι σκοπός της πρόνοιας του άρθρου 83 του Συντάγματος να διατηρεί στη Βουλή πρόσωπο το οποίο δεν θα ήτο εκεί αν ο Νόμος ακολουθούσε την πορεία του».

Ο εκ των μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γεώργιος Πικής εξέδωσε χωριστή απόφαση. Ο κ. Πικής αναφέρθηκε καταρχήν στην απόφαση του επί του προδικαστικού σημείου που είχε εγερθεί κατά την έναρξη της διαδικασίας και επανέλαβε ότι κατά τη γνώμη του η αίτηση ήταν άκυρη γιατί δεν προερχόταν από αρμόδια βάσει του Συντάγματος Αρχή, δηλαδή τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Τίποτε από ότι έχω ακούσει -τόνισε ο κ. Πικής- με έχει πείσει περί του αντιθέτου, το καθήκον μου όμως επιβάλλει να προχωρήσω στην εξέταση των ουσιαστικών σημείων της αίτησης, δεδομένου ότι σε περίπτωση προδικαστικής ένστασης, τα επίδικα θέματα όπου υπάρχει διχογνωμία καθορίζονται από τη απόφαση της πλειοψηφίας. «Η σύνθεση του Δικαστηρίου παραμένει αδιάσπαστη και δεν εξαρτάται από την έκβαση προδικαστικών ενστάσεων. Ως εκ τούτου, παρά τις επιφυλάξεις μου για την εγκυρότητα της διαδικασίας, πρέπει να προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης. Την υποχρέωση αυτή δεν έχω δικαίωμα κατά τα δικαστικά θέσμια να αποποιηθώ.»

Στη συνέχεια της απόφασής του, ο κ. Πικής ανέφερε ότι η βουλευτική ασυλία έχει τεθεί σαν προνόμιο του νομοθετικού Σώματος και για τη διασφάλιση της ελευθερίας των μέσων έκφρασης της λαϊκής θέλησης. Η ποινική διαδικασία είναι δυνατόν να επέμβει τόσο στη σύνθεση της Βουλής όσο και στην έκφραση της λαϊκής θέλησης από του βήματος της Βουλής. Συνεπώς, το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας πρέπει να σταθμίζει αφενός τους κινδύνους για την αυτονομία και την κυριαρχία της Βουλής και αφετέρου το ζωτικό συμφέρον του κοινού να προσάγεται ενώπιον της Δικαιοσύνης κάθε υποτιθέμενος παραβάτης του Νόμου.

Ως κριτήρια που πρέπει να καθοδηγούν το Δικαστήριο στην άσκηση της δικαιοδοσίας του, καθορίστηκαν από τον κ. Πική τα ακόλουθα:
(α) Η φύση του αδικήματος,
(β) η σοβαρότητα του αδικήματος και,
(γ) η μη ύπαρξη πολιτικών ελατηρίων που θα έπλητταν και θα συνέτριβαν τον θεσμό της βουλευτικής ασυλίας.

Το Δικαστήριο εξάλλου δεν μπορεί να προχωρήσει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας ούτε και των επιπτώσεών της στην ενοχή ή την αθωότητα του κατηγορούμενου. Στην προκειμένη περίπτωση, κατέληξε ο κ. Πικής, από τα στοιχεία που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, συνάγεται ότι υπάρχει μαρτυρία που τείνει να συνδέσει τον καθ’ ου η αίτηση βουλευτή με τη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων που δεν σχετίζονται με την άσκηση των βουλευτικών του καθηκόντων.

Ενόψει της φύσης των αδικημάτων αυτών και των νομικών αρχών που διέπουν το θέμα, η άρνηση χορήγησης της άδειας θα ήταν ανεπίτρεπτη γιατί θα έθετε τον βουλευτή έξω από τα όρια του Νόμου. Στην απόφαση του, ο κ. Πικής εισηγήθηκε τη θέσπιση από το Ανώτατο Δικαστήριο διαδικαστικών κανονισμών που να ρυθμίζουν την καταχώριση της αίτησης άρσης της ασυλίας και τη διαδικασία ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι κανονισμοί αυτοί θα πρέπει να προνοούν ότι η αίτηση υποβάλλεται από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και πρέπει να συνοδεύεται από δήλωσή του ότι έχει εξεταστεί κάθε πτυχή της υπόθεσης και ότι η ποινική δίωξη είναι αναγκαία προς το δημόσιο συμφέρον.

Με την απόφασή του κ. Πική συμφώνησε και ο Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου, που εξέφρασε τις ίδιες επιφυλάξεις σχετικά με την εγκυρότητα της αίτησης.

Δικηγόροι Δημοκρατίας: Λ. Λουκαΐδης, Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας και Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας. Δικηγόροι του καθ’ ου η αίτηση: Μ. Χριστοφίδης και Χρ. Τριανταφυλλίδης.

Σημείωση: Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 24 Φεβρουαρίου, 1983

The post <span style='font-size: 18px;'>ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, 1983</span><br />Απόφαση-σταθμός για τα όρια της βουλευτικής ασυλίας appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

«Όι εκούντησε με… έχω τζιαι μάρτυρες… τον αφέντη το Θεό…», ανέφερε αντεξεταζόμενη από την υπεράσπιση η Σταυρούλα Χ. από τον Πολύστυπο, κατά τη διάρκεια της δίκης του Ανδρέα Α., από το ίδιο χωριό, ο οποίος κατηγορείτο ότι της επιτέθηκε και της προξένησε πραγματική σωματική βλάβη, αφού την έσπρωξε σε δεξαμενή.

Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως εκτέθηκαν χτες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας έχουν ως εξής: Στις 28 του Απρίλη του 1981 η παραπονούμενη πήγε στο κτήμα της για να ποτίσει, από μια δεξαμενή, από την οποία αρδεύουν και άλλα πρόσωπα. Εκεί, στο διπλανό κτήμα βρισκόταν και πότιζε ο κατηγορούμενος.

Όμως για να ποτίσει η παραπονούμενη έπρεπε να περάσει από το κτήμα του κατηγορούμενου, πράγμα που εμπόδισε αυτός. Τότε η παραπονούμενη λογομάχησε μαζί με τον κατηγορούμενο και έπιασε μια σκαπάνη να χαλάσει τη δεξαμενή. Βλέποντας αυτό ο κατηγορούμενος έτρεξε, της άρπαξε τη σκαπάνη και την έσπρωξε μέσα στη δεξαμενή.

Εκδίδοντας την απόφασή του, ο επαρχιακός Δικαστής κ. Σαββάκης Νικολαΐδης αφού έλαβε υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το αδίκημα, επέβαλε στον κατηγορούμενο 15 λίρες πρόστιμο, τον δέσμευσε με εκατό λίρες εγγύηση για ένα χρόνο και τον διέταξε να πληρώσει 35 λίρες 800 μιλς έξοδα της δίκης.

Σημείωση: Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 19 Ιανουαρίου, 1982.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, 1982</span><br />Έριξε συγχωριανή του στη δεξαμενή appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Ο Βαφεάδης ζητεί αποζημιώσεις
πέραν των 100.000 λιρών
Με αγωγή που κατεχώρησε εναντίον της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας ο πρώην σύμβουλός της, αρχιτέκτονας κ. Κώστας Βαφεάδης που όπως είναι γνωστό εκπόνησε τα σχέδια για την ανακαίνιση του στίβου του ιπποδρόμου, ζητεί αποζημιώσεις μέχρι 100.000 λίρες γιατί η Λέσχη διέκοψε το συμβόλαιό της μαζί του. Ο ενάγοντας ζητεί επίσης συνολικό ποσό 9.673.550 μιλς για υπηρεσίες που πρόσφερε στη Λέσχη.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 16 Ιανουαρίου, 1982

Όπως αναφέρεται στην αγωγή, οι εναγόμενοι ανέθεσαν τον Νοέμβρη του 1980 στον ενάγοντα να ετοιμάσει τα αρχιτεκτονικά σχέδια και να εποπτεύσει την εκτέλεση των έργων ανακαίνισης του στίβου του ιπποδρόμου.

Ο ενάγων, αναφέρεται παραπέρα στην αγωγή, εκτέλεσε το έργο σύμφωνα με τις οδηγίες των εναγομένων, αλλά μετά παρουσιάστηκαν προβλήματα στον στίβο και οι εναγόμενοι παράνομα και κακόβουλα -όπως ισχυρίζεται ο κ. Βαφεάδης- τερμάτισαν την συμφωνία εργοδότησής του αποδίδοντας ευθύνη σε αυτόν.

Η αγωγή καταχωρήθηκε χτες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας μέσω του δικηγορικού γραφείου του κ. Τάσσου Παπαδόπουλου & ΣΙΑ.

Η Λέσχη Ιπποδρομιών ενήγαγε
τον Βαφεάδη και την «Σαϋπάρκο»
Μεγάλες διαστάσεις παίρνει η δικαστική διαμάχη σχετικά με το θέμα του στίβου στον Ιππόδρομο.
Συγκεκριμένα χτες η Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας, δια του γραμματέα της κ. Γιαννάκη Στροβολίδη, καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αγωγή εναντίον του πρώην αρχιτέκτονα σύμβουλού της κ. Κώστα Βαφεάδη και της εργοληπτικής εταιρείας «Σαϋπάρκο».

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 16 Ιανουαρίου, 1982

Η Λέσχη ζητά αποζημιώσεις μέχρι 200.000 λίρες από τους εναγόμενους γιατί όπως ισχυρίζεται:
– Ο κ. Βαφεάδης έδειξε αμέλεια και παράβαση καθήκοντος σχετικά με την κατασκευή του ιπποδρομιακού στίβου.
– Η «Σαϋπάρκο» αθέτησε ή παρέβη το συμβόλαιο που υπόγραψε με τη Λέσχη στις 2.7.1981.

Όπως είναι γνωστό ο κ. Κώστας Βαφεάδης πριν λίγες μέρες καταχώρησε αγωγή εναντίον της Λέσχης ζητώντας αποζημιώσεις μέχρι 100.000 λίρες γιατί η Λέσχη διέκοψε το συμβόλαιο μαζί του, για την εκπόνηση σχεδίου για ανακαίνιση του στίβου. Δικηγόροι της Λέσχης είναι οι κ. κ. Ρένος και Χάρης Σταυράκης και Άντης Τριανταφυλλίδης.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, 1982</span><br />Αγωγή στην… αγωγή για τον στίβο του Ιπποδρόμου appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Και ο πατέρας και η μητέρα θέλουν το παιδί τους να πάρει το όνομα του πατέρα τους. Τα γεγονότα της κάπως παράξενης αυτής υπόθεσης έχουν ως εξής: Στις 8.1.74 γεννήθηκε το παιδί και στις 28.1.74 εκδόθηκε πιστοποιητικό γέννησης με το όνομα Σπύρος. Στις 17.4.74 το παιδί βαφτίστηκε εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο και πήρε το όνομα Ιωάννης. Σ’ αυτή την ημερομηνία ο πατέρας του εξέτιε ποινή φυλάκισης και δεν παρευρισκόταν στο μυστήριο. Στις 27.1.77, η μητέρα του αφού προσκόμισε το πιστοποιητικό βάπτισης, ζήτησε και ενέγραψε το παιδί στα μητρώα του Επάρχου Λευκωσίας σαν Γιαννάκης. (Ο πατέρας απουσίαζε στο εξωτερικό). Στις 21.8.79 ο πατέρα υπέβαλε ένορκη δήλωση και ζητούσε όπως το παιδί εξακολουθήσει να φέρει το όνομα Σπύρος. Αλλά ο Έπαρχος απέρριψε την αίτηση.

Έτσι η υπόθεση βρέθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπου ο Γιαννάκης Γ. Σπανός οκτώ χρονών -τώρα- από τον Άγιο Δομέτιο, καταχώρησε προσφυγή μέσω του πατέρα του Γεωργίου, με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει την απόφαση του Επάρχου Λευκωσίας να μην δεχθεί την αίτησή του για αλλαγή του ονόματός του. Ζητεί επίσης διάταγμα του ιδίου Δικαστηρίου για να μπορέσει να εγγράψει το όνομά του στα ληξιαρχικά βιβλία ως Σπύρος Γ. Σπανού.

Δικηγόρος του αιτητή είναι ο κ. Ξένος Ξενόπουλος, ενώ για τη Δημοκρατία παρουσιάζεται ο κ. Μιχαλάκης Κυπριακού.

Σημείωση: Η υπόθεση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 12 Ιανουαρίου, 1982

The post <span style='font-size: 18px;'>ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, 1982</span><br />Διαφωνούν οι γονιοί – Γιαννάκης ή Σπύρος; appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Πρόκειται για τους Γεράσιμο Γ. από τη Γαλήνη και τώρα στη Λευκωσία, πατέρα τριών ανηλίκων παιδιών και Πανίκο Χ. επίσης από τη Λευκωσία, πατέρα ενός ανηλίκου παιδιού. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αναφέρθηκαν στο δικαστήριο, είναι ως ακολούθως:

Κατά το 1981, ο πρώτος κατηγορούμενος συνδέθηκε αισθηματικά με την Ουρανία Χ. από τη Λευκωσία, 20 χρονών, πωλήτρια τότε σε κατάστημα υποδημάτων και την έπεισε να εργαστεί σε «μπαρ» της Λευκωσίας ως σερβιτόρα. Στις 3.12.81 ο πρώτος μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο πήραν την Ουρανία στη Λεμεσό και την εγκαθίδρυσαν σε οίκο ανοχής.

Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής των κατηγορουμένων, ο δικηγόρος τους κ. Σπύρος Ευσταθίου υποστήριξε ανάμεσα στ’ άλλα ότι η Ουρανία υπήρξε βίος και πολιτεία και ότι ήταν αυτή που τους παρότρυνε και συγκατατέθηκε να την πάρουν σε οίκο ανοχής. Επίσης, ο κ. Ευσταθίου είπε ότι οι πελάτες του μεταμέλησαν για την πράξη τους και ότι έχουν συμφιλιωθεί με τις οικογένειές τους.

Το δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη του τα σημεία που έθιξε στην αγόρευσή του ο συνήγορος των κατηγορουμένων επέβαλε 75 λίρες πρόστιμο και 200 λίρες εγγύηση για δύο χρόνια στον καθένα.

Σημείωση: Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 13 Ιανουαρίου, 1982.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ, 1982</span><br />Δύο παντρεμένοι την έσπρωξαν σε οίκο ανοχής appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Τα πιο πάνω αναφέρθηκαν χτες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, κατά τη διάρκεια δίκης 17 ατόμων που κατηγορούνταν ότι στις 16.4.81 έπαιζαν ζάρι στο καφενείο Κέννεντυ στη Λευκωσία.
Οκτώ από τους κατηγορούμενους παραδέχτηκαν ενοχή και το δικαστήριο επέβαλε 60 λίρες πρόστιμο και 200 λίρες εγγύηση για δύο χρόνια στον Κ. Πέππο από τη Λευκωσία, ενώ παράλληλα διέταξε την κατάσχεση 40 λιρών από προηγούμενη εγγύηση που είχε. Στον Ν. Παλάλα επίσης από τη Λευκωσία, επέβαλε 50 λίρες πρόστιμο και τον δέσμευσε με 200 λίρες εγγύηση για δύο χρόνια.

Στους υπόλοιπους έξι επεδίκασε συνολικό πρόστιμο εκατό λιρών. Σε τέσσερεις από τους κατηγορούμενους που δεν παρουσιάστηκαν, το δικαστήριο εξέδωσε εντάλματα σύλληψής τους και ανέβαλε την υπόθεση για τις 27.3.82 για όσους δεν παραδέχτηκαν ενοχή.

Κατά τη διάρκεια της ακρόασης της υπόθεσης δεν έλειψαν και τα ευτράπελα. Ένας από τους κατηγορούμενους άργησε να έρθει και σε παρατήρηση του Επαρχιακού δικαστή κ. Σαββάκη Νικολαΐδη, ενώπιον του οποίου εκδικάστηκε η υπόθεση, ο κατηγορούμενος απάντησε: «Να σας πω κ. δικαστά, εγώ εργάζομαι από τις έξι το απόγευμα ως τις έξι το πρωί. Σήμερα που σχόλασα πήγα σπίτι και ξάπλωσα να ξεκουραστώ λίγο, αλλά όπως είμουν ξαπλωμένος με πήρε ο ύπνος…».

Σε άλλη περίπτωση, ενώ ο αστυνομικός εισαγγελέας απαριθμούσε τους κατηγορούμενους παρενέβη πάλιν ο ίδιος κατηγορούμενος: «Συγγνώμη κ. δικαστά αλλά εγώ επειδή άργησα… τι νούμερο είμαι;».

Σημείωση: Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 12 Ιανουαρίου, 1982.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, 1982</span><br />Πιάστηκαν στα πράσα οι 17 ζαρτζιήδες της Κέννεντυ appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Πρόκειται για τον Παναγιώτη Φ. από τον Άγιο Σέργιο και τώρα κάτοικο Παλλουριώτισσας 32 χρονών, που κατηγορείτο χτες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, γιατί στις 3.10.81 επιτέθηκε στην Ελένη Φ. 22 χρονών από το Στρόβολο και της προξένησε πραγματική σωματική βλάβη.

Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αναφέρονταν στο κατηγορητήριο έχουν ως εξής: Ο Φ. συζούσε με την Ελένη Φ. με την οποία απέκτησε ένα παιδί, αλλά συγχρόνως διατηρούσε σχέσεις με την Παρασκευή Χ. 34 χρονών από τον Άγιο Δομέτιο που και με αυτήν απέκτησε ένα παιδί. Στις 3.10.81, η Παρασκευή επισκέφθηκε το σπίτι της Ελένης για να μάθει αν αυτή είχε αρραβωνιαστεί με τον Φ. Δημιουργήθηκε τότε επεισόδιο και ο κατηγορούμενος επιτέθηκε και χτύπησε την Ελένη.

Ο Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής κ. Σαββάκης Νικολαΐδης, εκδίδοντας την απόφασή του τόνισε ότι το αδίκημα του κατηγορούμενου τιμωρείται με ποινή φυλάκισης, αλλά αυτό ανέφερε δεν θα ήταν προς το συμφέρον ούτε του κατηγορούμενου, ούτε και των άλλων που είναι αναμεμειγμένοι στην υπόθεση.

Με πολλή επιείκεια, είπε ο κ. Νικολαΐδης, επιβάλλω 80 λίρες πρόστιμο και 250 λίρες εγγύηση για δυο χρόνια.

Σημείωση: Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» στις 9 Ιανουαρίου, 1982.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, 1982</span><br />Επιεικής ο Δικαστής με τον 32χρονο ερωτιδέα appeared first on De Jure.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Του είπε ο γιατρός να τρώει κότες
Ο γιατρός του συνέστησε να τρώει μόνο κρέας όρνιθας και έτσι ανήγειρε παράνομα στην αυλή του έναν ορνιθώνα. Τα πιο πάνω λέχθηκαν χτες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας κατά τη διάρκεια της δίκης του Κώστα Γεωργίου από την Αγλαντζιά, ο οποίος κατηγορείτο για ανέγερση ορνιθώνα χωρίς άδεια.

Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου κ. Γεώργιος Πασχάλης ανέφερε στο δικαστήριο ότι ο πελάτης του είχε πιστοποιητικό γιατρού το οποίο τον διέτασσε να τρώει μόνο όρνιθες και γι’ αυτό ανήγειρε τον ορνιθώνα. Το Δικαστήριο, αφού έλαβε σοβαρά υπ’ όψη του το επιχείρημα της υπεράσπισης επέβαλε στον Γεωργίου δύο λίρες πρόστιμο.

Πώλησε λιποβαρές ψωμί 
Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας επέβαλε 25 λίρες πρόστιμο στον αρτοποιό Σάββα Ιωάννου από την Παλλουριώτισσα, γιατί πώλησε λιποβαρές ψωμί.

Σημείωση: Οι πιο πάνω αποφάσεις δημοσιεύτηκαν στον Τύπο στις 8 Ιανουαρίου, 1982.

The post <span style='font-size: 18px;'>ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, 1982</span><br />Λειψό ψωμί και… ορνιθώνας με τη συμβουλή γιατρού appeared first on De Jure.